De onderhandelingen van woensdag 11 augustus

Kijk eens, wat een braaf onschuldig man : geef hem iets

Ach, ach, alweer een groot onrecht, aangedaan aan een vooraanstaand lid van de godsdienst van de vrede : de hooggeleerde poenpakker en beroepsliegeman Tariq Ramadan. De man probeert zich al jaren de reputatie op te bouwen van gematigde en geleerde moslim die het Westen tegen duurbetaalde sessies komt wijsmaken hoe vredelievend de koran, de islam en de moslim  is.  Zijn passagen bij verschillende goedgelovige Westerse universiteiten (Parijs, Oxford, Genève, Rotterdam) liepen telkens uit op een fiasco. In de Verenigde Staten is hij niet meer welkom. 

De in Zwitserland geboren Ramadan, als zoon van een uitgeweken Egyptische vader, is het prototype van de geslepen moslim die de ongelovigen zand in de ogen strooit maar tegelijk in de Prachtlanden meewerkt aan extremistische initiatieven. Hier de poen bijeengaren onder het mom van "brave jongen", ginder zich een breuk lachen met de broeders over de Westerse naiviteit. Ook in Rotterdam, waar hij dacht dankzij broeder Aboutaleb, het rijk voor zich te hebben, werd hij aan de deur gezet. Bij Spitsnieuws lazen we het vervolg van dit zoveelste schandverhaal :

De gemeente Rotterdam hoeft de ontslagen integratie-adviseur Tariq Ramadan geen schadevergoeding te betalen. Dat heeft de rechtbank in Rotterdam zojuist bepaald.

Ramadan klaagde de gemeente in juni aan en eiste naast bijna 75.000 euro aan materiële schadevergoeding ook 10.000 euro voor geestelijk leed. Hij stelt dat de gemeente zijn contract heeft onrechtmatig ontbonden en dat het hem niet om geld gaat, maar om eerherstel.

Rotterdam besloot vorig jaar augustus het contract van Ramadan te ontbinden omdat hij een wekelijks televisieprogramma maakte voor de door de Iraanse staats zender Press TV. Ramadan riep toen direct een procedure te willen beginnen, omdat hij zich in zijn eer en waardigheid voelde aangetast. Ook de Erasmus Universiteit brak met de islamoloog.

Ray

.

.

Sst, sst, écht waar ... het is niet van onze gewoonte ernstig te zijn, behalve als het serieus is. Nu is het zover. Gisteren ontvingen we een vlammede mail van ene Lolita. Wie zijn dochter Lolita noemt, verdient levenslange verbanning, maar het is misschien een schuilnaam.

Lolita was gegrepen (daarom is ze ook Lolita) door een aantal nostalgische reacties op deze blog over het uitgaansleven in de jaren stilletjes.  Zo schreef ze en dit blijft er over van haar mededeling na censuur en verwijdering van een aantal erotische toespelingen :

Met jullie De Coninckplein- en Stadswaag-uitgaansleven breng je me in een nostalgische bui,  Angel.

Wat zou je ervan denken mocht ik een vaste rubriek doe bij jullie met bv. wekelijks zo’n grijsgedraaid retronummer van toen ? Het moet toch niet altijd iets verheven en klassiek zijn ?  Alhoewel… voor mij is I'm sorry van Brenda Lee  behoorlijk verheven.

Ik heb al een titel : Wurlitzerdromen door Lolita. Ik kan het niet helpen, dat ik zo heet, ik ben gelukkig niet zoals de hoofdvertolkster uit de film, die zelf niet naar de première mocht komen. Ik kwam en ik kom overal, ik zag en ik zie alom, maar ik overwin niet altijd. 

Ik zou graag hebben dat je die rubriek liet verschijnen op vrijdag, dan breng ik de mensen in de stemming om een dansje te placeren in het weekend. (ik vrees dat Lolita een Antwerpse is)

Angel, kondig je mij aan ? Hier is mijn eerste nummer : I'm sorry, da's altijd een goed begin ... Begint er maar mee.

I’m sorry …  ja, we hebben allemaal spijt dat die tijd voorbij is … laten we dromen van toen, met de muziek van toen, met de beste amércain van de Panaché en de martino’s van ’t Coninckplein, met de warme wafels van Van Dyck en de Rubenstoren (een crème glace van 12 bollen) in het Rubenshof, met de sinksenfoor op de boulevard van het noord tot het zuid, met… je weet wel…

Lolita

In de Morgen schrijft de spa-moslim uit Limburg,  Selahattin Koçak  over de aanvaarding van de islam in Vlaanderen en de gevolgen vandien. "We kennen mekaar nu lang genoeg, het komt er verder op aan, dat jullie onze gewoontes erkennen en dat niet alleen de kerk in het midden staat maar ook de moskee. Het suikerfeest, een wettelijke feestdag, lijkt een goed begin ..."

We laten de pr-moslim even op u los :

"Als we gaan vergelijken, dan knaagt het gelijkheidsbeest in ons, want qua symboliek lijkt het einde van de ramadan op het kerstfeest" 

Veel islamitische verenigingen nodigen Vlaamse mensen bij islamitische families uit om samen de iftar-maaltijd te nuttigen. Een ideale manier om elkaar en elkaars gebruiken te leren kennen. Die formule heeft de laatste jaren veel succes. Verschillende Vlaamse vrienden vragen zelfs op Facebook en dergelijke hoe ze uit solidariteit met hun moslimvrienden een paar dagen kunnen meevasten. Uiteindelijk zijn we in Vlaanderen, in Europa aan het vasten en dus stelt zich de vraag hoe je dat gegeven kunt integreren op de werkvloer, in het onderwijs, enzovoort.

In zekere zin bestond vroeger een dualiteit tussen de beleving van katholieke feesten (je omgeving) en je eigen islamitische feesten. Wij, de tweede generatie, hebben de oplossing gevonden in het verzoenen van al deze feesten. Gaven we vroeger enkel geld en suiker (snoepgoed) aan neven en nichten, dan kopen we vandaag evengoed cadeautjes tijdens islamitische feestdagen en doen we mee met Sinterklaas en kopen we eieren met Pasen. Met dien verstande dat je je kind het gewoon niet kunt ontzeggen, want anders blijft Sinterklaas een racist en zijn de klokken uit Rome het noorden kwijt.

Op het einde van de ramadan vieren we het driedaagse suikerfeest dit jaar, en afhankelijk van de berekeningen, vanaf 8, 9 of 10 september. De meeste scholen met een hoog percentage aan allochtonen hadden de gewoonte een pedagogische studiedag in te lassen. Vandaag is het een erkende feestdag, maar enkel voor moslimkinderen.

Eigenlijk is de beste oplossing dat het een vrije dag wordt voor iedereen, want na integratie komt acceptatie. Toch? Op de werkvloeren is de situatie nu vooral afhankelijk van de goodwill van de werkgever. Voor zover het vasten het dagelijkse werkritme niet verstoort, is er geen probleem

@ de Morgen

 Deze wagen is een Mercedes Maybach

 





 

Zo, genoeg gedroomd, nu terug aan het werk !

Wees gelukkig met de kansen die Obama je biedt :



 

van een kale kip
kan men geen veren plukken
de haan kraait verder

Herman van Rampui

(naar aanleiding van de EU-belastingen die wij weldra mogen betalen)

(dank aan Studio Kris)

Beste Ongelovigen, varkens, honden en apen,

Vandaag begint in de Prachtlanden en overal ter wereld waar de aanhangers van de godsdienst van de vrede aanwezig zijn,  de ramadan. Niet vreten, zuipen, neuken, vloeken,  sacochentrekken,  enz.  tussen zonsopgang en zonsondergang.
Eenmaal Vrouwe Laura  uit het zwerk verdwenen is,  mogen de Prachtmensen  hun gangen gaan tot Laura terug verschijnt. Er wordt veel tam-tam verkocht rond dit  "belangrijk" gebeuren voor de profeet-fans door de poco-bende : de ramadan wordt verheerlijkt en de volgelingen worden met bewonderende blikken aangekeken. U zal vandaag op de 0000 La Tanghe, de Buikspreker Vim de Wilder of een andere regimeslaaf met ontzag en liefde in stem en blik de ramadan horen loven. U zal zich schuldig voelen, dat u niet meedoet. Ik vraag mij enkel af wat de zin is van dat vastengedoe, aangezien de rollen gewoon een maand omgekeerd worden ?  Wat overdag niet mag ...gaat gewoon door tijdens de nacht ..of is het de "perceptie" die telt ?

Senior

Kan ik d'heren mischien een handje toesteken ?

Op feesboek richt Johan Sanctorum een groep op met de duidelijke boodschap "De FIFA kan de pot op". Hier na de introductietekst.

De kandidatuur van België en Nederland voor het WK voetbal in 2018 loopt uit op een knieval voor de FIFA. Deze bijzonder winstgevende “vzw”, made in Switzerland, eist een nultarief inzake belastingen, strijkt de winsten van het evenement op (televisierechten, de sponsoring en de merchandising) en laat het organiserende land opdraaien voor alle onkosten. De overlast is enorm, het economisch voordeel nihil. Bovendien stelt de organisatie buitenissige eisen inzake sponsor-exclusiviteit (alleen reclame voor het officiële WK-bier in de wijde omtrek) en bedingt zelfs aanpassingen in de wetgeving.
Wij pikken deze bezettingsmacht niet. Voetbal kan een feest zijn, maar dit is arrogante business. Nu al is duidelijk dat Zuid-Afrika aan het WK een slechte zaak heeft gedaan. De modale burger is er alleen maar armer van geworden. Dat de FIFA maar in een of andere bananenrepubliek haar ding doet en de bevolking pluimt.
Wij, Nederlanders en Vlamingen, eisen een kritische en openbare lezing van het “bidbook”, en een politiek debat over de zin en onzin van dit soort postmoderne kolonisatieprojecten.

Feesboekers kunnen, indien zij akkoord gaan, aansluiten. U kent ons standpunt terzake : "Voetbal is voor jeanetten, échte venten ltrippelen naar de opera".

Ray

.

.

Op donderdag 5 augustus 2010 heeft het Amerikaanse Brookings Instituut haar jaarlijkse opiniepeiling, gehouden onder Noord-Afrikaanse en Arabische moslims, gepubliceerd. Deze peiling laat in vergelijking met voorgaande jaren enkele verontrustende verschillen zien waar de Westerse politici, journalisten en academici maar beter notie van kunnen nemen.

De opiniepeiling is uitgevoerd door Shibley Telhami onder 3.976 inwoners uit Egypte, Saoedi Arabië, Marokko, Jordanië, Libanon en de Verenigde Arabische Emiraten gedurende de periode van 29 juni tot en met 20 juli en wordt elk jaar in samenhang met Zogby International geproduceerd.

Enkele opvallende feiten uit het onderzoek zijn:

1. Een drastische teruggang in populariteit van Barack Obama onder moslims in het Midden Oosten en Noord-Afrika.

2. De toegenomen populariteit van radicale Islamistische- en revolutionaire regeringsleiders. Slechts een enkele gematigde Arabische leider komt voor in het rijtje van populaire leiders. Hoe kan er vrede komen in het Midden-Oosten als de bevolking er zoveel radicale denkbeelden op na houdt?

3. De constante anti-Israëlische houding onder de gemiddelde moslim in het Midden-Oosten en Noord-Afrika. De gemiddelde moslim in Marokko, Egypte, Jordanië, de Verenigde Arabische Emiraten en Saoedi Arabië ziet Israël zelfs als een bedreiging voor hun eigen landen, iets wat met geen enkele rationaliteit te verdedigen is. Blijkbaar zien ze Israël niet alleen als de moordenaars van Palestijnen, maar ook als een gevaar voor het gehele Midden-Oosten en de Islam in het algemeen.

4. En een Iran in het bezit van nucleaire wapens wordt inmiddels gezien als een zegen voor het Midden-Oosten in plaats van een bedreiging.

Bron

Stradi

"The tear drop" (de Traan) is opgericht door de Russen ter ere van zij die het leven lieten op 11 september en het is een getuigenis tegen terrorisme. Het monument staat op één lijn met het Vrijheidsbeeld in New-York

Overgenomen met dank van de webstek

http://luc-de-pompier.skynetblogs.be/

Fox News-presentator Greg Gutfeld is van plan een homobar te openen naast de geplande controversiële moskee nabij Ground Zero in New York, waar ooit de torens van het World Trade Center stonden. 
 
"Als een Amerikaan vind ik dat zij het volste recht hebben een moskee te bouwen. Ze hebben de grond immers gekocht en ze houden zich aan de wet. Daarom heb ik als een teken van goede wil besloten hetzelfde te doen," schrijft Gutfeld op zijn weblog.

Dus meent Gutfeld dat hij het recht heeft om naast de moskee een homobar te bouwen; eentje die speciaal gericht is op homoseksuele moslims. Eén verdieping van zijn bar zal volledig alcoholvrij zijn, zodat moslims zich ook op hun gemak voelen.

Gutfeld zegt dat we zijn plan "bloedserieus" moeten nemen. "Ik heb al gesproken met een aantal investeerders, die hun steun hebben toegezegd bij deze poging te komen tot begrip en tolerantie." Zo moet de homofobie worden bestreden die volgens hem alom vertegenwoordigd is in de islamitische wereld.

Het islamitische centrum moet volgens de initiatiefnemers leiden tot meer begrip en tolerantie. Dus kunnen zij volgens Gutfeld nooit tegen zijn gaybar zijn, die immers hetzelfde beoogt.

De plannen voor de bouw van de moskee leidden de afgelopen tijd tot verhitte discussies in de Verenigde Staten. Veel New Yorkers beschouwen het project als een belediging van de nabestaanden van de bijna drieduizend mensen die om het leven kwamen tijdens de terreuraanslag op de torens van het World Trade Center in september 2001. Die werden uitgevoerd door extremistische moslims.

Anderen zijn juist voorstander van het project. Het centrum, dat zich bevindt op twee huizenblokken afstand van Ground Zero, belooft zijn deuren te openen voor iedere bezoeker, ongeacht diens geloof en sekse.