Wurlitzerdromen

We staan er goed voor.

We schrijven nu donderdag 25 november rond 18 uur.  De oude woonst wordt verlaten, de nieuwe is men nog volop aan het inrichten en dat zal nog een tijdje in beslag nemen.  Morgen voor 13 uur verwachten wij de Kerstman van Belgacom met een nieuwe aansluiting voor pc, telefonie en televisie. 

Dus nog even op de tanden bijten. De voorbije nacht om 1 seconde na middernacht behoorden wij tot het ex-klantenbestand van Telenet want alle verbindingen waren verbroken ; 25 november was het officiële einde en juist is juist.  De Telenet-lapzwanzen lappen ons weliswaar nog een aansluiting aan ons been voor de periode dat ze ons verkeerdelijk buitengezwierd hadden en terug opgenomen in de warmte van hun bedrieglijke boezem. Fluiten kunnen ze naar hun extra-kosten.  Van de ombudsdienst hebben we reactie gekregen dat onze klacht betreffende de onterechte uitschakeling van vorige week, aangenomen is en onderzocht zal worden. 

Een leuke anekdote : gisteren rond 16 uur gingen we onze Digicorder en een Self Starter Box (alles keurig in het Engels bij het Vlaamse Telenet) inleveren op de Turnhoutsebaan in Borgerhout. De pipo's van dienst weigerden echter de apparaten, die keurig opgeborgen zaten in de originele verpakking, te aanvaarden. Weet u waarom ?  Het abonnement liep tot 25 november en wij waren 1 dag te vroeg en onze medewerker kon afdruipen. Telenet ? Kafkanet moet het zijn. 

Momenteel gebruiken we internet via een ander kanaal.  

Aan de vrienden die ons willen mailen : gebruik het brave-angeltjes@hotmail.com adres aub. Liefst zo spaarzaam mogelijk, want er is weinig tijd om te reageren.

Dank voor uw geduld en begrip.

Ray

Om middernacht verschijnen er een 4-tal stukjes, die hebben we voordien reeds klaargezet en Seniorennet zorgt voor de automatische publicatie.

Philip krijgt nu al anderhalve minuut ...

.

De gijzeling vond plaats in een van de recent gebouwde doorgangshuizen in de Blokstraat. Het is een opvanghuis van de Dienst Vreemdelingenzaken. Het ging om een 32-jarige man, zijn 22-jarige vrouw en twee kinderen (bijna 2 en bijna 4). Het gezin zou vandaag gerepatrieerd worden naar Libanon. Toen de Dienst Vreemdelingenzaken aan het huis verscheen, trok de man en mes en verschanste het koppel zich op de eerste verdieping. Ze dreigden ermee zichzelf om het leven te brengen. Een van de kinderen werd gegijzeld en de hele tijd onder bedwang gehouden met een mes.

Het Speciale Interventie Eskadron van de politie werd ter plaatse gestuurd. Ze probeerden op de mensen in te praten, maar moesten de woning na zes uur belegering uiteindelijk toch binnenvallen. De ouders werden overmeesterd en afgevoerd.

Het gezin kwam begin oktober naar ons land, maar hun asielaanvraag werd al snel geweigerd. De ouders riskeren nu beschuldigd te worden van gijzeling. De kinderen worden opgevangen.

Wat er met hen in afwachting van het verschijnen voor de rechter zal gebeuren, wordt nergens vermeld. Dat ze binnen de kortste  keren terug op vrije voeten worden gesteld, lijdt geen twijfel. Het doelt heiligt de middelen of misdaad loont, wat kan je hier anders over zeggen ?

Volgens de Britse krant The Guardian zal na Ierland, Portugal en Spanje nu ook België in de problemen raken op de financiële markten.

Volgens het medium zijn er duidelijke signalen dat internationale beleggers in obligaties België steeds meer beschouwen als een land dat op een financiële crisis afstevent. Zo zouden de politieke impasse en de torenhoge staatsschuld (100 procent van het bbp) de wenkbrauwen doen fronsen.

"België moet een politieke risicopremie betalen, omdat het land nog steeds geen regering heeft die beslissingen neemt over het terugdringen van de uitgaven en de schuld, en dat is wat de markten willen zien", aldus een analist in de krant.

Intussen kost het al 155.000 Britse pond (183.559 euro) om 10 miljoen Britse pond (11,8 miljoen euro) aan Belgische obligaties te verzekeren. Ter vergelijking: de kostprijs voor het verzekeren van Portugese obligaties bedraagt 510.000 Britse pond.

Een woordvoerder van de Belgische regering zegt dat de paniek niet nodig is. "Wij zijn nettospaarders. Onze regering moet haar schulden niet herfinancieren zoals Groot-Brittannië, dat meer op de internationale markten heeft geleend". De persoon in kwestie voegt er ook aan toe dat hij verwacht dat de politieke problemen tijdig van de baan zullen zijn.

@vandaag.be

Verrassende wending op eerste echte gemeenteraad sinds crisis Belang en LDD depanneren bestuu Herent

Dat besturen zonder meerderheid erg lastig kan zijn, hebben ze gisteravond tijdens de eerste echte gemeenteraad na het uitbreken van de crisis in Herent ondervonden. Willy Kuijpers en co kregen, toen de oppositie de raad lam wilde leggen door op te stappen, evenwel steun uit heel onverwachte hoek. De twee raadsleden van Vlaams Belang en LDD bleven aanwezig,  waardoor de 40 punten tellende agenda alsnog kon worden afgewerkt.

Tijdens de eerste gemeenteraad nadat het nog steeds in de minderheid verkerende schepencollege enkele drastische besparingsmaatregelen bekend maakte, ging het er zoals verwacht bij wijlen turbulent aan toe. Algemeen onder de oppositie weerklonk de roep om af te zien van de bouw van een sportcentrum met zwembad, iets wat de gemeente nog verder de afgrond in  zou duwen. CD&V en Groen! stelden voor het megalomane NAC te verkopen. Open Vld vroeg zelfs het ontslag van schepen van Financiën Draye

De Herentse oppositie kreeg bij aanvang van de gemeenteraad, op de valreep, het tijdens de vorige raad geëiste financieel meerjarenplan overhandigd. Zónder zouden er immers geen agendapunten meer worden behandeld, zo werd  er tijdens de raadszitting van 12 oktober nog mee gedreigd. De oppositie  vroeg dan ook quasi meteen de schorsing van de gemeenteraad om de cijfers gezamenlijk in te kijken. Die cijfers konden de oppositie - waarbij Vlaams Belang en LDD opvallend genoeg niet mee overlegden - niet overtuigen. Na twee uur palaveren werd gevraagd uitsluitend nog agendapunten te  behandelen die geen betrekking op de financiële situatie hebben.

Omdat het schepencollege hier niet wenste op in te gaan, stapten CD&V, Open Vld en Groen! op, met de bedoeling het verdere verloop van de gemeenteraad te dwarsbomen. 

Onverwachte steun voor de zwalpende bestuurscoalitie kwam er echter van Vlaams Belang en LDD. Raadsleden Maurice Elincx van Vlaams Belang en Jean-Pierre Dekeyser van LDD, maakten  het (mogelijk op vraag van de burgemeester) door aanwezig te blijven  alle 40 agendapunten toch goed te keuren.

"Kuijpers laat zich door 'twee' Vlaams Belangers depanneren", liet een oppositieraadslid voor Open Vld na afloop optekenen. "Ongezien en ongetwijfeld een kaakslag voor coalitiepartner sp.a." De oppositieraadsleden van VB en LDD zouden zich  met hun actie mogelijk willen revancheren, omdat ze door de andere drie oppositiepartijen nooit in de gesprekken werden betrokken.

Ondertussen is het duidelijk dat de politieke malaise in Herent compleet  is. En ook dat er zonder CD&V, Groen! of Open Vld in Herent toch nog aan  een meerderheid kan worden geraakt. Wordt ongetwijfeld vervolgd. De oppositie, zonder VB en LDD, trok zich tijdens een schorsing van de gemeenteraad een tijd terug voor overleg. 

© 2010 Het Laatste Nieuws

Alleszins een moedige beslissing van onze vriend Maurice Elinx en zijn LDD-collega, over de partijgrenzen heen en in het belang van de werking van de gemeente. Willy Kuypers en zijn meerderheid die gered wordt door zijn personlijke vijanden van het Vlaams Belang ...

Het is niet onze gewoonte ons te verschuilen als de emoties heftig oplaaien, integendeel, we zijn er graag bij dan ... alleen het moet niet te dikwijls gebeuren. En de laatste tijd heeft het meer dan voldoende gestormd.

Dankzij het kordate optreden van Bruno Valkeniers en de leiding van het VB, werd spoorslags de beslissing genomen die zich opdrong. Jammer voor Bart Debie, hij had met zijn eigen ervaringen in het achterhoofd, beter moeten weten. Voor Marie-Rose Morel en haar omgeving kunnen wij enkel de oprechte hoop uitdrukken, dat haar moed en wilskracht er haar alsnog bovenop helpen. Tegelijk willen we ook betreuren dat zij de partij die ons na aan het hart ligt, veel schade heeft berokkend. Of u pro of contra Morel bent, het gelijk streeft men na binnen een partij en niet door samen te heulen met de vijandige pers.  Dat uitgerekend Bart Debie met zijn verwerpelijke uitlatingen de klos is, is een cynische speling van het lot, waarvoor hij en hij alleen verantwoordelijk is.

Zoals onze vriend Referee het kernachtig samenvatte :

Ik blijf , gij toch ook ?  
Ik blijf mijn partij trouw , de enige , de echte Vlaamse partij.

Het incident is gesloten. We gaan over tot de orde van de dag :

De Vlaamse Republiek

Wie vraagt het woord ?

De redactie van Angeltjes

De onverbiddelijke proef van de realiteit als logische toets bewijst nu reeds vele jaren de ideologische onzin van de multiculturele samenleving. Zo stellen wereldwijd officiële door de belastingbetaler bekostigde workshops voor diversiteit het witwassen van de jihad voor als “training in respect voor moslim-gevoeligheden”.

Oproep tot 'Jihad' zou geen oproep tot heilige oorlog zijn, maar tot “een strijd tegen de zonde” die niets zou te maken hebben met geweld. Zelfs gespecialiseerde anti-terreur-brigades ondergingen zulke indoctrinatie.(1*) Meer nog, bij het uiten van twijfel over het nut en de ernst van dergelijke officiële sponsoring worden meestal alle registers opgetrokken. De holle hypocriete schreeuw “racisme” en het dreigen met vervolging zorgen ervoor dat men in gepolitiseerde hoofdkwartieren plat op de buik gaat. Op hun verdiensten beoordeelde ambtenaren en politieofficieren lijken te denken dat het overtreffen in politieke correctheid hen immuun zal maken tegen het vermeerderen van geweld en wetsovertredingen, waarmee onderhuids doch nauwelijks verholen gedreigd wordt door vrijwel alle moslimgroeperingen en imams.

Deze laatste zijn meesters in propaganda die er in slagen zichzelf als de goeden voor te stellen en de ordehandhavers als de slechten. Onder het mom van onschuld provoceren of laten zij reacties provoceren waarvan ze bij voorbaat wisten hoe ze er misbruik van zouden maken met nauwkeurig geplande lasterlijke beschuldigingen zoals groepsbelediging en racisme.

Zo wordt in hoofde van niet-moslims zwakte synoniem voor verdraagzaamheid, kritiek synoniem voor belediging, respect synoniem voor morele lafheid, zelfverdediging synoniem voor onverdraagzaamheid en tolerantie tenslotte synoniem voor zelfmoord.

Zo worden arrogantie, gevoelloosheid, lef, pesterij en bedreiging synoniemen voor verworven rechten en het resultaat van terreur synoniem voor vrede en rechtvaardigheid. Zo wordt lafheid politieke correctheid en worden de slachtoffers van agressie botweg politiek correct beschuldigd van provocatie. Zo wordt tenslotte leugen waarheid. Althans theoretisch want het onbehagen en het verzet tegen dit monumentaal bedrog groeit uiteraard elke seconde.

Bijaldien stelt zich altijd dezelfde de vraag. Wie komt dit ten goede? Wie profiteert van de nieuw geschapen situatie? Wie gaat ooit de verantwoordelijkheid en de gevolgen dragen? De bevolking uiteraard zoveel is zeker. Maar de bevolking heeft er niet voor gekozen, meer nog heeft er niet voor kunnen of mogen kiezen. Vroeg of laat zullen de burgers in groep of individueel dus onvermijdelijk de rekening presenteren aan de onverantwoordelijke politici die zonder mandaat de oorzaak ontwierpen en vervolgens de gevolgen opdrongen op kosten van en aan diegenen die geen inspraak hadden in de creatie van een zinsbegoocheling. Hoe langer de zinsverbijstering zal duren hoe groter de rekening en hoe onverbiddelijker er zal afgerekend worden.

Van voor het prille begin van de zogenaamd multiculturele maatschappij was het reeds duidelijk dat ongelijkheid en al dan niet structureel geweld in het concept waren ingebakken als gist in gedesemd brood. Ongelijkheid gepaard aan geweld werkt automatisch auto-destructief. Zonder structureel geweld kan men geen gelijkheid scheppen, laat staan handhaven.

De overlevingskansen van een pluralistische en multiculturele samenleving zijn dus kort en bondig geformuleerd gelijk aan nul.

(wordt vervolgd)

(1*) The Muslim Maffia, Gaubatz & Sperry pag.109 e.v. WND Books 2009.

Lucky9

Bart Debie is uit het Vlaams Belang gezet. Dat werd zonet bekend gemaakt. Het ontslag is een rechtstreeks gevolg van de uitlatingen van Debie op Facebook die refereerden naar de kankeruitzaaïngen bij ex-partijlid Marie-Rose Morel. Straks meer

Als het goed is, zeggen we het ook.  Hier zitten ze te bakkeleien over begrotingen, over stijgende levenskost, over indexaanpassingen en jobkortingen.  In een dorp in Indië doen ze er tenminste iets aan.

 We weten allemaal wel hoe lang vrouwen aan de telefoon kunnen hangen.  Met als resultaat een torenhoge telefoonrekening.  In een dorp in het noorden van Indië hebben ze daarvoor een oplossing gevonden: ongetrouwde vrouwen mogen in de toekomst geen gsm meer bezitten.  Jonge mannen, die sowieso minder tot de risicogroep behoren, die mogen wel nog telefoneren, maar dan wel onder toezicht van de ouders. 

Vrouwenrechtenorganisaties hebben al geprotesteerd: zo kennen we ze, altijd maar zagen en klagen, altijd maar ergens discriminatie zien.  Alsof vrouwen zoveel te klagen hebben…

De beleidsmensen hebben het immers goed met hen voor: zij vinden dat ze daarmee twee vliegen in één klap slaan: de telefoonkosten én het aantal eremoorden gaan omlaag!

Hoekandana?  Wel, de beleidsmensen vrezen dat de ongetrouwde vrouwen, in het bezit van een gsm, in de verleiding kunnen komen een “ongepland” huwelijk aan te gaan, wat dan weer zou resulteren in een “geplande” eremoord.  De politie geeft ons duidelijke cijfers: in de gemeente Lank, in het district Muzaffarnagar, in het gewest Uttar Pradesh, gingen in de maand oktober 34 koppeltjes op de loop… met als gevolg 8 eremoorden. 

Als dat te vermijden is door de gsm te verbieden, dan ligt de oplossing nogal voor de hand!  Ik stel voor dat we een commissie erheen sturen om de problematiek over de importbruiden in ons eigenste land eens aan te kaarten.   

Floriaan Terbeke

Bron: 20 Min.-on-Line

De Europeanen vormen hetzelfde doelwit om net dezelfde reden als de Amerikanen: omdat ze “ongelovigen”  en vijanden van de islam zijn en omdat zij de Westerse waarden en normen vertegenwoordigen.  Zij vormen hetzelfde doelwit omdat zij niet willen omgevormd worden tot islamitische landen. 

Degenen die menen dat een oplossing van het Israëlisch-Arabisch conflict Al Qaeda en konsoorten zullen ondermijnen, weten niet waarover ze het hebben.

Bin Laden, Mahmoud Ahmadinejad (Iraans president) en Hasan Nasrallah (Hezbollah) overwegen zelfs een oorlog tegen de Arabieren en moslims, die direct of indirect, betrokken zijn bij de Midden-Oosten vredesbesprekingen.

Al Qaeda werd opgericht in 1989 in Afghanistan, niet op de westelijke Jordaanoever, niet in de Gazastrook, niet in enig ander Arabisch land.

Al Qaeda was een nevenproduct van de Sovjet-invasie in Afghanistan en niet van de oprichting van de Joodse staat in 1948 in Palestina onder Brits mandaat.

Al Qaeda werd opgericht met slechts één doel voor ogen:  alle ongelovigen uitroeien, zowel de VSA als alle Europese, Arabische en moslimbondgenoten.

Bin Laden en zijn vrienden willen Europeanen vermoorden, niet omwille van de nederzettingen op de westelijke Jordaanoever, niet omwille van de blokkade van de Gazastrook, zij willen de Europeanen vermoorden omdat ze géén moslims zijn en andere waarden en normen hebben. 

De Europeanen moeten begrijpen dat hun steun aan Arabieren in het algemeen en de Palestijnen in het bijzonder hen niet zal helpen bij het vermijden van een “straf” door radicale moslims.  Hun politiek van “sussen” van moslim terreurgroeperingen zal ook niet helpen.  Integendeel, elke toegeving van de VS en hun bondgenoten aan Al Qaeda, de Moslimbroederschap, Hamas of Hezbollah zal als een uiting van zwakheid geïnterpreteerd worden en bijgevolg leiden tot meer geweld.

De enige band tussen de moslim terroristen en het Midden-Oosten conflict is hun droom tot vernietiging van Israël. 

Zij willen Israël vernietigen, niet omdat ze van de Palestijnen houden, maar wel omdat ze de Joden als “ongelovigen” beschouwen.

Zij willen Israël vernietigen omdat ze geloven dat heel Palestina moslimbezit is dat uitsluitend aan moslims kan toebehoren.

Degenen die menen dat een oplossing van het Israëlisch-Arabisch conflict Al Qaeda en konsoorten zullen ondermijnen weten niet waarover ze het hebben.

Bin Laden, Mahmoud Ahmadinejad (Iraans president) en Hasan Nasrallah (Hezbollah) overwegen nu zelfs een oorlog tegen de Arabieren en moslims, die direct of indirect, betrokken zijn bij de Midden-Oosten vredesbesprekingen.

De heropgestarte vredesbesprekingen tussen Israël en de Palestijnse Autoriteit hebben slechts de honger van de terroristen naar de uitvoering van hun plannen aangescherpt.  De enige manier om met de terreurdreiging van Al Qaeda en andere radicale islamitische bewegingen om te gaan is een intensivering van de strijd tegen hen. 

Khaled Abu Toameh (vertaling Floriaan Terbeke)

Khaled Abu Toameh,  Arabisch moslim, meermaals bekroond journalist, schrijft sedert bijna 30 jaar over de toestand in Palestina.  Hij studeerde aan de Hebrew Universiteit en begon zijn carrière bij een met de PLO verbonden krant in Jerusalem.  Hij werkt nu voor internationale media en dient als de “ogen en oren” van buitenlandse journalisten op de westelijke Jordaanoever en in de Gazastrook.  Zijn artikels verschenen meermaals in internationale kranten zoals de Wall Street Journal, US News & World Report en de Sunday Times of London.  Sinds 2002 schrijft hij ook voor de Jerusalem Post en is een medewerker en raadgever bij NBC News sinds 1989. 

Ik heb zonet om 9 uur mijn Facebook-pagina afgesloten : bijna 2000 virtuele vrienden zullen het zonder mij moeten stellen en als zij willen weten hoe het er voor staat met Angeltjes, dan komen ze maar lezen op de oude vertrouwde blog.

Het was aangenaam een aantal internationale contacten te leggen en de sfeer te proeven bij gelijkgezinden in vele Europese landen en vooral ook in Suid-Afrika.  Er zijn ook verschillende goede relaties ontstaan met menig Vlaams feesboeker. De bedoeling is steeds geweest Angeltjes meer bekendheid te geven. Of dat gelukt is, weet ik niet maar er is genoeg tijd geïnvesteerd in een medium dat mij eigenlijk niet ligt. 

Ik heb me nogal vaak geërgerd aan de oppervlakkigheid en de kretologie die feesboek kenmerkt. Gelukkig zijn er ook heel wat uitzonderingen op dit gekwèk en die toffe mensen zal ik missen.  

Ook de ruwheid en botheid van een aantal figuren ligt mij niet.  Je kan je waarheid vertellen (dat doen wij ook) maar de vrijheid van meningsuiting is voor velen enkel een vrijbrief om de grofste en meest kwetsende beledigingen in het rond te slingeren.  Ik bijt van mij af, als het nodig is maar ik wil niets te maken hebben met egotrippers die op de rand van hun aalput gezeten, wenken om een duik te nemen in hun zwembad en voor wie champagne het toppunt van levensvreugde betekent.

Ray

PSSST : Voor het overige ben en blijf ik van oordeel dat er geen alternatief bestaat voor Vlaams Belang, een partij die standvastig haar programma gestand doet, de enige die duidelijk durft zeggen dat het einddoel een Vlaamse Republiek is.

 In Rezé, een gemeente nabij Nantes werden vorige week een aantal straatnamen geïslamiseerd, evenals de naam van de gemeente zelf (zie afbeelding).  Plots woonde men in de Veelwijverijstraat en was er een Shariaplein, een Verkeerde Sociale Bijdragensteeg, het Plein Dood aan de Ongelovigen, naast een Plein Allah hakbar, of de Verplichte Halallaan.

Dit was een stunt van de actieve Bloc Identitaire om de vele suffe medebewoners even wakker te schudden. Een voorbeeld om na te volgen.

Félicitations, mesdames et messieurs.  تهاني أيها السيدات والسادة

Het boek 'Welkom in Vakbondistan' wordt door de auteur toegelicht op volgende plaatsen:

Op zondag 28 november te Gent, ontbijtgesprek van VB Gent: http://www.vlaamsbelang.org/33/2269/

 Op vrijdag 10 december 2010 te Sint-Niklaas, Hotel De Spiegel, hoek Grote Markt-Stationsstraat, 20 uur;

 Op zondag 12 december te Zedelgem, ontbijtgesprek: http://www.vlaamsbelang.org/33/2238/

Alle info over het boek vindt u via volgende bruggetje :    http://www.uitgeverijegmont.be/1/51

In de zaak-Mactac werd een werknemer van een Waals bedrijf jarenlang gepest door vakbondsleden van ACV en ABVV; één pester werd dankzij de hulp van het ACV zelfs multimiljonair met 250.000 euro ontslagvergoeding …

Het ACV gaat in Vlaanderen om politieke redenen over tot het discriminerend uitsluiten van Vlaamsnationalisten, maar aanvaardt in Wallonië blijkbaar tot op de dag van vandaag een "martelaar" als lid. De verklaring van het ACV dat ‘pesten onaanvaardbaar is’, is ongeloofwaardig, zolang de betrokken pester door het ACV niet effectief uitgesloten wordt als lid, net zoals de honderden onschuldige Vlaams Belangers. Hetzelfde geldt voor het ABVV. Tot op heden is het duidelijk: voor ACV en ABVV is een foute Vlaamsnationale mening dus erger dan pesten of collega's martelen.

Op basis van wat we nu weten via de media heeft het Arbeidshof blijkbaar geoordeeld dat de pester 250.000 euro moest krijgen, omdat de ontslagtermijn van drie dagen om dringende redenen op het ogenblik van het opduiken van de videobeelden verstreken was, omdat er al een eerste melding was geweest jaren eerder. Als dat zo is, dan moet de ontslagtermijn van beschermde vakbondswerknemers dringend herbekeken worden: als belangrijk nieuw bewijsmateriaal opduikt dat een ontslag om dringende reden rechtvaardigt, dan moet de ontslagtermijn om dringende redenen ten aanzien van beschermde vakbondswerknemers kunnen heropend worden.

Guy D’Haeseleer
Volksvertegenwoordiger

Rob Verreycken
Voorzitter Vakbondscel

 Benno Barnard: 'Onderstaande tekst schreef ik samen met Wim van Rooy voor De Standaard. Die krant weigerde publicatie niet rechtstreeks, maar onrechtstreeks: door ons stuk niet te plaatsen namelijk.'

Er spelen zich in België vreemde taferelen af. Terwijl de kerk van het multiculturele geloof leegloopt, krijgt de burger binnen één week de surrealistische resultaten voorgeschoteld van Joëlle Milquets Rondetafel van de Interculturaliteit en moet hij het meemaken dat aan de Antwerpse Universiteit een sympathiek driedaags congres over de plaats van de islam in het nieuwe Europa plaatsvindt – een congres dat niet alleen volslagen chaotisch was, maar ook nog eens gekaapt werd door moslimfundamentalisten, dat alles onder de ogen van de welwillende universitaire gemeenschap, aangevoerd door rector Alain Verschoren, een brave postmoderne ziel die het kwaad nog niet zou herkennen in een vernietigingskamp van de nazi’s.

Op een schaakbord ter grootte van Europa is het eindspel begonnen tussen realisten en utopisten – die laatsten zijn de volgelingen van allerlei denominaties en obediënties van het communisme, antizionisme en zonnepanelendom, het zijn de kruidenvrouwtjes en wichelaars van allerlei slag, de diepchristelijke kinderen van Egidius, vele leden van de culturele en academische elite, en voorts de nodige journalisten, al dan niet werkzaam bij de nieuwsdienst van de VRT.

Het zou hier te ver voeren om de vele punten uit de Rondetafel van Milquet te becommentariëren: men kan alleen maar hopen dat veel van de desiderata zoals voorheen dode letter blijven. De meeste aanbevelingen zijn immers niet alleen hopeloos naïef, ze getuigen van een vastgeroest denken dat inzet op een utopische maatschappij die als staatsideologie door de strot wordt geduwd, een tikkeltje in de stijl van wijlen Stalin, met een eigen inquisitie, het CGKR, dat de vrijheid van meningsuiting ondertussen tot een lachertje heeft gemaakt en politieke processen tot zijn waarmerk. Voor een dergelijke Rondetafel is het motto immers: wie niet multicultureel is – of ‘intercultureel’, le dernier cri, die een soort politiek-correcte apartheid aanduidt – ontmaskert zichzelf als racist en fascist. Maar het ware fascisme dient zich verwarrend genoeg – zoals lang geleden al voorspeld – als antifascisme aan.

De moegetergde leerkracht, de toegewijde verpleegster en de gefrustreerde politieagent krijgen van Milquet impliciet opnieuw de boodschap mee dat ze nog niet genoeg gedaan hebben voor degenen die in het verslag culturele minderheden wordt genoemd – en dan denkt de man in de straat beslist niet aan Nepalese boeddhisten of uit het Midden-Oosten gevluchte christenen, maar aan datgene waarover men moet zwijgen. Want het is zoals de aanklagers op het historische proces Wilders het formuleerden: de vraag is niet of Wilders de waarheid spreekt, de vraag is of hij die mag spreken.

Het meest navrante van dit hele circus is dat de islam niet wordt genoemd. En toch is deze totalitaire orthopraxis, zoals de Iraanse ervaringsdeskundige professor Afshin Ellian onlangs in Elsevier schreef, ‘een ramp, een verwoestende tsunami voor andersdenkenden en andere culturen’. De islam heeft een antiwetenschappelijke cultuur gegenereerd die al 1400 jaar op elke beschaving parasiteert en overal waar hij komt stilstand en ellende veroorzaakt. Of zoals Ataturk al verklaarde: de islam is een rottend kadaver dat het leven van de moslims vergiftigt. En langzamerhand dus ook ons leven.

U zegt dat de islam niet bestaat? U dwaalt. Niet alleen aanvaarden nagenoeg alle moslims de vijf zuilen van de islam, maar als er in Europa een spotprent over Mohammed verschijnt, verenigt de oemma zich en spreekt hij met één stem, waarbij de fundamentalisten altijd de beste papieren hebben. U wilt onderscheid maken tussen islam en islamisme? Lees de Duits-Turkse sociologe Necla Kelek: zij stelt dat de afwijzing van secularisme en de westerse cultuur de kern vormt van de politiek van haast alle islamitische instituties. John Esposito, vriend van de islam, hield een mondiale en longitudinale enquête over dit agressieve systeem en kwam uit op 6 procent fundamentalisten. Wie wat doorrekent komt uit op zowat 90 miljoen moslims… Waarom is iedereen zo bang om dit soort feiten te erkennen? Als zo’n Rondetafel bijvoorbeeld bedrijven vraagt moslims de gelegenheid te geven vijf keer per dag te bidden, dan zit de gotspe erin dat een en ander zelfs in Libië niet wordt geëist! Zo werkt men de fundamentalisering van Europa in de hand en de moslimwereld kijkt afwisselend verlekkerd en met geoefende pruillip toe.

En dan organiseert men aan de Antwerpse universiteit een colloquium over de plaats van de islam in Europa. De desinformatie in de verschillende exposés was groot. Dat is ook niet zo verbazingwekkend, want tot de deelnemers behoorden ongure types als de Marokkanen Yacob Mahi en Mohammed Bensalah, van wie de eerste het liberalisme als ‘de moordenaar van de menselijke vrijheid’ omschreef, en de tweede zich beriep op teksten van Sigrid Hunke, die werkzaam was op de wetenschappelijke afdeling van de SS. Maar de grootste intellectuele geweldenaar onder de buitenlandse gasten was toch wel de Zwitserse imam Yussef Ibram, die in 2004 verklaarde dat steniging, hoewel in Zwitserland niet nodig, absoluut niet in opspraak mocht worden gebracht. Merkwaardig! Je zou toch denken dat er stenen voldoende zijn in dat land.

Benno Barnard & Wim van Rooy