Weekend-roddels : Royals wippen heen en weer

De wonderlijke Sagrada Familia waarvan de bouw startte in 1882 en die wellicht zal beëindigd worden tegen 2025

BARCELONA - Duizenden mensen hebben donderdag in Barcelona geprotesteerd tegen het bezoek van paus Benedictus XVI komend weekeinde aan Spanje. De actievoerders riepen onder meer leuzen tegen het misbruik van jongeren door katholieke geestelijken. En dan hebben ze in Catalonië nog niet gehoord over ene Monseigneur Léonard, die de zaken diplomatisch uitlegt.

Ook spraken de betogers zich uit tegen de prominente rol van de Rooms-Katholieke Kerk in Spanje. ''De Spaanse regering moet zorgen voor een scheiding tussen Kerk en Staat'', zei de 62-jarige Sebastian Carbajal, wie dat ook moge zijn. Hij stelde dat 0,7 procent van de belastingen die de Spanjaarden betalen naar de kerk gaat. Carbajal zei dat daar een eind aan moet komen. Samen met de wrede slachting van stieren als leuke ontspanning. (dat laatste zeggen wij)

Benedictus XVI bezoekt zaterdag de pelgrimsstad Santiago de Compostela in het noordwesten. Op zondag wijdt de paus in Barcelona de Sagrada Familia van architect Antoni Gaudí in. Hij zal de kerk daarna tot basiliek verheffen. De kans bestaat tevens dat Gaudi heilig zou verklaard worden tegen 2016. Het zal niet moeilijk zijn aan Gaudi een wonder toe te schrijven : Barcelona barst van de architecturale wonderen door Gaudi.

Detail van een der gevels

Prettige kennismaking ? Of vindt u het maar kitsch ?  Wat u er van vindt, dàt is het. Laat u niets wijsmaken door zogenaamde kenners.

Leonard De Visch

(°Aartrijke 1888 – † Sint-Amandsberg 1930)

Deze Aartrijkse beeldhouwer is een ten onrechte vergeten kunstenaar. Hij realiseerde tijdens zijn korte leven een beperkt maar heel persoonlijk en origineel oeuvre. Het omvat oorlogsmonumenten, borstbeelden, losstaande beelden, bas-reliëfs en houtskooltekeningen.

Leonard De Visch volgde zijn opleiding aan de Kunstacademie te Gent. De Eerste Wereldoorlog en zijn krijgsgevangenschap in Duitsland vormen de echte start van zijn artistieke loopbaan. In het kamp te Göttingen werd hij opgenomen in een kring van Vlaamse intellectuelen en kunstenaars en kwam hij in activistisch vaarwater terecht.

Na zijn huwelijk in 1921 verhuisde hij naar Oostakker en in 1927 naar Sint-Amandsberg. De Visch was geen groot vernieuwer, maar zijn kunst gaat wel een boeiende dialoog aan met de grote gebeurtenissen en intellectuele stromingen van zijn tijd. De grote thema’s van zijn werk zijn het oorlogsleed, de Vlaamse beweging, de armoede op het Vlaamse platteland en het katholieke geloof. Hij onderging de invloed van het impressionisme en expressionisme en was verwant met de katholieke kunstbeweging ‘De Pelgrim’.

Oorlogsmonumenten: de kreet om erkenning …
Tussen 1920 en 1924 vervaardigde Leonard De Visch een vijftal oorlogsmonumenten, nl. in Aartrijke, Jabbeke, Alveringem, Mater en Zwijnaarde. Daarnaast bleven ook nog enkele foto’s bewaard van (maquettes van) niet gerealiseerde of nog niet gelokaliseerde oorlogsmonumenten.

Deze monumenten sluiten aan bij het gedachtegoed van het V.O.S., het Verbond der Vlaamse Oud-strijders. Ze ademen een duidelijke boodschap: geen heldenverering, geen verheerlijking van het militarisme, maar afschuw voor de oorlogsgruwel en een oproep tot blijvende herinnering aan de gesneuvelden en tot erkenning van de offers, gebracht door de Vlaamse frontsoldaten.

In de leuze op het Aartrijks monument “Welk nut ligt er in het storten van ons bloed?” komt ook een flinke dosis Vlaamse frustratie naar boven over de na de oorlog niet ingeloste Vlaamse verzuchtingen.

Kunst als ‘pelgrimagie naar God’
De laatste jaren van zijn leven geraakte Leonard De Visch in de ban van de religieuze kunst. Een aantal bas-reliëfs, borstbeelden en standbeelden getuigen van zijn diepe religiositeit. Denken we aan zijn expressieve beelden van Franciscus en Augustinus, zijn Christusfiguren, zijn monumentale kruisbeeld en de driebeeldengroep De Pelgrims.

Niemand minder dan Koningin Elisabeth kocht in 1931 een exemplaar van het mooie standbeeldje van de H. Augustinus in gebed.

Leonard De Visch nam in 1930 deel aan de tentoonstelling van ‘De Pelgrim’ in Antwerpen. Hij was geen lid van, maar voelde zich wel sterk verwant met deze katholieke, Vlaamsgezinde kunstenaarsbeweging (1924-1931). Het doel van De Pelgrim was eigentijdse, authentieke religieuze kunst te scheppen, ver weg van de goedkope kitsch en de neostijlen, en zo bij te dragen tot een katholiek reveil in Vlaanderen.

De ‘karakterkoppen’ van Leonard De Visch
Leonard de Visch had een voorkeur voor sculpturale portretkunst. In bas-reliëfs, koppen, borst- en standbeelden boetseerde hij talrijke portretten, waaruit psychologische diepte en soms visionaire kracht spreekt.

Uit deze beelden kunnen we ook gemakkelijk een viertal interessevelden van de kunstenaar aflezen:
- Het oorlogsleed: De Visch vervaardigde enkele ‘koppen’ waarin hij de tragiek van het oorlogslijden op rauwe wijze tot uitdrukking bracht, o.a. De Russische Ziel, De Oorlogsblinde en De Moderne Slaaf.
- De Vlaamse Beweging: Guido Gezelle, Hugo Verriest, Albrecht Rodenbach, Cyriel Verschaeve, de 17-18de-eeuwse chirurgijn Jan Palfijn, alsook eigentijdse Vlaamse voormannen zoals Jozef Goossenaerts, August Borms en Oscar De Gruyter.
- De Europese cultuurgeschiedenis: Leonard De Visch beeldde ook enkele culturele grootheden zoals Plato, Dante, Franciscus, Augustinus en Beethoven.
- De eigen familie: De Visch maakte borstbeelden van zijn echtgenote Augusta De Corte, zijn dochtertje Bertha (of Isabelle?) en een schitterend, nooit eerder getoond zelfportret.

Trimards en landarbeiders
De armoede en uitzichtloosheid op het Vlaamse platteland vormt een belangrijk thema in het oeuvre van Leonard De Visch. Hij was zelf opgegroeid in een arm Aartrijks milieu van landarbeid en traditionele thuisvlijt (vb. kantwerk) en was dus goed vertrouwd met de sociale problematiek. Die gevoeligheid toonde hij in enkele beelden, bas-reliëfs en tekeningen van armoedige landarbeiders en ‘trimards’ die onderweg zijn of ronddolen, met hun schamele ‘baleçon’ of knapzak op de gekromde rug. Qua thematiek en vormentaal doen deze werken denken aan Constantin Meunier en Eugène Laermans.

Pol

 De tentoonstelling loopt van donderdag 11 november tot 5 december in de voormalige brouwerij De Leeuw, Engelstraat 7 te Aartrijke.

Hier is een kort amateuristisch filmpje, opgenomen met een mobieltje.  Het duurt maar 30 seconden, maar de beelden zijn onmiskenbaar : een agent laat een Noord-Afrikaanse man (een jongere ?) met zijn combi rijden, terwijl anderen toekijken. De tekst van de video-producent (Colruytlosers) luidt als volgt : "Zelzaatse politie die blijkbaar minderjarig crapuul met hun combi laat rijden..." We beginnen min of meer te vatten wat er aan de hand is in Zelzate. Hierna een reactie via de webstek van Vlaams Belang.

Er komen in Zelzate geen krachtdadige maatregelen om het steeds toenemende geweld in te dijken. Dat besliste SP.a-burgemeester De Vilder. De man is van mening dat voorstellen voor pakweg een samenscholingsverbod “extreem-rechts” en dus uit den boze zijn. “Ik vind niet dat we met een tweeloop op een mug moeten schieten”, aldus de burgervader. Het allochtone bendegeweld, dat met het neersteken van een oud-Chiroleider afgelopen weekend een triest hoogtepunt bereikte, kan men nochtans moeilijk afdoen als een fait divers. Volgens De Vilder gaat het vooral over een probleem van sociale achterstelling en was vorige zomer alles rustig: “In de zomer is er een voetbaltornooi georganiseerd en hebben die gasten zelfs tegen de politie gespeeld.” Tja…

Freelance-journalist Thomas Blommaert is van mening dat de lokale overheid niet vrijuit gaat. “Ik ben zelf jaren als buurtwerker actief geweest, en ik besef heel goed dat je dit probleem niet in één-twee-drie oplost, maar ik kan me niet van de indruk ontdoen dat men de situatie wat heeft laten verrotten,” zei de man aan De Standaard (03.11.2010). En: “Ik hoor ook dat de politie schrik heeft.”

De criminelen gaan steeds driester tekeer en de inwoners schreeuwen om een kordate aanpak, maar de SP.a-burgemeester steekt de kop in het zand. De plaatselijke afdelingen van het Vlaams Belang trekken al maanden aan de alarmbel en pleiten voor krachtige maatregelen tegen het geweld. De Vlaams Belang Jongeren (VBJ) hielden de voorbije maanden verschillende pamflettenacties onder het motto ‘Recht op veilig fuiven!’ Morgen zal VBJ in samenwerking met Voorpost demonstreren in Zelzate. Het vertrek, vanaf het heem van Chiro Brug (Leegstraat 99), is zaterdag voorzien om 14 uur.

Vlaanderen is zijn vaandeldrager kwijt.  Tot in de 19de eeuw bekleedde een vaandeldrager in verschillende Zwitserse kantons een ereambt; hij maakte zelfs deel uit van de kantonsregering en was plaatsvervangend regeringsleider. 

Ivan Mertens was geen politicus, maakte nooit deel uit van een regering.  Ivan was niet de man die zich wou bezig houden met loze beloftes, met verduidelijkings- en vertragingsopdrachten, met compromissen en lepeltjes suiker, met kuiperijen en tactische spelletjes.  Evenmin was Ivan voorstander van gespreksavonden, debatten, journalistieke pennenslijperijen, recepties en feestjes.

Volgens Ivan moest er gewerkt worden… voor Vlaanderen.  Feesten is voor later – vond hij – als we onze onafhankelijkheid bereikt hebben.

En hij legde de lat hoog – voor de meesten té hoog – zó hoog als hij voor zichzelf eiste.  Ivan was een idealist, een wroeter met een onblusbaar geloof in de goede afloop. 

Op 11 juli hebben we hem in Antwerpen tijdens de viering van onze Vlaamse feestdag in de bloemetjes gezet.  Tijdens de opbouw van het podium en de tenten kwam hij vlaggetjes vragen om uit te delen en begon prompt, ondanks zijn wankele gezondheidstoestand, ieder die voorbij ging en een blik op onze voorbereidingen wierp zijn verhaal te vertellen, het verhaal van ons land dat hem zo dierbaar was. 

Ivan was die dag doodmoe en tegelijkertijd heel gelukkig.  Hij voelde zich omringd met zijn kameraden, met zijn medestrijders, die van hem de opdracht kregen het vaandel door te geven. 

Het ga je goed, Ivan, doe het Vlaamse heir hierboven de groeten – wij zullen proberen even pal te staan als jij!   

Lieve Van den Berghe, voorzitter

www.guldensinjoren.org

Vlaams Belang heeft vrijdag een symbolische opkuisactie gehouden op het De Coninckplein in Antwerpen. "We klagen hier de lakse houding van stadsbestuur en politie tegenover de drugsoverlast aan", zei boegbeeld Filip Dewinter.

Zopas bereikte ons het droevige nieuws dat Ivan Mertens gisteren is overleden. Ivan Mertens was de stichter en bezieler van ‘Vlaanderen Vlagt’, de vrijwilligersorganisatie die in binnen- en buitenland Vlaamse Leeuwen liet dansen bij sport- en cultuurmanifestaties allerhande. Omwille van gezondheidsproblemen kondigde Mertens, die ook een tijdlang voorzitter van de Vlaamse Volksbeweging (VVB) was, in mei van dit jaar zijn afscheid aan. Toch was hij nog prominent aanwezig op de jongste 11 juli-viering in Antwerpen en kon hij het strijden voor zijn Vlaanderen niet laten.

Met het heengaan van Ivan Mertens verliest de Vlaamse Beweging een rasechte idealist. Aan familie en vrienden bieden wij onze oprechte blijken van medeleven aan.(overgenomen VB) 

 

Wij verwijzen u graag naar een vraaggesprek met Ivan Mertens in 't Pallieterke van 1 juni 2009.

Hier klikken 

We kregen een verzoek van een trouwe lezer met de vraag of iemand de geportretteerde rotzakken-dierenbeulen herkent.  Gezien de gruwelijke afbeelding, plaatsen wij ze bij de recaties, zodat u zelf beslist om te kijken of niet.

Wij laten onze Vlaamse jeugd niet neersteken en in elkaar stampen door allochtoon tuig!

De Vlaams-nationalistische beweging Voorpost heeft – zoals iedereen in Vlaanderen, veronderstellen we – kennis genomen van de feiten die zich afgelopen weekeinde voordeden in Zelzate.

Leden en leiders van de jeugdbeweging Chiro werden daar na afloop van een jeugdfuif – waarop de daders normaal niet hadden mogen aanwezig zijn, maar waar ze wegens afwezigheid van de politie toch binnenraakten - aangevallen door een twintigtal gemaskerde en met baseballknuppels, messen en flessen gewapende allochtone “jongeren”. Deze bende staat eufemistisch bekend als de Colruyt-bende en veroorzaakt reeds maandenlang zware “overlast”, niet alleen in Zelzate, maar in de hele streek.

Voorpost is van oordeel dat noch de straat noch het openbare leven in onze steden en gemeenten eigendom zijn van het tuig dat meent hier zijn eigen wetten te kunnen stellen. Daarom protesteert Voorpost komende zaterdag, 6 november, in Zelzate. De demonstratie, met als thema’s “Recht op veilig fuiven” en “Stop de terreur”, vertrekt om 14 uur aan het heem van de Chiro Brug, Leegstraat 99/101 te Zelzate.

Neem deel aan deze protestmanifestatie. En maak een vuist naar het tuig.

(mededeling Voorpost)

.

Het moet erg zijn om deel uit te maken van een politiek systeem, waar stemmen niet eens een recht is, maar een plicht. Je hebt niet eens de vrijheid om niet deel te nemen. Het moet erg zijn om deel uit te maken van een politiek systeem, waar de verkozenen vijf maanden na de verkiezingen nog altijd niet kunnen opkomen voor datgene waarin ze geloven, maar onder druk staan om hun basisprincipes overboord te gooien en compromissen te maken met die ideeën waar jullie tegen gestemd hebben. Het moet erg zijn om al die belastingen te betalen, om brood en spelen voorgeschoteld te krijgen zodat jullie verstrooid blijven, om beperkt te worden in jullie vrije meningsuiting, om gekweld te worden door angst voor arrestatie als jullie verzet willen bieden aan de verdrukkers.

Ik ben een trotse Amerikaan, en een trotse Vlaming. Op een dag, ik hoop binnenkort, zullen de Vlamingen hun recht verwerven om hun geluk na te streven. Als jullie intussen onze Amerikaanse Droom belachelijk willen maken om jullie eigen Belgische Nachtmerrie beter verteerbaar te maken, doe maar. Ik heb te doen met jullie.

Joke Fincioen, CEO van Joke Productions, Hollywood, producent van tv-programma's. [vertaald uit het Engels]

Lees verder :LVB.net

De openbare omroep maakt op 21 november een grootscheepse oefening in het splitsen van België. Met de hulp van 12 professoren onderzoekt Panorama of en hoe België gesplitst kan worden.

'Hoe wordt België gesplitst? Wat zijn de hinderpalen en wat zullen de gevolgen zijn?' Met die vragen trok VRT-journalist Ivan De Vadder in de afgelopen maanden naar 12 professoren, onder wie Paul De Grauwe (KU Leuven), Bea Cantillon (UA) en Philippe Van Parijs (UCL). De sociale zekerheid, het leger, de werking van een bedrijf, Brussel en het inkomen van de mensen, verschillende aspecten van een splitsing passeren de revue.

Het Panorama-project werd onder leiding van hoofdredacteur duiding Kris Hoflack gedurende maanden in stilte voorbereid en wordt op 21 november uitgezonden, naar alle waarschijnlijkheid in volle formatieperiode dus. Voor de politici aan tafel ligt zo'n uitzending in prime time over de splitsing van het land gevoelig.

De Vadder wuift het bezwaar dat zo'n uitzending de sfeer in de gesprekken misschien geen goed zal doen, meteen weg. 'Interferentie tussen de media en de politieke actualiteit is er altijd. Wij zijn absoluut niet de eersten die splitsingsscenario's ontrafelen. Elio Di Rupo heeft letterlijk een oproep gedaan om ons voor te bereiden op een Plan B, Philippe Moureaux tekent op een schoolbord een gesplitst België. Dan is het gewoon onze journalistieke plicht na te gaan wat die scenario's zijn en of het allemaal wel zo simpel ligt.'

Twee jaar geleden bracht de VRT al eens twaalf wijzen bijeen in een kasteel om het land te splitsen. Toen ging het om een zeer abstracte oefening en was het moeilijk om gesprekspartners te vinden die voor de camera op een splitsing wilden ingaan.

'In twee jaar tijd merken we een enorme verschuiving in de geesten', zegt De Vadder. 'Nu vonden we vlot specialisten vanuit allerlei domeinen die al de pro's en contra's van de verschillende splitsingsscenario's hebben onderzocht.'

De VRT is er als de dood voor dat de uitzending in politieke kringen wordt voorgesteld als 'Bye Bye Belgium'. Die titel refereert aan de beruchte docufictie van de RTBF uit 2006. 'Bye Bye Belgium' wou de Franstalige kijkers doen geloven dat het Vlaams Parlement eenzijdig de onafhankelijkheid had uitgeroepen en dat de revolutie was uitgebroken, met knotsgekke gevolgen als trams die plots stilstonden aan een gewestgrens. Een groot deel van het publiek had eerst niet door dat het om pure fictie ging.

De RTBF kreeg toen een storm van kritiek over zich heen. 'Die uitzending klopte gewoon niet met de realiteit en was misleidend', zegt De Vadder. 'Wij proberen na te gaan hoe een splitsing zich in de realiteit zou voltrekken, tot in de praktische details.'

KU Leuven-econoom Paul De Grauwe verdedigt de uitzending. 'Telkens als ik in het buitenland kom, krijg ik van collega's de vraag of België gaat splitsen. Ook buitenlandse media vragen me dat. Of het nu wenselijk is of niet, het is niet tegen te houden dat journalisten de kosten-batenoefening van een splitsing in kaart brengen.'

Politici zitten niet in de uitzending. Nadien volgt wel een debat met partijkopstukken.

@ de Standaard

PST :  De VRT-verantwoordelijke Kris Hoflack is bekend om zijn voorkeur voor objectieve informatie én duiding. Daarom heeft hij de presentatie toevertrouwd aan de politiek-correcte Open-VLD-er Ivan de Vadder.  Van barones Bea Cantillon is bekend dat zij achter de standpunten staat van "Red België", daar is dus ook geen sprake van vooringenomenheid en Philippe van Parijs is lid van de Pavia-groep, belgicisten die ondermeer pleiten voor één nationale kieskring. Paul De Grauwe zal zijn economische kennis aanwenden om te wijzen op de gevaren die onze welvaart zullen bedreigen bij splitsing omdat o.m. de internationale markten Vlaanderen zullen boycotten. Of iets in die aard.

Opnieuw zal blijken dat Brussel de struikelsteen par excellence is, om de belgische structuren te behouden.  De bedoeling van de uitzending is vooral om de burgers op andere gedachten te brengen en niet langer de oren te laten hangen naar politieke partijen die opkomen voor Vlaamse onafhankelijkheid. Dit geldt zowel voor nep-autonomie à la NVA als zeker voor een ordentelijke opsplitsing à la Vlaams Belang.

In het Oost-Vlaamse Zelzate hebben donderdagavond zowat 300 mensen betoogd tegen "de bende van de Colruyt". Dat zijn hangjongeren (zeg maar crapuul)  die het in de gemeente erg onveilig maken.

De misnoegde inwoners kwamen hun woede uiten naar aanleiding van de gemeenteraad waar over het probleem werd onderhandeld. Er werd besloten een speciale commissie op te richten. Jazeker, dat helpt altijd : een praatcommissie om de gemoederen te sussen, naast de kwestie te praten en vooral niks te ondernemen. Commissies zijn de oplossingen van de politiek correcten op de lijfelijke aanvallen die onze jeugd ondergaat.

Na afloop werd een oude tank symbolisch gedecoreerd met witte ballonnen en briefjes. Ook daar schieten we lekker mee op : "de hangjongeren" zullen nu heel beschaamd zijn.

Afgelopen zondag viel de bende nog een groep chirojongens aan. Eén iemand werd neergestoken.

Filip de Man

Uit een antwoord op een schriftelijke vraag die het Vlaams Belang stelde over het aantal kinderen van anderstalige ouders die in de gemeentelijke basisscholen dit schooljaar (2010 – 2011) werden ingeschreven, blijkt dat bij 49,50 % van de kinderen ingeschreven in de gemeentelijke basisschool van Meise de moeder anderstalig is. Bij 53,50 % is de vader anderstalig. Dit is in vergelijking met twee jaar geleden een enorme stijging (anderstalige moeder 29,14 %, anderstalige vader 33,47%).

In de gemeentelijke basisschool van Wolvertem is dit respectievelijk 39,42 % (anderstalige moeder) en 33,65 % (anderstalige vader). Dat is in vergelijking met twee jaar geleden meer dan een verdubbeling (anderstalige moeder 16,49 %, anderstalige vader 15,46 %)!

Voor de gemeentelijke basisschool in Sint-Brixius-Rode is dit 31,30 % (anderstalige moeder) en 34,55 % (anderstalige vader). Ook dat is meer dan een verdubbeling in vergelijking met 2 schooljaren geleden (respectievelijk 14,77 % en 18,90 %). Ook in de gemeentelijke basisschool van Westrode is er een enorme stijging. 17,46 % van de moeders en 23,30 % van de vaders is anderstalig (twee jaar geleden: 6,72 % anderstalige moeders en 10,07 % anderstalige vaders).

Wij zijn enerzijds wel verheugd dat anderstalige ouders hun kinderen naar een Nederlandse school sturen, maar anderzijds vernemen we dat er bijvoorbeeld op de speelplaats en aan de schoolpoort meer en meer Frans wordt gesproken.

Met deze cijfers wordt overduidelijk aangetoond dat anderstaligen zich in Meise komen vestigen. De verbrusseling, vervreemding en verfransing nemen jaar na jaar met enorme proporties toe. Hopelijk openen deze cijfers de ogen van andere politieke partijen !

Dat deze cijfers ook gevolgen hebben op andere delen in onze samenleving, staat als een paal boven water. Zo werd bijvoorbeeld de fototentoonstelling 'Trouw met jou' afgelast. Oorspronkelijk zou deze tentoonstelling – door de provincie Vlaams-Brabant met € 1.500 gesubsidieerd – in september 2010 in de hal van het administratief centrum doorgaan, maar de datum werd al eerder verschoven naar december 2010. Nu zou de tentoonstelling gewoon worden afgelast. Maanden werk en voorbereiding voor niets.

Een 80-tal gehuwde koppels zouden een trouwfoto uitlenen aan de cultuurdienst en een interview laten afnemen. Deze interviews zouden getoond worden tijdens de expo in de hal van het administratief centrum.

De grootste reden van deze afgelasting is dat mensen van een andere nationaliteit gewoon geen Nederlands spreken en dus niet in aanmerking komen. Hierover zullen we het schepencollege interpelleren tijdens de gemeenteraad van 18 november 2010.

Men doet echter alsof er niets aan de hand is en acht het zelfs niet nodig om de commissie ter vrijwaring en bevordering van het Vlaams karakter van onze gemeente amper 1 keer samen te roepen op een jaar tijd. Onze voorstellen en vragen hieromtrent worden gewoon weggelachen of men vindt het zelfs niet nodig om een antwoord te geven. Arm Meise.

http://jorgennoens.skynetblogs.be/

Kunstenaars zijn, sinds de plannen van het kabinet om drastisch te bezuinigen op kunst, wanhopig op zoek naar centen om hun artistieke hobby uit te kunnen voeren. Het Amsterdamse Fonds voor de Kunst (AFK) heeft officieel de website voordekunst.nl geopend, waarop kunstenaars zich kunnen presenteren die op zoek zijn naar financiële steun van particulieren en bedrijven voor hun kunstproject.

De site vertelt onder meer wat het project inhoudt en hoeveel geld er nodig is om het uit te voeren. Ook staat er een teller bij waarop valt af te lezen hoeveel geld er reeds is binnengehaald.

Mensen die een kunstproject willen steunen, kunnen een bedrag doneren met een minimuminleg van 10 euro. Afhankelijk van de bijdrage krijgt de gulle gever bijvoorbeeld een naamsvermelding op de website of de tentoonstelling.

Tot zover deze mededeling van www.geenstijl.com

Dit is de toestand zoals hij zich in Nederland aankondigt in verband met de dringende bezuinigingen.  Alle sectoren moeten inleveren, dus ook de kunsten. Wij zijn beslist geen tegenstanders van cultuur en kunst maar het is onvermijdelijk dat er naar aanleiding van algemene besparingen, schoonschip gemaakt wordt met compleet overbodige subsidies, die ook in Vlaanderen welig tieren als een resultaat van hoofdzakelijk de lokpolitiek van Bert Anciaux. Die man wou van artiesten afgerichte schoothondjes maken.  En vervolgens moesten zij hun kunstjes tonen aan zoveel mogelijk allochtonen, die feestelijk bedankten voor deze vorm van gratis, vaak decadent amusement.  Veel van die projecten lopen nog en worden doodgezwegen omdat hun resultaten deplorabel zijn. Het volstaat echter een project in te dienen met de specifieke vermelding dat het doelpubliek Noord-Afrikaans is, en de subsidie is al voor de helft goedgekeurd.

Overal in Europa wordt er belastinggeld weggegooid aan compleet overbodige en maffe projecten.  Let wel : wie de creativiteit bezit om zijn talent bot te vieren met om het even wat, kan en mag dit altijd. Het gaat niet over een beknotting van artistieke vrijheid, wél over de pretentie om voor een emmer snot waarin een tampon drijft, geld te eisen. En dat betreft alle sectoren in de cultuurbegroting, jeugd- en volwassenenvorming, enz.

Als we kijken naar de toename van het aantal leerlingen in het kunstenonderwijs, kan men niet anders dan dit onverantwoord noemen. Wanneer deze duizenden jongeren op de arbeidsmarkt komen als, ik noem maar wat, regisseurs, cameramensen of fotografen, kostuumontwerpers, musici, enz. dan is het bij voorbaat geweten dat zij geen werk zulen vinden. Dus worden een aantal onder hen opgenomen in een of ander onbenullig of overbodig project, waar subsidies voor gevraagdt worden en waarvan de maatschappelijke of artistieke relevantie nul komma nul is.

En later ?  Werklozensteun en veel verdriet. Hoe lang ?  Omscholing ?  Dit soort toestanden krijg je, als je de jeugd opvoedt met de gedachte dat het leven één pret-economie is en dat het geld van de overheid uit de hemele in de schatkist neerdaalt.

Subsidies voor kunsten zijn een gunst en moeten bij voorkeur toegekend worden aan instellingen die een opdracht vervullen die de gemeenschap ten goede komt. Individuele toelagen moeten uitgesloten zijn, want zij komen bijna uitsluitend vriendjes ten goede. Al de adviescommissies zijn politiek samengesteld en dan weten we hoe de toekenningen verlopen.

Laat Vlaanderen een voorbeeld nemen aan Nederland.

Ray