VERNEDERING
Laten we er geen doekjes om doen. De communautaire nota Verhofstadt is een vernedering voor Vlaanderen. Niet alleen als dit ooit werkelijkheid zou worden, deze nota op zich is al een regelrechte kaakslag voor Vlaanderen. Hier wordt gesproken over een federale kieskring van niet minder dan 33 kamerleden die in heel België kunnen verkozen worden. Dat is bijna een kwart van de kamerzetels!!! En die 33 zetels wil Verhofstadt verkwanselen aan de Franstaligen enkel en alleen om het gedrocht België te “redden”. En Milquet speelt het spelletje al handig mee want, zegt ze, “de taboes van Vlaanderen blijven onaangeroerd, die van Wallonië worden onderuit gehaald”. Waar haalt deze feeks dergelijke praat vandaan?? Zij heeft het namelijk over de uitbreiding van Brussel die zij omschrijft als een Vlaams taboe. Daar gaat Verhofstadt niet aan tornen, zegt de verontwaardigde Milquet. Maar wat doet Milquet hier eigenlijk? Zij schrijft de proloog van de zoveelste “comédie latine”. WANT, dit is geen taboe, ‘Madame Non’, het is verdomme de taalgrens vastgelegd in de Grondwet.
De taalgrens in België werd bij wet vastgelegd in 1962. Dat gebeurde toen met een democratische meerderheid van Vlamingen én Franstaligen. Later werd deze grens verbonden met het begrip taalgebied. Elke Belgische gemeente maakt deel uit van één, maar ook niet meer dan één, van die taalgebieden. Dit wordt omschreven als het territorialiteitsprincipe: met dit principe werden toen de taalgebieden vastgelegd waarin één bepaalde taal als de officiële taal in één regio werd vastgelegd. Laten we als Vlamingen deze elementaire grondbeginselen van toen toch niet vergeten.
Deze taalgebieden werden bovendien in 1970 verankerd in de Grondwet. De uitbreiding van Brussel kán eenvoudigweg niet omdat die verankerd zit in de Grondwet. Dus wie een 2/3de meerderheid gaat leveren om die Grondwet te wijzigen voor een zogenaamde “grote staatshervorming” kan zich beter héél erg bewust zijn met wat hij/zij bezig is, nl. het op de helling zetten van de democratisch vastgelegde taalgebieden, die overigens al meer dan 35 jaar geleden werden afgebakend! Een gevaarlijk spel. Echter niet alleen de uitbreiding van Brussel valt onder dit territorialiteitsprincipe, maar ook een federale kieskring. En dat is nu juist wat Verhofstadt ons hier probeert voor te schotelen ter groter eer en glorie van het Koninkrijk België. Hoort u mij, mijnheer De Wever??
De nota Verhofstadt is daarom een regelrechte vernedering voor Vlaanderen. Let op mijn woorden, deze nota alleen al zal nu al gevolgen hebben op de arrogantie van de Franstaligen en dit niet alleen in Brussel. Zij ruiken de overwinning immers al.
Deze nota is bovendien een mes in de rug van een aantal van zijn eigen partijgenoten, mensen die weten waarover ze praten, zoals burgemeester Willy De Waele van Lennik (what’s in a name). De federale kieskring, die Verhofstadt voorstelt, is derhalve zelfs een groter monster dan de uitbreiding van Brussel.
Het is dus tijd om kwaad te worden. Hoog tijd en erg kwaad. En deze oproep richt ik tot alle Vlamingen van welke strekking dan ook.
Als uit dit gedrocht van Verhofstadt geen sterke en eensgezinde Forza Flandria wordt geboren dan weet ik het niet meer. Erger nog, dan zullen de Vlamingen die straks worden voorbijgestoken door de Franstalige seigneurs in hun eigen taalgebied het alleen maar aan zichzelf te wijten hebben. Nogmaals hallo, Bart De Wever en ook Dedecker. En daarom als afsluiter dit oude en wijze, maar lichtjes aangepaste Vlaams gezegde:
Als de vos de passie preekt in de gedaante van Verhofstadt, Vlaamse boer let op uw ganzen.
Pim
2 reacties op dit bericht
tuut tuut voor europa
Was Blair ...