Die ambitieuze Rik Torfs toch ...

 Deze tekst komt via een bevriende locatie

Herman van Veen was in zijn beginperiode een poëtische cabaretier, met originele muziekjes en vaak ontroerende of zweverige teksten. Hij bezat niet de bijtende arrogantie van een Freek Dejonghe en de linkse betweterigheid van veel van zijn collega's : stoute jongetjes met een grote bek die het systeem beschimpen, de eigen frustraties hemelhoog bewieroken en vooral de eigen bankrekening vetmesten. De vette kwebbelnicht Paul de Leeuw  wordt door de socialistische omroep Vara maandelijks meer dan vijftigduizend euri toegestopt om het scherm te vullen met zijn dommige en ordinaire roddelpraatjes.

Deze week was Herman van Veen even te zien tijdens de Rode Loper  (zonder pc wordt een mens een verwoed VRT-kijkerd).  Volgens de 0000 juffrouw van dienst moest hij vooral zeggen, dat hij veel van Vlaanderen hield. Wellicht verwarde het mens, Herman Van Veen met zijn collega Paul van Vliet die zich wel eens laat ontvallen een grote boon te hebben voor Vlaanderen. Van Veen, die in de loop van zijn carrière geëvolueerd is tot de status van goeroe, is natuurlijk ook een overtuigd aanhanger en promotor van het politiek-correcte denken en voor hem is Vlaanderen een commerciële regio in het land België en hij staat verheven boven elke mogelijke Groot-Nederlandse sympathie.  Bovendien is Van Veen een te ervaren en ijdel artiest, om zich te laten vastpinnen op een schamel interview-scenariootje van een lichtvoetig 0000-meisje.

Een rechtstreeks antwoord over liefde voor Vlaanderen, kwam er niet. Maar de cabaret-goeroe wilde wel kwijt, dat Antwerpen een grote multiculturele smeltkroes was geworden zoals vele Europese steden "waar heel de wereled rondwandelt" en dat stemde Van Veen gelukkig. We kunnen hem trouwens beamen : tijdens een tochtje deze week in de stad van allah, stelden wij ook vast dat er zeer veel gewandeld wordt door een rijke diversiteit aan medemensen. Die de meest bizarre en onbekende talen spreken en van wie sommigen je aankijken met een air van "wat loop jij hier te doen ?"

Als het zo verder gaat, en alles laat voorspellen dat het dat zal doen, zal  Van Veen binnenkort niet meer hoeven op te treden in de commerciële regio Vlaanderen, want de door hem op handen gedragen multiculturele vriendjes zijn absoluut niet geïnteresseerd in zijn al dan niet poëtische optredens.  Nooit zie je bij voorstellingen één allochtoon in de zaal. Misschien is dat de ijdeltuit Van Veen nog nooit opgevallen.

Ray

Tekst ingebracht via een bevriende omweg

De Standaard meldde enkele dagen geleden, dat Bart de Wever zijn denktank Stratego op non-actief heeft gezet.

Na de succesrijke verkiezingen, niet gevolgd door een succesrijke regeringsvorming, zag De Wever zich geplaatst tegenover zoveel politieke en structurele problemen, dat hij niet anders kon dan zijn alleenheerschappij te delen met een kleine groep vertrouwelingen, verenigd in Stratego (zoals het bekende spel)  waarin hijzelf de rol van Admiraal vertolkt die weet waar de Vlag verstopt staat en desnoods zelf opereert als Ontmijner of Spion. Het voordeel van dat groepje raadslieden is ook, dat de strakke partijlijnen omzeild worden.

Tot de Strageisten behoort de onvermijdelijke Liesbeth Hoomans, Ben Weyts, het lachebekje Frieda Brepoels, Logeman Bracke, Geert Bourgeois, Danny Pieters, e.a. Het nut van de denktank werd bewezen bij de regeringsonderhandelingen, zoals we konden lezen in de Libre Belgique : Bart zegde ja tegen de franco-belgische maffia, trok zich vervolgens terug met zijn voorwendsel-Stratego en keerde terug naar de conferentietafel met de mededeling dat zijn "ja" van zonet eigenlijk een "neen" of "ja, maar" betekende. Razernij bij de Walen.

Zo'n strategie kan je enkel spaarzaam toepassen, anders verknal je je eigen gezag én geloofwaardigheid, voor zover dat laatste van veel belang is in dat politieke haaienbassin.

Inmiddels zagen de Strategisten zichzelf en hun adviserende rol wel zitten. De ambitieuze Bracke, niet vies van een intrige, een man die nooit kan gedijen in een figurantenrol, liet zich buiten de groep wel graag iets ontvallen over wat er intern aan de hand is : niet zozeer om de zaken te laten opschieten, maar wel om zijn eigen belangrijkheid te onderstrepen : kijk eens, wat ik allemaal weet ...

Tot het De Wever ter ore kwam dat er door zijn Strategisten "gelekt" werd.  Zonder Bracke officieel te viseren, want wellicht zijn er anderen die ook niet konden zwijgen, kwam het de voorzitter goed uit om een einde te stellen aan de roddelpartijen.  De denktank had nog weinig nut in de onderhandelingen, de franco-belgen hadden er hun buik van vol en dus besliste Bart de zaak,op te doeken en op non-actief te zetten. 

Het is trouwens meer dan 2 maanden geleden dat de 7 onderhandelende partijen mekaar nog rechtstreeks gezien of gesproken hebben ... het vertrouwen is groot !  Vandela, die plots uit het Niets opgedoken kwam en ons voorgesteld werd als een Groot Staatsman (alsof wij allen aan geheugenverlies lijden) spant zich vooral in om de tijd te rekken en te zorgen dat de 7 mekaar niet in het vizier krijgen.  Als daar een regering moet uit voortkomen, staan het land B nog mooie tijden te wachten.

Ray

Hij komt, hij komt, hij komt die …… heraansluiting van Telenet? Zelfs op vandaag blijft Angeltjes in de grootste onzekerheid.

Telenet houdt zijn woord niet en laat Heer Ray in het ongewisse door warm en koud te blazen.

Dagelijks belt Heer Ray Telenet om, na de gebruikelijke “nummerkes” te hebben ingetoetst, poeslieve dames en maar al te vriendelijke heren hun verhaaltje te mogen aanhoren. Hij vergelijkt het met Seerezade (mij totaal onbekend) die haar onthoofding telkens kon uitstellen door ellenlange verhaaltjes te vertellen. Heer Ray heeft al zijn grieven en uitleg klaar tegen hij terug op het net kan. Dus, Fikken, maak u maar niet ongerust: ze zullen ne ferme stamp tegen hun schenen krijgen.

Pas gisteren - pas gisteren dus - werd de blokkering vanuit het hoofdkwartier van deze bende potverteerders opgeheven. Zoals wij dachten zou de zaak dan opgelost zijn maar neen hoor: er moet nog een technieker te plaatse komen om ergens aan de straatzijde in een of ander “bakske” te friemelen. (dit was dus ook gebeurd om af te sluiten)

Er is echter een nog grotere bedreiging dan het gemis van tintelnet, heu internet want als het nog lang duurt wordt onze grootste vrees bewaarheid: het einde van Angeltjes.

Heer Ray heeft zich wonderwel direct aangepast aan zijn nieuwe leven zonder het razendsnelle internet, enerverende ding-dong gedoe van inkomende e-post en de druk om toch maar Angeltjes draaiende te houden.

Heer Ray voelt zich uitgelaten als een schoolmoe kind dat op vakantie mag. In plaats van zich zorgen te maken over de ondergang van ons avondland doet hij niks anders dan boeken lezen, lezen en nog eens lezen. Tussendoor genietend van Mozart, Bach, Händel, Peter Benoit, Ravel enzovoort en zo verder maar vooral van Puccini.

Het ergste is dat hij terug het genot heeft ontdekt om te gaan wandelen in zijn prachtige kleurrijke stad waar de multivriendelijkheid er van af druipt. Het was al iets meer dan een maand geleden dat Heer Ray nog eens de tijd vond om in ‘t stad van AAAAuw rond te slenteren en tot zijn verbazing en grote vreugde kon hij vaststellen dat er weer een toestroom van gelukzoekers, graaiers en potsierlijke lanterfanters is bijgekomen. Echt waar! Zo opvallend was het. Tussen haakjes: wij hebben hem minutenlang zien staan gluren aan de vitrine van een soepjurkenwinkel.

Daarom vrienden, mijn bede om een massale oproep aan Heer Ray te richten zodat hij terug op het rechte pad komt.

Vriend Tjenne stuurde ons volgende merkwaardige, voor mij onthutsende, bedenking door. Zijn er kenners in de zaal die het beter weten? Waarom hoor/lees ik niemand in de media die deze denkpiste enigzins volgt?(Duplo)

Waarom, …..daarom!

Was de overstroming te voorkomen, jazeker.

Bij de overstroming van 2000 heeft men de dijken en het waterpeil verhoogd, omdat grotere schepen met grotere ladingen langs de waterwegen kunnen vervoerd worden. De reden waarom men niet mocht baggeren, (dus verdiepen) was het vervuild slib met zware metalen dat nergens gestort mocht worden, daarom heeft men het waterpeil en de dijken met 30 cm maar verhoogd, zo kunnen de beken en grachten die dichtgeslibd en onbestaande geworden zijn hun water zonder te pompen niet meer kwijt.

Waarom heeft men het waterpeil van de rivieren dan niet laten zakken enkele dagen voor de voorspelde regendagen, zodat men de beken en spaarbekkens vooraf kon  laten leeglopen? Dan was er geen overstroming geweest en zaten de mensen nu niet in de problemen. Nu ligt de scheepvaart toch ook stil. Het zal wel goed zijn voor de eenheid van het land en voor de economie. De verzekering betaalt, de economie draait, en wij hebben toch al alles met een verhoogde solidaire rampenpremie betaald.

Tjenne

Angeltjesvrienden zullen hier  een politiek getinte titel menen te ontwaren. Meer dan terecht maar dat is nu niet de bedoeling anders had ik een artikel van tientallen bladzijden moeten schrijven.

Ik stel vast dat meer en meer grote bedrijven en multinationals zich net zo gedragen als “onze” fascistische regeringen en het EUSSR-politbureau. Klantvriendelijkheid is van geen tel. Leest u maar even wat Freddy van Gaever hierover te vertellen heeft i.v.m. zijn tevergeefse pogingen om contact te nemen met Fedasil.

Heer Ray vroeg me echter de situatie nog even te schetsen.

De arrogantie van Telenet.

Net nu juffrouw Ellen en Savat de Amazone aan het afvaren zijn zit Angeltjes zonder internet en Heer Ray ook nog zonder TV sinds 12 november. Vandaar dat ondergetekende als hulplijn wordt ingeschakeld wat ik met veel genoegen doe en voor mij een grote eer is.

Eind november verhuist Heer Ray om zijn riante villa in te ruilen voor een bescheiden loft zonder ellendige trappen. Daar is echter een groot probleem: het is er onmogelijk om Telenet te ontvangen en Heer Ray is bijgevolg verplicht om over te schakelen naar Belgacom. (Of Mobistar maar dan heeft hij toch nog een ADSL-lijn van Belgacom nodig.)

Alles wordt geregeld, via Belgacom, om vanaf eind november over te schakelen.
Dat weet Telenet maar al te goed en toch sluiten ze totaal onterecht, zonder boe of ba, de internet- en TV-verbinding af op 12 november. Gelukkig hebben ze iets over het hoofd gezien: er is nog mogelijkheid om te telefoneren.

Naar wij konden vernemen is het een smerige gewoonte bij Telenet om klanten die overschakelen te pesten door hen, vanaf Telenet op de hoogte wordt gebracht van de overstap, stante pede af te sluiten.

Na meerdere telefonische oproepen naar de dure betaalnummers - zelfs voor hun 075-nummer moet je betalen ook als je een abonnement hebt dat je alle normale nummers gratis kunt bellen - is er een sprankeltje hoop dat de zaak opgelost wordt tegen - ten vroegste - woensdag. Ondertussen zijn Heer Ray zijn vingers wel blauw van de vele nummertjes in te toetsen waar de computerstem hem telkens  om vroeg.

Ten vroegste woensdag want zo weten ze bij Telenet te zeggen: de technische dienst werkt niet in het weekend. Telenet geeft telefonisch toe dat er onterecht werd afgesloten maar doet niet de minste moeite om zich te excuseren. Integendeel. Dit bedrijf heeft een fout gemaakt maar i.p.v. die zo snel als mogelijk recht te zetten, wat impliciet als een soort verontschuldiging zou kunnen worden beschouwd, zetten ze Heer Ray gewoon in de wachtrij. (en dat rijmt nog ook, hé Jos)

Het wordt nog erger.

Individueel een klant afsluiten gaat blijkbaar als een fluitje van een cent. Aansluiten als nieuw “slachtoffer” is ook al geen enkel probleem.

Maar een fout rechtzetten? Holala.
Op de vraag om deze vergissing zo rap mogelijk recht te zetten antwoordde Telenet als volgt:

Wij zijn een groot bedrijf, wij kunnen niet ingaan op individuele vragen.

vermander zong

'k hoor vermander niet meer zingen
van een marokkaan in gent
op de grote markt van brussel
met zijn schoon west-vlaams accent
waar hij zong van de chinezen
van veel moren op de trams
van de turken die hier kwamen
met de kindjes en madam(s)
van de magere pakistanen
en de siks uit India
hij zag ook nog indianen
een prinses uit afrika
hij zag heel wat vreemde lieden
rond ''t kasteeltje' * aangeland
om hun diensten aan te bieden
in hun nieuwe vaderland
en na 't zien van al die mensen
in die multi-KULLE stad
is vermander,    op zijn peird...,
weggevlucht 'bachten de kuppe',  
in galop,...recht naar zijn heird !
nu zingt hij niet meer zo luide
zodat ieder 't horen kan
van die brave albanezen
en de bange blanke man

jos

.

De Beringse schepen Selahattin Koçak (sp.a) is opnieuw betrapt op een verkeersinbreuk. Koçak had zijn rijbewijs nog niet ingeleverd, wat hem als sanctie was opgelegd bij een vorige inbreuk, aldus TV Limburg.

Vlak voor de federale verkiezingen in juni bleek bij een politiecontrole dat de verzekeringspapieren van zijn auto niet in orde waren. Hij kreeg een rijverbod van drie maanden opgelegd.

De voorbije dagen liep hij bij een recente politiecontrole weer tegen de lamp, omdat duidelijk werd dat zijn rijbewijs sinds de vorige inbreuk nog niet ingeleverd was.

Selahattin kan moeilijk inroepen dat hij nog niet goed geïntegreerd is : het is de typische nonchalance van een opportunistische socialist die meent dat de wetten niet voor hem gelden.

Video verwijderd wegens geluidshinder

http://www.tvl.be/nl/nieuws/meest-recente/

Dino De Laurentiis (Torre Annunziata, 8 augustus 1919 - Los Angeles, 11 november 2010) was een Oscar-bekroonde Italiaanse filmproducent. Hij produceerde in totaal zo'n 150 films, van ondermeer Federico Fellini, Ingmar Bergman, David Lynch, Stephen King en Ridley Scott.

De Laurentiis studeerde aan de filmschool Centro Sperimentale di Cinematografia in Rome. De eerste film die hij produceerde was L'ultimo Combattimento (1940). Hij vestigde de productiemaatschappij Dino de Laurentiis Cinematografica in 1946. Toen zijn enorme filmstudio Dinocitta' Studios in financiële problemen kwam, verkocht hij de filmmaatschappij aan de Italiaanse regering en emigreerde naar de Verenigde Staten in 1970. Daar vestigde hij de De Laurentiis Entertainment Group, met haar eigen studio's in Wilmington (North Carolina)

De Laurentiis kreeg de Oscar voor beste buitenlandse film in 1957 voor Fellini's La Strada. In 2003 kreeg hij de The Irving G. Thalberg Memorial Award, een speciale Oscar voor producenten. Hetzelfde jaar ontving hij ook een speciale Gouden Leeuw op het Filmfestival van Venetië.

Uit de Oscarwinnende film La Strada van Fellini vonden wij de trailer uit 1954 met Anthony Quinn als de bruut Zapato  en de echtgenote van Fellini, de overrompelende actrice Giulietta Masina als het simpele en gevoelige meisje Gelsomina (wie herinnert zich nog het muziekje ?)  en de Engelse acteur Richard Basehart.

De periode van dit soort Italiaanse neo-realistische en tegelijk fantastische cinema is al lang voorbij (en vergeten).  Met de dood van Di Laurentiis is het helemaal afgesloten.

Ray

Heteroseks is een afwijkende vorm van pedofilie

(vrij naar AAaRGH)

 Dankbare moslim-immigranten tonen hun aanhankelijkheid aan en dankbaarheid tegenover het gulle Engeland  dat hen opving, onderdak bezorgt, voedt,  geld verstrekt en laat genieten van de voorrechten van de Britse vrijheden, nadat ze hun eigen Prachtlanden ontvlucht zijn. Tepasselijk gebeurde dit gisteren op 11 november 2010, Rememberance Day.

.

na 11 november

de mensen bekampen mekaar totterdood
met wapens uit grote bedrijven
de enen verdienen er dik belegd brood
waar and'ren op slagvelden blijven

maar rustig slapen de machthebbers voort
heel ver van het bloedbad verwijderd
waar het bommengeweld nog nooit werd gehoord
 waar een aanslag steeds wordt verijdeld

we vinden het erg en we kijken ernaar
we doen zelfs een nutloze bede
we vragen aan 'leiders' een heel klein gebaar
maar macht gaat nooit samen met vrede

zo blijft steeds het slagveld met doden bezaaid
aan weerszij onschuldige mensen
en blijft zo de leugen tot waarheid verdraaid
door lieden die geen vrede wensen

jos

"Al bij al vind ik dit eindrapport verhelderend. Het levert zeker een interessante bijdrage aan het oh zo essentiële integratiedebat in Vlaanderen, België en Europa."

Theo Francken

http://www.n-va.be/

Laten we het nog maar eens over de ‘Rondetafel voor de Intercul’ hebben. De onzin die Joëlle Milquet zopas lanceerde onder de vlag van de heilige diversiteit zal niet leiden tot een betere integratie, maar tot nog meer multiculturele apartheid. “Het DNA van ons land is zijn interculturaliteit”, orakelt Milquet. En dus wordt over een aantal traditionele, diep in onze cultuur ingewortelde feestdagen (bv. Pasen) de spons geveegd. Maar geen nood. In ruil komen er drie nieuwe seculiere feestdagen. De Rondetafel schuift zelf drie dagen naar voor: de ‘Internationale Vrouwendag’ (8 maart), de ‘Internationale Dag tegen het Racisme’, uiteraard (21 maart) en de ‘Werelddag van de Culturele Diversiteit’ (21 mei). Dat alleen al ontmaskert het hele gedoe als een gênant nummertje progressieve zelfbevrediging.

Integratie betekent in de ogen van Milquet en co. dat de meerderheid in dit land zich ‘binnen redelijke grenzen’ moet aanpassen aan de verzuchtingen of zeg maar eisen van de minderheid. Dat die dwaze misvatting uitgerekend uit het brein van ‘madame Non’ Joëlle Milquet komt, kan geen toeval zijn. Het is de kern van de Franstalige politiek in dit land. Inboorlingen en vooral Vlamingen moeten zich aanpassen. Aan Franstalige inwijkelingen in de Vlaamse rand rond Brussel of aan allochtonen die massaal neerstrijken in onze contreien. Zowel bij Franstaligen als bij allochtonen is enige wil tot integratie vaak ver zoek.

Het pleidooi voor de invoering van allochtonenquota is oude wijn in niet eens nieuwe zakken. Bij aanwervingen moeten allochtonen voorrang krijgen bij gelijke bekwaamheid. Niet alle allochtonen zijn blij met die betutteling en de Nederlandse regering gaat die vorm van ‘positieve discriminatie’ net afschaffen. Maar in België gaat men op het onzalige ingeslagen pad verder. Volgens de Rondetafel moeten werkgevers moslims ook toelaten om tijdens de werkuren hun dagelijkse gebeden te zeggen. En vrouwen die eisen dat ze door een vrouwelijke arts worden behandeld, moeten dat ook kunnen laten doen. In het verleden kwam het in ziekenhuizen vaak tot incidenten tussen streng-religieuze mannen en artsen of gyneacologen. De Rondetafel wil nu dat ziekenhuizen plooien naar de eisen van moslims. Conflict opgelost. Moslimfundamentalisten moeten niet veel moeite meer doen. Ze worden op hun wenken bediend.

Tot slot oordeelt de Rondetafel dat het ritueel en onverdoofd slachten van dieren ongestoord verder kan gaan. “Anders wordt de godsdienstvrijheid geschonden.” Misschien moeten moslimorganisaties nu ook het recht op boerkadracht, gedwongen huwelijken, eremoord en genitale verminking bij vrouwen opeisen. Onder het mom van ‘godsdienstvrijheid’, nietwaar. Na het afspringen van de communautaire gesprekken, lieten Vlaamse onderhandelaars zich in de pers ontvallen dat Milquet “zot” is. Je zou het gaan geloven. Of zoals auteur Wim van Rooy in zijn boek en interview over de islam zegt: “Moslimextremisten hebben hier zelfs geen bommen nodig. Ze krijgen Europa zo in de schoot geworpen…”

@VB