Voor een dag van Morgen door Hans Andreus

"Bonchour, mijn naam is Sabine Louise Caroline barones de Bethune-Van Cauwelaert de Weyls, ik ben juriste en senatrice voor de CD&V en wil dat de menschen allemaal mooie ingewikkelde scharniernamen bezitten, zodat we binnen enkele generaties niet meer in staat zullen zijn na te gaan van wie we afstammen en hoe onze namen juist geschreven worden."

De barones heeft een wetsvoorstel ingediend dat er op neerkomt, dat de kinderen de naam van zowel de moeder als de vader meekrijgen, een idee, wellicht ingegeven door fervent feminisme dat ook in adellijke kringen opgeld maakt.  De barones is bijgevallen door een wieltjeszuigster van de NV-A, ook een juriste, die iets gelijkaardigs wil, zo mogelijk nog wat gecompliceerder.

Als die twee wereldvreemde poezen hun zin mogen doordrijven worden onze nazaten opgezadeld met prachtnamen als Zean-Zacques de Wilde - Uitdelinde - Van Herentals - Opdebeek - Van Bospoepergem.  Als Zean-Zacques dan met de vrouw van zijn hart in het huwelijk treedt die de welluidende naam draagt van Manon Suyckerbuik - Lacterison - Van Dijk - Van Overloop - Rijkmans - van Ginderachter,  dan krijgen die hun kindjes een nog ingewikkelder familienaam.  De diensten van de burgerlijke Stand zullen in de toekomst meer personeel tellen dan de ganse Federale Overheidsdiensten van vandaag. Daar hebben de twee Grote Lichten uit de Senaat niet aan gedacht.

Tijdens een hoorzitting in het parlement verklaarde professor Patrick Senaeve (familierecht, KULeuven) in de Senaatscommissie Justitie : "De wet op de familienamen moet niet gewijzigd worden, de huidige regeling discrimineert niet. Er is geen maatschappelijk draagvlak voor een wijziging van de namenwet".  

De dames Sabine Louise Caroline barones de Bethune-Van Cauwelaert de Weyls (CD&V) en haar meeloopstertje van de NVA schrokken zich een hoedje bij deze uitspraak van de professor  die verder brandhout maakte van de twee bezopen wetsvoorstellen.

Langzaamaan worden wij er voorstander van om alle politieke mandatarissen te onderwerpen na hun verkiezing aan een IQ-test. Wie daar niet in slaagt, wordt afgevoerd en vervangen door een volgend exemplaar.  Met de democratie wordt toch geen rekening meer gehouden, laten we dus het gezond verstand gebruiken om ons te laten in de luren leggen door mensen die tenminste enige intelligentie bezitten

De volgende, alstublieft.  Uw naam en voornaam ? Siegfried Bracke ?  Afgekeurd wegens verkozen op een verkeerde lijst.

Ray

(Belga) De Airbus van het Belgische leger die Belgen uit Japan zou weghalen, staat in panne in Alaska. Het vliegtuig was onderweg van de Amerikaanse hoofdstad Washington naar Seoel in Zuid-Korea. Maar door problemen met de boordcomputer staat het toestel aan de grond in Anchorage.  

Het ministerie van Defensie kan nog niet zeggen hoeveel vertraging het toestel zal oplopen. De Airbus wordt geleased bij de firma HiFly en die moet volgens het leasingcontract zorgen voor de herstelling. De wisselstukken zijn nu onderweg naar Alaska, maar als dat te lang duurt, moet de firma zorgen voor een vervangtoestel. De Airbus zou normaal gezien zaterdagmorgen starten met het overbrengen van Belgen van Tokio naar Seoel. Dat zal nu wellicht uitgesteld moeten worden. Wel is het zo dat er voorlopig maar zestig Belgen op het aanbod van Defensie willen ingaan, terwijl er op het vliegtuig plaats is voor 265 passagiers.  
 
 
 

In een museum in de Spaanse hoofdstad Madrid is een schilderij aangetroffen van de Vlaamse schilder Antoon Van Dijck (17de eeuw). Het schilderij 'De Maagd en het Kind' werd voorheen beschouwd als een kopie, en lag al meer dan een eeuw opgeborgen in de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van de heilige Fernando. Dat meldt de Spaanse webstek van elpais.com.
 
Vorig jaar in juli onderwierpen experts het schilderij aan een grondig onderzoek, waarna bevestigd kon worden dat het wel degelijk om een Van Dijck ging. Het schilderij in kwestie werd rond 1625 geschilderd en maakte oorspronkelijk deel uit van de kunstverzameling van de hertog van Medina de las Torres.

Bron : Het Laatste Nieuws

Bart De Wever heeft donderdag de Britse premier David Cameron ontmoet. De voorzitter van N-VA was zeer vereerd door de ontvangst in Downing Street. "Het is een gouden zaak voor de geloofwaardigheid van mijn partij".

De uitnodiging kwam nog al vreemd tot stand. Martin Callanan, een Brit in het Europees Parlement, trok aan de mouw van LDD'er Derk-Jan Eppink met de vraag of hij hem niet contact kon brengen met De Wever. Uiteindelijk stapte de Antwerpse politicus donderdag op een vliegtuig in Deurne met bestemming London City Airport.

"Het helpt de N-VA om af te komen van het imago dat we hebben in landen als Frankrijk of Italië, die hun informatie uitsluitend halen uit de Franstalige media", aldus De Wever in enkele Waalse kranten. "Daarin worden we afgeschilderd als extremisten die buiten Vlaanderen geen vrienden hebben. Dat klopt dus niet, is nu bewezen. En wacht maar, dit is slechts een begin."

De Wever sprak een halfuur met Cameron. Jan Jambon en Liesbeth Homans waren achteraf welkom op de receptie.

Vlaanderen kan dergelijke internationale contacten best gebruiken en wij zullen ze hoofdzakelijk moeten zoeken en realiseren in de Noordelijke landen van Europa. Een goed punt voor De Wever.

Bron : Gazet van Antwerpen

De VN Veiligheidsraad heeft rond half twaalf ‘s avonds onze tijd een resolutie aangenomen die de weg vrij maakt voor militair ingrijpen in Libië. Er waren tien stemmen voor, nul tegen en vijf onthoudingen. Binnen het mandaat valt een no-fly zone en ‘alle noodzakelijke maatregelen’ om burgers te beschermen tegen aanvallen van Moammar Gaddafi, de m&n die zijn eigen burgers vermoordt.  De Verenigde Naties willen geen bezettingsmacht in Libië. Op het centrale plein in oppositiestad Benghazi steeg gejuich op.

Rusland, China, Brazilië, India en Duitsland onthielden zich van stemming. Frankrijk, de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, Bosnië en Herzegovina, Gabon, Libanon, Nigeria, Colombia, Portugal en Zuid-Afrika stemden voor.

Wat er ook van zij, de Libische toestand zal een stroom vluchtelingen op gang brengen die hun strijd veilig verder zullen zetten vanuit Europa, dat machteloos elke invasie ondergaat. 

Gisteren, 17 maart 2011 vierde Italië de 150ste verjaardag van zijn eenwording, doch de feestelijkheden verlopen niet rimpelloos. Zo kondigde de gouverneur van Zuid-Tirol, Luis Durnwalder van de - nochtans gematigde - christendemocratische Südtiroler Volkspartei, eerder al aan dat de ‘noordelijkste Italiaanse provincie’ geen officiële vertegenwoordiging naar de feestelijkheden zou sturen. Ook de Oostenrijkse president liet weten niet op de feestelijkheden aanwezig te zullen zijn.

De verklaring daarvoor ligt voor de hand. De Duitssprekende Zuid-Tirolers beschouwen zichzelf immers niet als Italianen en hebben daar ook zo hun redenen voor. Om te beginnen maken zij – in tegenstelling tot de rest van het land – ‘slechts’ 92 jaar deel uit van de Italiaanse staat, en dit dan nog zonder dat zij daar ooit hebben mee ingestemd.

Wie de geschiedenis van de Alpenregio kent, weet bovendien maar al te goed dat de Zuid-Tirolers weinig reden hebben om de onvrijwillige scheiding van het Oostenrijkse moederland uitbundig te vieren. De annexatie na de Eerste Wereldoorlog betekende voor Zuid-Tirol immers het begin van een lange lijdensweg. Slechts door een taaie en ongebroken vrijheidsstrijd slaagden de Zuid-Tirolers erin hun identiteit te vrijwaren. De meest roerige periode mag dan wel achter de rug liggen, maar ook meer dan negentig jaar na de brutale aanhechting van Zuid-Tirol is Italië er niet in geslaagd voor de Tirolers bezuiden de Brenner een tweede vaderland te worden. Uit een peiling die eind vorig jaar werd uitgevoerd, blijkt dat liefst 95 procent van de Zuid-Tirolers zichzelf niet als Italiaan beschouwt. Alles wijst er dan ook op dat de roep om ‘ein Tirol, los von Rom’ de volgende jaren nog luider zal weerklinken dan ooit voorheen. We wensen de Zuid-Tirolers in hun volgehouden vrijheidsstrijd alvast veel succes !

@vb 

In november 2009 trokken de Zwitsers naar de stembus om van hun recht op directe democratie gebruik te maken: met het Minaretteninitiative (referendum) stemden ze tégen de bouw van minaretten in hun mooie Alpenland.  Daarop trokken vier moslimverenigingen naar het Geweten van Europa (Europees Hof van de Rechten van de Mens) om ons diets te maken dat democratie niet rijmt op islamtheocratie. 

De Zwitserse Bundesrat (fed. parl.) ziet zich verplicht van zijn vetorecht gebruik te maken om te verhinderen dat deze klacht door de daarvoor verantwoordelijke Kleine Kamer zou doorverwezen worden naar de Grote Kamer. Wat lijkt op juridische pennenlikkerij heeft echter ook inhoudelijke redenen.  De in Straatsburg hangende minaretklachten zijn voor de Bundesrat een doorn in het oog.  Een mogelijk verdict van het Geweten dat het minarettenverbod een inbreuk op de mensenrechten is en bijgevolg moet teruggeschroefd worden, zou Zwitserland onder druk zetten.  

Wij hebben al bericht over de gang van zaken bij het indienen van een klacht bij het Geweten : slechts als alle rechtsmiddelen in eigen land uitgeput zijn, kan men zich tot het Geweten wenden.  Maar er zijn ook uitzonderingen.  De vier moslimverenigingen (Muslimische Liga Schweiz, Stiftung Muslimische Gemeinschaft Genf, Kulturelle Vereinigung der Muslime in Neuenburg en de Genfer Vereinigung der Muslime) kunnen in Straatsburg aanvoeren dat een klacht in Zwitserland zinloos zou zijn : ten eerste omdat het Zwitsers gerecht volgens de huidige wetgeving geen enkel artikel uit de grondwet kan aanduiden waartegen een inbreuk gepleegd werd, ten tweede omdat er geen concreet voorbeeld kan aangehaald worden tegen het welke men een klacht kan indienen ; geen enkele bouwaanvraag van een minaret werd tot op heden verboden.  Als de minaret in Langenthal mag gebouwd worden zou het nog jaren kunnen duren vooraleer er een volgend bouwaanvraag wordt ingediend.

De Bundesrat heeft tot nu toe tevergeefs geprobeerd het onheil van een dreigend vonnis uit Straatsburg af te wenden : in september 2010 diende het een verzoekschrift in bij het Geweten om de klachten niet-ontvankelijk te laten verklaren.  En nu stelde het zijn veto tegen de afstand aan de Grote Kamer, waardoor de klachten aan gewicht zouden toenemen.

Volgens Falco Galli, hoofd van de informatiedienst van het ministerie van justitie, zou het niet gebruik maken van het vetorecht kunnen uitgelegd worden dat de klachten inderdaad ernstig zijn.  Bovendien heeft Zwitserland tijd nodig mocht het land zelf in de minarettenkwestie actief moeten worden.  Met de behandeling in de Kleine Kamer als bijkomende instantie heeft Zwitserland meer tijd.  De situatie is voor de Bundesrat niet bepaald comfortabel : enerzijds heeft het parlement zich tegen het minarettenreferendum geuit en anderzijds ziet het zich gedwongen het resultaat van het referendum op internationaal niveau te verdedigen.  Het Geweten heeft de ontvangst van het CH-veto bevestigd en zou de Bundesrat over het verloop van het proces op de hoogte houden.
(Wordt vervolgd).

Floriaan Terbeke
Bron: Berner Zeitung

kan nog even duren
 
't zou nog even kunnen duren
vooraleer een "VETTE VIS"
uit de pan van bart de wever
op ons bord verschenen is
't zou nog even kunnen duren
eer de "REVOLUTIE"  komt
belgië stond voor heter vuren
dan de wever's grote mond
't zou nog even kunnen duren
dat ziet zelfs het kleinste kind
dat men zonder samenwerking
nooit de " UITRIT VLAAND'REN" vindt
bart zal binnenkort wel leren
wie de baas is in dit land
wil hij ooit het tij doen keren
gaan we samen hand in hand
voeren we éénzelfde strijd
boven politiek verheven
voor de onafhanklijkheid
 
maar zoals de zaken lopen
haalt de haat de bovenhand
blijft hij Vlaanderen verkopen
aan ZIJN vorst en 't apenland !

jos
 

Dag lievelingen,

Heeft er iemand ooit van “blue-eyed soul” gehoord ?  In het midden van de zestiger jaren kwam deze uitdrukking tot stand in de VS als reactie op het soulmonopolie van de meer gepigmenteerde aardbolbewoner.  Ook blanke muzikanten / zangers konden immers R & B en soulmuziek brengen.  Het beste voorbeeld hiervan zijn Bill Medley en Bobby Hatfield.  Ze begonnen hun carrière in 1962 onder de naam “Paramours”; na een optreden riep een enthousiaste fan “That’s righteous, brothers”  (da’s het ware, broeders) en dit werd opgepikt: hun muziek werd als “righteous” (het ware, het echte) beschreven.  Ze veranderen hun naam dan ook volgens het compliment in “The Righteous Brothers”.

Zowel Medley als Hatfield hadden beiden een uitzonderlijke stem met diepgang, controle, timbre en bereik.  Medley zong de lagere tonen met zijn diepe bas en Hatfield verzorgde de hogere registers met zijn hoog tenorbereik.

In 1964 werden ze door platenproducer Phil Spector onder contract genomen en in een jaar later was het bingo met “You’ve lost that loving feeling”, een internationale hit.  Het zou een van de meest succesvolle popplaatjes van hun tijd worden, ondanks het feit dat het de standaardduur, geschikt voor een radiouitzending, oversteeg.  Naar schatting zou het meer dan 8 miljoen keren op de radio uitgezonden zijn.  In dat zelfde jaar hadden ze verschillende succesnummers, o.a. het keuzelied van vandaag, “Unchained Melody” dat eigenlijk de B-kant van “Hung on You” was.

Het duo schoot niet goed op met Spector en hun contract werd verkocht aan Verve/MGM Records in 1965.  In 1968 zouden Medley en Hatfield uit elkaar gaan; in 1974 probeerden ze het weer samen, hadden enkele kleinere successen maar vanaf 1976 gingen ze elk hun eigen ding doen.  

In 1987 had Bill Medley een schitterende comeback: samen met Jennifer Warnes zong hij het titellied “The time of my life” van de film “Dirty Dancing”  met de inmiddels gestorven acteur Patrick Swayze.  Het lied werd een internationale bestseller.  

Dat The Righteous Brothers terug in de belangstelling konden komen, danken ze aan de film “Ghost” – weer met Patrick Swayze in de hoofdrol – waar hun Unchained Melody quasi de akoestische affiche was.  In 2003 kregen ze een ereplaats in de Rock and Roll Hall of Fame.  Bobby Hatfield werd een half uur voor zijn gepland optreden met Bill Medley dood gevonden in zijn hotelkamer in Kalamazoo, Michigan, op 5 november 2003.  Volgens het autopsierapport werd zijn dood veroorzaakt door cocaïnegebruik. 

Hier volgt Unchained Melody door de Righteous Brothers – als je het mij vraagt een absolute klassieker.

Kusje

Lolita

TOKIO - Op internet is een blog van een medewerker uit de kerncentrale van Fukushima verschenen. Hij omschrijft de bange uren tijdens het tsunami-alarm.

,,In het midden van het tsunami-alarm - het was nacht en we konden amper zien wat we deden - bleven we werken om de reactors te herstellen. We bevonden ons vlakbij de zee en wisten dat dit een dodelijke opdracht kon zijn."

,,De machine om de reactors af te koelen bevond zich vlakbij de oceaan en was vernield door de tsunami. Iedereen deed zijn uiterste best om de machine te herstellen. We moesten vechten tegen de slaap en de honger, we sleepten onszelf naar het werk."

,,Veel van ons zijn er nog niet in geslaagd hun familie te contacten, maar blijven zich focussen op het werk."

,,Dit bericht moet meer dan één persoon bereiken. Iedereen in de kerncentrale is aan het vechten, zonder weg te lopen."

,,Aan alle omwonenden van de centrale wil ik mijn diepe verontschuldigingen aanbieden."

De man sloot zijn bericht af met de volgende woorden: ,,Er zijn mensen aan het werken om jullie te beschermen, zelfs ten koste van hun eigen leven."

Bron : Algemeen Dagblad

De ijdele driftkikker Phara de Aguirre werd door het 0000-onderdeurtje, Canvas, op een zijspoor gezet.  Madame Phara, die zichzelf beschouwt als een onmisbare kwaliteitsjournaliste had na zes maanden loopbaanonderbreking, gedacht dat de rode loper zou uitgelegd worden om haar intrede op 1 april met de nodige luister te vieren.

In plaats van de rode loper, mocht zij bij de baas antichambreren om te vernemen dat het programma dat onder haar pretentieuze voornaam de ether inging, opgedoekt is.  Zij mocht als vijfde wiel aan de wagen één avondje "Reyers laat" presenteren. Madame is ontdaan en is nu op zoek naar een andere bezigheid bij de 0000, de 0verbodige 0nvlaamse 0penbare 0mroep.

Dit kan allemaal bij de in geldnood verkerende regimezender met zijn 3000 ronddolende personeelsleden. Zelfverklaarde vedettes met het aureool van hun linxe gelijkhebberigheid, laten hun job voor een half jaar in de steek (het heilige  personeelsstatuut laat dergelijke strapatsen toe), keren zelfverzekerd terug en gaan in de pers uithuilen, omdat ze hun vedette-status kwijt zijn.  Let wel, madame Phara staat niet op de straat. Zij is een vastbenoemde ambtenaar en zij wordt gewoon doorbetaald, ook als zij niets doet.

Deze socialistische kwezel worde, de kijkers ten bate, het medium ter ere, voor de rest van haar dagen van het scherm geweerd. Zo vragen wij, uit naam van het goede fatsoen.

Savat

Met de trein valt meer te beleven dan lang en soms vruchteloos wachten op een waaierig en kil perron. Eens u zich genesteld heeft, kan er best wat plezier gemaakt worden. U kan luidruchtig gebruikmaken van uw GSM en in uw eigen dieventaaltje de medereizigers een kleedje passen. De echte durvers roepen er in krakkemikkig Nederlands enkele verwensingen bij, genre "kankerhoeren, tyfuskop, ik snij je keel over".  U zal merken, de sfeer komt er direct in.

De NMBS zelf draagt zijn steentje bij in de figuur van een controleur die de vervoerbewijzen komt nazien. Daar kan je pas lol mee beleven. Je mag de man of de vrouw uitschelden, beledigen, bedreigen, overgaan tot licht geweld en als het het helemaal wild wordt, komen slagen en verwondingen uitstekend van pas.

Tot zover de feiten. Nu de cijfers.

In de categorie "beledigingen" stijgen we van 157 in 2008, naar 183 in 2009 en 231 in 2010. Niet overdreven, maar hoopgevend. De "lichte geweldplegingen" stegen van 175 in 2008 tot 239 in 2010, en de "bedreigingen" van 346 tot 438. In de categorie slagen en verwondingen is de stijging het opmerkelijkst : van 102 in 2008 tot 143 in 2009 en 177 in 2010.

Zo ziet u maar dat het beschaafde sociale verkeer het openbare vervoer flink bijbeent. 2011 wordt ongetwijfeld wéér beter.

Ray

Het Europees parlement besprak naar jaarlijkse gewoonte het rapport met de misleidende term 'voortgangsrapport' over de situatie rond Turkije. Zoals steeds stelde het rapport vooral vast dat er géén vooruitgang is. Europees parlementslid Philip Claeys riep op om ermee op te houden de Europeanen én de Turken te bedriegen, en de onderhandelingen over toetreding definitief stop te zetten.

De eerste moslimpresidente van Amnesty International, Irene Kahn van Bangladesh werd eind 2009 aan de deur gezet met een riante ontslagvergoeding.  Het nieuws lekte pas uit in februari van dit jaar.

Amnesty International staat overal op de bres om selectief verontwaardigd de hoofdrol te vertolken als het geschokte wereldgeweten.  Dit soort organisaties is zo links als de pest, vooringenomen als de cholera en probeert zich voor te doen als een onkreukbare en neutrale instelling.  Geld wordt bij mekaar gebedeld door lidmaatschappen aan te smeren bij jonge beïnvloedbare mensen, schoolgaande jeugd, linkse domoren en naiëve zielen.  De grootste kapitaalbrokken worden binnengesleept via donaties en subsidies van allerlei openbare besturen waar socialisten en semi-progressieven een vinger in de pap hebben. Alhoewel dit laatste formeel ontkend wordt, maar giften via de talloze VZW's en dergelijke nevenorganisaties van openbare besturen worden natuurlijk wel aanvaard.   Amnesty International doet vaak beroep op gratis vrijwilligers. Het aantal betaalde werknemers is niet makkelijk te achterhalen maar de zaak wordt stevig op kapitalistische voet geleid met fikse salarissen en extra-voordelen voor de top.

Zo verdiende Irene Kahn een jaarsalaris van € 155.000 (€ 13.000 per maand) + onkosten en extra-legale voordelen. 

In de politieke graaiwinkel die AI is, had Kahn heel wat tegenstanders. De een vond haar te laks, de andere te combattief, punt is dat zij niet gewiekst genoeg was, om de tegenstellingen te overbruggen en over onvoldoende gezag beschikte. Kwatongen verwijzen voor haar intellectuele en bestuursfalen naar haar islamitische achtergrond.  Maar dat zijn slecht-geïnspireerde en discriminatoire figuren.  Hoe dan ook, de vrouw werd afgevoerd en zij ondertekende een dadingsovereenkomst met een zwijgclausule voor € 600.000, bijna 4 jaarsalarissen. Ook haar adjuncte werd uitgewuifd met een zwijgpremie van € 350.000

Als uw kinderen en kleinkinderen thuiskomen met AI-bedelboodschappen, schenk gul voor het goede doel : dikke weddes voor linkse graaiers. Vroeger waren het pastoors en paters die geld uit onze zakken haalden, nu zijn het de simpelen van links.

Ray