Wij genieten elke dag met volle teugen van de soap die Laken ons aanbiedt. Dit is veel beter dan het ijdele gezwets van Boer Pieter Loridon, die een vrouw zoekt voor zijn harem.
We gaan zelfs zo ver, om te zeggen : "Laat in godsnaam, die opgeblazen prutser Laurent, zijn dotatie behouden, met als enige tegenprestatie dat hij tussendoor de keuninklijke stallen van het paleis uitmest." En naast zijn dotatie verdient hij incentives voor extra-prestaties die de publieke opinie beroeren. Desnoods zelfs een extra aanmoediging van de Vlaamse Regering : daar weet men toch van toeten noch blazen wat er met ons geld gebeurt. "Een vergissing van de bank in uw voordeel : ga naar Start en passeer langs Muyters". Zo'n Monopoly-kaartje, speciaal ontworpen voor Prins Woef, telkens hij de familie een loer draait.
Heerlijke momenten zijn dit voor Republikeinse separatisten.
De Saksen-Coburgs zijn, net als de overige planeetwezens, gevangenen van verlangens, ambities, genetische voorgeschiedenis, verstandelijke vermogens (al dan niet in grote of mindere mate aanwezig) en oerdriften. Bij hen komt er nog een en ander bij dat ook voor andere koningshuizen geldt : ongekende rijkdom, een totaal misgroeid wereldbeeld, maatschappelijke verplichtingen die van elk normaal individu een trieste clown maken, een uitgesproken libido, godsdienstwaanzin en machtshonger.
Je zou er bijna medelijden mee krijgen. Maar dat ontbreekt ons voor die tragische figuren. Laurent heeft ontegenzeggelijk de gecombineerde nefaste eigenschappen van de Coburgs : koppigheid en domheid, overgoten met een dosis kortzichtigheid die elke realiteitszin uitsluit. Je moet dit vergelijken met de situatie van de broer van Leopold III, die eventjes Prins-Regent mocht spelen na WO II, Karel. Een onverbeterlijke flierefluiter (dat loopt parallel met de titel en de job), een man vol tegenspraken. Het hoogtepunt van zijn bestaan, beleefde hij tijdens zijn korte regeerperiode, waarin hij vooral opviel als een hardvochtige franskiljonse belgicist die aangebrande Vlamingen geen schijn van levenskans gunde. Rancuneus op heel de wereld, heilig overtuigd dat zijn Eigen Grote Ik de maatstaf was voor al de anderen.
Laurent heeft dat ook in zijn karakter als een echte Coburger. Dat is ook een van de redenen dat wij weinig geloof hechten aan het verhaal van het Italiaans slippertje van Paola. Misschien wel even geslipt maar zonder gevolg. Bovendien is Laurent een man van emoties, die hem het leven zeker niet vergemakkelijken.
Wie de beschrijvingen heeft gelezen over de woelige momenten in het jonge gezin van Albert en Paola, kan begrijpen dat een gevoelig en niet bijster slim kind als Laurent, zeer lang de gevolgen zal dragen van deze onstabiele omgeving. In zijn jongelingsjaren kwam plots de grote vaststelling, dat hij een gegeerd iemand was, die met respect en valse onderdanigheid behandeld werd. Als hij met een vriendinnetje mee naar haar huis ging, hoorde hij soms de moeder venijnig sissen tot de dochter "Laat je bespringen door de prins". Moeders uit die milieus, zijn bekommerd om een goede toekomst voor hun dochters. Dat zijn echter omstandigheden die voor iemand met een uitgesproken labiel karakter zoals Laurent, sporen nalaten.
Wat zich momenteel afspeelt, heeft ook te maken met de midlife-crisis die bij veel mannen optreedt. Politici worden niet gespaard, prinsen evenmin.
In het 0000-Journaal zat gisteravond naast La Tanghe, de man die ook een stukje kan meepraten over midlife-crisissen, Wilfried Martens met zijn getuite lippen, zijn gezwollen taal en een nieuwe bril zonder breedhoekzicht, om niet naar andere vrouwen dan Miet te gluren. Martens was gevraagd om de houding van de keuning te verdedigen, de prins de levieten te lezen, de lof te spreken van de Man-achter-de-keuninklijke-schermen, Van Pimperzele, tegelijk een goed woordje te doen voor al de hofleveranciers, zichzelf een bloempje te geven als verantwoordelijke premier voor de Salische wetgeving (die Laurent als nummer twee voor de troonsopvolging onherroepelijk terugfloot naar een hopeloos nummer in de rangschikking) en toen hij dat allemaal stipt had afgehandeld, knikte La Tanghe hem goedkeurend toe. Je zag haar denken, met die tjeven hebben wij het toch getroffen, die doen alles om ons geliefde regime in stand te houden.
Benieuwd wat de dag van morgen zal brengen. Heerlijk nieuws uit Laken of Villa Clementine. Please ...
Savat
In onze brievenbus : Het einde nabij ?
3 reacties op dit bericht
Arm belgie
Ik ben een Limburgse Nederlander,maar ik begrijp niet hoe de Vlamingen zich zo door een stelletje armlastige Walen kunnen laten ringeloren.
Beste Vlamingen.
Zoals Senior komt uit te leggen is het me een zootje in dit land Allochtonië genaamd.
Alles draait vierkant, het franskiljons zootje in ongerust, de verlatingsangst stijgt bij ze.
In het nieuws van gladde Don Elio te bewonderen met de Vlaamse pers???? Hebben wij een “VLAAMSE” pers?
Gladde Don Elio is van mening dat de Vlamingen vooral moeten blijven betalen, dat ze dagelijks geschoffeerd en vernederd worden door het franskiljons zootje profitariaat is maar voor te spelen.
Met het angstzweet van de verlatingsangst op het voorhoofd stond hij zijn kraam te verkopen, wel Don Elio, doe het dan maar zonder de Vlaamse miljarden, moeten defranskiljons dan enkele jaren wat armer worden, so what, voor wat hoort wat.
Dagelijks worden we om de oren geslagen met die feodale komedie, nu is baardmans met bijzit weer aan een missie bezig?? Is hij soms missionaris?? Waar heeft baardman kennis van?? Ook zoals zijn broer die ook met missies bezig is?? Ik denk dat die missies een doel hebben nl. de privé bankrekening spekken en voor de rest noppes met veel bombarie en show, een show die wij wel spuugzat zijn.
Als er nog eens iets komt vanuit de vanrampuy stal laten we het dan vooral niet in onder de aandacht brengen want het heeft toch geen enkele waarde van welke vanrampuy het ook mag komen.
Laten we R Dewever verplichten samen te gaan zitten met G Annemans en K Peeters om heel snel een Vlaamse strategie op papier te zetten, een strategie die als hoofddoel heeft de Vlaamse welvaart, veiligheid én leefbaarheid veilig te stellen waarbij Peeters de welvaart voor zijn rekening neemt, Annemans de leefbaarheid en Dewever de veiligheid want momenteel is het een ramp.
Pedo’s worden zonder gevolg met rust gelaten want verder zoeken zou eens onaangename verassingen kunnen openbaar maken!!! Zouden ze bij justitie nu echt nog steeds niet weten dat bij ons burgers zedenfeiten en aanslagen tegen personen NOOIT verjaren??? Niet na 5 jaar, niet na 10 jaar, niet na 30 jaar maar NOOIT verjaren, viespeuken en geweldplegers moeten levenslang achtervolgt worden.
Één zaak is nu wel overduidelijk, wij Vlamingen moeten nu gas geven om onze doelstellingen te realiseren, nl. een Onafhankelijke Democratische Vlaamse Republiek, een republiek zonder die coburgers folklore, zonder die gigantische roofbouw op onze welvaart en zonder die massa vreemdelingen die toch maar alleen ellende en miserie met zich meebrengen, indien geen werk en/of een crimineel feit op de kerfstok dan ze verplichten binnen de 3 maanden ons land te verlaten.
Vreemdelingen die niet kunnen leven naar ONZE normen en waarden horen hier niet thuis, punt.
Wat Brussel betreft, Brussel is een Vlaamse stad en blijft een Vlaamse stad, geen gewest, Parijs is een stad met meer inwoners dan heel België en Parijs is toch ook geen gewest!
Brussel moet bestuurd worden door 62% Vlamingen en 38% franskiljons ook al wonen er 95% franskiljons en vreemdelingen.
een unieke kans !
Ik denk dat Wouter Beke bezig is aan een laatste ultieme en nutteloze poging om nog iets te lijmen tegen beter weten in. Zelfs een doofstomme ziet dat het hier aan het aflopen is. "
zoals gij zegt : iedereen ziet dat het afgelopen is. maar ik denk dat we ofwel naar nieuwe verkiezingen gaan, ofwel blijven aanmodderen met dezelfde kliek.
maar hoop doet leven en misschien blazen de franco's de boel wel op.
op de tjeven en zelfs nva moeten we niet teveel rekenen, nochtans is het een uitgelezen moment om met alle vlaamse partijen naar het parlement te trekken om OOK EENZIJDIG, de vlaamse onafhankelijkheid uit te roepen.