Het is zo doorzichtig als de lingerieshow van Véronique De Cock, de aaval die vandaag donderdag 14 april 2011 is ingezet op de NV-A en Bart de Wever.
InDe Morgen brult Louis Tobback, zoals we het hireonder reeds aangehaald hebben, "maak een regering zonder die komedianten". In De Standaard lost Bart Brinckman enige venijnige torpedo's op de wankelende overwinnaars van de verkiezingen : de partij wil de lusten, niet de lasten. Naar tjevengeplogenheid citeert Brinckman een bron uit regeringskringen om zelf van leer te kunnen trekken : typisch voor een jezuïetenkind dat zijn geloof verloren heeft, maar zijn streken behouden. En in Het Laatste Nieuws mag Guy Vanhengel de Woestijnvis-flamingant De Wever enkele malen tegen de mat kloppen : "Als ze het niet eens zijn, dan is er maar één oplossing en dat is de ontbinding van de Kamers stemmen en naar verkiezingen gaan. Ik vrees dat ze weten dat ze daarvoor geen meerderheid hebben".
En dan weten wij op het moment, dat we dit schrijven, nog niet welk scenario de regime-journalisten van Terzake in petto hebben.
Toeval ? Neen, hoor. Wat zich vandaag voordoet, is een zoveelste afspraak tussen de redacties en de politici van de traditionele partijen. Deze bewering kunnen wij natuurlijk niet hard maken, want wij zaten niet onder tafel, maar de redacties staan zo hitsig om belgië te redden en de NV-A te wippen, dat er zelfs geen kleine inspanning geleverd wordt om de unisono-afbraakactie enigszins te verdoezelen.
Niet dat wij medelijden hebben met Bart de Wever. Wij hebben de man nooit gemogen en wij hebben onze aanvankelijke twijfels, die dra omsloegen in afkeer, nooit onder stoelen of banken gestoken. Vlaams-nationalisten hebben speciale voelsprieten die hen verwittigen, wanneer er een vreemde eend in de bijt is terechtgekomen. Een eend ? Alleszins iets dat veel kwaakt en deining veroorzaakt.
Als wij twijfelen aan bepaalde zaken in de politieke doolhof, dan vallen wij altijd terug op de standaardvraag : "Is Vlaanderen hiermede gebaat ?" En hiermede staat voor de strategie die De Wever tot hiertoe gevolgd heeft.
- De keuze voor belgië door een akkoord te willen bereiken met de Parti Socialiste, was een flop. De NV-A ging in een dronken zegeroes de gefalueerde professionele franstalige socialisten leren wat onderhandelen is. Na meer dan 300 dagen, heeft de NV-A cruciale toegevingen gedaan (die op papier staan, met de nota De Wever) en toetert Di Rupo dat hij niets meer te bieden heeft. Alleen weet niemand wat hij geboden heeft. De overmoed van de NV-A die de PS op de knieën zou krijgen, is een zware misrekening geworden.
- Er wordt al maanden louter pro-forma gedaan alsof er gewerkt wordt aan een "grote" staatshervorming, doch iedereen weet dat het om schijnmanoeuvres gaat. Men staat te drummen bij de uitgang en mompelt "après vous". Het belang van Vlaanderen maar ook het belang voor het land B komen ver na het belang voor de eigen partij(en). Dat is de realiteit, de rest is theater, zoals Tobback zegt, doch niet alleen bij de NV-A. Iedereen speelt een rolletje.
- De Wever lukt er niet in zijn verkiezingsoverwinning te verzilveren. Als hij even behendig was als hij ijdel en koppig is, zou er al lang een akkoord gevonden zijn. De man is echter schuw van verantwoordelijkheid. Hij wilde geen eerste-minister worden, hij durft niet in een regering stappen omdat hij enkel geïnteresseerd is in de groei van zijn partij. Hij wil altijd méér en als hij meer heeft, staat hij er bedremmeld bij. De Wever is een gulzig man met een eetverslaving, die zich ook uit in de politiek : altijd méér, maar niemand wordt er beter van. Ook hijzelf niet. En Vlaanderen evenmin. Praten als Brugman, vluchten als een wezel.
Laten we in 's hemelsnaam stoppen met dit Chinees schimmenspel en laten we de verhakkelde democratie nog even in werking stellen en naar de stem van de burgers luisteren. Zelfs die moed ontbreekt, want de scharesliepen van de Wetstraat weten met zijn allen, dat "verkiezingen niets uithalen". Dat het land B naar de haaien gaat, is onze zorg niet. Dat de burgers echter het gelag zullen betalen voor de lafheid en onkunde van politici die angst hebben voor verantwoordelijkheid, is een misdaad.
Ray
1 reactie op dit bericht
De baron en het Vlaams Belang