*Vlamingen zijn geen revolutionairen*


Jan Verroken (1917) heeft blijkens zijn interview in 't Pallieterke van 20 april 2010 nog niets van zijn strijdbaarheid verloren. De gewezen CVP-fractieleider die in 1968 na een striemende redevoering in de Kamer de regering Vanden Boeynants, tot ontslag dwong en een tiental jaar later ten tijde van het Egmontpact opnieuw fel van leer trok tegen de zoveelste Vlaamse nederlaag. Enkele uittreksels uit dit vraaggesprek. Voor het vervolg, moet u naar de krantenwinkel.
't P : Hoe bekijkt u met uw geschiedkundige en politieke kennis de politieke crisis van nu ?
Jan Verroken : Ze hebben zich allemaal in een zakstraatje laten drummen en ze gaan er nooit meer uit geraken. Vanaf ik door De Wever hoorde zeggen, dat hij wou zoeken naar een compromis, dacht ik dat. Er zijn problemen waarvoor je een compromis moet maken, maar er zijn ook problemen die niet vatbaar zijn voor compromissen. Alle miserie van nu is het gevolg van compromissen. Ze zitten nu met de kwalijke nageboorte van Hertoginnedal en Egmont. Wie heeft de francofone lijsten toegelaten in Vlaams-Brabant ? Egmont : in een valse nastoot hebben ze dat geregeld. Egmont viel en ze hebben in '79 voor de Europese verkiezingen, in principe per gemeenschap georganiseerd, nog vlug franstalige kieslijsten in Vlaams-Brabant toegelaten. Nu zitten ze emee. Er zijn zaken waarover geen compromis te maken is en je moet dat zeggen : "Heren, hier gaan we de grondwet toepassen". De grondwet zegt dat de kiesdistricten de gemeenschapsgrenzen niet mogen overschrijden. En daarmee is BHV meteen opgelost.
't P : Dus de Vlaamse politici mogen geen compensaties voor de splitsing van BHV aanvaarden ?
Jan Verroken : Neen. Zeker niet. Door die compromissen zijn we op onze knieën door de geschiedenis gesleurd. En de francofonen hebben een air alsof ze evangelisten zijn. Wij zouden dat eens moeten omkeren. Wij zouden de francofonie en de Walen eens moeten behandeld hebben zoals zij ons behandelen : hen honderd jaar op de knieën laten kruipen. Voor het verkrijgen van een Vlaamse universiteit hebben wij honderd jaar moeten kruipen. En telkens er een Vlaams probleem is, zijn ze daar met de belgische vlag. De francofonen hebben alle belgische symbolen gecompromitteerd. De grondwet moet je toepassen, dat is alles. En als de grondwet je niet aanstaat, moet je hem herzien. Je moet het spel correct spelen.
't P : Maar in het buitenland hangen ze wel een ander beeld op, alsof de Vlamingen de franstaligen onderdrukken.
Jan Verroken : Laat ze maar naar het buitenland gaan, wat moeten ze zeggen ? Die Vlaamse extremisten willrn de grondwet toepassen ? Zij hebben de grondwet toch ook gestemd ? Met de franstaligen moet je opletten, van zodra je de deur opent, ben je bestolen. Hoeveel honderdduizenden Vlamingen zijn er naar Wallonië verhuisd ? Wat hebben de Walen daravoor gedaan ? Hebben ze daarvoor het personalisme toegepast ? Zolang belgië bestaat, is in Wallonië het territorialiteitsbeginsel toegepast : pour les Flamands la même chose. Waarom hebben wij in Vlaanderen niet hetzelfde toegepast met de franstaligen : voor de Walen hetzelfde ?
't P : U was tegen de faciliteitengemeenten ?
Jan Verroken : Ik ben tegen dat artikel 7. Ik ben er zeker van dat de meerderheid dat nooit heeft gelezen. Artikel 7 is een monster van een wetgeving. Het krioelt van tegenspraken en onverenigbaarheden. Want voor 3 van de 6 gemeenten mag je de kennis van het Frans niet vragen bij de aanwerving. Dat is een contradictie met de taalwet. Dat is een ander probleem nu. Egmont is eigenlijk doorgevoerd op gebied van kiesrecht : een kiesrecht in Vlaams-Brabant.
't P : de faciliteiten zijn nu nog een probleem.
Jan Verroken : Wet je dat de taalgrenswet en de taalwet besproken en geformuleerd zijn in de Kamer in een comissie met francofone meerderheid die dat gestemd heeft. Met twee franstalige ministers waaronder Arthur Gilson. Dat is het bewijs dat er met franstaligen afspraken te maken zijn als je op het standpunt van wederkerigheid staat, geen twee maten en geen twee gewichten. Ik heb in het verslag mogen zetten dat dàt het uitgangspunt is : gelijkheid en wederkerigheid. En als je zo redeneert dan zitten ze vast. Wat doe je als mensen zich in Wallonië vestigen ? Er zijn ooit eens twee Vlamingen verkozen -via apparentering- in de Waalse Ciultuurraad. Ze zijn nooit binnen gemogen. Ze werden manu militari de toegang versperd en het arrondissement Nijvel werd van Brussle afgesplitst. Al die Vlaamse staatslieden hebben we toen niet gehoord. Zou Di Rupo daar iets van weten ? Ik vraag het mij af. Mijn ketterij is : gelijkheid en wederkerigheid en daarbuiten is geen solidariteit mogelijk.
't P : Er gaan meer en meer stemmen op om belgië te splitsen. Is dat de oplossing ?
Jan Verroken : Maar dat zal gebeuren. Niet langs Vlaamse weg, langs de andere weg. Wat houdt belgië samen ? De Vlaamse aanwezigheid in Brussel en de transfers. De dag dat Brussel en Wallonië de transfers niet meer nodig hebben, is het gedaan, en niet vroeger. Die transfers, dat is de sociale wetgeving, de solidariteit noemen zij dat. Een geleerde madam uit Antwerpen (nvdr Angeltjes : Bea Cantillon) vertelt geleerde leugens : "hoe meer er verdeeld wordt, hoe beter". Hadden wij al tien jaar over die 8 miljard euro per jaar kunnen beschikken in Vlaanderen, hadden we veel solidariteit met onze mensen kunnen hebben, hadden we in ons land veel armoede verdreven.
't P : Volgens u zullen de franstaligen belogië splitsen ?
Jan Verroken : Ja. Vlamingen zijn geen revolutionairen.
Tot zover enkele (lange) fragmenten uit dit gesprek. We gaan niet met alles wat Jan Verroken beweert, akkoord, maar we zijn wel aangenaam verrast door een aantal pertinente vaststellingen van deze Vlaamsgezinde ex-CVP-er, een collega op Seniorennet. En wij wensen hem nog vele jaren vruchtbare observatie en kritiek toe op de huidige politieke bollenwinkel.
Ray











