Bert de Graeve : mogelijk verlaat Bekaert ooit Vlaanderen
In Knack pakt Bert de Graeve (ooit VRT) er mee uit, dat gezien de hinderlijke en bemoeizuchtige tussenkomsten van de overheid op alle mogelijke vlakken, Bekaert ooit wel eens Vlaanderen zal verlaten.
De Graeve haalt met zijn uitspraken het flankerend economisch ondersteuningsbeleid van de Vlaamse Regering onderuit. Het Vlaams Belang stelt vast dat De Graeve niet alleen beklemtoont dat industriële productie op grote schaal in Vlaanderen niet meer leefbaar is, maar dat hij ook de toekomst van de vestigingen in Aalter en Zwevegem (die nochtans toegevoegde waarde creëeren) én de verankering van de onderzoeks- en ontwikkelingsactiviteiten in Vlaanderen op de helling zet.
Nochtans kreeg Bekaert eind 2008 van de Vlaamse Regering nog voor 1 miljoen euro opleidingssteun toegekend en dat op een moment dat via een herstructurering de vestiging in Hemiksem werd gesloten. En in 2004 werd de strategische optie genomen om de onderzoeks- en ontwikkelingstak hier te verankeren, ook al via budgettaire steun in het kader van het toenmalige Vlaams Innovatiepact. Daarnaast krijgt Bekaert ook vandaag overheidssteun van Vlaanderen via het Strategische Initiatief Materialen dat in 2009 opgezet werd conform het beleidskader voor steun aan grote kenniscentra ten behoeve van innovatie. Concreet krijgt Bekaert steun in het kader van het programma “Next generation nano-engineered Polymer-Steel/CNT Hybrids” (NanoForce): gericht op de ontwikkeling van lichtgewicht en multifunctionele polymeerstaal/CNT composieten.
Tot zover deze mededeling van Filip Dewinter. Vlaams volksvertegenwoordiger Sintobin zal in het Vlaams Parlement deze kwestie aankaarten.
Op de persoonlijke blog van Bruno Valkeniers lezen wij nog het volgende :
“Industriële productie op grote schaal is in België in elk geval niet meer leefbaar,” jammert De Graeve. “Niemand wil hier blijkbaar nog industrie, er is altijd iets mee mis. Maken we niet te veel lawaai, dan zorgen we wel voor te veel vrachtverkeer. Bovendien heerst hier een schaarste aan goede arbeidskrachten en kampen we met hoge energieprijzen.” In zijn analyse geef ik de Bekaert-topman voor een stuk gelijk: de omgevingsfactoren voor onze bedrijven zijn dikwijls verre van ideaal.
Met zijn conclusie – hij sluit niet uit dat Bekaert ooit helemaal naar het buitenland vertrekt – gaat Bert De Graeve echter een stap te ver. Als de industriële productie verhuist (enkele industriële vestigingen werden in het recente verleden al gesloten), dreigt onderzoek en ontwikkeling straks te volgen. De topman gaat hiermee mijns inziens al te gemakkelijk voorbij aan de eigen grote woorden over “corporate governance”, aan de belangen m.a.w. van alle stakeholders. Hij focust te uitsluitend op de belangen van de aandeelhouders als betrokken partij. Andere evenwaardig belangrijke stakeholders zijn de medewerkers en de klanten, maar ook de Vlaamse samenleving. Bovendien kreeg Bekaert in 2008 opleidingssteun van de Vlaamse overheid en geniet het bedrijf ook nu nog van overheidssubsidies. Daar mag dus wel iets tegenover staan.










2 reacties op dit bericht
naar mijn bescheiden mening
Het syndicaat.
We gaan geen mes in open wonden ronddraaien, maar het verhaal is een perpetuum mobile ...
GM: het draaide perfect, winst was er en een serieus sociaal opvangenet met allerlei voorzieningen. De pré was goed en de rest navenant !
Maar nee, er diende gestaakt om nog meer, om nog verdere afbouw van de winst van" den Boas", want den boas is ne smeerlap.
Zij, de syndicaten, hadden zoveel (zogenaamde ) vrijgestelden waar de VRT en de BS jaloers op waren.
Het ging slecht, maar er moest gestaakt worden. De kassen der syndicaten gespijst en de hoofd-délégées in het parlement ( remember Temse).
Maar evenzeer als in Vilvoorde was er geen kruid gewassen tegen inventarissen en de globale vergelijkingen.
Het resultaat is bekend : sluiten die handel want op termijn niet meer rendabel. Het was een landkaart die hier geen mens wilde lezen , in naam van de solidariteit !!!
Duitsland echter leverde in, Vlaanderen eisde ( nog) meer.
Duitsland werk - Vlaanderen sloot, en de syndicaten ? Zij zitten aan de kassa. Elke werkloze was een dankbare bron van inkomen.
Geen werk - geen parlement - maar héél veel geroep en scheten in een fles. Vlaanderen wordt ondergraafd en geen mens, krant of politieker die
op de barrikaden staat. Quo vadis populi Flandriensis ?
Als het aan de syndicaten ligt : naar de armoede . En dit door de wegloop van grote bedrijven uit dit land die het beu zijn hun winsten te zien verdwijnen in de zakken van politiek en hun afgevaardigden van de belastingen. Eén bange vraag wil ik nog kwijt : hoelang nog voor het begin van het einde stopt ?
Louis T. denkt niet dat wij, Vlaanderfen , onafhankelijk kan zijn want...
Hij en zijn evenknieën heebn Vlaanderen verkocht aan Frankrijk.
Er is moed nodig om te zeggen dat je je land verraadt en verraden hebt, behalve wanneer je een sadistische aanleg hebt.
God, stuur mij geen manna, één TGV is genoeg... maar op tijd !