DSK : Je t'aime, moi non plus

Bewoners van een wijk in Helmond zijn de overlast door jongeren van Marokkaanse afkomst zat en dreigen nu voor eigen rechter te spelen. Dat meldt het Eindhovens Dagblad.

Bedreigd
De inwoners van de wijk Binnenstad-Oost in de Brabantse gemeente worden naar eigen zeggen al lange tijd bedreigd en geïntimideerd door de jongeren.

Intussen zou een buurtbewoner de wijk zelfs zijn ontvlucht. Met een vuurwerkbom die onlangs veel schade aanrichtte, overschreden de jongeren de grens, aldus de inwoners.

Knokploeg
Ze vinden dat de politie er te weinig aan doet. Wethouder Margreet de Leeuw (CDA) heeft al toegezegd beveiligingscamera’s te op te hangen. Zij schreef vorige week een weblog over de kwestie: 'Er zijn problemen met jongeren van voornamelijk Marokkaans Nederlandse afkomst. Bewoners zijn het beu,' schrijft ze.

De wethouder toont ook begrip voor de jongeren: 'De jongeren balen ervan dat ze van alles de schuld krijgen. Willen best ergens anders gaan hangen, maar dan moeten buurtbewoners dat ‘gewoon vragen.'

De bewoners vinden de genomen maatrgelen niet genoeg en overwegen nu een knokploeg in te schakelen, aldus persbureau ANP.

Robin Van den Kloor - Elsevier

De hardste noot om te kraken in het conflict in het Nabije Oosten is het probleem van de Palestijnse vluchtelingen.  Israël weigert hun terugkeer, bij de Arabische broeders zijn ze evenmin geliefd.  

Van de vele problemen, die sinds decennia het Nabije Oosten belasten, is het lot van de Palestijnse vluchtelingen waarschijnlijk het moeilijkst op te lossen.  Hun zogenaamd terugkeerrecht doet de temperatuur bij de vredesonderhandelingen tussen Israël en de Palestijnse Autoriteit zodanig stijgen, dat er meestal zelfs niet over gesproken wordt.  Het gaat concreet om ca. 5 miljoen mensen, die nergens welkom zijn. 

In 1948 kwam het na de onafhankelijkheidsverklaring van Israël tot de eerste oorlog in het Nabije Oosten en tot de Nakba (betekenis: ramp of catastrofe): ca. 700.000 Palestijnen verlieten hun thuis in het huidige Israël, vrijwillig, uit angst, of werden verdreven.  Maar allen geloofden dat het slechts tijdelijk zou zijn.  Zodra de Arabische coalitietroepen het Israëlische leger zouden overwonnen hebben, konden ze terug naar huis, zo dachten ze toch.  Maar het kwam nooit zover. 

20 jaar later, in 1967, herhaalde zich de Arabische nederlaag en 300.000 Palestijnen ontvluchtten de westelijke Jordaanoever, de Gazastrook en de Golanhoogte, die door Israël bezet werden.

In 1973 probeerden de Arabische troepen het nog een keertje met hetzelfde resultaat.  En omdat een vredesoplossing tussen de Palestijnen en de Israëli’s sindsdien niet gevonden werd, wachten de overlevenden en de nakomelingen van beide vluchtelingengolven nog steeds in kampen in Libanon, Jordanië, Syrië, op de westelijke Jordaanoever en op Gaza.  Zij krijgen financiële en humanitaire hulp van de UNRWA, een organisatie van de UNO.

Apartheid in Libanon

In Jordanië vormen de ca. 2 miljoen Palestijnen bijna 1/3 van het totale bevolkingsaantal.  De meesten hebben de Jordaanse nationaliteit en zijn maatschappelijk geïntegreerd en aanvaard.  In Syrië daarentegen zijn ze stateloos, hebben geen kiesrecht, maar kunnen wel werken en een woning kopen.  De vluchtelingen in de Libanese kampen zijn er het slechtst aan toe.  Ook zij zijn stateloos en mogen bepaalde beroepen, zoals advocaat, arts en ingenieur niet uitoefenen.  Ze hebben weinig perspectieven.

Israëli’s en Arabieren hebben schrik van de vluchtelingen

Dat landen zoals Syrië en Libanon de Palestijnen hun nationaliteit niet willen verlenen,  heeft verschillende redenen.  Officieel willen ze hiermee de verdrijving uit Israël niet legitimeren en betonneren.  Officieus hebben ze gewoon angst dat hun groot aantal het binnenlandse politieke evenwicht in de war zou kunnen sturen.  Vooral in Libanon is die angst heel groot omdat hun toestroom het sowieso al delicate evenwicht tussen christenen, soenniten en sjiieten nog meer op de helling zou kunnen plaatsen, een problematiek die trouwens ook als basis van de burgeroorlog van 1975 tot 1990 gold.

Zonder vaderland, zoals vroeger de Joden

Het is de tragische ironie van de geschiedenis dat de vestiging van de staat Israël miljoenen Joodse vluchtelingen voor het eerst een waardevol leven in vrijheid gaf en tegelijkertijd een ander volk, de Palestijnen, tot vluchtelingen maakte.  Zoals de Joden hen voordeden, zo dromen zij van een terugkeer naar hun vaderland, dat ze nog nooit met eigen ogen aanschouwd hebben.  Als we de vooruitgang in het vredesproces als barometer nemen, is het zeer goed mogelijk dat ze nog heel lang op de vervulling van hun droom zullen moeten wachten.

Om dezelfde reden wijst Israël het terugkeerrecht af.  5 miljoen bijkomende Palestijnen zou het einde van het Joodse karakter en aard van het land betekenen.  Volgens de zgn. “Palestine Papers”, diplomatische geheime documenten – resultaat van tien jaar vredesonderhandelingen -, zou Israël een symbolisch aantal van 10.000 vluchtelingen voorgesteld hebben, die in de loop van tien jaar zouden mogen terugkeren.  De anderen zouden een “genereuze schadeloosstelling” krijgen, zoals men kan nalezen in de memoires van de vroegere Israëlische premier Ehud Olmert.  De toenmalige Palestijnse onderhandelaar Mahmud Abbas zou het hiermee in grote lijnen eens geweest zijn.

Tegelijkertijd wordt in die documenten duidelijk gemaakt dat de Palestijnse Autoriteit zelf geen mogelijkheid ziet de vluchtelingen in een toekomstige onafhankelijke staat Palestina op te nemen.  Resten dus nog de andere Arabische buurlanden.  Hun houding tegenover de vluchtelingen (met uitzondering van Jordanië) getuigt van weinig bereidheid hen voor altijd te laten inburgeren.  Het is opvallend dat Israël veel gastvrijer was tegenover haar diasporaslachtoffers.

Bron: 20 Min.online

(wordt vervolgd)

Anarchist Bart L. (29) uit Moorsel bij Aalst liep op de Ieperse rechtbank een celstraf van zes maanden met uitstel op, nadat hij werd betrapt met wapens op weg naar de IJzerwake vorig jaar. Het ging om Amerikaans boksijzer en twee wapenstokken. De man werd op 22 augustus van vorig jaar staande gehouden in het bezit van de wapens.

Bart L., die er blijkbaar anarchistische sympathieën op nahoudt, bleek op weg naar de IJzerwake in Steenstrate om er naar eigen zeggen deel te nemen aan een vreedzame tegenactie. De rechter veroordeelde de manifestant aanvankelijk bij verstek tot een celstraf van een jaar. Daartegen tekende L. verzet aan en de zaak kwam opnieuw voor de rechter. "Zijn problemen zijn omgekeerd evenredig met zijn politiek bewustzijn", klonk het aan de zijde van zijn advocaat, die op een opschorting of een voorwaardelijke straf hoopte. De rechter kon zich blijkbaar wel vinden in een voorwaardelijke straf. Alleen het deel dat de beklaagde in voorarrest zat, is effectief.

@ Het Laatste Nieuws

Indien de video niet opstart, kan u hem bekijken via onderstaande link naar RT. Er staan 2 video's bij het artikel. Het bovenste is een vraaggesprek met een UKIP-parlementair. De onderste video is die met Philip Claeys, die wij zeer aanbevelen.

http://rt.com/news/dutch-acquitted-charges-wilders/

Vadertje Stalin achterna

Het Neutraal Syndicaat voor Zelfstandigen (NSZ) is niet te spreken over de kliklijn die de FOD Volksgezondheid heeft opgericht om cafés die zich niet houden aan het rookverbod  op te sporen. De ondernemingsorganisatie vindt het een schande en eist de stopzetting ervan.

"De kliklijn laat toe om loze beschuldigen te formuleren, zelfs al moet de verklikker steeds zijn identiteit kenbaar maken. Klikpartijen waren schering en inslag tijdens het naziregime en in heel wat communistische staten, maar dat onze overheid zoiets opzet anno 2011 is helemaal grof", zegt NSZ-voorzitter Christine Mattheeuws.

Het NSZ pleit er wel voor dat alle cafébazen zich houden aan het rookverbod, maar vindt dat een kliklijn een zoveelste slag is in hun gezicht. De cafés zullen immers al genoeg moeilijkheden hebben door het rookverbod, dat volgens eerder onderzoek van het NSZ zal zorgen voor een gemiddeld omzetverlies van 27%.

@ Vandaag.be

Andere verregaande beleidskeuzes als het Europluspact – een georganiseerde afbouw van de verzorgingsstaat – dat wellicht volgende week in het Europees Parlement wordt goedgekeurd, werd nooit vooraf aan de kiezers voorgelegd.

Het Europluspact is een herverpakking van het competitiviteitspact dat door de Duitse kanselier Angela Merkel en de Franse president Nicolas Sarkozy wordt opgedrongen. De behandeling door het Europees Parlement is een schijnvertoning. De goedkeuring werd maanden geleden al opgelegd na afspraken tussen de grote Duitse en Franse parlementaire groepen.

De Europese Unie heeft een democratisch probleem, maar leeft in ontkenning.

Rik van Cauwelaert @ Knack

De minister van arbeid van Engeland zal vandaag bekend maken dat het nog moeilijker wordt het Verenigd Koninkrijk binnen te komen om te voorkomen dat de banen in handen vallen van niet-Engelsen. Daarnaast doet hij een oproep tot de werkgevers om Engelsen in dienst te nemen. Minister Duncan Smith zegt dat bij de opleving na de vorige economische depressie, onder Labour, alle baantjes gingen naar nieuwkomers. Dat moet nu anders.

Het is het eerste feitelijke teken van het voornemen van de regering om veel strenger om te gaan met immigratie. David Cameron zei eerder al dat de instroom van nieuwkomers zo goed als gestopt moet worden.

Bron: Daily Telegraph

Lachend in de lens kijken om de burger te charmeren.

De Patrick heeft een boek geschreven, "Voor wat, hoort wat" met als ondertitel : "Ik verkoop appelen voor citroenen".  Het is een science fiction verhaal geworden met horroreffecten (vele foto's van de auteur) en prachtige toekomsttaferelen. Europa heeft zich bekeerd tot de islam en onze leiders zijn allen afkomstig uit de vele Prachtlanden.  De Europese Unie is van naam veranderd: Het Europese Kalifaat. De Heren Rompuy en Barroso zijn gepromoveerd tot Bodes eerste klas en zij dragen fier het nieuwe uniform : een donkerbruine djellabah en een leuk potske, versierd met zwaarden.

De auteur ziet voor zichzelf en zijn rode aanhangers nog een grote rol weggelegd : achter de schermen adviezen verstrekken en de jacht organiseren op onwillige burgers die de islam en zijn fijne praktijken verwerpen. 

Verder zij er veel spannende verhalen over gesluierde dames die in de sfeer van 1001 Nachten de elite wellustig dienen, de acties op video vastleggen en ze vervolgens te koop aanbieden.  De auteur pleit ook voor de afschaffing van traditionele scholen : "de menschen moet niet te slim worden, kijk naar mij, om toch gelukkig te zijn in een van bovenaf geleide democratie". Warm aanbevolen bij onze lezers. Dit was het laatste boek van de gerenommeerde auteur Patrik Janssens. 

Savat

Burgers die vaststellen dat het rookverbod in een café niet wordt gerespecteerd, kunnen dat via een speciaal telefoonnummer of een e-mail melden aan Volksgezondheid. Dat heeft het ministerie gisteren laten weten en daar kunnen wij ons enkel op verheugen.

Deze wakkere burger zit al klaar achter zijn pc om de kliklijn te gebruiken. "Ja", zegt hij in het Latijn, "ik heb hier al de namen van een aantal overtreders die ik zal melden als trouwe verklikker bij het Ministerie. Om privacyredenen kan ik u enkel de voornamen vertellen : Gerolf, Filip, Bruno, nog ne Filip en een andere Philip maar ook vrouwen : Anke, Marijke, Annick, Liesbeth, ha nee, wacht, die laatste is voor iets anders. 

Vanaf vandaag mag in geen enkel café nog gerookt worden, tenzij in aparte rookruimtes. De 25 controleurs van de Tabakscontroledienst plannen van nu tot eind augustus over heel het land controles in 3.000 cafés, op een totaal van 6.500. Bij overtredingen krijgen cafébazen - óf de klanten zelf - eerst een waarschuwing.

Bij een tweede overtreding volgt een boete van minimaal 146 euro. Bij wie echt hardleers is kan dat bedrag snel verdubbeld of verdrievoudigd worden. Gisteren maakte het ministerie voor Volksgezondheid bekend dat burgers met klachten terechtkunnen op het contact center van Volksgezondheid (02/524.97.79) of via het e-mailadres info@verklikken.belgie.be. Anoniem een klacht indienen mag niet, om te voorkomen dat mensen dat zouden misbruiken om te pesten of uit rancune, maar u kan gerust een fictieve naam opgeven, of de naam van een buurman of zo. 

In een moderne maatschappij is het evident dat burgers mekaar beloeren en de democratische overheid een handje toesteken.

Ray

After Belgium - The orderly split-up. De Engelse vertaling in een keurige pocket-utgave van O2, de Ordelijke opdeling van België,  is zopas verschenen en werd officieel aan de internationale pers voorgesteld door de auteurs Gerolf Annemans en Steven Utsi.

Een succesvolle persconferentie in het Arturo Spinelligebouw van het Europees Parlement, werd ingeleid door Europees Parlementslid Philip Claeys

Een titel die ongetwijfeld een uitgebreid buitenlands publiek van journalisten, politici, diplomaten en academici zal aanspreken. Want dat is de bedoeling: internationale belangstelling en - als het even kan - geestdrift wekken voor de totstandkoming van een Vlaamse (en Waalse) republiek. De steeds saaiere doodsstrijd van de Belgische staat is door de auteurs en hun partij al lang voorspeld en verbaast ook buiten Vlaanderen steeds minder waarnemers. Het is nu de vraag naar het ‘hoe’ van de boedelscheiding die op ieders lippen brandt.

Ruim een twintigtal buitenlandse journalisten woonden de persvoorstelling bij, evenals sommige leden van het Euro-parlement

De komende weken en maanden zal geen kans onverlet laten worden om het op grote oplage gedrukte boekje een zo ruim mogelijke verspreiding te geven. Het werkje is een ‘pocket’ in de beste traditie van het woord, maar is niettemin een onverkorte vertaling van het oorspronkelijk Nederlandstalige werk.

U kunt het boekje voor 5 Euro bestellen op het nationaal secretariaat: 02 219 60 09  of via info@vlaamsbelang.org.

De stad Antwerpen wil het zittenblijven op Antwerpse scholen tot een curiosum maken. Het stadhuis gaat daartoe de verschillende scholen proberen aan te zetten. Of de rechtstreekse complete inpalming  door de rooie ratten van het stedelijk onderwijs dat nu definitief de titel verdient van Socialistisch Onderwijs.

Het Antwerpse officieel onderwijs heeft lange tijd een behoorlijke beoordeling gekregen.  Tot in de jaren '50/ '60 de socialisten de officiële scholen hebben aangewend als kweekvijver voor hun partij, hun idelogie en hun maatschappelijke visie.  In zowat alle scholen werden vele vrijetijdsactiviteiten van de BSP (later SP) ondergebracht en schaamteloos geafficheerd op de prikborden. Er werd geen onderscheid gemaakt tussen naschoolse activiteiten van de partij en die van de school zelf. Neutraliteit foetsie.  Het lerarenkorps en de inspectie bestond en bestaat  uitsluitend uit leden van de partij, enkele uitzonderingen daar gelaten.  Verder werd de plak gezwaaid door de socialistische vakbond, ACOD. Jarenlang werd Kindervreugd (alle naschoolse activiteiten, vakanties, enz.) gesubsidieerd door de stad maar enkel bereikbaar voor de leerlingen van het SO. Er werd enorm gesjoemeld met de begroting om de zogenaamd neutrale VZW Kindervreugd bijna integraal te laten draaien op openbare fondsen. 

Vandaag, dankzij de vreemdelingeninvasie, is de kwaliteit van het stedelijk onderwijs gezonken tot een beschamend niveau. Ik hoorde voor enkele maanden een lerares van de officiële school op het Kiel tegen twee Marokkaanse jongeren uitroepen voor de schoolpoort, het was rond het middaguur : "Awel, wa doede golle hier buite, 'kep olle betrapt hé, Allee veruit, noar binne".  Ik spreek zelf ook Antwerps, maar dit sneed me door het hart. Naar alle waarschijnlijkheid spreekt deze vrouw de enige taal die de leerlingen begrijpen en handhaaft zij op deze manier haar gezag.  Waar is de kwaliteit, welke opvoedingsnormen worden gebruikt, welk soort kennis vergaren de leerlingen ? Waar is het respect voor onze moedertaal ?  Welk soort jongvolwassenen verlaten deze scholen ?

De stad kan zelf scholen niet verplichten om het zittenblijven af te schaffen, zegt schepen van Onderwijs Robert Voorhamme in De Morgen, maar hij kan het wel stimuleren. Scholen die nieuwe onderwijsvormen uitdokteren en uittesten, kunnen op de expertise en de financiële steun van de stad rekenen. Een schijnheilige houding, want uiteraard wordt er wel degelijk rekening gehouden met de verzuchtingen en adviezen van het stadhuis, gezien het onderwijsdepartement volledig in handen is van de rooie rakkers.

Het is meer dan duidelijk welke richting de linxen uit willen om de invasielegers gunstig te stemmen en aan zich te binden : een beetje naar school gaan als bezigheidstherapie, niet te vaak afwezig zijn, elk jaar overgaan naar een volgend jaar en op het eind van de rit is er altijd wel een diploma. Als je daar nergens mee terecht kan, geen nood, het OCMW, de werkloosheidsvergoeding, allerlei nepjobs waar niemand om vraagt in overbodige VZW's,  zorgen voor een rimpelloos leven. Het rode Antwerpen, de voorpost van Hangmat-Wallonië.  Er wordt van de kandidaat-burgers maar één zaak verwacht : blijf stemmen voor de roden.

Het zal een zegen zijn voor Antwerpen als volgende jaar de socialisten voor een gesloten deur staan op het Schoon Verdiep. Het zal een gigantische taak worden, om de stadsdiensten te zuiveren van een mentaliteit van tientallen jaren profitariaat, partijdigheid en onfrisse praktijken.

Ray

Bourgeois is nog chagrijniger in het echt dan op een prentje. Wij hebben die trieste mensch voor een stuk meegemaakt in de eindstrijd bij de Volksunie. Toen wisten wij al hoe laat het was : Bourgeois is een onverbiddelijke Narcissus, die verliefd is op zijn eigen gelijk. Zijn empatisch inlevingsvermogen bevindt zich ter hoogte van de Zuidpool. Maar voor de rest is alles OK. 

Hebt u de conférence van Geert Hoste gezien,  als deze hard van leer trekt tegen de misbruiken in de kerk ?  Hoste haalt heilige huisjes omver met woorden en beelden die er niet om liegen en de camera zwenkt regelmatig naar de heer Bourgeois, die zijn ongenoegen niet kan verbergen : die close-ups vertellen véél over het karakter van deze man, een inquisiteur. We willen mild zijn : geen inquisiteur, een notaris met kiespijn.

Tijdens de debatten over het te wijzigen gemeentedecreet was het Vlaams Parlement herschapen in een operettegezelschap, waar door een slordige planning, verschillende stukken door mekaar gezongen werden. Een 2/3de meerderheid kon enkel gevonden worden als een van de grote oppositiepartijen hun steun verleenden. De liberalen weigerden (een blaam voor Sas van Rouveroy, de behendige draaikont) en Vlaams Belang steunde de wijzigingen, waardoor de provincies iets bescheidener worden en de ondemocratische kiesdrempel van 5% verdwijnt.

Hoe je de zaak ook uitlegt, de Vlaamse Regering èn Bourgeois zijn gered door Vlaams Belang, die hiermede een symbolische geste stelt, die direct aansluit op het arrest van de Raad van State.

We begrijpen dat het moeilijk is voor de andere politieke partijen om hun opgekropte haat van meer dan 20 jaar oud, plots los te laten.  Er zal nog zeer veel water naar de zee vloeien, vooraleer de schutskring totaal verbroken is : het herstellen van de democratische spelregels duurt echter veel langer bij het politieke personeel dan bij de burgers.

Voor zover u dat nog niet gedaan heeft, de lezersreacties bij de kranten op de houding van de NVA-ers Bourgeois en Kris van Dyck, spreken boekdelen. Bruggetje naar Het Laatste Nieuws.

Oprechte felicitaties voor de VB-fractie in het Vlaams Parlement.

Ray