Wie dezer dagen wil genieten van een zonnige vakantie, moet al ver naar het zuiden of naar het oosten trekken. 'Want niet alleen in ons land is het slecht weer. Ook in Frankrijk lijkt het wel herfst. In de Alpen viel de regen de voorbije twee weken elke dag met bakken uit de lucht. Als je de Europese weerkaart bekijkt, zie je enkel een hogedrukgebied met warm weer boven Rusland, wat voor een hittegolf zorgt in Oost-Europa. En ook ver naar het westen toe, boven de Azoren, zien we een hogedrukgebied. Daartussen zitten wij gevangen in koude polaire lucht', zegt Jill Peeters.
Onze weervrouw durft geen uitspraken te doen over wanneer het eindelijk zomer zou worden. 'Voorlopig moeten we het herfstweer nog even uitzitten. Er zal uiteindelijk wel een doorbraak komen, maar de komende dagen moeten we nog niet meteen veel zon en warme temperaturen verwachten.'
De verscheurende keuze


Alhoewel Di Rupo zijn ontslag heeft aangeboden aan de keuning, blijft hij proberen om de CD&V toch nog mee te sleuren aan de onderhandelingstafel. Wouter Beke is vandaag weer present bij de 7 bereidwilligen die een regering willen vormen.
Nogmaals onderstrepen : van de 88 Vlaamse zetels in het federale parlement zijn er slechts 31 (SP-a 13, Open-VLD 13 en Groen 5) die ingaan op de nota Di Rupo. Mocht CD&V met zijn 17 zetels door de knieën gaan, dan is er een niet overrompelende meerderheid van 48 Vlaamse zetels op de 88. In dat geval kan er een belgische regering gevormd worden die alle Franstalige partijen telt (behalve 1 onafhankelijk kamerlid) met 47 van de 88 Vlaamse verkozenen. Deze regering heeft tegenover zich een parlementaire oppositie 40 overtuigde Vlamingen ( 27 x NVA, 12 x VB en 1 x LDD).
Een weergave van de belgische situatie die duidelijk de onleefbaarhed van dit land weerspiegelt. Mocht CD&V verdere medewerking weigeren, dan staan we een stap dichter bij de boedelscheiding. Het zou ook voor de Vlaamse Republikeinen een heuglijke 21ste juli kunnen worden.
Ray












2 reacties op dit bericht
Politieke impase?
Bij een weigering was er alleen nog het probleem om de CD&V (partij van lauwen en hele of halve weekdieren) ervan te overtuigen om mee te doen met alle anti-Vlaamse krachten in dit land, en Vlaanderen zodoende bij de bok te zetten.
Beke, geef toe, niet direct een voorbeeld van vastberadenheid, heeft zijn broek al laten zakken tot op zijn knieën: "Als ze akkoord gaan met onze voorstellen, dan hebben we een belangrijk feit"( lees: dan doen we weer mee), en is blijkbaar finaal bezweken onder externe, en, niet in het minst, ook onder interne partijdruk!
Ere wie ere toekomt, lepe Bracke van de N-VA had het dus bij het rechte eind. "Als het de bedoeling van de francofonen is om zich van de N-VA te ontdoen via dit voor ons niet acceptabel voorstel, dan mag je zeker jezelf niet aan de kant zetten."
Zo geef je die Di Rupo & co juist wat ze willen, en riskeer je alle controle te verliezen over het verdere verloop van deze voor Vlaanderen sowieso nefaste onderhandelingen. BDW had francofoon België integendeel verder moeten blijven "couilloneren" tot ze het beu waren, en het vanzelf aftrapten.
Maar het tegendeel dreigt nu te gebeuren. BDW had er zich tot dan toe, tot grote francofone wanhoop, niet laten afrijden, maar heeft nu gegokt en mogelijk verloren. Gegokt omdat hij ervan overtuigd was dat de CD&V nooit zou durven meegaan zonder de N-VA. Hij had beter kunnen en moeten weten.
Zijn "neen" was inhoudelijk uiteraard volkomen terecht, maar niet altijd leiden rechtlijnige wegen in de politiek naar het beoogde resultaat. Politiek is nu eenmaal een vuile stiel, die veel inzicht in zijn tegenstander vergt, en een een voortdurende aanpassing van de eigen strategie nodig maakt. Het is de gave om in de huid van je tegenstrever te kunnen kruipen, zijn bedoelingen te doorzien en zo zijn plannen te doorkruisen of af te blokken...
Zie maar eens hoe de P.S. handig heeft gemanoevreerd om te komen waar ze nu staan.
Afwachten wat het wordt, maar ik vrees het ergste. De enige die hieruit mogelijk garen kan spinnen, is het VB, want velen van de overlopers (kiezers, mandatarissen en kandidaat-overlopers), zullen dan moeten inzien en toegeven dat de N-VA met haar methode evenmin iets heeft kunnen bereiken en op haar beurt in een "cordon" is beland.
Succes en mislukking liggen soms op een flinterdunne lijn. Hier, althans volgens mij, één foute inschatting van BDW, het afhaken, in een cruciale fase. De rekening voor Vlaanderen kan voor altijd desastreus zijn.
Hopelijk kunnen hierdoor onze twee meest Vlaamse partijen elkaar toch nog gaan vinden in de toekomst. Zei Cruyff niet: "elk nadeel heb se foordeel." Dit is misschien het enige lichtpunt, al hoop ik nog altijd dat deze visie te pessimistisch is. We zullen het rap gaan zien.