
De geluksmaatschappij en het taboe van de marginaliteit
Dat is nog eens een uitdaging voor een advocaat: een snuiter verdedigen die in koelen bloede 90 mensen neerknalde op een vakantiekamp. Alles tot in de puntjes voorbereid, en bovendien vanuit een “extreem-rechtse” inspiratie,- dat is weer eens wat anders. Hebben de Vermassens en de Van Aelsten hun ticket voor Oslo al geboekt?
Neen, zo’n vaart zal het natuurlijk niet lopen. In de zaak van Hans Van Themsche, ook een schietpartij vanuit zogezegde extreem-rechtse motieven, stond showadvocaat Jef Vermassen aan de andere kant, en bestempelde hij Van Themsche, die twee mensen had neergeschoten, als een massamoordenaar. Zo zie je maar, hoe je met overdrijvingen moet opletten. Want welke kwalificatie kan men die Anders Behring Breivik dan nog toebedelen?
Op het VRT-nieuws kwamen dra de zielenknijpers allerhande na dit drama hun zegje doen, dat is dan meestal de tijd om de knop om te draaien: criminologen, sociologen, psychiaters,- heel het zootje van de menswetenschappen voelde zich geroepen om “duiding” te geven bij een feit waar nog maar nauwelijks details over bekend waren. Ook de mystieke speculaties over de “achtergrond” van de wilde schutter( eerst was het een vrijmetselaar, nadien een “christelijke fundamentalist”, en tenslotte een neo-nazi) waren om je te bestuiken van het lachen.
Duiding is hier zeker op zijn plaats, maar dan moet ook echt het hele plaatje bekeken worden, laten we dus maar met een onaangename waarheid beginnen: Noorwegen heeft zich, als welvaartstaat en enige Europese olieproducent, veel te lang gekoesterd in een politiek-correcte waan. Het ziet ernaar uit dat de erfgenamen van de Vikingen zich een soort schijnvroomheid hadden aangemeten, al jaar en dag politiek belichaamd door de sociaaldemocratische Arbeiderspartij van Jens Stoltenberg, –nu in coalitie met de links-socialisten.
De weldenkende Noorse samenleving heeft zichzelf decennia lang wat heeft wijs gemaakt. Er heerste een extreme vorm van hypocrisie, die geloofde dat ze in een soort paradijselijke luchtbel leefden, een eiland van vrede en gelukzaligheid: het eiland Utøya (het klinkt haast als “Utopia”), waarop het drama plaats greep, staat er symbool voor. Slechts anderhalf uur na het begin van de schietpartij verscheen de politie op dat eiland,- geen afgelegen negorij, maar vlakbij de hoofdstad. Dat wijst op laksheid en een gebrek aan alertheid. Noorwegen is zeer onzacht wakker geworden.
Welvaart, verdraagzaamheid, democratie, openheid, vredesverdragen: logisch dat onder al die deugdelijke façades een en ander gist. In 1986 werd Olof Palme, premier van die andere sociaaldemocratische modelstaat Zweden, eveneens neergestoken door een marginaal die blijkbaar door de mazen van het welvaartsnet was gevallen. Ook Nederland, dat zich koesterde in de eigenwaan van een modelnatie, schrok pijnlijk wakker na de moord op Pim Fortuyn (2002) en Theo Van Gogh (2004). De “schok” die dit veroorzaakte, was niet zozeer ingegeven door het drama zelf, dan wel door het besef dat de samenleving veel complexer is en meer donkere kanten heeft, dan het politiek systeem en het establishment zelf willen toegeven. Wie nog altijd gelooft dat Scandinavië een lichtend voorbeeld is voor Europa, kan ik de U-tube filmpjes aanbevelen over feestelijke massaslachtingen van dolfijnen in die contreien. Niet eens om ze op te eten, maar puur voor de lol, u kotst uw maag gegarandeerd uit. Overigens zijn de cijfers omtrent alcoholisme, depressie en zelfmoorden bepaald indrukwekkend in datzelfde Scandinavië: uitgerekend Noorwegen is een Europese koploper, na Finland.
Blijkbaar moet die sociaal-democratische geluksmaatschappij dus toch af en toe eens stoom aflaten, waarbij men zich de vraag kan stellen of dat roserode façadesocialisme niet juist het geweld oproept bij diegenen die zich op een of andere manier buitengesloten voelen. In de geluksmaatschappij is de marginaliteit een taboe. Dat praat natuurlijk de terreurdaad van Anders Behring Breivik niet goed: wij zijn de laatsten om een crimineel te verontschuldigen omwille van zijn achtergrond. Ik heb ook Mein Kampf gelezen, zonder dat ik de behoefte voel om een bloedbad aan te richten.
Toch is het een veelbetekende waarschuwing voor recente modelstaatprofeten en liefhebbers van perceptiepolitiek die wij hebben gehad, genre Guy Verhofstadt en Steve Stevaert: hoe meer het geluk een politiek-sociaal dogma wordt, zoals George Orwell dat in zijn roman “1984” schildert, des te sterker zullen sommige individuen zich geroepen voelen om deze illusie met geweld aan diggelen te slaan,- met een enorme maatschappelijke kost als resultaat. In het licht van die ontnuchtering hebben de woorden van Behring Breivik toch een speciale betekenis: ‘De mensen die door het Europese publiek op de meest extravagante manier bewonderd worden, zijn de grootste leugenaars; de mensen die het meest veracht worden, zijn diegenen die hen proberen de waarheid te vertellen.’
Patattenschiller
Wat de politieke achtergrond betreft, willen we hier toch ook even wijzen op het verschil in organisatiegraad tussen rechts en links: bij de als “extreem-rechts” geduide terreur gaat het steevast om eenzaten waarbij duidelijk iets niet pluis is in de bovenkamer. Stoppen die op een dramatische manier doorslaan, waarna men altijd wel ergens een exemplaar van Mein Kampf of een SS-dolk in de lade vindt, want psychopaten creëren nu eenmaal hun privé-mythologie. In de grote tijd van het extreem-links geweld evenwel, de tijd van de CCC en de Baader-Meinhof-groep in de jaren ’70 en ’80, ging het om zeer gestructureerde en gedisciplineerde doodseskaders. Hier geen spoor van onevenwichtigheid of sociaal isolement of ideologisch amateurisme: Lenin en Mao waren de roergangers van een goed-geoliede stadsguerilla. Hun rol is vandaag overgenomen door Al Qaida en aanverwanten.
De preventieve strategie tegen deze twee soorten terreur is dan ook verschillend, want het blijft een van de kerntaken van een staat om veiligheid te garanderen. Hoe voorkomen dat een eenzame schizofrene Narcist vernieling aanricht in een kinderdagverblijf? Strengere regels op de wapenverkoop, akkoord, maar met een patattenschiller kan je ook terreur zaaien, en onze Noor maakte zijn bommen met simpele kunstmest. Men heeft een tijdje, na het drama in Dendermonde, de kinderdagverblijven hermetisch vergrendeld en tot echte bolwerken omgevormd, maar men is daar van teruggekomen: men kan niet in de constante paranoia leven.
Tegenover echte georganiseerde terreur anderzijds moet een efficiënt opsporingsbeleid staan (waar uitgerekend de als “extreem-rechts” geëtiketteerde partijen zoals het Vlaams Belang voor pleiten), een “Intelligence” die kan traceren, infiltreren en voorkomen. Doch uitgerekend links is daar niet voor te vinden: het zou onze privacy maar eens kunnen schaden…
Ongetwijfeld ook zal die Oslo-tragedie hier te lande weer gebruikt worden om op de radicale Vlaams-nationalisten te bashen. Dat gebeurde met Van Themsche al –die ergens een tante bij het VB had zitten-, en het zal ook nu weer door weldenkend-links aangegrepen worden om hun grote gelijk uit te toeteren: Vlaams, rechts, xenofoob, racistisch, gewelddadig- één pot nat. Ongelukkig genoeg ziet de doder van Oslo er dan ook nog uit als een echte blonde, grootgeschapen Viking. Helemaal op het einde van zijn manifest haalt Behring Breivik, tot overmaat van ramp, zelfs de (vandaag al lang ontbonden) Vlaamse Militanten Orde aan, als “bevriende organisatie”. Nu hebben we het wel helemaal verknoeid.
Vliegt den Blauwvoet, zou ik zeggen, op naar Thule, alle flamingante slechteriken de boot in, zodat ook hier het sociaal-democratisch paradijs kan tot stand komen. Wie gaan ze dan nog als kop van Jut gebruiken, als het misloopt?
Annick Verbauwen
3 reacties op dit bericht
De uitspraak......
"Alles wat rechts is of niet Islam-gezind " wordt in de verdachtenbank gezet , links heeft niet veel meer in de pap te brokken , de rood groene idioten hebben de weg vrijgemaakt voor de "partij" van de vrede ,onder leiding van Allah himself , onze rood groene ridders waren een gemakkelijk manipuleerbaar en handig hulpmiddeltje voor de Isla-miserie , lees verovering van het westen . Onze collaborateurs ,rood van schaamte en groen als teken van onvolwassen ,kunnen noch durven hun katatrofale fouten toegeven ,uit lafheid . Om geen gezichtsverlies te leiden bij de steeds maar groeiende invloed van onze nieuwe meesters ,huppelen zij mee , achteraan en dragen hun slippen , intussen maar graaien en meepakken zolang het nog kan !
Het woordje racist heeft een nieuwe betekenis gekregen racist of volksveraders ..verwerpt alles wat politiek correct links is
Trek die derde i
De 2 geboden van de linxmensch :
Artikel 2 : Indien er in naam van de islam iets zou uitgespookt worden dat niet helemaal door de beugel kan, dan treedt automatisch artikel 1 in werking.