De zwarte parel van Lucien
Zeg niet dat het leven voorbij is na je pensioen : de ontdekkingstocht loopt ononderbroken verder, zonder gezeur over "geen tijd". Ongehinderd, recht op het doel af en scoren maar.
Neem nu de krasse Lucien uit Brussel met de verheugende leeftijd van 69 jaar. Zijn vriendin zet hem aan de deur maar hij mag wel zijn internetaansluiting behouden. Wat heeft een ontslagen minnaar anders nodig om op zoek te gaan naar liefde, genegenheid, kennis en "uitdagingen" dan het wijdverspreide internet ?
Zo gezegd, zo gedaan.
Lucien probeert, dringt aan, forceert, geeft lappen op zijn top en loopt eindelijk in Dakar, de hoofdstad van het mooie Afrikaanse Senegal, zijn zwarte parel tegen het lijf met de hemelse naam : Angela (een verre verwante van Angeltjes). Lucien de ket stapt het vliegtuig in om na te gaan of er geen nepvrouwtje over zijn pc-scherm danste, want hij heeft het zwaar te pakken. Angela is beschaafd, spreekt keurig Engels, ze ontwerpt kleding, en ze heeft Lucien in haar ban.
Dit is niet Angela, maar ze zou het kunnen zijn
Op het vliegveld wacht de zwarte Julia keurig haar ietwat oudere Romeo op en zoals het hoort bij een fatsoenlijke dame, in gezelschap van haar broer. Het trio trekt naar een appartement en daar wordt Lucien tot zijn grote verbazing vastgebonden op een stoel, bijgemept en hij maakt kennis met de donkere zijde van de Afrikaanse vrolijkheid. De zoon van Lucien wordt opgetrommeld per moderne mobiel met de mededeling anderhalf miljoen euro af te dokken voor papa. Tijdens die commerciële onderhandelingen wordt Lucien grondig afgetroefd zodat er geluiden uitkomen, om de zoon aan te porren tot vlugge cash-vereffening.
Na enkele dagen is de politie er achter gekomen wat er aan de hand is, dankzij alerte reacties van de zoon en Lucien is bevrijd geworden. Happy end.
En wat is de les uit dit verhaal ? Dat ouwe gekken zich beter bzighouden met patience te spelen op hun pc of een blogje te openen in plaats van op zoek te gaan naar zwarte, witte of gele parels.
http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?articleID=6U1N6EEG
Ray

















8 reacties op dit bericht
Vaders zondag
pijnlijk !
en wij die zwarte schattige pareltjes maar pamperen.
lucien kent nu het spreekwoord: "men is nooit te oud om te leren"
@ Senior
Donker als de nacht, je bent zo zacht
Felle kleuren om je slanke leest
Om je slanke leest, is het steeds een feest
Je hebt hier een pa en een ma
Je ruikt nog steeds naar Afrika
Kom wat dichter, buig je over me heen
Buig je over me heen, help me op de been
Ze heeft een foto van de ma van haar pa
De ma van haar pa woont in Afrika
Woont in een huis bij de rivier
Bij de rivier, ver weg van hier
Ebbenhouten schatje, wat heb je zeg
Die blik in je ogen is heel ver weg
Ebbenhouten schatje, waar denk je aan
Waar denk je aan, zie ik daar een traan
Er ligt een koffer op je bed en je kast is leeg
Je kast is leeg en de koffer weegt
Er ligt een ticket in de nachtkastla
Nachtkastla, richting Kinshasa
Ebbenhouten schatje, wat ga je nu doen
Laat me niet achter met de ebbenhouten blues
Als je dat doet kom ik je achterna
Achterna tot in Afrika
Er ligt een briefje in mijn bus
In mijn bus, ik scheur het open vlug
Er staat te lezen 'ik kom nooit terug'
Ik kom nooit terug, ik lees het en ik zucht
Ebbenhouten schatje, ik begrijp het wel
Maar wat moet ik nu doen met m'n ebbenhouten blues
Misschien verlang je naar een ebbenhouten man
Een ebbenhouten man in een ebbenhouten land
Wigbert van Lierde
Snel Snel
kort en bondig!
Kort na zijn aankomst is Dakar viel onze lucien in "een zwart gat"!!!!
Uit de bijbel
dien onnozelaar
trouwens het verstand moet in de juiste kop zitten hééé.