Mocht Bourgeois niet het geluk hebben gekend, dat Bart de Wever tot de N-VA was toegetreden en zich ontpopt had, dankzij de 0000 tot de populaire peer die het gemoed van vele Vlamingen weet te beroeren, dan zou het triest gesteld zijn met het succes van de N-VA. Bourgeois bezit wel een inspirerende en charismatische persoonlijkheid maar helaas heeft niemand die tot hiertoe ontdekt. Hij compenseert dat gebrek door op te treden als een exempel van keurig en fatsoenlijk flamingantisme, de man die halsstarrig de aan gang zijnde invasie weigert te erkennen, want dat zou hem catalogiseren bij de marginalen die zeggen wat vele kiezers denken. Voeg daarbij nog het persoonlijke motto dat "lachen" een blijk van ongepermitteerd en wuft gedrag is, dat tot geestelijke ontsporing leidt en het beeld van de Izegrim uit Izegem is compleet.
Bourgeois, de kleine burger die geen idee heeft van de multiculturele miserie maar die wel met zijn dorpse kleingeestigheid de stedelingen afblaft, die in niet mis te verstane bewoordingen de zandbakgewoontes en criminele feiten uit hun wijken willen bannen. Een hartsgrondige hekel hebben wij aan dit soort fatsoensrakkers die de democratie menen te dienen door vooral hun eigen kortzichtige kerktorenmentaliteit als maatstaf voor de gemeenschap voorop te stellen. Geert Bourgeois is de Wilfried Martens van de N-VA, misschien minder driftig tegenover de vrouwtjes.
Hij voelt er veel voor om een Vlaams Spionnencentrum in het leven te roepen. Weet u waarom ? Omdat de belgische variant van Jozef de Witte, te politiek georiënteerd is : de raad van bestuur van het CGKR is partijpolitiek samengesteld en de N-VA maakt er geen deel van uit. Daarom moet er, wat Bourgeois een neutrale instelling noemt, een Vlaamse variant komen, die niet mag vervolgen. Maar wel controleren en de mensen de daver op het lijf jagen.
Het verhaal doet de ronde bij Seniorennet, dat jaren geleden enkele webbeheerders op het matje zijn geroepen door de Spionnen om bepaalde richtlijnen in ontvangst te nemen. Sedertdien lopen die brave lieden met de daver op het lijf als zij nog maar vermoeden dat er een overtreding zou kunnen begaan worden die het optreden van het CGKR vergt. "Daar ga ik nooit meer heen" is nog steeds de zin die een van de betrokkenen door het hoofd spookt.
Een fatsoens-Spionnencentrum dus, om de Vlaamse burgers op de vingers te tikken die een onvriendelijk woord zeggen over de bezetters. Om de bedrijven te verhinderen een eigen personeelsbeleid te voeren en niet langer de voorkeur te geven aan de beste kandidaten voor een job maar aan de allochtoonste. Dat soort geestdrijverijen vindt frustro Bourgeois heerlijk.
Wij kunnen slechts één ding hopen : dat De Wever die zich destijds tegen het Spionnencentrum van De Witte heeft gekeerd, zijn patrijgenoot discreet verzoekt te stoppen met zijn waanzin.
Ray
Bron : de Standaard