Wurlitzerdromen


Goede morgen lieve Wurlitzerfans,
Vandaag komt een zanger aan de beurt, die een zingende testosteronbom was. Tom Jones had dan ook nogal wat koosnaampjes -“the sex machine” en “the tiger” - die perfect illustreren dat hij tot het oertype van het mannelijk geslacht hoorde. Maar hij is tevens bekend als “the voice” voor zijn muzikaal talent.
Thomas John Woodward werd geboren op 7 juni 1940 in Treforest, Pontypridd, Wales en hij liet er nooit enige twijfel over bestaan dat hij een Welshman was. Hij kwam uit een eerder arm gezin: vader was mijnwerker. Tom had het niet gemakkelijk in zijn jeugd: hij leed aan dyslexie en op twaalfjarige leeftijd moest hij noodgedwongen twee jaar in bed blijven omdat hij tbc had: “de moeilijkste periode van zijn leven”.
In 1963 maakte hij deel uit van een lokaal beatgroepje; een jaar later haalde een platenproducer hem naar Londen. De platenmaatschappijen zagen hem eigenlijk niet zitten: ze vonden zijn stem te hees en zijn optreden te ordinair. Zijn eerste plaatje werd een flop; zijn tweede “It’s not unusual” werd een hit, ondanks de weigering van de BBC het te draaien. Piratenzender Radio Caroline draaide het des te meer.
In 1965 mocht Tom Jones de bekende filmliedjes van “What’s New Pussycat?” en “Thunderball” opnemen. Hij kreeg in dat jaar de Grammy Award for Best New Artist.
In 1966 besloot Toms manager, Mills, dat Tom Jones’ imago een beetje bijgeschaafd moest worden. Hij zong vanaf toen liedjes die het grote publiek moesten overtuigen. Met succes, want “Green, green grass of home” was op ieders lippen in Europa en in de VS. De volgende jaren had Tom de ene hit na de andere aan beide zijden van de Atlantische Oceaan. Tot zijn handelsmerk behoorden zijn half-ontblote borst en spannende broeken. Vrouwen gilden of vielen in zwijm – slipjes werden als ruikers op het podium gegooid.
Tom Jones realiseerde zich snel dat er veel meer geld te verdienen viel met optredens in Las Vegas. Zijn platenopnames werden verminderd, zijn bankrekening kreeg steeds meer cijfers. Daar leerde hij Elvis Presley kennen en ze bleven vrienden tot Elvis’ dood in 1977.
Tom had jarenlang succesrijke TV-shows zowel in het Verenigd Koninkrijk als in de VS. Zij eindigden in een jarenlange processenreeks over rechten op liedjes, die in die shows opgenomen werden.
In de tachtiger jaren schakelde Tom over op countrymuziek. Na de dood van zijn manager Mills, werd deze piste verlaten voor meer eigentijdse pop. Bill Clinton nodigde hem uit voor de millenium feestelijkheden in Washington, D.C.
Tom Jones kreeg talrijke prijzen en eerbetuigingen, teveel om op te noemen. Eentje moet ik wel vermelden: Queen Elisabeth sloeg hem tot ridder in 2006. Hij blijft nog steeds ononderbroken optreden en muziek opnemen. Hij zou in de loop van zijn carrière – een halve eeuw – een slordige 100 miljoen elpees / cd’s verkocht hebben.
Hij trad heel jong in het huwelijksbootje met zijn schoolvriendinnetje, Melinda Trenchard. Zij kregen een zoon, Mark. Ondanks zijn vele avontuurtjes zijn zij nog altijd getrouwd. Bij een model, Katherine Berkery, werd hij nogmaals vader. Niet van harte: na twee jaar procederen en DNA-onderzoeken, oordeelde een Amerikaans hof in 1989 dat Tom wel degelijk de vader was van Jonathan Berkery. Nadat zijn wettelijke echtgenote, Melinda, van het feit op de hoogte gebracht werd, sloeg en schopte ze Tom bont en blauw. Hij liet het gebeuren en vocht niet terug. Tom gaf als verklaring: “ik incasseerde het gewoon”. Zij wonen om belastingredenen al vanaf 1974 in de oude villa van Dean Martin in Los Angeles.
Tom mag dan wel zijn reputatie als sex machine hebben, ook op hem hebben de jaren sporen nagelaten. Hij heeft regelmatig gezondheidsproblemen: testikelkanker, hartzwakte, longontsteking, uitputting… en hij heeft het opgegeven zijn haar zwart te verven: “zilver ziet er gedistingeerder uit”.
En toch… hij heeft wel iets, die Tom Jones. Ik bied jullie het nummer aan dat perfect past bij zijn bijnaam, Sex Bomb. En om duidelijk te maken hoe zijn liedjes ook bij andere producties geliefd waren, voeg ik er een toemaatje aan toe. Het filmpje toont Rowan Atkinson, alias Mr. Bean, die een parodie hierop gemaakt heeft.
Graag jullie aandacht voor The Voice en Mr. Bean met Sex Bomb:
Lots of kisses van Lolita









