Wij genieten elke dag met volle teugen van de soap die Laken ons aanbiedt. Dit is veel beter dan het ijdele gezwets van Boer Pieter Loridon, die een vrouw zoekt voor zijn harem.
We gaan zelfs zo ver, om te zeggen : "Laat in godsnaam, die opgeblazen prutser Laurent, zijn dotatie behouden, met als enige tegenprestatie dat hij tussendoor de keuninklijke stallen van het paleis uitmest." En naast zijn dotatie verdient hij incentives voor extra-prestaties die de publieke opinie beroeren. Desnoods zelfs een extra aanmoediging van de Vlaamse Regering : daar weet men toch van toeten noch blazen wat er met ons geld gebeurt. "Een vergissing van de bank in uw voordeel : ga naar Start en passeer langs Muyters". Zo'n Monopoly-kaartje, speciaal ontworpen voor Prins Woef, telkens hij de familie een loer draait.
Heerlijke momenten zijn dit voor Republikeinse separatisten.
De Saksen-Coburgs zijn, net als de overige planeetwezens, gevangenen van verlangens, ambities, genetische voorgeschiedenis, verstandelijke vermogens (al dan niet in grote of mindere mate aanwezig) en oerdriften. Bij hen komt er nog een en ander bij dat ook voor andere koningshuizen geldt : ongekende rijkdom, een totaal misgroeid wereldbeeld, maatschappelijke verplichtingen die van elk normaal individu een trieste clown maken, een uitgesproken libido, godsdienstwaanzin en machtshonger.
Je zou er bijna medelijden mee krijgen. Maar dat ontbreekt ons voor die tragische figuren. Laurent heeft ontegenzeggelijk de gecombineerde nefaste eigenschappen van de Coburgs : koppigheid en domheid, overgoten met een dosis kortzichtigheid die elke realiteitszin uitsluit. Je moet dit vergelijken met de situatie van de broer van Leopold III, die eventjes Prins-Regent mocht spelen na WO II, Karel. Een onverbeterlijke flierefluiter (dat loopt parallel met de titel en de job), een man vol tegenspraken. Het hoogtepunt van zijn bestaan, beleefde hij tijdens zijn korte regeerperiode, waarin hij vooral opviel als een hardvochtige franskiljonse belgicist die aangebrande Vlamingen geen schijn van levenskans gunde. Rancuneus op heel de wereld, heilig overtuigd dat zijn Eigen Grote Ik de maatstaf was voor al de anderen.
Laurent heeft dat ook in zijn karakter als een echte Coburger. Dat is ook een van de redenen dat wij weinig geloof hechten aan het verhaal van het Italiaans slippertje van Paola. Misschien wel even geslipt maar zonder gevolg. Bovendien is Laurent een man van emoties, die hem het leven zeker niet vergemakkelijken.
Wie de beschrijvingen heeft gelezen over de woelige momenten in het jonge gezin van Albert en Paola, kan begrijpen dat een gevoelig en niet bijster slim kind als Laurent, zeer lang de gevolgen zal dragen van deze onstabiele omgeving. In zijn jongelingsjaren kwam plots de grote vaststelling, dat hij een gegeerd iemand was, die met respect en valse onderdanigheid behandeld werd. Als hij met een vriendinnetje mee naar haar huis ging, hoorde hij soms de moeder venijnig sissen tot de dochter "Laat je bespringen door de prins". Moeders uit die milieus, zijn bekommerd om een goede toekomst voor hun dochters. Dat zijn echter omstandigheden die voor iemand met een uitgesproken labiel karakter zoals Laurent, sporen nalaten.
Wat zich momenteel afspeelt, heeft ook te maken met de midlife-crisis die bij veel mannen optreedt. Politici worden niet gespaard, prinsen evenmin.
In het 0000-Journaal zat gisteravond naast La Tanghe, de man die ook een stukje kan meepraten over midlife-crisissen, Wilfried Martens met zijn getuite lippen, zijn gezwollen taal en een nieuwe bril zonder breedhoekzicht, om niet naar andere vrouwen dan Miet te gluren. Martens was gevraagd om de houding van de keuning te verdedigen, de prins de levieten te lezen, de lof te spreken van de Man-achter-de-keuninklijke-schermen, Van Pimperzele, tegelijk een goed woordje te doen voor al de hofleveranciers, zichzelf een bloempje te geven als verantwoordelijke premier voor de Salische wetgeving (die Laurent als nummer twee voor de troonsopvolging onherroepelijk terugfloot naar een hopeloos nummer in de rangschikking) en toen hij dat allemaal stipt had afgehandeld, knikte La Tanghe hem goedkeurend toe. Je zag haar denken, met die tjeven hebben wij het toch getroffen, die doen alles om ons geliefde regime in stand te houden.
Benieuwd wat de dag van morgen zal brengen. Heerlijk nieuws uit Laken of Villa Clementine. Please ...
Savat
2 reacties op dit bericht
denk eens positief !
toerisme