Archief

ogen

blauwe ogen
groene ogen
rode ogen
tsjevenogen
ogen die gedogen
dat men ons heeft voorgelogen
en die gedogen
dat onze welvaart op is aan het drogen
want zij hebben de burger bedrogen
en de werker belogen
de spaarder leeggezogen
maar er zijn nog arendsogen
men onderschat het denkvermogen
van hen die het hoofd nooit bogen
die hun zullen volgen met argusogen
om hun te straffen voor hun onvermogen

johan

https://blog.seniorennet.be/johan1944/

Tien vrienden gaan elke dag samen naar hun stamkroeg “Nederland” om een paar biertjes te drinken. De rekening bedraagt iedere dag EUR 100. Normaal gesproken zou iedereen EUR 10 moeten afrekenen, maar de vrienden hebben uiteenlopende inkomsten en besluiten de rekening volgens de verdeelsleutel van de Nederlandse belastingen te betalen.
Dat geeft de volgende verdeling:
De eerste twee (de armsten) betalen niets.
De 3de betaalt EUR 1
De 4de betaalt EUR 2
De 5de betaalt EUR 3
De 6de betaalt EUR 5
De 7de betaalt EUR 7
De 8ste betaalt EUR 10
De 9de betaalt EUR 16
De 10de betaalt EUR 56
Hoewel de rijkste meer betaalt dan de andere negen bij elkaar is iedereen tevreden met de oplossing en treffen ze elkaar dag in dag uit in de stamkroeg. Totdat de uitbater op een dag besluit de groep korting te geven. “Omdat jullie al jaren goede klanten zijn en hier iedere dag komen, geef ik jullie vanaf vandaag EUR 20 korting per dag. Ik zal dus nog maar EUR 80 per dag berekenen voor de gedronken biertjes.

Op advies van de kroegbaas besluiten de vrienden de 20% korting door te berekenen op de bedragen die ieder betaalt.
Die avond rekenen de mannen als volgt af:
De eerste twee betalen nog steeds niets
De 3de betaalt EUR 0,80 in plaats van EUR 1
De 4de betaalt EUR 1,60 in plaats van EUR 2
De 5de betaalt EUR 2,40 in plaats van EUR 3
De 6de betaalt EUR 4 in plaats van EUR 5
De 7de betaalt EUR 5,60 in plaats van EUR 7
De 8ste betaalt EUR 8 in plaats van EUR 10
De 9de betaalt EUR 12,80 in plaats van EUR 16
De 10de betaalt EUR 44,80 in plaats van EUR 56

Het lijkt een oplossing waarmee iedereen tevreden moet zijn: de twee armste vrienden drinken nog steeds voor niks en iedereen is die avond goedkoper uit. Wie zou er kunnen klagen?
Éénmaal buiten, begint iedereen te rekenen. “Ik heb maar 20 cent van de korting gekregen!” roept de 3de vriend. De 4de zegt: “Ik krijg ook maar 40 cent van de 20 euro korting, terwijl de 10de er EUR 11,20 van krijgt!”. “Dat is waar,” zegt de 5de, “waarom moet hij EUR 11,20 krijgen, terwijl ik maar 60 cent krijg? De rijkste krijgt het grootste gedeelte van de korting!”. “Ho even,” roepen de eerste twee. “Wij twee hebben helemaal niets gekregen. Dit systeem buit de armen uit!”

De negen mannen omringen de 10de, intimideren hem en noemen hem asociaal.
De volgende avond is de 10de man niet aanwezig. De negen andere nemen plaats en drinken hun biertje zoals altijd.
Alles gaat goed tot op het moment dat er betaald moet worden.
Ze ontdekken dan iets interessants: ze hebben niet genoeg geld om te betalen, zelfs niet om de helft van de rekening te betalen!

(dank aan Wim)

Toen tijdens de voorbije zomer in nauwelijks vijf dagen tijd niet minder dan 18 agenten gewond geraakten, haalde het toenemende geweld tegen de politie nog eens het nieuws. In de media getuigden toen verschillende agenten – anoniem, want ‘hogerhand’ vraagt met aandrang om geen interviews toe te staan – hoe zich in verschillende wijken in sneltempo ‘nog go’-zone vormen waar allochtone jongerenbendes de plak zwaaien en politie zowat vogelvrij is verklaard.

Steeds meer, steeds driester

De getuigenissen van de ontgoochelde wetsdienaars werden deze week nog maar eens bevestigd door de harde cijfers. Uit een enquête van het Comité P in de zes politiezones van Brussel blijkt dat meer dan de helft van de agenten jaarlijks wordt geconfronteerd met zware agressie. Bij meer dan tien procent is dat zelfs maandelijks het geval. Bijna de helft van de bevraagde agenten is van mening dat de agressie tegen de politie onmiskenbaar is toegenomen. Zo’n veertig procent heeft ondertussen maatregelen genomen om zijn veiligheid en die van hun verwanten te waarborgen. De agressie tegen de agenten beperkt zich immers niet meer tot de diensturen, maar strekt zich uit tot in hun privéleven.

Schuldig verzuim

“In de zone Brussel-Hoofdstad is er dagelijks een geval van agressie tegen agenten”, zo vult Vincent Houssin, ondervoorzitter van de politievakbond VSOA, in Gazet van Antwerpen (22.11.2012) aan. En hij wijst met een beschuldigende vinger naar de overheid, die met haar lakse aanpak het geweld tegen de politie verder in de hand werkt. “Als minister Turtelboom wil dat de bendes het hier helemaal overnemen, moet ze verder doen”, zo gaat Houssin verder in niet mis te verstane bewoordingen. We zegden het eerder reeds: door de feitelijke straffeloosheid die in dit land heerst, gaat dit soort ‘jongeren’ zich steeds onaantastbaarder wanen en worden ze in feite aangemoedigd in hun crimineel gedrag. Het is niet overdreven in dit verband te spreken van schuldig verzuim. Alleen een ‘lik op stuk’-beleid, met snelle en efficiënte bestraffingen, kan het tij doen keren en vermijden dat de wet van de jungle zegeviert.

Bron : VB

Onder deze titel verzamelde het Vlaams Belang zaterdag in het Vlaams parlement voor een colloquium over de Europese Unie.

Naast Europarlementslid Philip Claeys, medewerker Sam van Rooy en Kamerfractievoorzitter Gerolf Annemans, zakte ook enkele eminente internationale sprekers en politici naar de discussiebijeenkomst. Zo stak de eurosceptische Nederlander Thierry Baudet van wal tegen de Europese moloch die hoogdringend ontmanteld dient te worden, zo niet implodeert ze als gevolg van permanente tegenstellingen en ondemocratische besluitvorming. Zijn positief verhaal is er een van visie op economie én identiteit.

Immigratie-import

In een internationaal jongerenpanel gingen Gustaav Kasselrand van het Zweedse SDU, Julien Rochedy van het Franse FNJ, Ludo Landbauer van het Oostenrijkse RFJ en Tom van Grieken van VBJ met elkaar in dialoog. Het verfrissende gesprek toonde aan hoe groot de eensgezindheid is bij rechts-nationale partijen inzake de Europese Unie. De steeds verdere Europese integratie zorgt voor een massale import van immigratie en staats haaks op de belangen van de Europese bevolking.

In zijn slottoespraak pleitte Gerolf Annemans voor een vrij Europa van volkeren, dat net omwille van zijn verscheidenheid, niet mag worden herleid tot één volk en één federale staat. "Wij volksnationalisten willen geen Europese Unie maar samenwerking. Wij willen niet die eenheid, maar veelheid. Wij willen geen dwang, wij willen vrijheid", aldus Annemans.

De visie van Nigel Farage, de woordvoerder van de  UKIP, de Britse tegenstanders van het EU circus, verantwoordt zijn sceptische houding in verband met de laatste EU-top die meer een flop was.

Bent u ook zo ontzettend blij dat *onze jongens en meisjes* van het ABL samen met anderen uit naam van de Westerse verblinden in het ruige Afghanistan, waar de papavers ontluiken voor de heroinehandel, dag na dag hun leven riskeren, om beschaving en democratie aldaar te laten bloeien ?

 Ray

In nauwe samenwerking met Gazet van Antwerpen maakte Gazet van Borgerhout, een lokale nieuws- en videosite, een documentaire over de woelige dagen in 2002, kort na de moord op de islamleraar Mohamed Achrak. 'Onrust in Borgerhout: 2002-2012' is vanaf nu te zien op gva.be.

Ter herinnering : tien jaar geleden werd in Borgerhout een Marokkaan doodgeschoten, ogenschijnlijk zonder aanleiding, door een blanke oudere man.  Borgerhout stond enkele dagen op stelten, de Turnhoutsebaan was een slagveld.  Dit waren grootse momenten voor Abou Jaja en elke autochtoon was een potentiële racist.  De moordenaar bleek een gestoord man te zijn die geïnterneerd werd (en nog steeds is ,dixit Kris Luyckx, zijn advocaat). 

De politiek-correcte wereld was geschokt en wist zich geen houding te geven, de Marokkaanse gemeenschap uitte haar opgekropte frustraties met revolutionair geweld en de schone multiculturele droom viel aan diggelen. De schuldigen waren natuurlijk uitsluitend te zoeken bij de Vlaamse Antwerpenaars die  hun racistische aard eindelijk publiek getoond hadden.  Wij waren met zijn allen verantwoordelijk voor de daden van een gestoorde Vlaming met een karabijn.  Precies zoals men de daden van de gek Hans Van Themsche een aantal jaren nadien ook in onze gemeenschappelijke schoenen probeerde te schuiven.

Het is voldoende geweten wat wij denken over geweld,  en ons doorleefd respect voor leven.   Hoeveel onschudlige Vlamingen zijn beroofd, mishandeld en vermoord door vreemdelingen, onder wie een niet mis te verstaan aantal Noord-Afrikanen ? Hoeveel Vlamingen, niet alleen in Borgerhout, worden verjaagd uit hun woonomgeving die stelselmatig ingenomen wordt door vreemdelingen ?  Hoeveel jonge Vlaamse gezinnen komen bewust in allochtonenwijken wonen (om het lot te tarten en blijk te geven van hun naiëve instelling)  en druipen na jaren af , Laat ons redelijk zijn : het aantal keren dat ik  in de loop der jaren een Vlaming het woord "makak" heb horen gebruiken, is te tellen op de vingers van één hand.  De kwetsende verwijten die ik toevallig opvang van vreemdelingen over Vlamingen zijn niet bij te houden  Racisme leeft veel meer bij die mensen dan bij ons, want wij worden getraind en kortgehouden.

Wie laat men in deze documentaire aan het woord ?  Uitsluitend lieden die het openbaar gezag vertegenwoordigen (of er bij aanleunen). Oud-burgemeester Detiège die door haar partijgenoot Janssens een voetje gelicht werd en die al jaren in Kalmthout verblijft. Ons Moe blijft ronddraaien in haar beperkte denkwereld van theoretisch socialisme : de economische crisis was toen verantwoordelijk en is dat nu nog.  Geen woord over de grote culturele verschillen en de religieuze rem die de islam legt op de ontwikkeling van zijn aanhangers. Men zal aan ons Moe cijfers en feiten moeten voorleggen van de toestanden in het onderwijs, de misbruiken die gekend zijn binnen het OCMW, de schrikbarende verspillingen in allerlei projecten en de povere resultaten, maar dan nog zal ons Moe met haar eenzijdige vorming de waarheid negeren.  Mohammed Chakkar, een subsidie-Marokkaan, de voorzitter van de Marokkaanse Verenigingen die door niemand ernstig genomen wordt en die de personificatie is van de mislukte integratie. Misschien best een braaf man om in het theehuis te palavaren maar voor de rest, overbodig.

En dan is er Antwerpse procureur Dams die bewonderenswaardig uit zijn dikke nek kan lullen maar die natuurlijk niet meer is dan het zoveelste knechtje van het falend belgische regime. Ik word misselijk van dat kereltje. Wie we ook terugzien is de met de Visa-affaire afgevoerde hoofdcommissaris Lamine, een beloftevolle mooiprater die mislukt is.   Als hij even knap was, als hijzelmf denkt, had hij overleefd. En tenslotte een man van de Borgerhoutse winkelvereniging die er de moed probeert in te houden. 

Na tientallen jaren Marokkaanse invasie is een welvarende Vlaamse gemeente zoals Borgerhout herleid tot het niveau van een van de talrijke Europese favela's waarvan straten en pleinen geterroriseerd worden door misdadige jeugd en extremistische godsdienstfanatici.   Een Chileen die hier 10 jaar woont, is vaak beter geïntegreerd en noemt zich makkelijker een Vlaming of een belg,  dan een jonge Marokkaan van de derde generatie die dit land en zijn inwoners haat.

*Zuiderse emotie* zegt Luc Lamine en hij verwart opzettelijk de Europese mediterrane mentaliteit van dolce farniente of olé torero met de Noord-Afrikaanse listigheid, die gevoed  wordt door een onverbiddellijke islam en de ruwe zeden uit het Rif gebergte. Lamine is inderdaad een mooiprater, want autochtone Borgerhoutenaren kramen dergelijke onzin niet uit.

Zolang 2de, 3de of zelfs 4de generatie Noord-Afrikanen die in Vlaanderen geboren zijn, zich halsstarrig "Marokkaan" blijven noemen en zich gedragen zoals hun voorouders zal onze samenlkeving blijven kreunen onder de achterlijkheid van deze lieden.  Zeker als de overheid blijft optreden zoals zij al jaren doet. Ik vrees her eregst voor Borgerhout 2022.

Ray

Productie Frank Thevissen