paarden rennen in de wei, ze gaan zo snel als de wind. Lekker galopperen in het bos, En ze keren niet meer terug. Maar dan komt het afschijd…
paarden rennen in de wei,
ze gaan zo snel als de wind.
Lekker galopperen in het bos,
En ze keren niet meer terug.
Maar dan komt het afschijd,
en dat doet heel pijn.
omdat je nooit meer terug komt,
mijn prijzen winnaar.
Tranen wellen op in mijn ogen,
Omdat ik jou nu kwijd zou rakken.
Het uur is aangebroken
Kon ik jou nu maar weer terug kopen.
Dat zal heel mooie zijn,
Dan heb je geen pijn meer.
En blijf je voor goed bij mij,
Jij bent mijn lieve trouwe paard.
Die weer dartelt in de wei.
O mijn vogeltje op een groene tak, Wat zing je mooi smorgensvroeg. Je maakt mij vrolijk voor ik op sta, En ik luister naar jou muziek. Dan b…
O mijn vogeltje op een groene tak,
Wat zing je mooi smorgensvroeg.
Je maakt mij vrolijk voor ik op sta,
En ik luister naar jou muziek.
Dan begint mijn dag weer goed,
Dan ga ik naar beneden.
En geef je kruimeltjes brood,
En gaat verder met zing.
Telkens zie ik jou weer in de boom,
en luister naar jou gezang.
Het zal mij nooit vervelen,
En het lukt jou steeds.
Als het avond wordt,
En de maan schijnt.
Hij maakt mij gelukkig met zijn klank,
Van af jou keel nog niet verdwenen is.
De dag breekt aan,
Het wordt licht.
De bomen zijn groen,
En de lucht is blauw.
De heer geeft ons een mooie dag,
En de zon schijnt overal.
Het is lekker warm buiten,
De mensen straalen van geluk.
De heer geeft ons macht,
En houd bij ons trouw de wacht.
Wordt het dan te gortig,
Dan zegt hij er wat van.
Hij geeft ons een heel mooi leven,
En komt ons dan tegen.
En we worden dan gevraagt,
Om bij hem in de hemel te komen.
Dan zijn wij erg gelukkig daar,
Het is daar vredig overal.
Ze hebben daar een mooie tuin,
Met hele mooie bloemen er in.
Dan komen wij god teggen,
Wilt u onze vader wezen.
Wanneer de eenzame bergtoppen, In dichte nevel sluiers zijn gehuld. Herbergen zij eeuwen oude geheimen, Die niemand kent van mij sterie verv…
Wanneer de eenzame bergtoppen,
In dichte nevel sluiers zijn gehuld.
Herbergen zij eeuwen oude geheimen,
Die niemand kent van mij sterie vervuld.
Klimmen is jou grote passie,
Een zijn met de natuur.
Met volle teugen genieten,
Van haar schoonheid ongerept en puur.
Ver weg van de bewoonde wereld,
Het drukke leven van alle dag.
Beschouw het als een voorrecht,
Dat je dit ervaren mag.
slinerende paden steile rots partijen,
Dat kleine meertje in het dal.
De allerhoogste besneeuwde bergtoppen,
Die je mischien nooit berijken zal.
Iedere tocht is een avontuur,
Een uitdaging die je aan wil gaan.
En die je wanneer het lukt,
Je sterker in je schoenen doet staan.
Jezus,mijn held en koning,
Is mijn vrede een beloning.
Hij is genoeg voor mijn hart,
En geneest mijn diepste van binnen,
Ik geloof in jezus tot in de eeuwigheid,
Hij is op recht en eerlijk.
Het antwoord op mijn vraag,
Met hem wil ik eeuwig leven.
Jezus,maakt mij vredig en blij,
Hij neemt het initiatief.
Laat mij uw werk doen,
Tot zegen zijn,zo als u toen.
U bent mijn koning van mijn hart,
Geef mij raad, ook uw hart smeld.
U bent de grandioze koning,
En geeft mij gestelijke troost.
Ik hou van u boven alles,
U bent in gezonde gevallen.
Het stond op het kruis geschreven,
Vol vergeving,en passie,en beveling.
Ik bewonder u in stilte,
Ik hou niet van de kilte.
Als de warmte van de zon,
Van boven blijf je bij mij,
Tot in de eewigheid amen.
De schaduw valt vroeg, Omdat het winter is. Dan word het gauw donker, En de lantaarens gaan aan. Dan gaat het vriezen, Het is heel koud buit…
De schaduw valt vroeg,
Omdat het winter is.
Dan word het gauw donker,
En de lantaarens gaan aan.
Dan gaat het vriezen,
Het is heel koud buiten.
En komt er ijs op de sloten,
Laat de winter dan maar komen.
Dan komt de zon op,
En er is rijp aan de bomen.
Dan gaan ze op het ijs,
En schaatsen over de baan.
Dan valt er sneeuw,
Het is een mooi wit tapijt.
En gaan hun sleetje brengen opde berg,
Ze laten zich dan naar beneden glijden.
Dat was erge pret,
Afglijden van die hoge berg.
En gingen s,avonds naar huis,
Dan waren ze voldaan en moe gespeelt.
O morgenstond de vogels zingen vroeg, Rood is de hoorizon. Zodra de zon op komt, Dan is de morgen vriendelijk. De wind waait door de bomen, …
O morgenstond de vogels zingen vroeg,
Rood is de hoorizon.
Zodra de zon op komt,
Dan is de morgen vriendelijk.
De wind waait door de bomen,
En de bomen swiepen op en neer.
Dan komen de dwergen aan gelopen,
En het hielt op met waaien.
Ze kwamen aan gelopen,
En hadden een zaag in hun danden.
Deze boom kiezen wij uit,
Om hem te laten vallen.
Toen zij een dwerg we zagen hem door midden,
En maken er een vuurtje van,
Dan gaan we er omheen zitten,
En zingen een lied uit volle borst.
Dan zijn ze uit gezongen,
En gaan we op weg naar huis.
En dan zijn ze moe gewerkt,
En als ze thuis komen gaan ze naar bed.
In de tuin staan verschilende bloemen, In de kleur geel,rood,en paars. Ze bloeien allemaal, En de tuin staat er vol van. De rode bloem is ee…
In de tuin staan verschilende bloemen,
In de kleur geel,rood,en paars.
Ze bloeien allemaal,
En de tuin staat er vol van.
De rode bloem is een klaproos,
Hij staat er hellemaal alleen.
Het is heel te vreden,
Met nog meer planten om hem heen.
Geel is de narsis,
Hij is heel mooi.
Ze zetten hem in een vaas,
En bloeit er vol op in.
Een hortensia is paars,
Hij heeft mooie grote bloemen.
Ze staan overal in de tuinen,
En de grond word nat gemaakt,
Door een hevige regenbui.
Op dat bankje in de zon, Keek ik in jou ogen. Ik nam je hand in de mijne, En ik zag je blik in je ogen. Die er niet om loog, Mijn gevoelens …
Op dat bankje in de zon,
Keek ik in jou ogen.
Ik nam je hand in de mijne,
En ik zag je blik in je ogen.
Die er niet om loog,
Mijn gevoelens zeiden genoeg.
Mijn kus kwam uit mijn hart,
Zonder dat ik het vroeg.
Toen sprong de vonk over,
Ik werd heel gelukkig en warm.
Dat heb ik echt heb gevoeld,
Door genegenheid en trouw.
Die je hier mee bedoel,
Tijd is altijd te kort.
De minuten gaan snel voorbij,
Waar we samen een zijn.
Ik koester dit moment,
En ik bewaar dit in mijn hart.
We blijfen maar genieten,
Op het bankje in de zon.
Met tranen in mijn ogen, Ik voel mij zeer ontroert. Ik ben vandaag niet blij, Omdat ik verdrietig ben. Ik heb een brief gelezen, Die was nie…
Met tranen in mijn ogen,
Ik voel mij zeer ontroert.
Ik ben vandaag niet blij,
Omdat ik verdrietig ben.
Ik heb een brief gelezen,
Die was niet mooi.
Het maakte mij bedroeft,
En ik viel er toen bij neer.
Een stukje uit mijn hart,
Ik zou er niet van slapen.
Maar ik ben zeer vermoeit,
De tranen vallen op mijn kussen.
De tranen vallen van verdriet,
Waarom weet ik niet.
Ik heb van alles meegemaakt,
En dit vond ik niet leuk.
Ik moet het allemaal verwerken,
En dit gaat niet zomaar.
Ik heb dit mijn hele leven lang,
En draag het nu met mij mee.
Paarden.23-7-2007