Naar Psalm 13

Raakt het U dan niet -

de armen, de zwakken,
op de gemeenste manieren
worden ze overrompeld, klemgezet.

En U,
U houdt U maar afzijdig,
niets merken zij van U.

Hoor hen toch snoeven,
de goddelozen:
wie doet ons wat,
met geen mens, met geen God
hebben wij te rekenen,
God -
er is helemaal geen God.

Laat dit niet doorgaan,
U bent het toch,
God van de ontrechten,
hoe zoudt U hen vergeten,
hún pijn is Uw pijn,
hun verdriet is úw verdriet.

Koning bent U,
een God,
de verdrukten koninklijk nabij.

God van alle leven, hoe schitterend
is Uw kracht, overal op aarde.

De hemel en de sterren
zetten ons in het licht.
In de ogen van kinderen,
juist van de allerkleinsten,
zien wij Uw levenslicht
dat aan alle haat een einde maakt.
Als ik naar de hemel kijk,
het werk van Uw handen,
naar de maan en de sterren,
die U daar hebt aangeplakt,
dan vraag ik me af :
de mens is zo klein
en U geeft om hem.
Wat betekent die mens
dat U voor hem zorgt?
Bijna is hij een god,
stralend hebt U hem gemaakt.
Alles hebt U hem geschonken:
het groen van het struikgewas,
de tinten van de herfst,
alle kleuren van de bloemen,
en de dieren, de vogels en de vissen,
alles wat op aarde zijn weg zoekt.

God van alle leven, hoe schitterend
is Uw kracht, overal op aarde.

Wat een geluk,
wanneer je iemand bent
die niet wilt opscheppen
en het niet zoekt in sensatie,
die liever eenvoudig leeft
en bescheiden zijn verhaal doet.
Dan ben je een mens naar het hart van God.

Zo iemand staat sterk in het leven,
stevig geworteld als een boom.
Die is niet omver te krijgen.
Zo iemand houdt stand
en kan tegenslag verdragen.
Vriendelijkheid gaat er van uit.

Wat een geluk
wanneer je zo bent,
want eenvoud is de taal van God.