DANK U

Goede God,
soms zijn er twijfels of U wel bestaat.
Mensen zeggen: God is dood.
Of: Geloof is van vroeger, van de oude generatie.
En als we de vele kritiek horen op Uw kerk,
beseffen we eens te meer
hoe kwetsbaar het werk van mensen is.
Goede God, geef ons vertrouwen.
Laat ons Uw vrede ondervinden:
de harmonie van alle schepselen met elkaar,
het evenwicht van onze samenleving.
Dan weten wij dat U bestaat,
voelen wij Uw eindeloze goedheid,
hier, nu en alle dagen.
Amen.

Moge mijn hart groot en diep zijn als de zee,
ontvankelijk als het hart van Maria,
moeder van alle gelovigen.
Moge mijn mededogen zacht en vriendelijk zijn,
als de zon in het voorjaar.
Moge het schaduw geven en beschutting
als een plataan in de zomer.
Noge het sterk en standvastig zijn in de herfst
als de wind het blad laat vallen.
Moge het in de barre winter

branden als een barmhartig vuur.
Moge mijn liefde
zachtaardig en vriendelijk zijn,
zpals de liefde van Maria,
troosteres van de bedroefden.

God, ik kom hier om te twijfelen, twijfelen of  U bestaat.
Ze zingen Halleluja, het slaat op U, ja inderdaad.
Maar ze zingen het zo flink en ze zingen het zo sterk
en als ze even op dreef zijn, nou dan dreunt heel de  kerk,
als bijna een soort van engelenlied.
Maar kijk, zo zeker ben ik niet.

God, ik kom hier om te twijfelen, twijfelen of ik U hoor.
Maar in die bijbelse taal komt U soms moeilijk door.
Wie schenkt op deze wereld, ja, die werft zich ginds een schat
en dan komt de collecte, ja dan geef je maar weer wat.
Niet voor dat mooie, grote doel,
maar ja, omdat ik mij schuldig voel.

God, ik kom hier om te twijfelen, twijfelen of U bestaat.
En als U op mij neerziet, in alle eerbied, wees niet kwaad.
Maar als ik bij het gebed mijn ogen sluit en ik kijk toch om mij heen
dan zie ik door mijn wimpers, God, dat doe ik niet alleen.
Zijn er ondanks Uw heilig woord,
toch meer mensen van mijn soort?

God, ik kom hier om te twijfelen,
maar twijfelen, dat is toch een soort begin?
Je hebt zekerheid, onzekerheid en iets daar tussen in.
Maar al dat zo zekere dreunen van al die religieuze deunen
dat maakt zo gauw, dat als je buitenstaat,
dat je terugkruipt in je schulp.
God, kom mijn ongeloof te hulp !
(Seth Gaaikema)

God van alle leven,
sterker dan de dood,
wij bidden om Uw Geest.

Laten wij bidden om nieuwe levensenergie
voor allen die door een gemis
kampen met verdriet:
dat wij hen helpen opstaan.

Laten wij bidden voor alle mensen
die angstig leven en zich terugtrekken
achter gesloten deuren:
dat zij hun angsten leren overwinnen.

Laten wij bidden om nieuw vertrouwen
voor allen die vertwijfeld zijn
en God zijn kwijtgeraakt:
dat zij weer leren geloven.

Laten wij bidden voor alle mensen 
die zijn afgehaakt
en op hun eentje gingen geloven:
dat zij weer de kracht van samen-kerk-zijn mogen ervaren.

Laten wij bidden voor wie
afkerig zijn van alleluia- roepers,
maar die oprecht zoekende zijn;
dat zij lijden,dood én  leven bij elkaar houden
en zich gedragen weten door Uw barmhartigheid.

Goede God,
blaas Uw Geest over ons
die ons krachtig maakt
en vrede schenkt.  Amen. 

God, leer de mensen elkander te verstaan.
Leer het vechten, niet het verslaan.
Leer dat men zich over moet geven
aan wat komt op zijn pad.
Leer te begrijpen, zonder gekat.
Leer de mensen elkander te verstaan.
Eerst dan kan men samen de weg op gaan.
(Monique)

André telt al vele seizoenen. Hij is vitaal van binnen.
Vol interesse in moderne literatuur en ontwikkeling in de spiritualiteit.
Hij is weer begonnen met pianolessen en houdt van lekker eten.
Een contente mens. Hij kan even vrolijk dansen als mediteren op zijn eigen wijze.
Moderne gebeden raken evenzeer zijn hart als traditionele teksten.
Hij \"proeft en smaakt\"zoals Ignatius dat leert in Geestelijke Oefeningen.
Hij staat niet boven of onder het leven, maar er midden in.
Hij zegt merkwaardige woorden, zomaar, intuïtief.
\"Het leven in mij is God...\"
\"Het is niet meer: God lijkt op mist, maar God is mist.\"

Het is een feest om deze oude mensen te ontmoeten. Ze lijken steeds jonger te worden. Het oorspronkelijke kind in hen herrijst.
Je kunt het zien aan hun ogen en horen aan de stem.
Voor hen wordt de aarde hemel en de hemel aarde.
Zij discussiëren niet meer over God en Kerk en verschillende godsdiensten.Voor hen zijn Boeddha en Jezus broeders.
De aarde en de zon, het brood en de lente, de sterren en het water, mensen om hen heen zijn evenzovele tekenen van de Aanwezige.
Zoals Boeddha na een lange geestelijke reis eindigt op de markt van het gewone leven.
Zoals Jezus Zijn pelgrimage eindigt met een ontbijt op het strand, met Zijn vrienden, de wereld om zich verzameld.

Wat is er nog meer te zeggen over de Gods-ervaringen van ouderen in ons midden?  Ieder gaat zijn unieke onherhaalbare weg.
God openbaart zich op vele wijzen, telkens nieuw.
Aan het eind van ons leven mag ieder van ons zuchten: \"U weet dat ik toch van U houd. Wees mij barmhartig.\"
Hoe de weg ook gegaan is, de mens met levenservaring leert stap voor stap zich toe te vertrouwen aan de Barmhartigheid zelf...
En dan wordt de mist die zijn Aangezicht verhulde geheel zon.

Judth wist het zeker: vóór Pasen zou ze gaan hemelen.
Thuiskomen bij haar Geliefde. De stem had het haar gezegd, de herkenbare stem van Jezus.
In de laatste jaren was een intiem, nuchtere verbondenheid gegroeid met de mensgeworden Liefde. Die leiding geeft aan haar dagelijks leven, haar gebed en gesprekken met velen.
Nu is het al zomer en ze leeft nog steeds, blijmoedig.
Maar ze weet nu zeker: ik word gezien en verwacht aan de overkant.
Ze leeft in vrede door, zolang er dagen zijn.

Bij sommige ouderen breekt het Licht door.
Vele jaren van wachten en trouw gingen vooraf.
Het Licht is niet verdiend en niet de prijs van de prestatie.
Vroegere \"aanrakingen\" van de TROUWE  komen steeds weer in herinnering. De gouden draad van het leven wordt steeds duidelijker herkenbaar. Bescheidenheid en dankbaarheid zijn de criteria dat de ervaring van Licht echt is.
De ervaring van bemind te zijn door de Beminde zelf:
deze vreugde blijft, ook in het dagelijks leven, ook in de pijn van gemis en leed om ons heen.
Deze bevoorrechte mensen verlangen om eindelijk thuis te mogen komen en tegelijk ervaren zij de uitnodiging om het ontvangen Licht door te geven.
In mededogen.

God, we zouden alleen mooie
en goede dingen willen meemaken,
maar er gaat zoveel kapot.
Mensen verdwijnen zomaar uit ons leven.
Vriendschappen lopen stuk.
We zouden graag willen,
dat er geen ruzies meer waren
en zinloos geweld niet bestond.

Soms stort de wereld in
en mensen voeren oorlog met elkaar.
We voelen ons kwetsbaar
in zo'n wereld waarin alles vergaat.
Mensen kunnen ons maken en breken.
En de dood laat niets van ons over....

Of toch wel?

God, geef ons vertrouwen.
Geef ons de kracht om puin te ruimen
en de scherven bij elkaar te rapen.
Doe ons ontdekken
dat liefde wonden heelt.
Geef ons een onverwoestbaar vertrouwen
in de toekomst,in onszelf en in U.
(Greeet Brokerkhof - van der Waa)