Berichten van 13 maart 2006 tot 19 maart 2006

.

Eeuwige God,
in deze veertig dagen roept U ons op,
op te staan uit de sleur van de dagen
en ons los te maken van alles
wat ons te veel bindt aan deze wereld.
Help ons bij onze tocht in de woestijn,
en neem ons mee de berg op,
op dat wij een glimp opvangen
van wat U met ons mensen voor hebt.

Eeuwige God,
in de stilte van dit moment bidden wij tot U:
open onze ogen om echt tezien,
open onze oren om echt te horen,
open ons hart om oprecht lief te hebben.
Laat ons hier leven in het besef
dat Uw Rijk  komen zal.
Amen

Eeuwige en liefdevolle God,
wij vragen U :
help ons moed te putten
uit de dood van die ene mens:
Jezus van Nazareth,
die liet zien dat de dood geen eindpunt is,
maar een nieuw begin.
Geef dat wij beseffen
dat er tussen hemel en aarde
meer is dan wij kunnen zien.
Dat onze grenzen niet Uw grenzen zijn.
Dat wij in leven en sterven
geborgen zijn in Uw hand.
Amen.

God, maak mijn leven tot een licht,
dat in de wereld glanst,
een kleine vlam die helder brandt,
waarheen ik mij ook richt.

Er is een Licht
dat ver boven alle dingen
op de aarde schijnt,
ver boven ons allen,
ver boven de hemelen,
ver boven de hoogste
de allerhoogste hemel.

Het is het licht
dat schijnt
in ons hart.

Mijn God, mijn God,
hebt U mij verlaten?
Ver weg bent U,
ver van mijn roepen om steun en hulp.
\"O mijn God\" roep ik overdag
en er komt geen antwoord.
Vooral in het donker van de nacht
vind ik geen rust.

God in de hemel,
mijn voorouders hebben op U vertrouwd
en U hebt hen bemoedigd.
Zij hebben tot U gebeden
en U hebt hen bijgestaan.
Maar ik heb maar een simpel geloof
en soms vraag ik me af:
nemen ze mij wel serieus?
Lachen ze niet om mijn geloof?

Als een vroedvrouw hebt U mij
uit de moederschoot getrokken
en veilig aan de borsten van mijn moeder gelegd.
Bij mijn geboorte vingen Uw handen mij op,
sinds mijn begin bent U mijn God.

God, blijf mij nabij,
want ik voel me zo benauwd
nu er geen mens is die mij helpt.

(Tekst: Adrie Lint)