Lezen en Zijn

Lezen en Zijn

                                 Christine D'haen

Hij stortte in 't stof voorover, 't bot brak middendoor,

de arm gerukt van 't lichaam viel hij rugwaarts neer,

het hoofd hing nog aan huid, het bloedwarm blad der speer

zijn daglicht dovend drong diep hem onder het oor.

Zijn hoofd in twee gespleten, ogen vol met bloed,

viel hij languit ter aarde, nacht op hem. Een steen

spleet hem de slapen, de ogen botsten voor zijn voet.

Het paard hoefklauwend schreeuwde 't uit, zijn geest vlood heen.

De helm, nog nooit gehavend, smeet eensklaps de god

van 't hoofd hem, paardehaar en veren in het slijk,

de speer stak in de lies, de ziel ontvluchtte 't lijk.

Van hiel tot enkel borend, bond de riem aan 't rad zijn voet, spreidde mooi donker haar modderbespat.

Lezen is heerlijk, leven zelf een vreselijk lot.

Ilias, Homeros  -  Twaalfde zang - Achilles doodt Hector.

(Vgl. In Aphorismen zur Lebensweisheit (1850) 

Schopenhauer "Alle Dinge sind herrlich zu sehn, aber schrecklich zy seyn".