LAAT DEZE SCHOONHEID EVEN TOT JE DOORDRINGEN

DE LICHAAMSBOUW, DE HUID EN DE VACHT VAN EEN IJSBEER ZIJN ZO PERFECT ONTWORPEN DAT HET 

DIT MAGNIFIEKE DIER IN LEVEN HOUDT, IN EXTREEM  KOUDE OMSTANDIGHEDEN

HOE SOMMIGE VOGELS ERIN SLAGEN OVER ZEER LANGE AFSTANDEN HUN RICHTING TE BEPALEN,

WAS EEUWEN LANG EEN RAADSEL VOOR ONDERZOEKERS

DE SNOEZIGHEID DIE WIJ ZIEN BIJ VEEL JONGE DIEREN, LAAT DAN WEER EEN ONTROERENDE TEDERHEID ZIEN...

ELK LEVEND WEZEN OP ONZE AARDE IS EEN TOONBEELD VAN SCHOONHEID EN GEWELDIG 

TECHNISCH VERNUFT- VEEL BETER DAN ONZE EIGEN UITVINDINGEN

.

LAAT DEZE SCHOONHEID EVEN TOT JE DOORDRINGEN

ER IS ZO ONTZETTEND VEEL WONDERLIJKS TE ZIEN OP ONZE AARDE...

DE SAMENSTELLING VAN WATER IS ZO VOLMAAKT DAT HET LEVEN GEEFT AAN ALLES WAT OP DEZE PLANEET BESTAAT...

MAAR NIET ALLEEN INSPIREERT HET ARTISTIEKE MENSEN, OOK DE TECHNOLOGIE IN DE NATUUR VERBAAST WETENSCHAPPERS

ALLE SCHITTERENDE CREATIES DIE WE ZIEN IN DE NATUUR ZIJN PUUR TOEVALLIG, ZONDER INVLOED VAN EEN SHEPPER TOT STAND GEKOMEN...?

IS AL DEZE WONDERBAARLIJKE SCHOONHEID DOOR STOM TOEVAL UIT HET NIETS ONTSTAAN ?

ZONDER REDEN, ZONDER EEN DOEL EN ZONDER EEN MAKER ?

IK  WIL JE VRAGEN HIER EENS EERLIJK OVER NA TE DENKEN ...

PAS WANNEER WE AAN HET EINDE VAN ONZE KRACHT ZIJN,  ONTDEKKEN WE ZIJN KRACHT.

.

WEEMOED

Wat is 't nog dat mijn hart behoeft? Wat is dit wonderlijk verdriet -

Ik voel me doof en diep bedroefd, en zit en zie - en weet het niet.

---

Wat is het dat mij zwijgen doet, hoe is mijn ganse lichaam stom-

Is 't leven slecht - is 't leven goed - of niet - of wel - waarom - waarom?

---

Wat is 't dat 'k weet - en wat of wie dat ik verloor of dat ik won -

Ik weet het niet, en zit en zie - - en in mijn handen ligt de zon.

Adama Van Scheltema

.

De stilte is de allermooiste taal... die maar weinigen beheersen.

.

Onderweg naar morgen ... Vergeten wij vandaag.

.

Als het leven voltooid is ... gaan we heen ...

Met lege handen.

.

.

TROUWE DOOD

Trouwe, grauwe dood, schaduw van het leven,

die 'k purperzacht zie beven om  zonnegoud en rood.

Gij legt om vurige lijnen een donkerkoel gevloei;

gij zijt de vrucht van elke bloei, de kroon der pijnen.

Zacht voel ik u als nacht, als aarde die zal dekken,

een moeder die me in sluimer lacht en niet mag wekken.

René De Clercq

.

Bidden voor de maaltijd.

.

WINTER

Wordt u de aarde droef en duister; zie omhoog naar 's hemels luister.

Leer in grauwe windeldoeken, kiemen van nieuw leven zoeken.

Nicolaas Beets