Archief

Enkele inspirerende uitspraken

* " Wie het grappige van de ernst niet kan zien, zal ook nooit de ernst van het grappige leren kennen"
Koos J. Versteeg

* "De drang om onszelf au sérieux te nemen is omgekeerd evenredig aan ons creatief vermogen"
Eric Hoffer

* "Humor is the jogging of the mind"

* "Life is too important to be taken seriously"
Thomas Moore

* " Een vrolijk hart bevordert de genezing, maar een verslagen geest doet het gebeente verdorren"
Koning Salomon

* " De wereld is een spiegel, als je er in glimlacht, glimlacht hij je terug"

* " De glimlach is de kortste afstand tussen twee mensen"

* "Wie vlinders hoort lachen die weet ook hoe de wolken smaken"

* "De glimlacht is het gebed van iedere cel"
Gitta Mallasz

Wonder

Liefde is wonder,
je kunt haar niet verzinnen,
niet oproepen of organiseren,
ze is er, ineens.
Je weet niet vanwaar ze komt
of waarheen ze gaat,
en je voelt ook geen enkel verlangen
om dit soort vragen te stellen.
Er gebeurt iets.
En áls het gebeurt,heb je het gevoel
dat het gebeuren móest,
en dat niets en niemand het
had kunnen tegenhouden.

Om half vier kom je haar tegen,
en ze blijft een levenlang je toeverlaat.
Om vijf voor halfvier, wist je nog van niets.

Toon Hermans

"Ik ken heel wat mensen die allergisch zijn voor woorden als wonder of mysterie.
Misschien zijn we er in het verleden wel veel te plechtig mee omgegaan.
Het waren altijd profeten, zieners of denkers,die zich bezighielden met het mystieke deel van het leven.
De gewone mens kon zich daar maar beter niet mee bemoeien.
Toch schuilt er in het leven van alledag iets mystieks.
Ik ben maar een grappenmaker, maar ik kom in mijn werk zo vaak mysterieuze zaken tegen."

Toon Hermans

"Vandaag, een dagje mensen kijken in Amsterdam (Gent, Geraardsbergen, Aalst, Antwerpen,...). Wat kom je een boel treurige hoofdjes tegen. In twee uur ben ik niet één glimlach tegengekomen. Bedrukte gezichten alom.
Toen ik terugliep naar de parkeerplaats, wierp ik nog een laatste blik in een etalage, en in de ietwat vage weerspeiegling van de ruit zag ik een oudere man, met wéér diezelfde sombere gelaatsuitdrukking. Ik keek, en toen ik nóg eens keek, zag ik dat ik het was. Ik spoedde mij naar mijn auto, en zetten mij achter het stuur, draaide het achteruitkijkspiegeltje mijn kant op en zette het hoofd op: 'glimlach'.
Zo heb ik het maar een poosje gelaten.

We dragen ons gezicht veel te veel voor onszelf.
Als je met zo'n gezicht de straat oploopt, zou je je er eigenlijk een beetje rekenschap van moeten geven, dat andere mensen er tegenaan moeten kijken.
Ieder gezicht is een deel van het 'stadsgezicht".

Toon Hermans

Jij bent mij zo nodig. Ik weet wel dat
de Heer mijn herder is en dat Hij mij
niets laat ontbreken, maar wanneer jij
mij dan niet bent, weet ik niet wat

mijn leven nog kan zijn. Wanneer Hij jou
niet geeft, geeft Hij mij niets, want
wat mij niet gereikt wordt door jouw hand
is dood voordat ik het ooit krijgen zou.

Dat kan niet, zeg je, want dan stel je mij
voor Hem, een verantwoordelijkheid die
ik niet dragen kan. Weet je dat zeker.

Lees de psalm. Wie dorst schenkt Hij
in overvloed zijn wijn. Maar liefste, wie
anders dan jij is mij zijn beker.

Gabriël Smit

Pleidooi voor varianten

Bloemen mogen bloeien
in eindeloze variaties.

Vogels mogen zingen
in eindeloze variaties.

Sterren mogen schitteren
in eindeloze variaties.

Bomen, vissen, wolken
mogen groeien, zwemmen, zweven
in eindeloze variaties.

En mensen...
en christenen...

Met grote letters wil ik schrijven:

LIEFDE IS HET HART VAN HET HEELAL

Onzin, iets voor Dante – liefde is

bij elkaar zitten,zwijgen,

willen zeggen wat je al lang

weet en toch niet zeggen kunt,

zuchtend opstaan, heen en wee lopen,

spelen met de voet van een glas.

Weten: ze heeft verdriet en

er niets aan kunnen doen, angst

zien, onrust, toch blijven waar

je bent, uit het raam kijken,

een hand leggen op een knie,

de klok horen tikken, gekraak

op een vreemde plek in het huis,

samen opruimen iets dat viel.

Denken aan leven, dromend

van je sterfbed met je hand

is dezelfde die je nu streelt,

mijmerend lopen op een heidepad,

die zelfde vogels weer, overal

ruimte, ademhalen, in grote

ogen kijken en voor altijd weten:

LIEFDE IS HET HART VAN HET HEELAL.

Gabriël Smit

Het is niet vanzelfsprekend om jonge mensen een gedicht te laten lezen. Tijdens een huwelijksvoorbereiding hoorde ik van een koppel volgende uitspraak: “Wij hebben het gedicht herhaaldelijk met aandacht moeten lezen! Wij hebben ons echt moeten inspannen op wat de dichter ‘ver-dicht’ heeft voor onszelf te kunnen ontvouwen. Is dat ook niet zo voor onze relatie: moeten wij er ons ook niet op concentreren om er de rijkdom van te ontdekken? Moeten wij ons leven-samen-op-weg niet met veel aandacht herhaaldelijk herlezen om wat erin ‘ver-dicht’ ligt, te mogen ontdekken?”

Zo’n uitspraak maakt je als begeleider heel gelukkig.

In dit gedicht zet de Gabriël Smit ons met onze beide voeten op de grond. “Liefde” wordt dikwijls heel abstract verstaan, zeer romantisch, zeer hemels, veel honing en maneschijn. Maar liefde is ook ‘alledaags’, ‘doordeweeks’, in goede en ‘kwade’ dagen, door ‘dik en dun’. Heel dikwijls willen en niet kunnen én het toch niet opgeven met elkaar. Dat allemaal is liefde: heel diep, heel realistisch, heel diep menselijk, heel goddelijk!

Mijn geschenk aan Katrien en Ive bij hun sacramenteel huwelijk

Tijdens de zending na de gebedsviering haalde ik een videocassette te voorschijn. Katrien en Ive waren verbaasd te horen dat ik hun huwelijksviering op video had opgenomen. Ik zag ze rond kijken naar de verborgen kamara. Zij waren nog  meer verbaasd als ik de videocasstte openmaakte en … en er een spons uithaalde met een zachte en een harde kant, daarna een diskette, een sleutel, een zakje zout, een mini-baksteen, een gedicht van Gabriël Smit , een paar bloembolletjes, een prachtig kalligrafische geschreven gedicht, eveneens van Gabriël Smit, en prachtig verpakt in een soort charter met lintjes, een theelichtje…

Hun zending en opdracht: samen af en toe die ‘video’ bekijken!

-         ‘vi – deo’ = heeft hun huwelijksleven (vie) met God (deo) te maken

-         Mini-baksteen: een huwelijkshuis wordt opgebouwd steen na steen. Je moet vooraf een plan hebben en een stevig fundament leggen. Je moet weten en kunnen een huwelijkshuis te bouwen. Je moet ervoor zorgen dat de muren loodrecht staan en de deuren en vensters op de juiste plaats. Én als het huis af is moet je het onderhouder of het wordt een krot.

-         Toegepast op het beroep van Ive en Katrien: Zij zijn garagisten. Wel, een auto die niet regelmatig wordt onderhouden zal niet lang lopen, géén lang leven beschoren zijn. Het is ook nodig om regelmatig de schouwing te passeren.

-         Theelichtje: naast hun ‘huwelijkskaars’ heeft dat kaarsje de betekenis voor elkaar licht en warmte te zijn. Ook: dat hun licht en warmte, hun liefde, af moge stralen op hun omgeving. Want het huwelijkssacrament houdt een zending naar de anderen in. Én hun huwelijkskaars werd aangestoken met het licht van de Paaskaars, d.w.z.: zij maken de liefde van God voor de mensen zichtbaar, tastbaar, voelbaar!

-         Sleutel: een sleutel van je huis, van je leven, geef je maar aan iemand die je echt vertrouwen kunt. En ver-trouwen doe je maar als je iemands liefde hebt mogen ervaren als authentiek! Die sleutel past echter nog niet helemaal in het slot van het liefdeshuis van de partner. Daar moet nog aan gevijld worden!

-         Bloembolletjes: als je in de lente bloemen wil zien in je tuin, dan moet je ze op tijd planten. En zorgen dat er goede, vruchtbare grond beschikbaar is, gelegen onder voldoende zon en bereikbaar voor de vruchtbare regen.

-         Diskette: kan veel opslaan: de heerlijke ervaringen bewaren. Een diskette kan ook gewist worden: “In het leven moeten wij kiezen tussen ‘vergiffenis’ of ‘vergiftiging’! Ook moet ons programma compatibel zijn!

-         Spons: uiteraard moeten wij de spons kunnen vegen. Je moet er wel verstand van hebben en ‘wijs’ in zijn. Soms moeten wij de ruwe kant gebruiken, maar dan moet je wel zorgen voor ‘juiste bevochtiging’ of je krijgt krassen, die niet meer te verwijderen zijn.

Over beide gedichten schrijven wij morgen!

Bij het huwelijk van Katrien en Ive

Vrijdag 2 september 2005 om 15u30 in Onze Lieve Vrouwkerk

Uiteraard huwden Katrien en Ive zelf samen voor de kerk. Ikzelf mocht de huwelijksviering voorgaan. Ik had de bedoeling Katrien en Ive bij het onthaal, vooraan in de kerk, proficiat te wensen om hun keuze: om zowel burgerlijk als kerkelijk te willen huwen.

 (Jonge) mensen die vandaag kiezen om zich in het burgerlijk huwelijke openbaar en contractueel met elkaar te verbinden in het huwelijk stellen een pioniersdaad. Zij gaan tegen de stroom in! Zij kiezen voor een ‘forellenbestaan’: tegen de stroom in zwemmen naar de bron!

Dat zij daarenboven kiezen om bewust (ná het volgen van de huwelijksvoorbereiding!) en vrij voor het kerkelijk en sacramenteel huwelijk te kiezen, dat verdient a fortiori een ‘proficiat’ ( d.w.z. ‘doe zo voort!). Dat is helemaal ingaan tegen het geldend conformisme om zo maar  definitief voor ‘samenwonen’ te kiezen.

Hun orde van dienst verwoorde heel duidelijk ‘het mysterie” van de liefde. “Er is iets om de dingen heen dat dieper dan zij zijzelve leeft”, las ik ooit! Ik heb geprobeerd “dat mysterie” van de liefde op te roepen.

Het jonge paar en de bijna volle kerk luisterden blijkbaar met aandacht en geboeid! Echt!

Is het niet een ‘mysterie’ als een jong paar elkaar belooft (parafrase op het ja-woord!): “Liefste Katrien, liefste Ive, wat er ooit in ons leven moge gebeuren, vandaag, volgende week, volgend jaar, over tien jaar, binnen vijftig jaar,…, al de dagen van ons leven: zal ik naast je, achter je staan, ik laat je nooit in de steek. Je mag altijd op mij rekenen, op mij vertrouwen (=geloven), onvoorwaardelijk, of je het nu verdient of niet verdient, ik zal er altijd voor jou zijn!”.

Is dat niet de vertaling van de naam van ‘Jahweh’: “Ik zal er zijn voor jou!”;

Is het dan niet juist dat zo iets moois niet kapot mag gemaakt worden?

Een bewust sacramenteel gehuwd koppel maakt de naam van God, Jahweh, wáár!

Als zending gaf ik hen een videcassette mee. Daarover schrijf ik morgen!

De muzikale omlijsting was zeer goed en passend: Katlijn Lamberts zorgde voor de muzikale leiding. Nicoline Hummel zorgde voor de solo’s. Claude De Maertelaeire nam de pianobegeleiding voor zijn rekening.