Wanneer we echt tevreden mensen zijn is er niets meer dat ons nog woedend maakt, angstig maakt of triestig maakt. De tijd staat stil. Er is geen verleden, geen toekomst en we vergeten zelfs het heden. In die tevredenheid komt energie vrij!
Schuld voelen is achterwaarts en met een pijnlijk gezicht de toekomst binnenstappen. Schuldgevoelens onderhouden is tijdverlies. Er is aan het gehele verleden geen enkele seconde te wijzigen.
Verdriet is een heel gezonde emotie, het werkt zonder grote inspanning louterend en zuiverend.
Verdriet is druppelsgewijs naar een nieuwe status groeien.
Uiteindelijk, misschien wel op hoge leeftijd, ontdekken we onze echte status, waarna het verdriet achterwege blijft. Dat is de status van MENSZIJN, waarbij we leven door wat we zijn en niet meer door wat we schijnbaar in bezit hebben.
De nieuwe status heeft het voordeel dat de tevredenheid zich vlugger kan aandienen en op een hoger niveau dan vroeger.
IN ELKE TRAANDRUPPEL ZIT IETS WAT WE NIET MEER NODIG HEBBEN.
We zijn ambachtelijk bezig wanneer we verzinken in de bezigheid en wanneer we die bezigheid kunstzinnig benaderen, m.a.w. het moet heel mooi zijn en het moet heel goed zijn. Typisch aan een ambachtelijke bezigheid : de tijd vliegt voorbij, alles verloopt moeiteloos en er is een evenwicht tussen denken, voelen en handelen.
Je leeft vandaag. Je hebt maar deze dag. De vorige dagen komen nooit weer en je kunt ook nooit gisteren leven. Aan het verleden is niets meer toe te voegen, afblijven dus! Als je vandaag leeft en zo weinig mogelijk in het verleden en in de toekomst vertoeft met je gedachten, dan kan je "groeien".