Langeais - Tours - Lavardin - Montoire - Vendôme

Terug in Turquant aangekomen kunnen we op hetzelde plaatsje staan als deze morgen. Maar nu kunnen we niet buiten eten want het is er veel te nat. Het avondzonnetje geeft al terug warmte af en als het donker wordt verschijnen al de eerste sterren. Dus morgen terug goed weer.
De volgende dag trekken we 12 km verder naar Fontevraud en gaan de "l'Abbaye de Fontevraud" bezichtigen. We parkeren op de busparking en volgen de bordjes die ons naar de abdij leiden. Via een dreef komen we aan de ingang van het grote complex. Het is één van de best bewaarde kloostergebouwen ter wereld en heeft een zeer rijke geschiedenis. Rond 1100 werd een uniek klooster gesticht, waar mannen én vrouwen leefden. De stichter besloot dat er aan het hoofd van zijn klooster een vrouw van koninklijke of op zijn minst adellijke bloede moest zijn. (toen waren er al slimme mensen !)  Dit was het begin van de eeuwenoude traditie om vrouwen aan het hoofd van Fontevraud te plaatsen. Het kloostercomplex heeft eeuwenlang gebloeid en is uitgebreid tot aan de zeventiende eeuw. Tijdens de Franse revolutie in 1789 werden delen van het klooster verwoest en geplunderd. De oorspronkelijke crypte verdween hierbij, maar de grafbeelden van o.a. Richard Leeuwenhart en Hendrik II van Engeland bleven bewaard en staan nu in de abdijkerk. In 1804 werd het omgebouwd tot staatsgevangenis waarna het in 1963 werd geschonken aan de Franse minister van Cultuur, later door de Franse staat gerestaureerd en opengesteld voor het publiek. Niet alle gebouwen van het vroegere enorme kloostercomplex  zijn bewaard gebleven. Aan het begin van de rondgang komen we aan de enorme abdijkerk  'Eglise Sint Michel'. De gerestaureerde Romaanse keuken, in achthoekige vorm met één grote toren en 6 kleine torentjes, is daarna het meest bijzondere gebouw dat opvalt. Het centrum van de abdij is ' Le Cloïtre du Grand-Moutier' en via de zuilengangen op de binnenkoer komen we langsheen 'de kapittelzaal' met zijn indrukwekkende muurschilderingen, de grote eetzaal 'Le Refectoire' en 'Le Chauffoir' die de enige verwarmde kamer was van de abdij. Op de bovenverdieping zijn de slaapzalen 'Les Dortoirs' waarvan één zaal toegankelijk is voor het publiek. Via de monumentale trap komen we terug op het gelijkvloers en langsheen een ander zuilengang komen we aan de ziekenzaal 'Infirmerie Sint Benoit' die in 1600 volledig werd verbouwd en later tot midden 1900 als vrouwenkwartier diende. Op de binnenkoer van de infirmerie is de dodenkapel en de kapel van St. Benoit, beide uit de 12 eeuw. De klokketoren van de 'Chapelle Sint Benoit' werd in de 17 eeuw afgebroken voor het optrekken van een 2de verdiep boven op de kapel. Via de binnenkoer gaan we ook een kijkje nemen in het ondergrondse netwerk  'le cave'.  In de 'Priorij Sint Lazare', achter de abdij, huisvest nu een hotel-restaurant. Sinds 1975 is de koninklijke abdij een cultureelcentrum en zijn er regelmatige grote evenementen en concerten in en rond de verschillende gebouwen. Nog een wandeling door heen de middeleeuwse tuin met een oranjerie, langs de kruidentuin en de oude stallen en dan richting uitgang. Door al het interessante hier, is intussen het middaguur al voorbij en vooraleer we verder rijden moet er eerst nog gegeten worden. Vandaag beginnen we aan de terugweg naar België. Maar vooraleer we thuis geraken hebben we voor de volgende dagen nog enkele stoppunten voorzien.    

Bij het opstaan is het nog steeds aan het regenen. Eerst het probleem met het wiel van de MH oplossen. We rijden tevergeefs naar een garage in Montsoreau. Die kunnen ons niet helpen en geven ons een adres van een fiatgarage in Distré, ten Z van Saumur. En het blijft maar regenen. Daar aangekomen worden we direct geholpen. Er zitten kleine barstjes in een slangetje van de remleiding. Slangetje vervangen, probleem opgelost en de regen, die  is ook uiteindelijk gestopt. Intussen is het al late namiddag en rijden we het stadscentrum van Saumur binnen. Toch nog even een stop inlassen voor een korte wandeling. We parkeren op een grote parking nabij één van de vele kerken de 'Notre Dame des Ardilliers'. Het kasteel kunnen we toch niet bezichtigen want het is voor jaren gesloten door restauratiewerken. (De kasteeltuin en de abdij zijn wel toegankelijk). In de XIV eeuw werd de bestaande burcht, waarvan de resten in 1993 werden ontdekt, omgebouwd tot een luxueus paleis. Het ligt op de top van een heuvel en waakt zodoende over de stad. Ooit was het een sprookjeskasteel maar het werd functioneel verbouwd. Na 1480 kreeg het verschillende bestemmingen : de residentie van de gouverneurs van de stad, een gevangenis, een wapen- en munitiedepot waarna het in 1906 eigendom werd van de stad die het in zijn vroegere glorie restaureert en het publiekelijk openstelt. De restauratiewerken van de remparts, die in 2001 begonnen en die met respect voor het patrimonium en de traditie van het materiaal behandeld werden met de huidige moderne technieken, zijn nu voltooid. En het mag gezien worden. De hoge muren schitteren in de uiteindelijk tevoorschijn gekomen avondzon. Saumur is niet alleen gekend door zijn Chateau.  In 1763 brengt de stichting 'L'Ecole de Cavalerie' nieuw leven in de stad en Saumur wordt dan 'La ville de cheval'. De stad is dan ook de thuisbasis voor het Ecole Nationale d' Equitation met het beroemde dressuurteam 'Cadre Noir'. De andere bezienswaardigheden zijn voor een volgend bezoek zoals het  'Parc miniature Pierre et Lumière, Musée du champignon, Musée des Blindés (met de grootste collectie tanks ter wereld)..".  Veel te doen en te zien maar we wandelen langsheen de oever van de Loire terug naar de parking en besluiten de MH plaats in Turquant terug op te zoeken.

Al bij het binnenrijden van Montsoreau ontdekken we een oud gedeeltelijk ommuurd dorpje, gelegen op verschillende niveaus, tussen hellingen en de Loire . Het dorpje heeft 2 labels ontvangen: Village de charme” et “Plus beau village de France" En is deze labels zeker waard. Het chateau van Montsoreau is één van de eerste kastelen aan de Loire. Het werd in 1455 gebouwd en de rivier stroomde tot in 1820 tot aan de voet van de hoge muren. Door zijn architectuur is het half vesting en half residentie. Tijdens de eerste restauratiewerken werden in de ondergrond resten gevonden van een kasteel uit de XI eeuw. We laten onze fietsen achter aan de rivier en beklimmen de heuvel. Hierboven komen we via kleine steegjes, sierlijk versierd met bloemen, bij de ingang van het kasteel en verder in het centrum terecht. We wandelen hier nog wat rond en fietsen terug richting Turquant.  Tijdens de heenrit zagen we aan onze rechterkant  mooie troglodietenhuisjes en die gaan we eens van dichterbij bekijken. We verlaten de hoofdweg via een dreef tussen de wijnvelden en komen terecht bij een champignonkwekerij  ' La cave du Saut aux Loups '. Een verzameling van vroeger bewoonde rotswoningen die nog in hun oorspronkelijke staat behouden zijn.  Zij lopen uit op enorme ondergrondse galerijen, die in de  XV eeuw ontstonden door het uithouwen van de witte tuffeau die voor de bouw van de abdijen en de kastelen moest dienen. De champignonkwekers hebben zich aan het begin van de XXe eeuw in deze enorme galerijen gevestigd. Tijdens het bezoek volg je de diverse stappen van kweken tot het serveren op je bord. Iets verder wandelen we binnen in een leegstaande rotswoning, waarin de boeren, vissers of zelfs edele wijnbouwers en priesters woonden. Men is van mening dat aan het einde van de XVIIIe eeuw, een groot deel van de bevolking in "caves" leefde!  Terug in Turquant hebben we ons diner geserveerd op het graspleintje naast de MH. Na de  avondwandeling langsheen het dorpje wordt er nog een flesje wijn gekraakt. 's Nachts begint het te regenen en dit blijft duren tot de volgende dag.

Alhoewel verwijderd op enkele km's van elkaar ligt Montsoreau in een ander departement. We steken de Loire terug over. De brug is tamelijk smal en bij het passeren van een tegenligger horen we een gekletter langs de rechterkant en... vaarwel zijspiegel. Tegen één van de ijzeren peilers van de brug. Nog een geluk, alleen de spiegel is weg, het omhulsel hangt nog vast. We zoeken eerst de MH plaats (met service) op in Turquant enkele km verder. Daar aangekomen repareren we de zijspiegel door het vastbinden van een handspiegeltje op het omhulsel. Maar het ene probleem opgelost en het andere doet zich voor. Het rechter voorwiel wordt eigenlijk te warm tijdens het rijden. Het is vandaag zondag, dus morgen toch even langs een garage passeren. Turquant is een klein dorpje met maar enkele straatjes in het centrum en rondom wijngaarden. Aan de parking is een groot speelterrein met picnictafeltjes. Eén supermarktje met caféetje, een kerkje en een kasteeltje van een wijnboer. De tweewielers worden van het fietsrek gehaald en we gaan Montsoreau verkennen per fiets.       

Volgende stop op onze route is een schilderachtig dorpje, gelegen op een helling met kleine steegjes en oude geklasseerde huizen. Oorspronkelijke naam Candata maar werd Candes Saint Martin vanaf 1949 en kreeg de vermelding "L'un des plus beaux villages de France". MH's mogen niet in het dorpje, maar er is wel een grote parking voorzien.  De collegiale kerk, die het dorpje volledig beheerst, werd gebouwd in de XII eeuw op de plaats waar de heilige Martin in 397 stierf. In de hoofdstraat zijn er verschillende kleine steegjes die ons langsheen de oever van de Vienne leiden. Je kan er ook een boottochtje maken met één van de typische bootje die je veel op de Loire ziet. We volgen het bordje 'panorama' via een weggetje aan de rechterkant van de kerk. Het  is wel wat klimmen tot op de top van de helling, maar eens boven hebben we een prachtig uitzicht op de samenvloeiing van de Loire en de Vienne. Op de terugweg komen we het oude kasteel tegen dat in de XV eeuw de zomerresidentie was van de aartsbisschoppen van Tours. Terug op de parking vervolgen we onze weg naar het volgende stadje. Volgens de GPS een 1,5 km verder. Probleem, de route gaat langsheen de hoofdstraat waar MH's niet toegelaten zijn. Dus een alternatieve route dan, ... 12 km ! 
 

En van het ene kasteel naar het andere. Komen terecht in Azay le Rideau, in het dal van de Loire net naast de bekende stad Tours. We rijden de MH parking (met service) op gelegen op 200 m van het centrum, op een pleintje aan de camping. In de brochure lezen we dat Azay diverse bezienswaardigheden heeft zoals een museum met drieduizend oude machines, de vallei van Goupillères met zijn troglodietenwoningen  .. en het chateau. Dus op verkenning. Het kasteel is eerste dat we tegenkomen en we besluiten toch door de poort te gaan. We kunnen het niet laten, we zijn weer op kasteelbezoek. Het ligt op een eilandje in de Indre. Men moet zich voorstellen dat het ranke kasteel van vandaag oorspronkelijk een middeleeuws versterkt landhuis was dat in de 16de eeuw verbouwd werd tot dit modern meesterwerk. Het hoofdgebouw aan het voorplein wordt gedomineerd door een monumentale open trap. In de zijvleugel is een passage die via een ophaalbrug over de voormalige slotgracht naar het park leidt dat pas in de 19de eeuw aangelegd werd ter vervanging van het moerassige weideland. De kamers zijn gemeubileerd en gedecoreerd nadat de staat het heeft gekocht in 1905, maar de meubels, wandtapijten en andere stukken zijn afkomstig uit andere kastelen. Vanaf maart tot oktober is er 's avonds ook een nocturne, "Songes et Lumières" een mooi klank en lichtspel in het kasteelpark. Via het pleintje aan het kasteel kom je langsheen een gezellig straatje met restaurantjes en expositiehuisjes in het centrum. Op de oude markt staat de kerk uit de XI eeuw met nog elementen uit de X eeuw. De andere gebouwen van de priorij werden opgeofferd voor de bouw van het kasteel. Verder langsheen de Indre, bij het bruggetje komen we de oude watermolen tegen. 's Avonds maken we nog een wandeling door het stadje en proberen tevergeefs door het dichte struikgewas een glimp te pakken te krijgen van het sfeervolle verlichte park. Maar niet getreurd want we hebben vanavond nog iets te vieren. De Nationale feestdag van België....en de champagne...die staat koud op ons te wachten. En deze keer is het België....santé.

Terug op kastelenbezoek. Nu is het mooie kasteel van Chenonceau aan de beurt. De MH's krijgen een aparte plaats op de parking waar je ook mag overnachten. Een bezoek mag zeker niet ontbreken. Langsheen de lange dreef, met langs de zijkanten het Labyrinth beplant met tweeduizend taxusbomen en de Kasteelhoeve, komen we op het voorplein met links en rechts de mooie aangelegde tuinen. Deze zijn door de hoger gelegen terrassen beschermd voor het stijgende water van de rivier. Het kasteel, ook het Dameskasteel genoemd, is steeds beheerd geweest door vrouwen. We bezoeken eerst het wassenbeeldenmuseum met alle belangrijke personen die het kasteel gekend heeft. Daarna zijn de tuinen aan de beurt. Zodoende kunnen we het kasteel langs alle kanten bewonderen. Het is gebouwd op de pijlers van een oude versterkte molen. In 1547 schonk Koning Hendrik II het kasteel aan zijn maitresse 'Diane van Poitiers'. Naast architectuur binnen en buiten legt zij één van de meest moderne tuinen uit die tijd aan en laat de brug over de Cher bouwen. Na het overlijden van Hendrik II gaf ze Chenonceau aan zijn weduwe 'Cathérine de Médici' en kreeg hiervoor het kasteel van Chaumont in ruil. Zij brengt het domein en het leven dat men er leidt naar hoopvolle hoogtepunten. Ze breidt de tuinen met pracht en praal uit en laat tenslotte een galerij bouwen op de brug over de Cher. In het kasteel zelf kan je uren rondlopen en met de brochure in de nederlandse taal krijg je een volledige beschrijving van alle vertrekken. Het is al bijna 20.00 u als we het park verlaten. Maar om 21.30 u gaan de poorten terug open en gaan we terug voor een wandeling langsheen de romantisch verlichte dreef en tuinen met op de achtergrond een muziekstuk van Corelli. We blijven in het park tot sluitingstijd.

Tijdens ons fietstochtje in Bourrée komen we een bordje tegen "Troglodytes - La Magnanerie" Toch maar even stoppen en eens een kijkje gaan nemen. Boven aangekomen (was nogal hoog klimmen) is het nog 10 min. wachten voor de volgende begeleide bezichtiging. De gids komt ons halen en laat ons tijdens het eerste gedeelte het hele complex zien met de nodige uitleg over het ontstaan van de grotten en het bewerken van de stenen die vroeger werden gebruikt voor het bouwen van de kastelen. Ook vele huizen in deze streek zijn uit hetzelfde materiaal. Er is momenteel een tekort aan dit gesteente zodat het alleen nog mag aangewend worden voor het restaureren van de kastelen.  De rots is binnenin een leuke woning die winter en zomer een temperatuur heeft tussen de 12 en 14 graden. Het 2de gedeelte van het bezoek handelt over het ontstaan en bewerken van 'zijde'. Ook door de temperatuur in de rotswoningen is het de ideale plaats voor het kweken van zijderupsen en het bewerken van de cocoons waar uiteindelijk het kleine vlindertje uitkomt. De pop gelijkt op een eitje maar bestaat uit een heel fijne draad die ongeveer 2 km lang is. Heel interessant, had er nooit bij stilgestaan hoe de zijde ontstaat (had al wel iets gehoord van zijderupsen) en besef nu ook waarom het zo'n duur materiaal is. Wat je met een fietstochtje toch kan bijleren. De champignonkwekerij die zal voor een volgende keer zijn. Terug op de parking hebben we nog een gezellige babbel met onze limburgse landgenoten en maken nog een avondwandeling in de enkele straatjes die het dorpje vormen.

Voor onze volgende slaapplaats zoeken we de MH service op in Angé in de buurt van Montrichard. Een klein dorpje met een pleintje, kerkje en enkele huizen maar een mooie Mh plaats aangelegd door de gemeente. Met alles erop en eraan en gratis. Een dagje rust en genieten van het zonnetje, hadden we gedacht. Een landgenoot uit Bree komt ons gezelschap houden. Die komen juist van het dorpje Bourrée en bezochten daar een champignonenkwekerij, gelegen op 2 km afstand. Dat moeten we ook eens gaan bekijken. Dus wij met de fiets op weg naar Bourrée. Daar aangekomen moeten we nog 40 min wachten op het volgende geleide bezoek en zodoende gaan we Bourrée maar eens verkennen.

's Avonds nog een bezoekje aan de stad. Amboise is een kleine maar charmante stad. Het aangename centrum wordt gekenmerkt door nauwe straatjes die hun middeleeuwse karakter hebben behouden. Het is vooral bekend door het chateau van Amboise. Het kasteel torent hoog boven de stad uit en is gebouwd op een rots. Het kasteel was tijdens zijn hoogdagen veel groter. In 1631 werden nl. de buitenste vestingwerken afgebroken terwijl aan het begin van de negentiende eeuw een groot gedeelte van de gebouwen is gesloopt. Maar toch is het nu nog zeer indrukwekkend. Op bepaalde dagen worden er nocturnes gehouden in het kasteel. Dit was deze avond ook het geval. Een groots spectakel "A la Cour du Roy François". Kaarten in voorverkoop, dus spijtig, geen spektakel nu voor ons. We maken nog een wandeling over de promenade, met een mooi zicht op de verlichte Loirebrug, het kasteel en de vele andere mooie gebouwen. De volgende morgen, op weg naar de bakker, nog vlug een paar foto's genomen van het kasteel en dan na het ontbijt naar onze volgende stopplaats.

naar Amboise. Op de route naar Clos Lucé komen we het bordje met MH tegen en komen op een ingesloten parking (geen service) terecht voorbehouden voor MH. Alhoewel er ook de mogelijkheid is te overnachten op de parking van het domein van Da Vinci verkiezen we deze parking omdat we nu even ver staan van het centrum als van Clos Lucé.(ongeveer 500m).  Vele kennen Da Vinci door het schilderij 'Mona Lisa' maar hij heeft veel meer betekend voor de mensheid. Dit gaan we ontdekken. "Entrez dans l'univers de Leonard de Vinci au Clos Lucé", waar hij de laatste jaren voor zijn dood verbleef. Frans I stelde in 1516 de woning ter beschikking van Da Vinci. Hij was aangesteld als schilder, ingenieur en architect des konings. Clos Lucé is nu een museum dat aan Leonardo is gewijd. Het handelt voornamelijk over de uitvindingen van deze geniale man. De modellen, die gebaseerd zijn op zijn tekeningen, kan je al werkend in het park bewonderen. De laatste wens van Da Vinci was om op het Chateau begraven te worden. Hij stierf op 2 mei 1519 en ligt begraven in de Sint Hubertuskapel.

Zo komen we terecht in Bracieux, gelegen op 8 km ten zuiden van Chambord en 9 km te noorden van Cherverny. We installeren ons op de parking aan de Place Lucien Jardel. Een grote parking dichtbij het centrum. In een supermarktje vinden we alles wat we nodig hebben en na het eten kunnen we nog gezellig buiten van de avondzon genieten. We krijgen zelfs gezelschap van nog 2 andere MH. De volgende dag op stap om de buurt te verkennen. Op weg naar het Tourist Office komen we 'Porthos' tegen. Niet de echte musketier maar een bronzen beeld van de Baron de Bracieux. (Deze titel kreeg hij in het boek "De musketiers 20 jaar later") In de brochure lezen we dat de klokketoren gebouwd is op heipalen en dat vroeger de plaats waar de kerk staat een eiland in de Beuvron was. Naast en achter de kerk is een wandelpad dat je terug brengt in het centrum. Via de Rue Mason komen we aan La Halle de Bracieux. De oude hal biedt op de begane grond plaats aan de weekmarkt op donderdag, boven worden talrijke exposities georganiseerd die tot ver buiten de regio bekend zijn. Bracieux is een ideale plaats om even uit de drukte te ontsnappen. En nu verder....

Cheverny. Op een 300m van het kasteel is plaats voorzien voor MH. op P4 achteraan. Het dorpje is klein en op onze vraag, in het toeristenbureau, om een plannetje van het stadje, krijgen we als antwoord 'Cheverny c'est la rue et le chateau'.
Sinds zijn eerste verschijnen in de albums van Kuifje „het Geheim van de Eenhoorn“ en „de Schat van Scharlaken Rackham “, is het chateau van Cheverny beter gekend als het 'Kasteel van Moulinsart'. Het Gebied van Cheverny en de Stichting Hergé hebben zich verenigd en een permanente tentoonstelling verwezenlijkt in La chambre de Tintin over het thema: Les secrets de Moulinsart.
Het kasteel,  in Bourrésteen (een steen die met de jaren witter en harder wordt) is gebouwd in de 17 eeuw voor Henri Hurault. Doorheen de eeuwen is Cheverny twee keer verkocht geworden, maar telkens terug gekocht door de familie. Tot onze spijt hebben we het kasteel niet bezocht. Het zou echt de moeite waard zijn. Het behoort bij de top vijf van de Loire-kastelen. We wandelen toch even richting kasteel maar het park is volledig afgesloten zodat we eigenlijk niets kunnen zien. Dus onze trip gaat verder maar eerst op zoek naar een supermarkt om onze voorraad wat aan te zuiveren.

En 20 km verder naar het volgende kasteel  in Blois. Bij het binnenrijden van de stad zien we aan de overkant van de Loire de MH al staan, maar wij verkiezen de busparking P2 Jean Moulin. Deze is alleen in het hoog seizoen toegankelijk voor MH en dagelijks gesloten om 17.30 u. Het is nog vroeg dus kunnen we in alle rust de stad verkennen. Een vriendelijke dame opent de slagboom als we de parking oprijden, toont ons waar we kunnen parkeren en vraagt ons even langs het kantoortje te komen als we de stad intrekken. Eerst eten en dan op weg.  In het kantoortje geeft de vriendelijk dame ons alle uitleg over de stad en krijgen we de nodige documentatie (in de ned.taal) om Blois te verkennen. Allereerst is het chateau aan de beurt. Het kasteel zelf gaan we niet bezichtigen maar willen het wel langs alle kanten bezien. Vanop het plein heb je een mooi uitzicht over een gedeelte van de stad en zien al 4 kerktorens staan. We nemen het pad naar beneden en volgen de wandelroute 'Porc Epic'  Deze volgt voor een gedeelte de Rue de Commerce en zoals de naam van de straat het zegt 'de winkelstraat'. Ja, die moet ik ook verkennen. Dus zal het vervolg een geimproviseerde  wandelroute worden. Volgens de brochure mag je het 'Maison de la Magie' niet vergeten met het standbeeld van de illusionnist Robert Houdini (de grote Houdini) Tijdens het voorbij wandelen verrast een zeskoppig monster ons . Zeskoppen komen uit de vensters gekropen en
en bekijken de geschrokken argeloze wandelaars. Het is wel mooi om te zien. Zo dit was Blois en nu terug op zoek naar de parking. We willen de service nog even gebruiken vooraleer we Blois verlaten. Dus op tijd aan de parking geraken. Met het plannetje dat wij op de parking kregen hebben we geen probleem om de stad terug buiten te rijden. En nu op weg naar......... 

Vandaag kasteelbezoek. Het staatsdomein van Chambord . Bij het binnenrijden van de poort, en het volgen van de dreef kom je al tot het besef dat het domein km's groot is. We rijden zelfs  verscheidene minuten vooraleer wij de parking kunnen oprijden. (Parking I is zelfs voorbehouden voor bussen en MH en het is toegestaan er te overnachten) Met een muur van 32 km en 6 toegangspoorten is de totale grote van het domein 5440 ha waarvan meer dan 800 ha toegankelijk zijn voor fietstochten en wandelingen en herbergt een fauna van vele dieren in volle vrijheid. De geschiedenis van het kasteel begint met de jeugdige Frans I als hij in 1519 op 25 jarige leeftijd met de enorme bouwwerken van het kasteel van Chambord begint. Zijn bedoeling was om er een jachtslot van te maken. Het bouwwerk is 156 m lang, 56 m hoog, heeft 426 vertrekken en 282 schoorstenen, maar hij zal de voltooiing niet meemaken. Bij zijn dood in 1547 zijn alleen de donjon en de koningsvleugel afgebouwd. Nadien zullen zijn zoon Hendrik II en Lodewijk XIV Chambord het silhouet geven die wij vandaag kennen. Zelfs het aangelegde park rondom het kasteel is immens. In de maanden van juni tot/met september zijn er verscheidene evenementen zoals een paardenshow, domein verkennen met paard en koets en boot en fietsverhuur. En het hele jaar het bezichtigen van het kasteel waar je uren kan in rondlopen. In het midden van de donjon verheft zich de beroemde trap met dubbele omwenteling die naar de drie verdiepingen van het kasteel leidt. Een trap met dubbele omwenteling ? wat is dat ? In de brochure staat geschreven dat "2 personen die allebei via een trapdeel naar boven gaan kunnen elkaar door de opening van de spil zien maar komen elkaar nooit tegen" Dat moeten we proberen.. en het is nog waar ook ! Mooie bemeubelde vertrekken maar het indrukwekkenste van heel het kasteel zijn de terrassen op het dak met een uitstekend zicht op de enorme schouwpijpen en een schitterend uitzicht op het staatsdomein. Zelfs een regenbui met donder en bliksem kan onze interesse niet onderbreken en we schuilen in de audiovisuele zaal waar tijdens een film van 15 min. de grote lijnen van de geschiedenis en de bouw van het kasteel herleven.
Om 23 uur gaan we terug het park in voor "les clairs de lune" De voorgevel van het kasteel wordt dan magistraal verlicht met een audiovisueel schouwspel en laat zich door het nabije bos binnendringen. In de pikkedonker zoeken we ons rijdend huisje terug op en laten de dagfilm in onze dromen terug voorbij glijden.

Door de MH-service te zoeken  in St. Gondon totaal uit de richting gereden en uiteindelijk terecht gekomen in Aubigny sur Nère. Zijn waarschijnlijk de service al in St.Gondon voorbij gereden. Stond aangegeven langs de weg onder de weg aanduiding naar Coullons. Een klein baantje waar geen eind aankwam. In Coullons aangekomen dan maar de richting naar Argent sur Sauldré en zodoende komen we aan op de gratis MH-service in Aubigny (gelegen aan het oude zwembad op ongeveer 500m van het centrum). Op zoek naar een gratis service en zoveel km gedaan!! In het stadje konden we niet in want er was een wielerwedstrijd en het hele centrum was afgesloten. Na een volledige service en de lunch terug op weg richting  Beaugency. Daar aangekomen, over de lange brug van de Loire, zien we de MH al staan aan de rechterkant langs het water. Met veel geluk vinden wij nog een plaatsje.
Hier komen we de eerste Belgen op onze route tegen. De parking ligt in de nabijheid van het centrum en tegenover ons is zelfs een zandstrandje gemaakt met ligzetels en paraplu's. Het is weekend dus de fransmannen zijn met hun petanque bezig. Achter de parking is ook een labyrinth gemaakt in een maisveld. Op een paar uur heb je het stadje helemaal doorgelopen. Het heeft wel enkele pitoresque straatjes (les vieux quartiers) en vele oude gebouwen zoals Le Donjon,  Le Clocher porche de Saint Firmin en de Abbaye Notre Dame. En een winkelstraatje, waar de winkels, zoals op vele plaatsen in Frankrijk, op maandag ook gesloten blijven.  (Klik op de foto voor de collage)

Sully sur Loire ons 1ste kasteel en ook onze eerste tegenslag. Parkeren MH is toegestaan maar overnachten niet. Geen probleem is toch niet onze bedoeling. Alleen een bezoek is voldoende maar aan de poort het volgende bordje :
'Le château de Sully est en travaux. Seule une exposition consacrée aux futurs aménagements est ouverte au public gratuitement dans la grande salle basse du donjon.La réouverture du château de Sully est actuellement envisagée pour août 2007'
Ook geen probleem, kastelen genoeg.. Toch nog een wandeling door de kasteeltuin en een bezichtiging van het kasteel langs alle kanten. De enige zaal die voor het publiek toegankelijk is die nemen we er nog even bij en dan verder naar de volgende.  (Klik op de foto voor de collage)

Onze volgende stopplaats is niet veel verder, ongeveer na een 10 km komen we terecht in Gien. De stad is vooral gekend door zijn beschilderd porselijn en de aardewerkfabriek waar de zogenaamde Faïence de Gien wordt geproduceerd. De MH-service staat duidelijk aangegeven met het gekende bordje en ligt langsheen de route naar het centrum naast het zwembad. Een 8 voorbehouden plaatsen zijn voorzien op de geasfalteerde parking. Een trapje leidt je naar beneden naar de oevers van de Loire en naar een wandel- en/of fietsweg langsheen het water. Door de bomen achteraan op de parking hebben we voldoende schaduw en wordt later het diner geserveerd op het grasplekje achter de MH. En weeral worden we 's avonds getracteerd met vuurwerk, maar nu van heel dicht bij. Het hele gedoe speelt zich af aan de overkant van de rivier en zodus hebben wij een eerste rangplaats vanop ons privéplekje. De fles champagne blijft echter in de koelkast tot 21 juli (onze nat. feestdag) maar een fris glaasje cider wordt hierbij geconsumeerd. France.. santé en een prettige nationale feestdag.

Briare Le Canal , onze volgende stop, gelegen aan de oevers van de Loire met een indrukwekkende bezienswaardigheid : Een kanaal over de Loire en over het oude Canal Latéral.  Een parking vinden voor de MH is geen probleem, er zijn wel 3 plaatsen waar je kan overnachten. We beginnen met een wandeling langsheen de Loire en hebben zo een fantastisch zicht op de enorme kanaalbrug (le Pont Canal). De constructie begon in 1890 en was voltooid in 1884. Met een lengte van 662m en een totale breedte van 11m is deze brug het langste aquaduct ter wereld.  Het geheel rust op 15 gemetselde pilaren en heeft een diepgang van 2,2m.  Na de wandeling volgt nog een fietstochtje en komen zo in het centrum terecht. In het toeristenbureau komen we te weten dat het vanavond vuurwerk is.  De temperatuur is al goed gestegen en geeft rond de 30° aan. Tot laat in de avond kunnen we van de buitenlucht genieten en zien we in de verte het vuurwerk ter gelegenheid van de nationale feestdag. Nadien maken we nog een wandeling over de kanaalbrug en dan een rustige nacht want morgen trekken we verder... op weg langs de kastelenroute.   (klik op de foto voor de collage)