Höxter

In de buurt is nog zoveel te beleven en te zien maar onze trip gaat een 50 km verder west waards via B64 naar de badstad BAD GANDERSHEIM, gelegen in het dal van de rivier de Gande.                                                                                                             Bad Gandersheim's bekendheid als badstad ps officieel erkend in 1932. De mineraal bronnen werden ontdekt begin 1240. De stad werd opgericht in 852 toen de hertog van Saksen in de buurt een klooster vestigde. Dit klooster was bedoeld voor een christelijke opleiding van de dochters van de aristocratie.                                                                             Bezoekers van de stad met de motorhome hebben hun eigen plaats gekregen  De GPS wordt ingesteld op adres "An Der Wiek" omdat er een omleiding is door feestelijkheden in het stadje. Via een doodlopende straat rijden we de parking   "Rio Gande" op. (7€ /24u - stroom en sani). Volgens het infobord aan de ingang zijn we op 2 min. te voet in het  centrum.                                                                                                           We installeren ons en gaan eerst een kijkje nemen buiten de parking.                          Voor ons stroomt de Gande en iets verder rechts zien we een kerkje de "St Georgskirche" uit de 12de eeuw. In de verte zien we de 3 torens waarvan één met een rare contructie. Als we later de Gande links volgen komen we een voetbalveld tegen. We steken de Gande over via het bruggetjes en enkele meters verder staan we in het centrum. Op het ogenblik zijn er Domfestspielen in het stadje. Het eerste dat ons opvalt is het gebouw met de rare toren, het vroegere Rathaus, waarin de Moritzkirche (verklaring van de toren) en het heimatmuseum huisvest. De andere 2 torens die we van op de parking zagen behoren bij de Dom. Op het plein achter de Dom staan ook nog mooie gebouwen waar o.a. de abdij met een fontein aan de voorgevel en in de open hoek van de abdijvleugel is een fontein opgericht ter herinnering van de dichteres Roswitha von Gandersheim.                             's Avonds maken we nog een wandeling rond het stadje want door de feestelijkheden is iets te druk. Nadien plannen we onze verdere tocht want die loopt bijna ten einde.

 

En we zijn weer vertrokken.  Nu op weg naar de Harz, GOSLAR.
Aan de voet van de Noord-Harz ligt – temidden van een natuuridylle van bergweiden, dennenbossen, stuwdammen en zwemgelegenheden – de wonderschone, keizerlijke stad Goslar. Massieve torens en talrijke kerken, gevarieerde vakwerkhuizen en geplaveide straten – wie door de oude stadskern slentert,waant zich in de middeleeuwen.
Dit is het gene ik heb onthouden van een internetsite en het trok onze aandacht. Na lang zoeken naar een staanplaats doordat de parking in het centrum niet toegankelijk is, vinden we langs de ringweg B241 de gedoogde parking Osterfeld. Een grote kale plek en we staan daar helemaal alleen. Als we er dan ook nog de regen bij krijgen besluiten we om verder te rijden. Dus Goslar zal voor een ander keer zijn.  

Parking centrum (Bahnhof) : Füllekuhle (Bertha von Suttner Strasse) 10€ - Sanizuil buiten werking 
Parking centrum : Achter Aral station verboden voor MH
Parking Osterfeld : Aan de B241 richting Clausthal-Zellerfeld, links van een benzinestation

Nieuwe plannen worden gemaakt. Trekken we nog iets verder de Harz in (vroegere DDR) via de L86 langs Wernigerode, Blankenburg naar Quedlinburg of gaan we westwaarts en laten we de Harz achter ons liggen. Voor onze medereizigers geen probleem, zij zijn gepensioneerd maar wij moeten  onze dagen tellen om op tijd terug op het werk verschijnen.

We blijven het spoor volgen van de Welfenhertogen, WOLFENBUTTEL, een historische residentie stad en de thuishaven van de Jägermeister. Vooral gekend door zijn vele vakwerkhuizen. Een gratis slaapplaats vinden we aan de Jägerstrasse, op de parking van de sporthal "Alte Spinnerei" (Sani en 4 stroompalen) nabij het Seeligerpark. Het weer is ineens omgeslagen en het begint te regenen. Op de parking zelf is niet veel te zien. We trotseren de regen en gaan op zoek naar een supermarkt. Na het avondeten is de regen voorbij getrokken en gaan we op zoek naar het centrum. Een gezellig kleine woongemeenschap ligt aan de overkant van de parking. Dit zijn echte traditionele vakwerkhuizen met kleine voortuintjes. We stappen verder en komen aan het grote residentieslot, langs de zijkant omgeven door een slotgracht en aan de voorkant een groot plein, Schlossplatz.  Het Schloss werd origineel gebouwd in de 16e eeuw maar heropgebouwd in Barokstijl in de vroege 18e eeuw. Aan de andere kant van het plein bevindt zich de wereldberoemde Herzog August Bibliotheek die onder Hertog August de grootste in Europa was. Op de hoek van de winkel- wandelstraat staat het symbool van de stad, de wolf.  Door het late uur is het stadje verlaten maar het kan ons toch bekoren. De door de oorlog gespaarde residentiestad verwelkomt zijn bezoekers als in de tijd van de hertogen. Van de meer dan 600 vakwerkhuizen, die in vroegere tijden bewoond werden door de hofbeambten, zijn de meeste in barokstijl maar ook veel rijk versierde woningen in renaissance-stijl ontbreken hier niet. Het hoogtepunt van dit alles is het Rathaus op de markt. Zelfs de kleine straatjes die de Herzogstrasse kruisen zijn indrukwekkend. Langsheen één van de straatjes komen we in het kleine Venetië terecht. Een mooi plekje voor een foto te maken. Het wordt al laat en als we besluiten om terug naar de motorhome te gaan weten we niet direct in welke richting we moeten stappen. Op deze manier zien we nog meerdere plekjes in dit schilderachtige stadje en uiteindelijk komen we toch aan de parking. We beseffen de volgende morgen hoe dicht we de vorige avond elke keer bij de parking waren en toch steeds de verkeerde kant insloegen. Het stadje ziet er heel anders uit dan gisteren. Alle winkels zijn open en de brede winkelstraat lijkt veel smaller door de vele rekken die voor de etalages uitgestald staan. Toch nog enkele foto's maken voor de vrienden die jaloers thuis gebleven zijn en voor mijn blogje. De parking, die vinden we nu zelfs met onze ogen dicht.

En onze reis gaat 60 km verder naar de grote stad BRAUNSCHWEIG, stad van Heirich Der Löwe die hier in de 12de eeuw zijn residentie bouwde. Aan de rand van de stad ligt de gezellige en mooie gratis camperplaats (stroom 1€/8u en sanistation) in het Burgerpark aan de Theodor-Heuss-Straße. De reden waarom we deze stad bezoeken is door de slogan in de brochures "Es werde Licht". Dit trok onze aandacht en zodoende belanden we hier voor een kunst- water- en lichtshow. Dit is sinds het jaar 2000 de 3de editie.  Het is nog vroeg in de namiddag en we genieten van het warme zonnetje naast de motorhome met zicht op het mooie aangelegde park. Als het donker wordt trekken we het park in opzoek naar de lichtbronnen langsheen de Oker, de rivier die de stad omringd. Alhoewel we ze niet allemaal gezien hebben was het toch de moeite, zoals o.a. lichtbollen met muziek op het water, een waterfontein waar je kan instaan zonder nat te worden en nog van alles. Bakker en andere benodigdheden zijn in de buurt maar de stad zelf is wel een eindje wandelen, dat ondervinden we de volgende dag. En wat een drukte, niet echt gezellig maar toch zijn er mooie gebouwen en pleinen. Het symbool van de stad is de bronzen leeuw die statig op de burgplatz staat. Hier vinden we ook het Tourist-Info zodat we onze weg vinden langsheen de toch nog talrijke middeleeuwse gebouwen. Zo komen we te weten dat in de 12de eeuw de oorspronkelijk Burg Dankwarderode en de Dom gebouwd werden maar dat de Burg in 1887 aan de hand van archeologische opzoekingen terug werd heropgebouwd. De Dom is één van de weinige gebouwen die de 2de WO heeft doorstaan. Iets verder komen we het statige Rathaus tegen met zijn 61m hoge toren en het onlangs gerestaureerde Residenz-Schloss met boven op het dak de Quadriga (9 m hoge paardengespan met Stadtgöttin Brunonia) met uitzichtplatform. Langsheen de voetgangerszone wandelen we naar de andere kant van de stad naar de Altstadtmarkt met de St. Martinikirche, het oude Zoll- und Landwehrhaus en het oude Rathaus. De stad is een ware winkel- en cultuurstad maar voor ons een beetje te druk. Enkele passen verder stappen we in een oase van groen en komen we terug aan de motorhome. Na een grondige sanibeurt rijden we de stad en na een 15 km verder komen we op het volgende punt. 


Bijlage :
Stadsplan met bezienswaardigheden : http://www2.braunschweig.de/mittelalterweg/
Braunschweig : http://www.braunschweig.de/kultur_tourismus/stadtportraet/index.html

Eén van de interessante dingen, zoals op onze vorige reizen in Duitsland, is hier ook de mogelijkheid om 's avonds met de nachtwachter op stap te gaan. Elke vrijdag (april t/m december) afspraak op de brug van het slot om 19.55u. En wij waren present. In klederdracht en met zijn speer, lantaarn en hoorn komt hij ons begroeten en neemt ons mee op zijn ronde door de stad en vertelt over zijn vorig leven hoe hij als nachtwachter de stad moest beveiligen. Hij laat ons de mooie kantjes zien in het avondlicht en heeft op elke hoek een verhaal. We leren hier ook hoe we de vakwerkhuizen kunnen onderscheiden in ouderdom en eindelijk weten we nu ook de betekenis van de teksten op de huizen. (Niet alle teksten zijn volledig van letters maar daar is een logische uitleg  voor : De mensen die de letters moesten schilderen konden niet lezen of schrijven maar kregen de sjablonen mee om de letters in de juiste volgorde te schilderen. Ze begonnen langs de rechterkant maar eens in het midden beseften ze dat er niet genoeg plaats was voor alle letters en lieten ze er enkele tussenuit. Voor hun was er toch geen verschil.) Ook de stadskerk schrijft geschiedenis. Deze werd ingewijd in 1308 als katholieke kerk maar door de jaren heen vervangen door de Evangelisch kerkgemeenschap. Tweemaal per dag bestijgt nu nog altijd de torenblazer de 74,5 m hoge toren en blaast zoals in vroeger tijden een Choral in alle vier de windstreken. Op het plein voor de stadskerk, dat vroeger de "Steckelbahn" werd genoemd en als veld voor ridderspelen  diende, wijst hij ons het in pleister ingebed hoefijzer aan dat herinnert aan de dodelijk afloop van één van de hertogen. Men zegt dat het aanraken geluk brengt. Op de hoek van het plein en de Kalandgasse, één van de mooie steegjes, bevindt zich de oude Hof-apotheek. En zo wandelen we bijna twee uren rond en na afscheid genomen te hebben weten we nu hoe het hier vroeger was en welke herinneringen hier aan bewaard gebleven zijn. 

We hebben hier nog niet alles gezien maar dat is voor een volgende keer. Een reden om nog eens tot hier te komen.

Bijlage : http://www.celle-tourismus.de/home/kultur/fuehrungen-celle.html

Stadsplan met bezienswaardigheden (pdf)

Na een rit van ongeveer twee uren en een 100 km. verder komen we aan op een belangrijk punt van onze reis. CELLE. Volgens de brochures één van de mooiste stadjes van Duitsland. Een gratis camperplaats vinden we op de Schutzenplatz aan de Hafenstrasse. Dit is een immens groot plein achter de grote parkeerplaats, waar ook de sani staat. Het stadsbeeld wordt bepaald door het in 1292 gebouwde hertogelijke slot en de aanleg van de hoofdstraat. Jaren later volgden de andere straten en zo ontstond Celle en is nu een belangrijke winkel- en kongresstad. De oudste gebouwen o.a. het slot, het oude Rathaus en de stadskerk dateren van de 15e eeuw en in de oude stadskern zijn er meer dan 500 vakwerkhuizen, gebouwd tussen de 16e en de 18e eeuw, te bewonderen. Het hertogelijkslot, dat door de jaren in verschillende stijlen werd aangepast, herbergt de slotkapel waar de inwoners nog steeds hun ja-woord kunnen geven, het slottheater dat het oudste nog bespeelde theater is van Duitsland en de heringerichte woonvertrekken van de laatste hertog. Dit alles volgens de brochures maar nu is het werkelijkheid. Op enkele minuten staan we al in het slotpark en starten onze rondgang in de hoofdstraat bij de toerist-info. Met stadsplan in de hand trekken we de gezellige straatjes in. Niet alleen de erkers en de bovenverdiepingen zijn mooi om aan te zien ook de benedenverdiepingen kunnen ons plezieren. Winkels en terrasjes, er komt geen einde aan. Met fotoapparaat in de ene hand en onze gekochte spullen in de andere hand trekken we verder door de charmante steegjes. In de Rundestrasse komen we iets raar tegen : vijf sprekende lantaarnpalen die de voorbijgangers het reilen en zeilen van het stadje verkondigen. Moe en niet uitgesproken geraken van het geen wel allemaal gezien hebben gaan we terug richting parking. We zijn hier nog niet direct weg. We gaan hier nog wat blijven.  

Bijlage : http://www.celle.de

En we gaan verder naar onze volgende stopplaats RINTELN. Daar aangekomen rijden we de Weserbrucke over en zoeken de gratis camperplaats (stroom 0,50€ p/kw) op in de Dankerserstrasse aan de oever van de Weser. Als we de plaats oprijden beseffen we dat etenstijd al bijna voorbij is en dat waarschijnlijk de winkels gesloten zijn. Al vlug hebben we de oplossing gevonden in een eethuisje niet ver van de parking. Frietjes met kip om mee te nemen. Tafel en stoeltjes buiten en we laten het ons smaken. En dan op verkenning.  Van op de camperplaats ben je te voet langs het water en de biergarten over de Weserbrug direct in het centrum. Het stadje zelf stelt niet zoveel voor. Het marktplein is wel 's avonds een gezellig pleintje met vele horecazaken en terrasjes. Maar vandaag niet voor ons bestemd want de champagne staat in de motorhome te wachten om ontkurkt te worden. Ja, 21 juli dat moeten we hier toch ook vieren. Na een rustige nacht eerst en vooral een bakker opzoeken en nog wat slenteren door het stadje. Al het nodige ingeslagen, zelfs nog meer dan wat we nodig hadden, maar wat kan je anders doen als er zoveel moois in de winkels ligt te lokken en we zijn weer op weg naar een volgende standplaats.



Bijlage :
Panoramabilder
https://www.westliches-weserbergland.de/rinteln-orte

Na een rustige nacht, alhoewel het een drukke parking is, zetten we onze reis verder naar het historische HAMELN.  Via de B1, een trip van 70 km, zoeken we de camperplaats op. Adres : Hannes Weserblick, Ruthenstrasse 14. (betalend 8 € /24u met sanizuil en stroom 1€ /8u) De Weserblick die is er wel maar niet op de parking.  Een mooie standplaats, goed gelegen maar het uitzicht is minder. Via een mooi fiets- en wandelpad langsheen de Weser ben je op enkele minuten in het centrum. Hameln is vooral gekend door het sprookje "De rattenvanger van Hameln" van de gebroeders Grimm die ooit alle kinderen van Hameln met z'n fluitspel weglokte naar een grot, waar ze voor altijd verdwenen. Volg de rattensporen op de voetwegen en je komt op bijna alle belangrijke punten van de stad. Alle beziens-waardigheden liggen hier dicht bij elkaar op loopafstand. De oude binnenstad wordt op het ogenblik van ons bezoek gesaneerd en gerestaureerd. We wandelen in het spoor van de Rattenvanger door de grote winkelstraat en de kleine steegjes en laten de charme en atmosfeer van de stad op ons inwerken. Alles staat hier in het teken van de rattenvanger. Aan de Osterstrasse liggen mooie gebouwen zoals o.a. het Hochzeitshaus, het vroegere feestgebouw van de burgerij, waar je van mei tot september op woensdag een openlucht musical "Rats" kan bijwonen telkens om 16.30 u en op zondag om 12.00 u het "Rattenfänger-Freilichtspiel. Het klokkenspel van het rattenvanger uurwerk, dagelijks om 13.00 en 17.30 u, is spijtig door werken tijdelijk stil gelegd. Wij blijven hier nog een een dag langer voor de musical, een spektakel van ongeveer een uur dat het verhaal van de rattenvanger voorstelt.

Bijlagen:                                                                                                 http://www.hameln.de/tourismus/index.htm

http://www.725-jahre-rattenfaenger.de/flash/index.php?lang=de