Archief

Verder langsheen de kustweg, enkele 100 meters verder, stoppen we even bij het “Leclerc monument” geflankeerd door enkele militaire voertuigen.  We wandelen nog even de duinen in tot op het strand.

Een 5 km verder langsheen de kustweg en dan linksaf op de D269 bevinden zich nog enorme kazematten. Volg de borden 'Batterie de Crisbecq' en verder landinwaarts de 'Batterie d' Azeville.  Deze bezoeken wij niet maar zoeken een rustig plaatsje op voor een dagje rust, zee en zon.

Eventjes weg uit al dat oorlogs geweld vinden we een ideaal plaatsje aan het strand van Quinéville. Geen officiële MH plaats maar wel gedoogd. In het dorpje zelf is niets te zien uitgezonderd het Musée de la Liberté (over het leven van de Normandiërs tijdens de oorlog).

Al zoveel zee gezien en mijn voeten er nog niet in nat gemaakt ! En zo gezegd zo gedaan. Pootje baden !

En de rest van de dag geen cultuur maar platte rust op het strand. 

En dat dagje rust heeft ons goed gedaan !

Nog één iemand mag niet ontbreken op onze oorlogsroute en dat is parachutist John Steel in St.-Mere-Eglise.  Een dorpje dat bekend werd in de nacht van 5 op 6 juni 1944, tijdens de Landing van de Amerikaanse luchttroepen. Door een hachelijke sprong bleef hij met zijn parachut hangen aan de kerktoren vlakbij de klokketoren. En hij hangt er nog steeds ! (‘t Is wel een levensechte pop en diens parachute die er nu hangt voor de toeristen)

Recht tegenover de kerk bevind zich het Airborne Museum waarvan de daken de vorm van een parachut voorstellen.  Hier staat ook een kilometerpaal “00”.

Op de grote parking naast het kerkplein, placeren we ons voor de nacht. Deze is tijdens de dag gratis maar ’s nachts te betalen.

Het kerkplein werd nadien beroemd door de film “The Longest Day”.  

Er is hier in de omgeving en noordwaarts nog zoveel te bezichtigen maar wij trekken verder en zoeken de overkant op van het schiereiland. Geen oorlogstoestanden meer (voorlopig) maar op zoek naar andere cultuur op Contentin.  

Voor diegene die nog meer willen weten en bezichtigen raad ik U de website aan van Pieter Jutte  www.strijdbewijs.nl .  Een heel goede en duidelijke beschrijving van de gebeurtenissen met de volledige route. Deze site was een grote hulp bij het plannen van onze reis.

Met dank aan Pieter : Bedankt voor de lovende woorden in mijn gastenboek en dat er een link op jullie leuke pagina's komt. Ik wens jullie nog vele prachtige en veilige kilometers toe in jullie camper. Groeten van Pieter Jutte, Andijk www.strijdbewijs.nl

Nota van Pieter : Alle Normandië pagina's zijn ge-updated (maart 2023)

Via Carentan en Coutances (D971) bereiken we de westkant van Contentin en zoeken de MH-plaats op in Granville. Deze bevindt zich in het oude stadsgedeelte (Haute ville) aan de achterkant van het Zee-Aquarium en vlakbij de Phare du Roc.  Mooie plaats voor 5€ per 24u met service en electriciteit. (prijs in 2005)

Aan de voorkant van het aquarium heb je een heel mooi uitzicht op de haven en de benedenstad.  

Via trappen komen we beneden aan de haven. Rondom het oude stadsgedeelte liggen hogere versterkte wallen. Een mooie plek om te wandelen. Via La Grand Porte, doorheen Le Vieille Ville met zijn Remparts, komt men direct in het nieuwe stadsgedeelte met zijn winkelstraatjes. Tijdens deze wandeling ontdekken we ook de Rue Dior en iets verderop het Musée Christian Dior, het geboortehuis van deze beroemde couturier.

Vandaag is het marktdag maar deze stelt niet zoveel voor.  Een wandeling door de winkelstraatjes en langsheen de haven bekoort ons veel meer.

Niet veel tijd meer te verliezen, want de dagen vliegen voorbij en na een rustige nacht en de broodnodige voorzieningen voor ons en de MH zijn we weer vertrokken.  

De route leidt ons via Saint Pair sur Mer en Saint Jean Le Thomas naar Avranche, waar we een kort bezoek brengen aan Le Jardin Des Plantes.  Deze is gelegen aan de ring rond de stad en naast de nieuwe aangelegde MH service.

Een mooie planten- en bloementuin met een fantastische uitzicht op de Baie du Mont Saint Michel.  

Dankzij een veelbewogen verleden bezit de stad een aanzienlijk erfgoed: vestingtoren, stadsmuren en verscheidene kerken waar o. a. de Basiliek St Gervais.

In de verte zie je de rots met zijn abdij liggen en zou je denken dat we er niet zover vandaan zijn. 

De werkelijkheid is wel anders.  Het is nog een hele rit vooraleer we de D976 oprijden op weg naar Le Mont Saint Michel.  En dan nog de tegenslag dat de baan is afgesloten door het opkomende getij.

Iedereen (zelfs de personenwagens) moet op het grasveld een paar km van de abdij vandaan. Dit is voor ons niet de eerste keer.  Deze tegenslag hadden we een paar jaar voordien ook al.  

We besluiten dan maar van het uitzicht en de zonsondergang te genieten met een lekker wijntje en morgen onze benen te strekken en de lange wandeling te trotseren.  

Na een toch rustige nacht trotseren we de afstand. De rots is vandaag volledig omringd door water en van de parking zie je alleen nog maar de bordjes boven het water uitsteken. De baai van de Mont heeft de sterkste getijdenverschillen van Europa. Ze zeggen dat de vloed in de Baai van de Mont Saint-Michel opkomt als een paard in galop. En ook al is dat een tikje overdreven, toch heeft het water meestal een snelheid van ongeveer 6 km/u!

Beetje geschiedenis over de berg : de monniken die zich hier in de middeleeuwen vestigden hebben de plek uitgekozen vanwege de ligging in zee. Ze bouwden er een van de opmerkelijkste bouwwerken uit de kerkelijke geschiedenis. Het begon allemaal met de bisschop van Avranches. Hij zou in 708 een heiligdom hebben opgericht op de Mont-Tombe nadat de aartsengel Michael er drie keer verschenen was. De rest is geschiedenis…

Vandaag de dag kunt u de hele baai overzien vanaf de abdij. Letterlijk en figuurlijk het hoogtepunt van het bezoek! 

Vandaag en zoals op andere dagen steeds veel volk hier.  We blijven er niet te lang, hebben het toch allemaal als eens gezien en bij onze terugtocht zien we dat het water al voor een groot gedeelte de parking verlaten heeft.

Update : Na jarenlange werkzaamheden heeft de Mont zijn oorspronkelijke karakter teruggekregen: het rotsige eilandje ligt weer prachtig in het water. De nieuwe parkeerplaats (P8) ligt op 2,5 kilometer van de Mont Saint-Michel. Gratis pendelbussen brengen u tot op 400m van de Mont.

Na de nodige boodschappen te hebben gedaan in het grootwarenhuis in Pontorson (op de parking is ook een MH service) trekken we terug richting Noord.  

Bij de opzoekingen voor ons reisplan heb ik een aantekening gemaakt op de kaart voor een bezoek aan de watervallen (Cascade) van Mortain en daar we toch in de buurt ervan komen besluiten we even te stoppen en deze op te zoeken.  Nabij de kleine watervallen is een parking voor MH voorzien met service. 

De grootste waterval in West-Frankrijk ligt bij Mortain. De Grande Cascade is meer dan 20 meter hoog. Even verder langs het pad ligt de Petite Cascade. Deze laatste ligt in een diepe, door de Cançon (zijrivier van de Cance) uitgeslepen kloof en bestaat uit meerdere kleine watervalletjes.

We maken een leuke wandeling langs La Petite Cascade. Er zou een wandelweg zijn van daaruit naar la Grande Cascade maar die hebben we niet gevonden. Ook de omgeving van Mortain zou beladen zijn met legendes, waarin koning Arthur, feeën, kabouters en bosgeesten de hoofdrollen spelen maar die kwamen we ook niet tegen. We blijven hier niet maar rijden verder.

Via de D577 langsheen Viré (ook MH service) richting Caen met onderweg een grote omleiding, door een reden die we niet kennen, besluiten we terug de kust op te zoeken en daar een slaapplaats te vinden.

Onze stop wordt Quistreham, middeleeuwse stad, haven en het Riva Bella-strand. Tevens gelegen op de route van de D-Day-landingsstranden.

Niet de off. MH-parking want die staat vol, maar we vinden wel een plaatsje op de grote parking aan het casino en vlakbij het strand.

Het Riva-Bella-strand van Ouistreham is een geklasseerde badplaats die bekend staat als de 'Parel van de Côte de Nacre' (parelmoer). Het ademt de sfeer van weleer uit met eindeloze zandstranden langs het Kanaal, prachtige belle époque- en art-decovilla's, houten badhuisjes en zacht glooiend strand. Er zijn fantastische uitzichten vanaf de vuurtoren als je de 171 granieten treden naar boven klimt. 

Na het eten nog een wandeling door het stadje en de afvaart van de veerboot naar Portsmouth uitgewuifd. Ouistreham is slechts 5 uur met de boot van Portsmouth verwijderd.

In Ouistreham wordt dagelijks heel vroeg een vismarkt gehouden. Vriendelijke standhouders stapelen de dagvoorraden op, inclusief de heerlijkste sint-jakobsschelpen - waar dit gebied beroemd om is.

Maar die hebben we verslapen.

De volgende dag stappen we nog even terug in de na-oorlogse-cultuur.  

Over het Caen kanaal en de Orne liggen twee bruggen. De eerste is de beroemde Pegasus brug. De brug verkreeg de naam Pegasus, omdat de Britse luchtlandingstroepen het vliegende paard Pegasus als schouderembleem hadden.

Daar onze verdere route over de vernieuwde Pegasusbridge loopt maken we nog een korte stop bij het Pegasusmuseum.  De originele brug is begin jaren-90 vervangen en staat nu geheel gerestaureerd in het museum. Duidelijk zijn de gaten en deuken van een Duitse bom aan de achterzijde van het contragewicht te zien. De brug over het kanaal van Caen werd het best bewaakt, maar de aanvalstroepen overmeesterden het kleine garnizoen bij verrassing. De brug over de Orne was slechts bewaakt door een kleine eenheid en werd overmeesterd zonder ook maar een schot af te vuren. 

Het museum (bekend als Memorial Pegasus), ligt tussen de twee bruggen en herdenkt deze moedige acties.

Ook is hier een gerestaureerde Bailey brug te vinden en een replica van een Horsa zwever.

In Ranville kan men ook nog het militaire kerkhof bezoeken en iets verderop de Batterij de Merville, maar vandaag moeten er wel nog wat km’s gereden worden want we willen op onze terugweg naar huis nog enkele dagen vertoeven aan de kust.

Bij het binnenrijden van Deauville besluiten we, indien er nog plaats is op de MH service, nog een flinke wandeling te maken doorheen het stadje en langs het strand.  

Onze medereizigers kennen het stadje niet en een bezoek hiervan mogen we hen niet beletten.  Zijn 500^ste foto wordt hier vandaag genomen. (en er volgen er nog meer).

Terwijl wij onze cultuur nog wat opladen sluiten we onze Moby aan de voorziene electriciteit op de MH-parking.  Even slenteren door de winkelstraatjes. Je vind je er een massa winkels: alle grote merken zijn hier vertegenwoordigd. En een wandeling langs het strand over de houten promenade, de nostalgische Les Planches. De strandcabines dragen de namen van de filmsterren die ooit Deauville bezocht hebben, en dat zijn er veel!  Ook de typische paraplu’s op het strand zijn een blik waard.

Het casino behoort tot de beroemdste casino’s van Europa. 

Geschiedenis : Deauville was vroeger een boerendorp op een heuvel en omringd door moerassige weilanden, waar het vee graasde. Het leek helemaal niet op de charmante, luxueuze badplaats van nu. In 1858 bedacht de hertog van Momy, dat Deauville een mooie badplaats zou kunnen worden met een treinverbinding vanuit Parijs. Hij liet een aantal villa’s bouwen en er werd een paardenrenbaan aangelegd. Na de 1^ste WO werden de eerste hotels en het casino gebouwd en ontstond er een echte luxueuze badplaats. Wie een gokje waagt, kan hier terecht.