Archief

Terug over de Pont de Nomandië, waar we in Le Havre de weg even kwijt waren (verscheidene kilometers door industriegebied en niet weten langs waar eruit geraken) belanden we dan toch in Fécamp waar de MH-parking volledig bezet was.

Dan maar eens gaan zien in Yport. Langsheen niemandsland maar wel een goede weg komen we in het dorpje, maar de off. MH-plaats bij de kerk staat ook helemaal vol.  Een andere parking moet je daar niet zoeken want het dorpje is maar een zakdoek groot en volledig volgebouwd.

We rijden dan maar over de D925 richting Dieppe en vinden een gedoogde parking in Cany Barville (rustige parking op de weg richting Le Lac de Caniel)

Het stadje, gelegen tussen de Durdent-rivier en zijn zijrivier, heeft een meer en twee beekjes die het stadscentrum doorkruisen.

Tijdens onze avondwandeling, langsheen het riviertje, met zijn verlichte oude dammen en bruggetjes, komen we op het marktplein. Morgenvroeg fototoestel mee als ik naar de bakker ga want er zijn hier mooie hoekjes te fotograferen.

Zo gezegd zo gedaan. Na het ontbijt inpakken en verder.  Hopelijk stopt de regen die deze nacht begonnen is.

We komen nu in het kuststadje Veules Les Roses, volgens mij (en de gegevens via internet) zeker de moeite waard om in rond te vertoeven.   

Onze overnachtingsplaats vinden we bij camping les Mouettes.  

Maar de regen is nog steeds van de partij. We laten ons toch niet tegenhouden door het weer en beginnen aan onze tocht, naar beneden richting zee.

Het oorspronkelijke vissers- en weversdorpje werd omgetoverd tot een modern vakantieoord en pleisterplaats voor artiesten. De 'Veules', het kleinste riviertje van Frankrijk, ontspringt, en vloeit hier dwars door het stadje en mondt hier uit in zee. Langs het pad komen we langs prachtige Normandische boerderijen met rieten daken, langs beeldschone rozentuinen en langs watermolens die getuigen aan het verleden.

Kletsnat komen we terug aan de MH, maar een warme douche zal nu zeker deugd doen.

De volgende morgen is het zonnetje er weer terug en kunnen we onze wandeling door het charmante stadje verder zetten.  De wekelijkse markt pakken we er nog bij. Met het plannetje van de toeristische dienst volgen we nogmaals de hele route langsheen het riviertje en over de  kleine bruggetjes. 

Bij het binnenrijden van Le Tréport laat een SMS berichtje ons weten dat onze vrienden in Berck sur Mer aangekomen zijn en we besluiten om daar nog enkele dagen met hen te vertoeven.

Die hebben er kennis gemaakt met andere MH fanaten en het worden nog enkele gezellige dagen met deze bende.

Maar onze vakantie loopt stilaan ten einde en wij spreken af om nadien nog contact te houden.

Verder richting België langs de mooie route (D940) van de Cote D’Opal.  

Langsheen Les Dunes de la Slack, de charmante vissersdorpjes Ambleteuse en Wissant. 

Deze kust is één van de meest drukke scheepvaartsroute ter wereld. Onder het waakzame oog van het Cross, het regionale toezicht- en reddingscentrum dat zich op Cap Gris Nez bevindt, wordt alles in goede banen geleid.  Hier mondt ook het kanaal uit in de Noordzee.  

We maken een korte stop bij Cap Blanc Nez. Op een hoogte van 134 m krijg je een panoramisch uitzicht op de verschillende landschappen. De witte kliffen aan de overkant zijn nu duidelijk te zien (30 km).  

We komen er ook te weten dat de parking boven op het platform aan het Dover Patrol (gedenkteken voor de oorlogsinspanningen van de patrouilles uit Dover tijdens de 1^ste Wereldoorlog) zal verdwijnen.

Via de D940 komen we aan in Calais waar we de MH service benutten. Nog even de benen strekken en verder richting Noord Frankrijk.