Dinsdag 4 december 2007
Eerste verhaal
De eerste verhalen zijn binnen
dat doet deugd
en nu maar afwachten hoe anderen er over denken,
al word in deze nog geen raad gevraagd maar toch
Anoniem
Hoe denk jij hierover?
DEZE BLOG STAAT ONDER BEHEER VAN H.V.DIASPORA
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Donderdag 29 november 2007
Ouderenmishandeling
Ouderenmishandeling
Bij ouderenmishandeling wordt vaak gedacht aan lichamelijke mishandeling zoals slaan, schoppen en knijpen, bij een oudere persoon (vanaf ongeveer 55 jaar en ouder). Er zijn echter ook andere vormen van mishandeling mogelijk zoals psychische mishandeling, verwaarlozing, (financiële)uitbuiting, seksueel misbruik en of het beperken van rechten van ouderen. Oudere mensen worden vaak kwetsbaarder en in toenemende mate afhankelijk van anderen. Als gevolg hiervan zijn de meeste ouderen veel minder in staat om zich tegen mishandeling te verzetten. Op deze website worden informatie en oplossingen aangedragen om oudermishandeling te voorkomen en te verminderen. Er is wel degelijk wat aan ouderenmishandeling te doen.
Ontspoorde zorg
Soms is bij ouderenmishandeling sprake van ontspoorde zorg. Dit is het geval als een mantelzorger de grenzen overschrijdt van goede zorg. Dit kan komen door onmacht, frustratie, onwetenheid of overbelasting. Hierbij is niet altijd duidelijk wie de dader en wie het slachtoffer is en wanneer een normale zorg relatie is overgegaan in mishandeling. Er is geen sprake van opzet en beide partijen zouden het graag anders zien.
Grijs gebied
Alle vormen van ouderenmishandeling zijn grensoverschrijdingen. Voor een deel is voor iedereen duidelijk waar die grenzen liggen. Voor een ander deel zijn ze persoonlijk. Wat de één normaal vindt, accepteert de ander niet. Dat persoonlijke aspect, speelt bij ouderenmishandeling een grote rol. Het betekent dat er een groot grijs gebied is, waarin het niet bij voorbaat duidelijk is hoe een situatie ingeschat moet worden. Is er werkelijk sprake van ouderenmishandeling? Hoe ernstig is de situatie? Moet er ingegrepen worden?
Voor vragen met betrekking tot de aanpak van ouderenmishandeling in Twente, kunt ue-mailen met de projectleiding:
mevrouw G. Parel, wg.parel@mediant.nl
mevrouw B. Duzijn, bm.duzijn@mediant.nl
Woensdag 28 november 2007
Hallo allemaal
Hallo allemaal, ik hoop dat ik antwoord/tips kan krijgen ik weet het niet meer.
Ik heb papieren gekregen voor aanvraag WIA. Ik ben druk bezig om weer aan het werk te komen. Heb een zware operatie achter de rug.Loop ziekenhuis in en uit om weer terug te komen in de maatschappij.
Nu ben ik vandaag bij de commit geweest de bedrijfsarts was zo negatief kan u wel stofzuigen, ik zei in huis moet ik het in ettappes doen. Dan kan u ook niet aan het werk. Ik zei maar op het werk lopen er meer mensen die het wel kunnen doen dan kan ik wel wat anders op dat moment gaan doen. Hij was me vergeten al 4 maand ik heb op een gegeven moment maar eens gebeld zo van ik wil graag wat proberen te doen. Ik heb de vraag wel 5 keer gehoord vandaag mevr wat kunt u nog op uw werk en wat denkt u nog te kunnen. En ik heb als enige antwoord ik weet het niet als ik het niet probeer weet ik het niet. Ik heb het gevoel bij hem dat hij samen speelt met de baas. Er moeten papieren komen van mijn baas die ik ook naar de UWV moet sturen nou mijn baas hoeft niets in te sturen. Terwijl ik weet dat hij bij de commit het laagste heeft afgesloten wat ze voor hem doen.
anoniem
Mijn baas heeft zich al vanaf vorig jaar dec niet laten zien of horen. Maar nu moeten de papieren klaar dus kreeg nu een telefoontje of ik de papieren even wilde invullen en dan weer opsturen naar hem.
Ik wil heel graag proberen wat ik op mijn werk nog kan, dit geef ik al een paar maand aan.
Ik heb bezoek gehad van reintegratie bedrijf, kreeg direct te horen met uw beperkingen word u niet afgekeurd. Ik zei ten eerste wil ik dat niet eens en ten tweede hoe weet u nu wat ik voel.
Ik word zo onzeker over het hele gebeuren ik weet me geen raad meer wat en hoe ik het beste wat kan doen.
Heeft iemand voor mij een antwoord een mens kan veel hebben zeg ik altijd maar het houd voor mij nu wel eens op.
Dinsdag 27 november 2007
Poesje
|
Arm klein poesje Ik opende mijn ogen en zie mijn mama die warm is en dikke tepels heeft. Ik speel met mijn broers en zusjes, we grommen en bijten elkaar en hebben vreselijk veel lol. Ik ben Gelukkig! Ik kan al springen en wippen en blaffen wanneer er vreemde mensen komen die mij oppakken en meenemen naar hun huis. Alles ruikt daar vreemd en ik voel mij onwennig, maar de kinderen leren mij allerlei wilde spelletjes en dat is fijn. Ik mag in hun pantoffels bijten, op hun bed liggen, ze spelen trekspelletjes met me en de hele familie lacht vreselijk als ik grom. In de tuin jagen we achter elkaar aan en dan mag ik in hun broekspijpen bijten en hun benen. Ik mag alles doen wat ik wil; ze gieren het uit als ik tegen hen opspring. Ik ben Gelukkig! Ik krijg nieuwe tanden en word groot en sterk. Als ik nu tegen hen opspring, vallen ze soms om en huilen en dan zijn de grote mensen boos op me en roepen hard. Als ik nu lekker ruikende pantoffels vind en die stuk bijt, pakken ze hem af en ze slaan me ermee en roepen hard. Als ze me van het bed afjagen en ik grom naar hen - want daar mocht ik toch slapen - roepen ze hard en jagen ze me de tuin in. Ik mag niet meer in huis, niet spelen met de kinderen. Ze sluiten me op in een kooi. Ik ben Ongelukkig! Ik begrijp niet wat me overkomt. Ik jammer, ik blaf, ik wil bij mijn mensen zijn. Ze laten me hier zitten. Het is verschrikkelijk altijd alleen te zijn. Ik word gek. Als ik iemand uit het huis zie komen, hoop ik dat ze me komen halen en ik blaf en wip tegen de bedrading op. Dan roepen de mensen hard en soms gooien ze water naar mij. Ik zit dagen, weken in mijn kooi, ik heb het te warm, ik heb het te koud. Waarom zit ik hier? Ik wil eruit, ik wil niet alleen zijn. Ik blaf en ik jammer. Ik ben Ongelukkig! Nu zit ik hier in een vreemde kooi tussen andere kooien met vele honden erin. We jammeren en soms komen er mensen en kijken naar ons van achter de tralies. Ik vertrouw niemand meer, ik zit achterin mijn kooi en weiger hen te bekijken. Ze blijven nooit staan voor mijn kooi. Ik blijf hier zitten. Waarom zit ik hier? Daar komt een man met een lijn en een halsband in zijn hand. Is er dan toch iemand die mij wil? Hij neemt me mee, vele gangen door, naar een kamer waar het vreemd ruikt. Hij neemt een riem en snoert mijn snuit. Waarom doet hij dat, ik was toch niet van plan hem te bijten? Hij neemt me in zijn armen, wil hij dan toch vriendelijk zijn? Au, wat doet hij nu? Hij steekt iets in mijn vel. Ik kan mijn ogen niet meer open houden, ze willen dicht. Ze slapen, mijn ogen, ik slaap. Ik houd op verdriet te hebben omdat ik alleen ben. Ik houd op mij af te vragen wat het was, dat die mensen met mij voor hadden. Ik slaap en niemand doet me nog pijn, niemand roept hard, niemand .............. Denk na voordat u een puppy neemt. Ook puppy's worden groot en dienen opgevoed te worden. Laat uw puppy dit niet overkomen, denk altijd na! |
Anoniem
Dinsdag 27 november 2007
Hallo...
Hallo...
Ik ben een student die dit jaar afstudeerd met psychologie. Ik heb als eind onderzoek oosterse geneeskunde gekozen o.a. Qi-Gong.
Ik ga onderzoeken hoe efficiënt Qi-Gong is tov Angst!
Ik zoek mensen die ervaring hebben met Qi-Gong tov angst. Ik zou die gene graag 4 simpele vragen willen stellen (zoals heeft Qi-Gong je geholpen wat betreft angst)
Ik vind dat psychologie oosterese geneeskunde niet meer kan ontkennen en wil met mijn onderzoek een stempel drukken, wie helpt mij hiermee?
Mocht je ervaring hebben met Qi-Gong en angst of accupuntuur/kruiden en angst of meditatie en angst en sta je open voor 4 vragen (het blijft uiteraard anoniem) mail mij dan djolle11vedette@hotmail.com
Hopelijk tot snel
Groeten Djordje
Ik ben een student die dit jaar afstudeerd met psychologie. Ik heb als eind onderzoek oosterse geneeskunde gekozen o.a. Qi-Gong.
Ik ga onderzoeken hoe efficiënt Qi-Gong is tov Angst!
Ik zoek mensen die ervaring hebben met Qi-Gong tov angst. Ik zou die gene graag 4 simpele vragen willen stellen (zoals heeft Qi-Gong je geholpen wat betreft angst)
Ik vind dat psychologie oosterese geneeskunde niet meer kan ontkennen en wil met mijn onderzoek een stempel drukken, wie helpt mij hiermee?
Mocht je ervaring hebben met Qi-Gong en angst of accupuntuur/kruiden en angst of meditatie en angst en sta je open voor 4 vragen (het blijft uiteraard anoniem) mail mij dan djolle11vedette@hotmail.com
Hopelijk tot snel
Groeten Djordje
Dinsdag 27 november 2007
Welkom
Welkom
Begin maar met je verhaal.
Zet het in het gastenboek
en het word op de blog gezet
anoniem.
Misschien helpt je iemand
of niet maar je bent het wel kwijt,
daar gaat het om want wij zitten met veel
dat wij niemand kunnen of durven te zeggen.
Ik ben benieuwd,,,, Succes.
Liberty
Dinsdag 27 november 2007
Beste mensen,
Beste mensen,
Ik vind jullie website een heel goed initiatief. Ik ben mijn vader verloren toen ik 39 jaar was. Dat is nu vier jaar geleden.
Het gebeurde allemaal heel plotseling, hij was pas 67 jaar en nooit ziek. En van het ene moment op het andere was hij er niet meer. Ik dacht dat hij minstens 90 jaar zou worden. Hij genoot nog zo van het leven.
Als je het overlijden van een ouder meemaakt doet dat vreselijk veel pijn. Maar ik besef dat ik geluk gehad heb. Ik heb mijn vader 39 jaar mee mogen maken. Een groot aantal mensen heeft dat geluk niet. Sinds het overlijden van mijn vader begrijp ik veel beter wat kinderen moeten doormaken die al op zo'n jeugdige leeftijd een van hun ouders moeten missen of allebei. Dat moet erg zwaar zijn... als het al zo zwaar is in mijn geval. Ik weet dat mijn vader nog erg dicht bij mij is en dat hij verder leeft in een dimensie waar het leven goed is en waar het fijn is. Ik voel dat hij bij mij is, ook nu weer nu mijn zusje net haar derde kindje heeft gekregen. Het zou zijn zesde kleinkind geweest zijn... maar het gemis blijft.
Ik wens iedereen die een ouder of misschien twee ouders moet missen heel veel kracht en liefde toe.
Miriam van der Sangen