De Antwerpse Kempen Vandaag de heel grote test met de rit van Walter en Marleen doorheen de Antwerpse Kempen, over een afstand van 140 km. Eens benieuwd wat dat gaat geven met de huidige conditie en ook hoe het achterwerk het gaat uithouden want dat is toch ook nog niet al te veel gewoon. En uiteindelijk is die hele rit voorbijgegaan zonder noemenswaardige problemen. Ik heb mij dan ook beperkt tot het volgen in de wielen en dat scheelt toch al direct een slok op de borrel. Op het einde moest ik mij wel al eens oplichten en een beetje een andere positie op het zadel zoeken want die twee zitknobbels begonnen zich toch al redelijk te laten voelen. Maar alles bleef binnen de pijngrens. Komt het door het zeemvel in de koersbroek, of door de zalf die ik er had aangesmeerd, of een combinatie van beiden ? Laten we het maar op het laatste houden. Afstand = 141 km, Tijd = 6u21', Gem = 26,6 km/u, HR = 117/157, Kcal = 2788
Rustige duurtraining Na op TV naar de aankomst van de Scheldeprijs te hebben gekeken, snel de koerskledij aangetrokken en hup op het stalen ros. Mooi zonnig weer en op het terras achteraan een temperatuur van 15 graden. Maar gelukkig had ik toch mijn dikkere vest aangetrokken want eens op de fiets en in de open vlakte viel dat lelijk tegen. Een snijdende koude Oostenwind. En de benen voelden ook al niet echt goed aan, waarschijnlijk omdat ik de hele dag in de tuin had rondgekropen. En zoiets is niet bevorderlijk voor de spieren van en wielrenner want die zou normaal gezien moeten trainen en rusten. Maar maak dat moeder de vrouw maar eens wijs als die met allerlei plannetjes en karweitjes afkomt. Dus maar braafjes de tuin onderhouden en dan maar iets minder goede benen hebben om te fietsen. Daarom wordt het nu een extensieve duurtraining, rustigaan zonder in het rood te komen. Afstand = 57 km, Tijd = 2u16', HR = 121/153, Kcal = 1185
De eerste grote test Vandaag staat de eerste grote test op het programma. En na de perikelen van de voorbije weken begin ik eraan met een groot vraagteken. Vorige woensdag ging het vrij goed, maar dan wel slechts over 80 kilometers, waarvan ik het grootste deel alleen heb gereden op mijn eigen tempo. Afwachten dus. Maar gelukkig ging alles veel beter dan verwacht. Op geen enkel moment in de problemen gekomen en ook nooit in het rood gereden. Dus dat is al een hele geruststelling. Maar het was ook al meteen van de eerste keer goed prijs: de door Sabientje voorspelde opklaringen in de namiddag maakten plaats voor grijze wolken met regen en zelfs een hagelbui. Plezant is anders maar eens ge in de polders zit is er van gaan schuilen niet veel sprake. Dus maar verder stoempen over de bij momenten zeer vuile polderbaantjes. Enkel na de rit en na het kuisen van de toch wel erg smerige fiets voelde ik wel enige stijfheid in de spieren maar dat zal wel normaal zijn zeker? Dus nu vol goede moed er verder tegenaan. Afstand = 106 km, Tijd = 4u10', Gem = 26,5 km/u, HR = 132/162, Kcal = 2474
Groen Licht Gisteravond naar de dokter gebeld voor de uitslag van de onderzoeken, en alles bleek in orde te zijn. Dus werd het licht op groen gezet om terug serieus te beginnen met de opbouw van de conditie. Want dat is nog altijd verrre van in orde. En met de rit van 100 km volgende zaterdag kan ik maar best ook vandaag al eens wat meer kilometertjes bollen. Kwestie van het terug wat gewoon te worden. Dus dan maar na de aankomst van Gent-Wevelgem het koersplunje aangetrokken en rond 17 uur vertrokken. Zo had ik dan toch al een 40 kilometers op de teller staan toen ik aansloot bij de groep. Uiteindelijk kwam ik terug thuis na 82 km, met een goed gevoel. Wel een beetje zere spieren, maar dat gaat wel terug over met een nachtje rust. Afstand = 82 km, Tijd = 3u10', Gem = 26,5 km/u, HR = 133/167, Kcal = 1984.
Gisteren, zondag, weer niet gaan rijden buiten, wegens de slechte weersvoorspellingen. Maar wat bleek, weeral verkeerd gegokt want de hele dag was het hier helemaal geen slecht weer. Dan zal het voor de volgende keer zijn, maar voor wanneer is die volgende keer ??? In de namiddag echt genoten van de Ronde van vlaanderen. Zo mogen alle koersen zijn in het vervolg. Spannend van begin tot einde, met tussenin voldoende spektakel met hagelbuien, valpartijen en andere interessante zaken die het kijken op TV zo interessant maken. Alleen de echte sfeer mist ge wel op die manier. Vandaag maandag heb ik dan mijn moed nog eens samengeraapt en ben ik terug op de fiets gekropen, maar wel weer binnen want buiten was het toch maar een gure wind. En deze keer ging het niet zo vlotjes en heb ik wel moeten doorbijten om niet al na 45 minuten te stoppen. Misschien was dat wel een gevolg van mijn werkzaamheden in de tuin deze voormiddag, want onkruid wieden en gehurkt of op de knieën rondkruipen zijn nu niet precies de ideale bewegingen voor een fietser. Maar zoals gezegd heb ik dan maar doorgebeten en uiteindelijk toch nog een redelijke prestatie afgeleverd. Tijd = 1u16', HR = 139/160, Kcal = 851.
Slecht weer in de voormiddag, zelfs tot na 12 uur. Dan maar de beslissing genomen om niet te gaan fietsen, ook wel deels omdat ik een beetje schrik had van de nogal redelijk harde wind. En omdat de conditie nog helemaal niet op punt staat heb ik dan ook het risico niet genomen. En wat gebeurt er daarna? Inderdaad alles trekt open en de zon laat zich zelfs zien. Maar ondertussen zat ik ook wel al op de fiets, maar dan wel indoor. En dus maar proberen om op die manier terug een beetje op peil te geraken. En dat verliep eigenlijk wel vlotjes. Wel geen extra inspanning gedaan, maar enkel een duurtraining, zonder in het rood te gaan. Tijd = 1u30', HR = 143/164, Kcal = 1049.
Duizend bommen en granaten En dat is dan nog proper uitgedrukt want ik zou er veel liever een welgemeende vloek tegenaan gooien. Zondag aan zee op bezoek geweest en daar terug hervallen. Buikkrampen, terug opkomende diarree en zelfs koorts. Een mens zou van minder de moed laten zakken. Vandaag is het wel weer een ietsie-pietsie beter, maar om dan weeral op de fiets te kruipen en zware inspanningen te gaan doen is dat wel nog wat vroeg. Nu maar hopen dat het tegen volgend weekend nog wat verbetert, maar met de weersvoorspellingen ziet dat er ook al niet zo denderend uit. Ik zal dan misschien toch maar, zoals Luc dat zo mooi kan zeggen, een sabbatjaar moeten inlassen.
Zere Benen Eindelijk, na 4 weken terug op de fiets om buiten te gaan rijden. Maar wel met de vaste gedachte om zeker niet te forceren. Mezelf goed wegstoppen om zo weinig mogelijk wind te vangen en soepel ronddraaien, dat was de boodschap. En dat is vrij aardig gelukt, alleen werd de afstand op het einde toch wel wat veel. Maar ja, eens ge op het verste punt gekomen zijt, moet ge ook nog eens die volledige afstand terug naar huis en daar kneep het schoentje wel een beetje. Of beter gezegd het kneep in de bovenbenen want de laatste 15 kilometers kreeg ik serieus zere benen, tegen de krampen af. Maar na een lekkere verkwikkende douche was de meeste pijn snel verdwenen. Gelukkig dat ik morgen niet moet gaan fietsen, want dat zou wel eens andere koek kunnen worden. En vermits ze ook al niet te veel goed weer voorspellen lig ik daar niet van wakker. Afstand = 79 km, Tijd = 3u07', Gem = 26,0 km/u, HR = 134/156, Kcal = 1973.
Herbeginnen vanaf NUL Vanavond eindelijk terug begonnen met de spinningles. Het was wel de laatste van dit winterseizoen, maar beter nog 1 les meenemen dan niets doen. En na mijn ziektes hier en op reis in Egypte is het dan ook weeral 4 weken geleden dat ik nog eens op een fiets heb gezeten. Overbodig om te zeggen dat het conditioneel peil op een zeer laag pitje staat. Dus dat wordt herbeginnen met opbouwen vanaf nul komma nul. Want eerst moeten al die pillen uit mijn lijf geraken en ook dat duurt zijn tijd. Ik zal dus mijn piek moeten verleggen, maar weet nog niet goed waar. Dat zien we dan later wel. Wat de spinningles betreft ging dat redelijk goed, alhoewel ik mij gewoon geconcentreerd heb op mijn hartslag en, buiten de laatste oefening, nooit boven de 145 hartslagen ben geweest. Tijd = 1u11', HR = 125/151, Kcal = 661.
Hier zijn we dan weer. Ik zou zeggen: "alive and kicking", maar dat is maar gedeeltelijk waar. Want de kleine kwaaltjes waarover enkele weken geleden sprake was, zijn verder geëvolueerd tot een echte griepaanval met alles erop en eraan. Door de antibiotica kreeg ik dan opnieuw een aanval van diarree (volgens de bijsluiter een normale reactie die stopt met het beëindigen van de kuur) maar die bij mij bleef voortduren, waardoor onze reis naar Egypte niet verliep zoals gehoopt. De wraak van de farao heeft wel degelijk toegeslagen. Nu terug thuis is de toestand iets beter, maar ik vrees dat de conditie op een heel, heel laag pitje zal staan. Dat zullen we morgen, bij de laatste spinningles, zeker wel ondervinden.