Wat was je altijd zo mooi aangekleed

 in je goede pak.

En nu sta je daar

misschien wel niet zo erg op je gemak.

Al je kleren liggen nu verspreid

 over de grond,  en maken de vloer

gekleurd,  rommelig en bont.

 En daar in het midden

 sta jij zo naakt en zo kaal.

 Maar je naaktheid en je kleuren

vormen samen een mooie verhaal.

 En als ik dan zachtjes

 mijn handen over je lichaam laat strijken

 bedenk ik dat je zelfs zonder kleren

   prachtig bent om naar te kijken.

 Zo sterk en stoer zoals je nu voor mij staat.

Jij die altijd geduldig luisterd,

als ik mijn problemen met je bepraat.

Jou zal ik nooit vergeten

en alles is aan je toevertrouwd.

 zo groot en krachtig als jij bent gebouwd.

Bij jou zwijmelde ik vaak in een wondermooie droom.

                    Mijn wondermooie boom.    

Met de parels in mijn hand.
Loop ik door het mooie land
Samen met jou hand in hand.
De weg ligt bezaait met schelpen
Ik wil jou helpen.
De pad is nog zeer lang.
Maar wees niet bang.
Ik ben bij jou.
Omdat ik van je hou.
Met de parels in mijn hand
En onze namen in het zand.
Hebben bij ons veel geluk gebracht.
Cupido kwam aan gevlogen.
En schoot een liefdes pijl door onze harten.
En god keek op ons neer.
En zegt jullie zijn de kinderen van de heer.
Jullie horen bij elkaar.
Want de engelen zongen voor ons een lied.
Vergeet al je verdriet,en geniet.

STILLE WATEREN HEBBEN DIEPEN GRONDEN

De slilte ontdekken

in een stormvloed van woorden

Praten,

 alsof  je  elkaar al jaren kent

Het zwijgen,

zeg maar niets dat is al veel

Wat je voelt,

is onvertaalbaar,

soms verhaalbaar

Maar wat betekenen woorden

als blikken veelzeggender worden???