Je denkt misschien,
dat je wat moet zeggen?
Je denkt misschien,
dat je me moet opvrolijken?
Je wilt me misschien
weer zien lachen en genieten?
Je denkt misschien,
dat je me moet troosten en adviseren?
Wat ik je vraag is dit:
\"wil je nog eens
en nog eens
en nog eens
luisteren naar mijn verhaal naar wat ik voel en denk?\"
Je hoeft alleen maar stil te zijn,
mij aan te kijken, mij tijd te geven
Je hoeft mijn verdriet zelfs niet te begrijpen
maar als het kan slechts te aanvaarden
zoals het voor mij voelt.
Je luisterend aanwezig zijn,
zal mijn dag anders maken.










