Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht


![]() |
in onbewaakte momenten
kun je het herkennen
als het heel even passeert
als het ergens voor het oprapen lag
ging ik er meteen heen
met handen vol kwam ik dan weer…
Hemelhoog opgooiend
in sombere lucht
dansend op de wind
in volle vlucht
reikend langs sterren
en hemellichamen
kwam het stilletjes op jouw weg
Al was het een klein beetje maar
zo af en toe
een kostbaar moment
genietend in het leven
zomaar gegeven
door vriendschap in wezen
om dag na dag te leven

![]() |
|
jij ziet de zon jij ziet de maan alleen een eind hier vandaan jij voelt dezelfde stralen van de zon jij ziet dezelfde ster als ik alleen hier ver vandaan Maar telkens ik naar de zon maan en sterretjes kijk ben ik heel dicht bij jou voor even... |
Als ik mocht kiezen uit vier woorden
Uit het dikste woordenboek
Dan koos ik geen parels of diamanten
Of een waardevol geverfd doek
Ook geen paleis of een kasteel
Een porsche of een luxe jacht
Ik koos eigenlijk niks materieels
Maar vier woorden teer en zacht
Fluisterend zal ik ze uitspreken
Wat ik in het boek kiezen zou
De vier simpelste woorden
Ik hou van jou
Met mijn ogen dicht lig ik op bed
niet kunnen slapen
alleen maar liggen denken en piekeren
me afvragen wanneer dit allemaal voorbij is
niet meer weten wat hier mee aan te moeten
vragen hebben waar ik maar geen antwoord op krijg
en denk het is beter dat ik zwijg
het is zo moeilijk
en ingewikkeld
willen lachen,
maar in tranen uit barsten
willen huilen,
maar beginnen met lachen
ik weet me geen raad
en vraag me af is het allemaal wel waard
met mijn ogen dicht lig ik op bed
wil ze open doen maar ben bang
bang om in een nachtmerrie terecht te komen
is weer te zien wat ik niet wil zien
ik blijf liever mijn leven lang in mijn droomwereld
mijn leven zoals ik het wil
dus ik blijf liggen op bed met mijn ogen gesloten
|
|


|

|
Heb jij dat nou ook,
dat niet alles ging, zoals je had gedacht.
Heb jij dat nou ook,
die gedachten van, "dit had ik nou nooit verwacht".
Je leven kiest steeds z`n eigen baan,
en voor je 't weet, zul je ook zijn kant opgaan.
Heb jij dat nou ook,
dat gevoel van,"ben ik wel goed bezig".
Heb jij dat nou ook,
dat je je afvraagd, "ben ik wel eens afwezig".
Kun je wel doen en laten wat jezelf wilt,
hoef je geen rekening met anderen te houden,
sta je daar weleens bij stil.
Heb jij dat nou ook,
dat je het soms zelf niet meer weet,
Heb jij dat nou ook,
dat je je doel in je leven soms vergeet.
Nou ik heb dat ook,
en dat is heus niet slecht.
Als je maar altijd voor het goede in jezelf vecht.
Nou ik heb dat ook,
dat gevoel van,
"mijn mening en opvattingen zijn niet altijd het zelfde als die van jou".
Nou ik heb dat ook,
die zelfde vragen, en soms drijf je jezelf in het nauw.
Ook dan verteld je hart je wat te doen met je gevoel.
Ook dan verteld je hart je hoe je je weg moet gaan naar je doel.
Nou ik heb dat ook,
dat gevoel van,"kan het niet sneller gaan".
Nou ik heb dat ook,
dat gevoel van,"er is nog zo'n lange weg te gaan".
Volg 'm met blije gedachten, en houd je hoofd koel.
Dan krijg jij ze ook, die gedachten van;
"ik kom er heus wel hoor, bij mijn uiteindelijke doel".

Om het vuur heen danst het leven.
Midden in het vuur sta jij, alleen
ik ren naar je toe en sla mijn armen om je heen
hou me vast ik laat je niet alleen
Om ons vuur heen danst het leven
onze deken zal het niet begeven
ik wil samen verder, voor altijd niet voor even
Gehavend stappen we uit de strijd
ís het de blinde die de lamme leidt ?
ik draai me zoekend om, en zie ik ben je kwijt
Om mijn vuur heen danst het leven
willen vreemden mij een deken geven
waar ben jij ? al is het maar voor even
In vuur en vlam sta ik en verder geen ?
wie zijn toch al die mensen om me heen
en voel hun teken niet alleen
Ik vecht en huil, ik duikel
het pad omhoog is steil, sta op en struikel,
struikel struikel struikel , Stop Sta op !
Sta op en proef het pad is zoet
in de verte herken ik een dovende gloed
vervolg mijn weg en denk een laatste groet.
Om het vuur heen dans ik altijd, niet even
bereid me in de cirkel te begeven
waar vuur is om leven te geven.
Ik heb het koud,
ik heb het warm.
Soms voel ik me rijk
en dan weer arm!
Ik lach, ik huil,
Ik kan er niet meer tegen!
Waar is mijn zekerheid gebleven?
Ik ril over mijn hele lijf
en voel die prop
weer in mijn keel,
ik ga weer beven!
k zal wel van de daken
willen schreeuwen:
\"IEDEREEN WIL TOCH\"
IN VREDE LEVEN\"!

Les van het leven. Er zijn momenten in je leven, die kan je aan niemand beschrijven. Er zijn momenten in je leven, waarop je alles weg ziet drijven. Op zo'n moment voel jij je zo alleen, je denkt:"Ik heb niemand meer om me heen". Ga dan terug naar je innerlijke kracht, en je leven heeft opnieuw weer pracht. Alles komt dan op zijn pootjes terecht, en je denkt:"Mijn leven is nog lang niet zo slecht". Ook al zit het dan soms tegen, het leven gaat nu eenmaal niet over steeds dezelfde wegen. Maar vergeet nooit, je leert hiervan, en je blijft die wegen volgen totdat je ze begrijpen kan. Ook al is het een moeilijke en harde les af en toe, en blijf je je afvragen:"Wat is het dat ik fout doe". Neem van mij aan, daar heeft het niets mee te maken, maar je innerlijke probeerd dan orde te stellen op zaken. Probeer er daarom van te leren en het te begrijpen, en je leven zal er alleen maar door rijpen. Ga verder met het nemen en geven, want alles is een les van het leven. |
Als je denkt
Als je denkt,
ik ben verslagen,
is de nederlaag een feit
Als je denkt:
\'k zal niet versagen,
win je op den duur de strijd.
Als je denkt:
ik kan het niet halen,
is de tegenslag op til
Want het overslagen der schalen
hangt voornamelijk af van wil.
Moedelozen gaan ten onder,
door hun twijfel, door hun vrees.
Vechters winnen door een wonder,
telkens weer de zwaarste race.
Denk:\'k kan het
en dan gaat het.
Iedereen vindt bij wilskracht baat,
en in de zaken wint de daad het
van het nutteloze gepraat.
Als je jammert: ik ben zwakker
dan mijn grote concurrent,
blijf je levenlang een stakker,
die je ongetwijfeld bent.
Niet de goliats en de rijken
tellen in het kamp voor zes
maar de fermen, die niet wijken,
hebben vroeg of laat succes.

Kleurenpracht |
Ik rijd naar huis door lente-groene lanen
waar het late avondzonlicht schijnt.
Zij is zo natuurlijk en zacht ,
net als een bootje dat op het water deint.
Zij vult mijn hart met vreugde tranen
en ik laat haar op mijn gezicht.
Wat kan ik hier toch van genieten,
dit is vanuit Gods schepping ingericht.
Het kost me niets, geen geld, geen duit,
ik hoef niets te betalen.
Deze mooie zonlicht taferelen,
spreken de prachtigste talen.
Plots komen er enkele regendruppels
door de stralen neer op mij.
Zij smelten samen met de zon
en toveren een boog erbij.
Hij vormt een grote kleuren koepel
rondom deze aarde.
En geeft gevoel en leven
nog meer toegevoegde waarde.

|

![]() | |||
|


|
|



In liefde Loslaten
