Eerste analyse ontslag Leterme
"In het land der apen is een konijn koning."
Eerste analyse ontslag Leterme
Yves Leterme ontslag - Nu De Wael nog...
Politisering gerecht: Leterme & Fortis
Scheiding der machten in België
Daar gaan we weer: Het Belgisch degoutant gerecht
Het falend Belgisch gerecht: Kitty van Nieuwenhuysen
Politieke satire
Plan B, een politieke satire gebaseerd op nog niet echt gebeurde feiten De timing kon niet beter. Het fictieve verhaal van Plan B begint bij de volgende Vlaamse verkiezingen over 7 maanden. In de pers kon je de laatste maanden de ene na de andere politicus horen verklaren dat hij geen Plan B had...
Bekijk hieronder de samenvatting van een boek dat leest als een bloedstollende thriller. Is Plan B puur fictief of zou het ooit waarheid kunnen worden ?
Voorjaar 2009. Het V.S.B, een extremistische afscheuring van het Vlaams Belang stevent in de opiniepeilingen af op een absolute meerderheid. De democratische partijen grijpen naar de noodrem. Ze vervalsen de verkiezingsuitslag en vegen de VSB electoraal van de kaart.
Minister-president Manshouwer mag beginnen aan de vorming van de Vlaamse regering, ondanks alle verhalen over zijn alcoholprobleem en zijn merkwaardige libido. De ware macht binnen de socialistische partij ligt toch bij de voorzitter, Bob Wijer. Die ex-premier deelt boven de partijen heen de lakens uit. Nu de verkiezingen voorbij zijn is het weer business as usual.
Tom Dexters, een jonge freelance journalist merkt in een reportage van Al Jazeera dat er iets fout zit met de Vlaamse verkiezingen. Geduldig spitwerk leert hem hoe alle Vlaamse partijvoorzitters een akkoord hadden gesloten om de elektronische verkiezingen te manipuleren.
Wanneer het verhaal de voorpagina haalt, stort het oude regime snel in elkaar. Geen enkele politicus heeft immers nog propere handen. Manshouwer wordt door Wijer tot ontslag gedwongen, in de hoop dat de meubels nog kunnen gered worden. Maar nog voor Wijer zijn plan kan doorvoeren om Koning Filip aan het hoofd te brengen van een regering van nationale eenheid (onder controle van Wijer), verongelukt de jonge vorst. Tijd voor een Plan B.
Acteur Jozef Conrad, razend populair als premier Bartels in de gelijknamige televisieserie wordt naar Romeins voorbeeld tot dictator gebombardeerd, terwijl Wijer nog steeds de touwtjes in handen heeft. De staatsgreep wordt een groots televisie-spektakel. Maar dan blijkt de fictie sterker dan de realiteit. Ook in de Wetstraat.
Om de ietwat duistere kantjes van de dictatuur te verbergen, worden afleveringen van de televisieserie voortaan als het échte nieuws gepresenteerd. En over wat de dictator en zijn ploeg écht doen, rapporteert niemand meer. Goed voor de kijkcijfers, veilig voor de dictator en geruststellend voor de bevolking die in het journaal ziet dat alles goed gaat met het land.
Maar dan dalen de kijkcijfers…
De auteur
Geert Mareels, (1962) was Adjunct-kabinetschef van Norbert De Batselier en kabinetschef van de Luc Van Den Bossche, Steve Stevaert en Renaat Landuyt.
Plan B is zijn debuut; Voor deze sleutelroman put hij uit 15 jaar kabinetservaring.
Perskritiek over Plan BMet "Plan B" heeft Geert Mareels een zeer sterke politieke satire geschreven die zich in de zeer nabije toekomst in België afspeelt. Een ijzersterke plot die vooral interessant is omdat ze niet al te ver gezocht is. Net als in de Monstertrilogie van Tom Lanoye slaagt Mareels erin zijn fictieve personages en situaties een herkenbaar gezicht uit de vaderlandse politiek te geven.
Als de democratische partijen de verkiezingsuitslagen vervalsen en de waarheid aan het licht komt, wordt een populaire acteur uit een fictieve politieke serie aan de macht gebracht. Doorheen het boek wisselen de feiten zich af met wat er in de serie gebeurd en dit zorgt voor een interessante structuur die geen moment verveelt.
Als ex-adjunct-kabinetschef van Belgische politici zoals Luc Van Den Bossche, Steve Stevaert en Renaat Landuyt is Geert Mareels geen vreemde in de hedendaagse politiek. Hij weet dan ook met verve een overtuigend beeld te scheppen van hoe het er in de hogere regionen van het parlement aan toe gaat, en geeft een mooi panorama op het dagelijkse leven van de machthebbers in de regering.
De intriges tussen de verschillende partijen, de media en de bedrijfswereld lijken, zoals het in een goede satire hoort, uit het leven gegrepen en komen op geen enkel moment geforceerd over. Ook hoe het publiek bespeelt wordt en ditzelfde publiek zich ook graag laat bespelen en hoe mediafiguren belangrijker lijken dan ervaren en bekwame politieke leiders is een pijnlijke herkenning uit de hedendaagse wereld. De democratie die tot een parodie van zichzelf is geworden en het kapitalisme dat de ideologieën van goedmenende politieke pionnen verwoest blijkt doorheen het boek de rode draden te zijn die tot nadenken aanzet.
Ik kan niets dan lof hebben over dit schrijversdebuut en raad het boek dan ook aan als ideale nachttafelliteratuur. Het is een begrijpelijk Nederlands geschreven en mag en kan, in mijn opinie, dan ook in de leeslijst vanaf het derde middelbaar opgenomen worden. Iedereen die van de voornoemde monstertrilogie heeft gehouden zal dit boek zeker ook appreciëren. Hoedje af voor Geert Mareels, "Plan B" is geslaagd.
Door Robin Aerts ( Politics.be, 31/12/2007)
Marino Keuken promoot staatssocialismeBetaalbare woningen en de wachtlijsten in de sociale huisvesting baren heel wat mensen zorgen, zoals uit de bijdrage van Pascal De Decker, Dirk Verhofstadt en anderen (DM 10/10) bleek. De nood aan sociale huurwoningen en de betaalbaarheid en kwaliteit op de private huurmarkt houden ook Marino Keulen al jaren sterk bezig. Hij antwoordt in een opiniestuk in de krant De Morgen.
Betaalbare woningen en de wachtlijsten in de sociale huisvesting baren heel wat mensen zorgen, zoals uit de bijdrage van Pascal De Decker, Dirk Verhofstadt en anderen (DM 10/10) bleek. De nood aan sociale huurwoningen en de betaalbaarheid en kwaliteit op de private huurmarkt houden ook mij al jaren sterk bezig. Zonder afgeleid te zijn door een maandenlange communautaire blokkage, de voorthollende inflatie of de bankencrisis van de jongste weken.
Ik laat de cijfers voor zich spreken: de begroting wonen is een van de absolute stijgers in deze regeerperiode (+57 procent). De Vlaamse regering en ikzelf, als bevoegd minister, vinden wonen dus wel degelijk een topprioriteit.
Wij Vlamingen hebben het geluk in een rijke regio te wonen. De kwaliteit van onze onderwijssector, gezondheidszorg en huisvesting is ongeëvenaard groot. Nergens zijn er meer eigenaars dan in Vlaanderen (75 procent van de Vlamingen is eigenaar). Dat is een teken van welvaart: wie een eigen huis bezit, is veel bestaanszekerder dan wie geen eigenaar is. Dat komt doordat mensen daar ontzettend hard voor werken en daar hun best voor willen doen, maar ook omdat de overheid dat stimuleert via fiscale maatregelen en premies.
Ik ben het ermee eens dat de federale belastingaftrekken voor woonkredieten vooral eigenaars ten goede komen. Helaas valt dat buiten mijn bevoegdheid. Het zou veel beter zijn om het woonbeleid op hetzelfde niveau te concentreren. Met de geplande overheveling van de huurwetgeving naar de gewesten zullen we daar hopelijk binnenkort een stap verder in zetten.
Mijn beleid als Vlaams minister richt zich vandaag in de eerste plaats op de sociale woningsector. De inspanningen voor de socialehuisvestingssector zijn nooit groter geweest dan vandaag. De investeringsvolumes zijn ten opzichte van 1998 vervijfvoudigd. Vandaag is het grootste probleem in de sociale huisvesting atypisch: het geld opkrijgen. Met het vooropgestelde investeringsvolume van 400 miljoen euro kunnen we jaarlijks 2.500 nieuwe sociale woningen en appartementen bouwen en 6.000 bestaande sociale woningen renoveren.
Vandaag stellen we vast dat de capaciteit van de bouwsector aan haar limiet zit. Als Vlaams minister van Wonen ben ik de grootste bouwheer van Vlaanderen. Aannemers zien me graag komen: ik sta in voor honderden orders en een veelvoud aan jobs. Maar het probleem is de bouwvakkers vinden. Er is een groot tekort aan bouwpersoneel.
Het aangekondigde plan om tegen 2020 45.000 nieuwe sociale huurwoningen te realiseren, is daarom een enorme uitdaging. Vooral in de gemeenten met te weinig sociale woningen moeten we een grote stap vooruitzetten. Bij de onderhandelingen over een nieuwe Vlaamse regering zullen maatregelen om de bouwcapaciteit te verhogen even cruciaal zijn als de budgetten om die sociale woningen te bouwen. Ik sta zeker open voor goede adviezen.
Al vaker heb ik gesteld dat de private huurmarkt vandaag het zwakste broertje is van de sector. Ik heb een slagvaardige wooninspectie uitgebouwd, zowel qua mankracht als qua middelen. De huisjesmelkerij ligt aan banden. Het stelsel van de renovatiepremie staat open voor verhuurders die via een sociaal verhuurkantoor verhuren. Zo wordt ook de kwaliteit van die huurwoningen verbeterd. Toen de Vlaamse regering in 2004 aantrad, telden we 2.800 woningen in beheer van 36 sociale verhuurkantoren. Vandaag zijn er 49 kantoren met een patrimonium van 3.900 woningen. Ook werd het budget van de huursubsidie verdrievoudigd van 10 tot 30 miljoen euro.
Veel sociaal geïnspireerde critici van het woonbeleid bepleiten een verdere uitbreiding van het systeem van huursubsidies. Een veralgemeende huursubsidie slorpt echter een budget van 600 miljoen tot 1 miljard euro op. Ieder jaar opnieuw. Op een (Vlaamse) begroting van ongeveer 23 miljard euro is dat ingrijpend. Zo'n keuze heeft grote gevolgen voor andere sectoren. Gaan we dan scholen of bejaardentehuizen sluiten? De jobkorting afschaffen?
Tot slot wil ik ingaan op de 60.000 kandidaten voor een sociale huurwoning. Die mensen komen vandaag objectief gesproken in aanmerking voor een sociale woning. Maar sommige kandidaat-huurders zijn dermate selectief in hun woonstkeuze dat ze vijf jaar of langer willen wachten op een woning in een welbepaalde wijk of gemeente. Mensen die minder selectief zijn, kunnen veel vlugger geholpen worden.
De 180.000 mensen die volgens hun inkomen recht hebben op een sociale woning, wíllen daarom nog geen sociale woning. Bij die 180.000 zijn er ook zelfstandigen, bejaarden, gezinnen, mensen die tevreden en goed wonen. Ik vind statistieken een nuttig informatiemiddel én een hard argument om te pleiten voor bijkomende sociale huurwoningen. Maar we mogen de realiteit - de echte woonnood - achter de cijfers niet uit het oog verliezen. Ik werk wat ik kan aan de echte woonnood, zonder geleuter om te bewijzen hoe sociaal ik wel ben.
Marino Keulen"
Het circus met Anciaux
Ik ken Anciaux reeds uit mijn studententijd te Gent. Als voorzitter van de Volksuniejongeren kwam hij over als een vrij radicale idealist. De toenmalige Anciaux lijkt in niets meer op de "socialist" die hij nu pretendeert te zijn. Toen het tot een breuk kwam in de VU startte hij met een aantal gelijkgezinden met een nieuw project "Spirit". Spirit was een links-liberale project, de tegenhanger van het Nederlandse D-66. Uit strategische overwegingen koos men voor een kartel met de SPA. Het kartel SPA-Spirit deed het goed en Anciaux werd minister in de Vlaamse regering. Macht corrumpeert en dat is spijtig genoeg ook het geval bij Bert Anciaux. Anciaux houdt aan zijn postje van Vlaams Minister. Het is spijtig vast te moeten stellen dat ook Bert Anciaux een platte opportunist is geworden. En het gezever dat hij met een eigen project gaat beginnen hebben we al gehad. Denken we maar aan de zogenaamde NCD-ers van Johan Van Hecke, hetgeen niet meer was als een schaamlapje om te kunnen toetreden tot de "open" VLD.
HET ENERGIEPRESTATIECERTIFICAAT
Problemen met Crembo
'Maar niet om ontslag gevraagd'
photo news
BRUSSEL - Minister van Defensie Pieter De Crem geeft toe dat iemand van zijn delegatie contact heeft gehad met B.Café, het Belgische café in New York dat zijn barmeid ontsloeg nadat zij op haar blog de dronken exploten van De Crem beschreven had. De minister ontkent evenwel dat haar ontslag gevraagd werd en overweegt gerechtelijke stappen.
Op haar blog verwonderde Nathalie Lubbe Bakker zich onder meer over het gedrag van De Crem. Een lid van de delegatie zou tijdens een bezoek aan het B.Café in New York ook aan haar hebben toevertrouwd dat men in België al wist dat een aantal belangrijke afspraken werden afgezegd, maar dat de reis toch doorging 'omdat het in Brussel zo stil is'.
De keien van de Wetstraat met Franck Van Hecke en Marie-Rose Morel
Ambetantenaren...BRUSSEL - Olivier Coene, een substituut bij het Brusselse parket die zich bezighoudt met financiële dossiers, heeft in de onderzoekscommissie Fiscale Fraude een hilarisch beeld geschetst van de werking van de cel Forfaitaire Buitenlandse Belasting (FBB) bij het ministerie van Financiën.
Mede door de gebrekkige medewerking van die cel verjaarde de FBB-zaak Kredietbank, met vertakkingen in Italië, begin dit jaar.
DE KLUCHT MET DE GUCHT
De ministers Charles Michel, Pieter De Crem en Karel De Gucht op 21 april van dit jaar in Kinshasa, na een onderhoud met president Kabila. belga
De Congolese crisis leidt tot zware spanningen in de Wetstraat. Minister van Buitenlandse Zaken Karel De Gucht (Open VLD) haalde gisteren ongemeen hard uit naar zijn MR-collega Charles Michel en EU-commissaris Louis Michel.
Afleingsmaneuver De Gucht: Ruzie met Michel
Minister van Buitenlandse Zaken Karel De Gucht (Open Vld) zit nooit verlegen om een boude uitspraak, maar in een interview met De Morgen over de crisis in Congo schopt de liberaal toch bijzonder wild om zich heen. Vooral vader en zoon Michel (MR) moeten het ontgelden.
Minister van Ontwikkelingssamenwerking Charles Michel had afgelopen week een onderhoud met de president van Congo, Joseph Kabila. Dat schoot duidelijk in het verkeerde keelgat van De Gucht die een heel andere benadering er op na houdt met de leiders van Congo en al een tijdje in conflict ligt met Kabila.
"De aanpak van Charles Michel is deloyaal en ineffeciënt", zegt De Gucht, die vreest dat Michel hem buitenspel wilt zetten. De minister vraagt nu dat premier Leterme "gepast" optreedt tegen de "dissidente" Michel.
Ook Charles Michels vader Louis moest het ontgelden in het interview nadat die zich positief had uitgelaten over rebellenleider Laurent Nkunda. "Als de huidige toestand in Congo de vrucht is van het Michelbeleid, dan kan dat tellen. De toestand is nooit zo navrant geweest als nu." De Gucht wenst dan ook dat de Europees Commissaris en gewezen minister van Buitenlandse Zaken op zijn eigen terrein blijft en zich niet bemoeit met interne kwesties.
Tenslotte krijgen president Kabila en generaal Nkunda ook een veeg uit de pan. Onderhandelen met Kabila haalt niets uit volgens De Gucht, omdat die toch niet zal luisteren en veranderingen doorvoeren. Ook is De Gucht van mening dat generaal Laurent Nkunda zich moet verantwoorden voor het Strafhof in Den Haag voor misdaden tegen de mensheid."
Bert Anciaux over koningshuis
boom betrapt dievenbende
rr
Een politieagent uit Bochum vermomde zich samen met een collega als verwilderde boom in een bos om zo inbrekers op heterdaad te betrappen. Na 8 uur konden ze een Roemeense dievenbende arresteren. Dat meldt de Duitse krant Bild.
Michael L. (27) besloot zich te verkleden na een tip van een wandelaar, die laptops, inbrekersgereedschap en kleding had aangetroffen in een bos.mcu
Miss België finaliste flatert
Miss België-voorzitster Darline Devos niet te spreken over fouten van kandidate
Miss België-kandidate Cassandra D'Ermilio wist het antwoord niet op enkele (eenvoudige) vragen over België.
België is toe aan zijn vijftiende koning. En de nationale feestdag vindt plaats op 21september. Met die antwoorden valt een Miss België-finaliste danig door de mand in een internetfilmpje. 'Ik til hier zwaar aan', reageert Darline Devos, voorzitster van de verkiezing.
Doodgraag Leven...een brug te ver!
Koningshuis krijgt opslagBRUSSEL - De koninklijke familie krijgt in 2009 een opslag van 6 procent. Jan Jambon (N-VA) en Pol Van Den Driessche (CD&V) hebben elk een wetsvoorstel klaar om het dotatiesysteem te herzien, LDD vraagt de koning om een teken van solidariteit, en Vlaams Belang wil dat er een senaatswerkgroep samenkomt.
Daarmee stijgen de uitkeringen voor koning Albert, koningin Fabiola, prins Filip, prinses Astrid en prins Laurent dubbel zo snel als die van de meeste Belgen, schrijft Het Laatste Nieuws zaterdag.BELGA"