Missen en hun pretentie

Gisteren had ik een meeting met een bekende ex-miss en haar partner. De afspraak was gemaakt om 16 u en iedereen had er zich naar geschikt. Om 17 u kreeg ik een bericht van een tussenpersoon dat de afspraak om 17 u 30 zou zijn. Een volgende afspraak in mijn agenda moest worden verlegd voor de Miss, maar ja, voor een Miss moet je blijkbaar wat over hebben. Om 17 u 40 verscheen de partner van de Miss en er volgde een beleefdheidsbabbel. Toen de Miss nog niet verscheen na een kwartier werd er al maar begonnen met voorbereidend werk. Na een half uur was ze er nog niet. Haar partner werd een beetje ongeduldig en belde haar op: Haar antwoordapparaat. Na 10 minuten probeerde hij nog eens: Opnieuw antwoordapparaat. Uiteindelijk verscheen de Miss om 18u30, terwijl het aanvankelijk 16 u moest zijn. Maar een Miss zou geen Miss zijn indien ze het niet nodig vond om zich te verontschuldigen. Haar partner gaf een lichte opmerking, waarop ze nogal kortaf antwoordde: "Ja jong, ik heb een druk programma, dat weet je!" De brave man stond er met zijn mond vol tanden.De meeting duurde nog eens een dik half uur, waarbij de miss over iedereen heen keek. Op het einde van het gesprek brak ze alles af en vooral de zaken waar ze niets vanaf kent. Dit terwijl het juist haar partner was die met het geld over de brug moest komen. Haar brave partner volgde haar slaafs...Ik was blij toen ik met meer dan twee uur vertraging mijn lieve echtgenote terugzag.
Ik heb al wat Missen ontmoet in mijn leven en het valt mij steeds op hoe deze dames zich ontpoppen van jonge lieve meiden tot pretentieuze bitchen, wanneer ze bekend zijn. Door de belangstelling en het geld dat ze krijgen, wanen ze zich bovenmenselijk en vergeten ze hoe sterfelijk en vergankelijk ze wel zijn. Eens de vijftig gepasseerd verliezen ze alle aandacht en raken ze depressief en geïsoleerd.
Gisterenochtend had ik ook een gesprek met een jonge Turkse vrouw die als pleegkind van Oostendse miljonairs een zware erfenis had gekregen. De sympathieke jongedame had de volledige erfenis van miljoenen euro geschonken aan goede doelen over heel de wereld en had daarvoor nationale erkenning gekregen. Haar natuurlijk vader was hiermee niet tevreden en had haar daarom uitgehuwelijkt met jongen uit Turkije. Een bruidschad van meer dan 20.000 euro had haar vader opgestreken. Van liefde was er totaal geen sprake en het huwelijk was met een sisser afgelopen. Toch gaf ze moed niet op en ze werkt nu als poetsvrouw in een rusthuis te Aalst.
Of hoe het geld vele mensenlevens kapotmaakt. De Bekende Vlamingen zouden hier ook beter eens aan denken.



















