Oud-VLD ondervoorzitster Patricia De Waele heeft gisteren haar overstap bekend gemaakt naar Lijst Dedecker, waar ze meteen de tweede plaats krijgt toebedeeld. De Waele is een een VLD-ster van het eerste uur. Meer dan 20 jaar zat ze bij de partij die ze nu de rug toekeert en dat is veelzeggend. Voor De Waele is de erfopvolging bij de VLD er teveel aan. Het feit dat een groentje als Jean-Jacques De Gucht lijsttrekker wordt voor Oost-Vlaanderen is een teken aan de wand. De Waele heeft geen ongelijk als ze een democratisch deficit bemerkt bij de VLD.

In de middeleeuwen waren er drie standen, het gewone volk, de adel en de clerus. In het 21e eeuwse België is er een nieuwe standenmaatschappij ontstaan: De werkende klasse van arbeiders en zelfstandingen, een niet-werkende klasse van renteniers en steuntrekkers en een politieke klasse. Deze laatste politieke klasse is op één generatie aangedikt tot een dikke vette klasse met eigen privileges en eigen vergoedingen. Er is een nieuwe maatschappij ontstaan waarbij de ongenaakbare toppolitici meer kunnen dan gelijk wie anders. Zij laten hun familie en vrienden benoemen op topfuncties bij de ambtenarij, politie en gerechtelijke wereld. Dat wordt allemaal als "normaal" aanzien en er wordt weinig publiekelijk over gesproken. Door al deze benoemingen wordt de objectiviteit van deze instellingen serieus aangetast. Elke nieuwe maatschappelijke evolutie wordt aangegrepen om nieuwe instellingen met nieuwe vriendjes te creëren. Instellingen die dikwijls geen enkel nut hebben en die gefinancieerd worden met onze gelden. Er komen alsmaar instellingen bij, maar er verdwijnt niets. Het reuzegroot ambtenarenkorps, de senaat, de provincies, de arrondissementscommissarissen... Ondertussen zijn er 600 parlementariërs en 60 ministers elk met hun eigen hofhouding. En weinigen die iets zeggen en er is niemand die gehoord wordt. De publieke media blijven zeer genuanceerd omdat hun bazen politiek zijn benoemd, de commerciële media zijn er gekomen dankzij de politiek en dienen ook vrij braaf te blijven. Ook hun bazen zijn verweven aan het politiek establishment.

Wat ik nog het meest wraakroepend vind, is dat de politieke klasse het lijden van de bevolking aangrijpt om zich nog meer te verrijken, om zich nog meer privileges toe te kennen. Iedereen herinnert zich nog de mars op Brussel, in de nasleep van de zaak Dutroux. De heren politici hadden het "begrepen". Er kwamen instellingen en organen bij, er kwam een politiehervorming die maar liefst 20 miljard BEF extra kostte aan uitgaven, maar er veranderde fundamenteel niets. Het gerechtelijk apparaat en de politie werken nog even loom als ervoor. U moet maar eens het slachtoffer zijn van een diefstal of een ander misdrijf. Het duurt jaren vooraleer U er iets van hoort.
Nog straffer is de Agustasmeergeld affaire. De Belgische socialisten hadden ervoor gezorgd dat Agustahelikopters terechtkwamen bij het Belgisch leger en dat in ruil voor tientallen miljoenen smeergeld. Enkele topambtenaren kwamen tijdelijk in de cel en enkele politici moesten tijdelijk een stapje achteruit doen. Andere politci die ook in de zaak betrokken waren zoals Freddy Willockx kwamen er zonder enige vervolging vanaf. De meeste van deze heren vervullen vandaag topfuncties in de politieke wereld. Als gevolg van dit schandalige omkoopverhaal heeft de politieke klasse zich nog meer priviliges toegekend. Er kwam een nieuwe extra partijfinanciering, waarbij de Vlaamse socialisten jaarlijks 100 miljoen BEF  extra opstrijken. Met andere woorden alle politieke partijen werden beloond omdat ze betrapt werden op corruptie! En het zijn wij, hardwerkende Vlamingen die dat allemaal betalen. Hoe laag kan je als politicus nog vallen als je een misdrijf van Uw eigen groep gaat belonen? Een kleine partij als Lijst Dedecker krijgt nu jaarlijks 100 miljoen BEF als extra partijfinanciering als gevolg van de agustasmeergeldaffaire.
Ondertussen is er een wereldwijde economische crisis ontstaan. Bedrijven besparen en danken mensen af. Iedereen draagt de gevolgen van deze economische malaise, behalve inderdaad onze politieke klasse. Deze doet rustig voort met hetgeen waarin ze goed is: Het opbrassen van onze zuurverdiende centen... 
Het

Hierbij mijn relaas van een ganse ochtend telefoneren

Mijn vennootschap heeft van de Vlaamse Overheid een Onroerende Voorheffing gekregen voor een eigendom die ze NIET bezit!

Mijn vennootschap heeft VORIG JAAR een bezwaarschrift ingediend tegen deze Onroerende Voorheffing

Deze week is er een akte bij de notaris en wat blijkt: De Vlaamse overheid vordert deze Onroerende Voorheffing met interesten!

1. Vandaag bel ik naar de Vlaamse Overheid (Het telefoonnummer staat op de notificatie die notaris heeft ontvangen) De beide telefoonnummers blijken niet te worden beantwoord.
2. Ik bel dan naar het algemeen nummer op het briefhoofd en krijg een halfslapende stem aan de lijn. De man zegt dat de verantwoordelijke ambtenaren Van Hamme en De Baerdemaecker ziek zijn. Als ik vraag wat ik moet doen om deze kafkajaanse toestand te stoppen, wordt de lijn onderbroken. Waarschijnlijk afgesmeten omdat de vraag te moeilijk was. Deze brave man zijn telefoonnummer is 02 5535438 Als ge U verveelt, kunt ge er een keer naar bellen.
3 Daarop belde ik de Vlaamse Ombudsdienst 1700. Nadat ik mijn uitleg gedaan had, zie de man dat hij mij niet kon helpen, maar dat ik een ander nummer moest bellen: De Vlaamse Belastingsdienst 078 153015
4. Zo gezegd zo gedaan. Bij de Vlaamse Belastingsdienst kreeg ik maar liefst 3 personen aan de lijn (drie andere waren niet bereikbaar wegens koffiepauze)
en uiteindelijk werd ik doorverbonden met een jongedame die op de hoogte bleek te zijn van mijn dossier. Zij meldde mij dat mijn dossier sinds 2008 in behandeling is en dat men een vraag heeft gericht aan het kadaster van de gemeente waar het goed gelegen is. Het kadaster zou dan een bewijs kunnen afleveren dat mijn vennootschap geen eigenaar is van dit pand. De duurtijd? 'Je mag toch gemakkelijk een jaar of langer nemen. Ondertussen betaal je best de onroerende voorheffing en we zullen U dat ooit eens terugbetalen."

Het zal U maar overkomen... Na meer dan 10 telefoons ben ik tot de constatatie gekomen dat ik geld moet betalen voor een eigendom dat ik niet bezit en dat dat spelletje nog enkele jaren kan duren. Een mens zou van minder moedeloos worden. Bedankt vadertje staat!

CD&V biedt Anne Martens afbouwfunctie bij provincie West-Vlaanderen

• maandag 30 maart 2009
• Auteur: Wouter Verschelden

BRUSSEL - De Vlaamse regering benoemt nog snel drie overbodige arrondissementscommissarissen, één voor elke politieke familie.

Na Huizenjacht met Veronique De Kots, die van huizen duidelijk geen kaas gegeten heeft en niet veel meer zegt dan "schoin, hé?", worden we getrakteerd op "Wegmisbruikers- Mensen pesten" een programma dat de bedoeling heeft tot sensibilisering van de weggebruiker. Het grote probleem is dat we in de Lage Landen zodanig gecontroleerd worden dat er nog weinig wegpiraten rondrijden. Dus dan gaat men over tot zielig mensen pesten, waarbij men mensen tegenhoudt die volgens de politie is te onnauwkeurig een wagen hebben voorbijgestoken, maar verder niemand kwaad hebben gedaan en zulke andere zever. 
Eigenlijk zou men de politie-agenten van deze reeks beter inzetten tegen de échte criminaliteit, zoals de cybercriminelen en de zware oplichters. Maar neen, het is toch veel plezanter Jan met de Pet te pesten. 
Een echt zielig programma dat zeker geen goede kijkcijfers verdient.

A propos, Luc Beaucourt, interventiearts en bekend omwille van zijn dia's over verkeersslachtoffers is zijn rijbewijs kwijt voor het rijden aan 174 km/u!!! Die mensen hangen dan de moraalridder uit en zijn soms niet beter dan de rest.  

In België zitten we met een duur en groot leger van parlementariërs die alles willen regelen. België wordt stilaan een land met een strikte regelgeving waar NAZI-Duitsland fier had op kunnen zijn. Voor alles, werkelijk alles moet men een papiertje hebben. Binnenkort moet men een diploma hebben om naar toilet te gaan. 
De mediageile Vincent Van Quickenborne (VLD), minister van administratieve vereenvoudiging, heeft een aantal positieve maatregelen genomen, maar tegen de stortvloed van wetsvoorstellen en reglementen kan mister Q ook niets doen.

Vandaag werd ons nieuws gekleurd met het ene schandaal na de andere bij de overheid: De Fortiscommissie heft een tipje van de sluier, maar geeft geen 100% duidelijk beeld over wat er allemaal achter de schermen gebeurt. Ondertussen moet de korpschef van de Brusselse politie opstappen en ligt ook de chef van de nationale politie, Koekelberg onder vuur.

Het is opvallend dat de massa's wetten en reglemten NIETS bijdragen tot de betere werking van de overheid. Deze maatschappij wordt niet geleid zoals het zou moeten zijn. Vandaag nog pikten we het onderstaand bericht op dat sommige schepenen zat verschijnen op de gemeenteraad van Anderlecht. Eerlijk gezegd, dat verwondert mij niets. Alcoholproblemen zijn bijna symptomatisch voor voor vele politici. In de jaren tachtig was de CVP Vlaams minister-president een notoir zatlap, PS-ers Alain Vanderbiest en Guy Mathot liepen er ook dikwijls niet nuchter bij...

De politieke wereld in België is een decadente wereld van excessen, beïnvloeding, manipulatie. Het mist goede evenwichtige krachten, maar die zijn in het wereldje absoluut niet welkom. Logemannen van het type Karel De Gucht kunnen in dit wereldje zichzelf volkomen ontplooien.





Gemeenteraadslid: 'Schepenen Anderlecht zijn altijd zat'
CD&V-gemeenteraadslid eist alcoholtest bij start raadszitting

BRUSSEL/ANDERLECHT - 'Spreken met een dubbele tong, de foute vraag beantwoorden, in slaap vallen. Sommige van onze schepenen zijn altijd dronken', zegt het Anderlechtse gemeenteraadslid Walter Vandenbossche (CD&V).

In België is er officieel een scheiding der machten. Iedereen die het gebeuren een beetje volgt, weet dat er een permanente wisselwerking is tussen de politieke en de gerechterlijke wereld. Wie benoemt immers de magistraten? Inderdaad, de politieke wereld benoemt onze rechters. Niet een vergelijkend examen zorgde ervoor dat figuren als rechter D'Hondt en Mireille De Gucht op hun zitje van rechter terechtkwamen, maar een regelrechte inmenging van de loge en de katholieke zuil zorgen voor de benoemingen van de rechterlijke macht. Dat is een blaam voor een Westerse democratie, maar het is een gebruik dat al vele jaren meegaat en niet zomaar zal verdwijnen.

Dat alles komt natuurlijk de werking van het gerecht niet ten goede. Politiek geladen dossiers worden dikwijls buiten de rechtbank geregeld. En dan krijg je zo van die rare zaken, zoals een "verjaring" van het correctioneel dossier van "open" VLD-er Noël Slangen, die voor een aantal stinkende dossiers terecht stond.  Nadien werd Noël Slangen aangesteld als directeur van zijn VLD. De VLD is gewoon even schaamteloos als iedere andere partij. In het dossier Fortis zien we nu hoe CD&V achter de schermen het dossier trachtte te beïnvloeden.

De magistraten die in de FORTIS-commissie komen getuigen, laten een zeer triestige indruk na. In feite zou er onder hun naam telkens de zuil (of "stal") moeten staan vanwaar ze komen. Alles zou dan voor de toeschouwer veel duidelijker worden. Zou het kunnen dat de "logemagistraten"  veel scherper zijn voor Van Deurzen dan de eigen katholieke magistraten?

Nadien mocht de uiterst triestige Sylvain Verherstraeten het eens komen uitleggen in Terzake. De man die het uiterlijk heeft van een lijkbidder en de gang van een mislukte dandy weerde zich als een duivel in een vat wijwater om niet te moeten toegeven dat zijn CD-V minister Van Deurzen een fout heeft gemaakt. Hij ging af als een gieter.

Nu, andere regeringspartijen moeten niet van een hoge toren blazen. Enkele maanden geleden moest Patrick Dewael gaan lopen als Minister van Justitie na bedenkelijke politiebenoemingen, waar zijn kabinet voor vanalles tussen zat.

Dat ons land een apenland is, wordt nogmaals bevestigd door deze FORTIS-commissie


KNACK:"Bezwarende getuigenissen in Fortis-commissie

04/03/2009 22:54

Eerste voorzitter Guy Delvoie van het Brusselse hof van beroep heeft in het gerechtelijk Fortis-dossier druk ondervonden van Marc de le Court, procureur-generaal bij het Brusselse hof van beroep. Dat heeft Delvoie woensdag verklaard in de parlementaire onderzoekscommissie. De le Court ontkende. Ook Paul Dhaeyer, de substituut van het Brusselse parket die in eerste aanleg een negatief advies uitsprak over de verkoop van Fortis Bank aan BNP Paribas, verklaarde in de commissie druk te hebben gevoeld.

Het Brusselse hof van beroep velde op 12 december 2008 het arrest dat bepaalde dat de verkoop van Fortis aan BNP Paribas moest worden opgeschort en dat de aandeelhouders zich moesten kunnen uitspreken.

Delvoie verklaarde woensdag in de commissie druk te hebben ondervonden van procureur-generaal Marc de le Court, procureur-generaal bij het Brusselse hof van beroep. Delvoie kreeg tweemaal het bezoek van de le Court.

De eerste keer meldde de le Court volgens Delvoie dat hij had vernomen dat er een probleem was gerezen in het beraad en dat het beter zou zijn mocht hij de zaak toevertrouwen aan drie andere rechters.

De le Court had dat telefonisch vernomen van het kabinet Justitie. Delvoie zei woensdag bezorgd te zijn dat Justitie blijkbaar op de hoogte was van elementen uit het beraad.

Bij zijn tweede bezoek kreeg Delvoie naar eigen zeggen met zoveel woorden te horen dat het openbaar ministerie elementen met betrekking tot problemen in de beraadslaging zou kenbaar maken als enkel rechter Christine Schurmans zou worden vervangen.

Delvoie zei een ander te hebben ervaren als een poging om druk uit te oefenen met het doel een volledig andere kamer samen te stellen.

De le Court ontkent onder druk te zijn gezet

In zijn getuigenis zei de le Court woensdagavond dat hij zich in het Fortis-dossier nooit onder druk gezet te hebben gevoeld en ontkende hij Delvoie onder druk te hebben gezet.

De le Court zei op 12 december 2008, de dag waarop het Fortis-arrest werd geveld, van de adjunct-kabinetschef van toenmalig Justitieminister Jo Vandeurzen (CD&V), Eric de Formanoir, een telefoontje te hebben gekregen.

Die signaleerde hem dat er een zitting op til was in de Fortis-zaak en dat er moeilijkheden waren in de beraadslaging. Het kabinet-Vandeurzen vroeg me de regelmatigheid van de procedure na te gaan, aldus de procureur-generaal.

Hij legde de link met rechter Christine Schurmans, die weigerde het Fortis-arrest te ondertekenen en in een mail gewag maakte van onregelmatige druk op haar om dat toch te doen. Ze sprak ook over 'kennelijk onwettige praktijken'.

Daarom pleitte De le Court voor de volledige vervanging van de kamer. Een herneming van de debatten met het behoud van twee van de drie rechters van de achttiende kamer, waarbij dus enkel Schurmans zou worden vervangen, zou problematisch zijn, aldus de procureur-generaal.

Op 12 december 2008 kreeg de le Court opnieuw telefoon van de Formanoir. Hij meldde dat er een arrest op til zou zijn en dat advocaten van de Federale Participatie- en Investeringsmaatschappij een wrakingsverzoek via hem wilden indienen. De le Court zei dat laatste te hebben geweigerd.

Dhaeyer ervaarde ook druk

Paul Dhaeyer, de substituut van het Brusselse parket die in eerste aanleg een negatief advies uitsprak over de verkoop van Fortis Bank aan BNP Paribas, verklaarde dat er vanuit de kabinetten van toenmalig premier Yves Leterme (CD&V) en minister van Justitie Jo Vandeurzen 'ongelukkige tussenkomsten' zijn geweest.

Dhaeyer verklaarde dat hij daags voor hij op 6 november zijn advies zou bekendmaken, werd opgebeld door Pim Vanwalleghem, die als substituut was gedetacheerd naar het kabinet van Leterme.

Vanwalleghem zei volgens Dhaeyer dat hij een zware verantwoordelijkheid droeg en dat er een risico op een faillissement bestond.

Ook het kabinet van Vandeurzen werd in de commissie in het vizier genomen. Bruno Bulthé, de korpsoverste van Dhaeyer, werd volgens die laatste gecontacteerd door de kabinetschef van Vandeurzen, Herman Dams.

Dams wilde volgens Dhaeyer het advies per fax krijgen (mogelijk in de veronderstelling dat het al was uitgesproken) en vroeg naar de politieke kleur van Dhaeyer.

'Dhaeyer is een doelwit'

Dhaeyer verklaarde in de commissie ook dat Christian Van Buggenhout, die in het Fortis-dossier optrad als advocaat van de Belgische Staat, hem gezegd had dat hij een doelwit was.

'Vanaf nu hebben we een doelwit en dat bent u', zo zou Van Buggenhout hebben gezegd in een lift, in het bijzijn van getuigen, nadat Dhaeyer zijn advies in het proces in eerste aanleg had uitgebracht.

Rol van Reynders

Vanwalleghem ontkende in de commissie evenwel dat hij tijdens het Fortis-proces in eerste aanleg heeft geprobeerd Dhaeyer onder druk te zetten.

Vanwalleghem werd zowel op vraag van de kabinetschef van Leterme, Hans D'Hondt, als die van minister van Financiën Didier Reynders, Olivier Henin, gevraagd contact op te nemen met Dhaeyer.

Dat gebeurde nadat ze 'ongerust' waren over signalen die ze hadden opgevangen over het nakende advies van het openbaar ministerie."

Premier Van Rompuy heeft te kennen gegeven dat het begrotingsdeficiet voor 2009 meer dan 3 % zal bedragen. Dat is het grootste begrotingstekort in jaren. Van Rompuy zei dat er geen mogelijkheden zijn om te besparen.

Nochtans zou men in de overheidsuitgaven enorm kunnen besparen: Ten eerste beschikt België over het meest aantal politici per inwoner. Maar liefst 600 parlementariërs en 60 ministers besturen dit kleine land. Daarmee komen nog de overvolle kabinetten, de ministeries, de provincies...Indien men de helft van de politieke mandaten zou afschaffen kan men gemakkelijk 10 miljard oude BEF besparen. Bovendien is het niet ondenkbaar dat het geheel veel eenvoudiger zou functioneren. Nu geeft de ene nietsnut de andere werk. Ook op de torenhoge vergoedingen van de parlementariers zou men enorm kunnen bezuinigen. Is het echt nodig dat zij over een eigen pensioenkas beschikken en een belastingsvrij inkomen?

België beschikt eveneens over het grootste ambtenarenkorps per inwoner. Daardoor zijn er bepaalde ministeries waar er "ambetantenaren" op overschot zijn. Sommige diensten kunnen gewoon gehalveerd worden. In regel zou men best elke drie gepensioneerde ambtenaren vervangen door twee. Op lange termijn dus een vermindering met 1/3. 

Gisteren in Terzake liet men fragmenten zien waarin oud-SP voorzitter Steve Stevaert een scherpe analyse maakt van de huidige politieke koers van de SPA; Te elitair, te afstandelijk, te intellectueel...

Nadien mocht huidig SPA-voorzitter Caroline Gennez alles relativeren in de studio. Gennez beweerde dat de kritieken van Steve Stevaert helemaal niets met haar vandoen heeft. Uiterst eigenaardig dus.

De Vlaamse socialisten hebben nu een historische kans om zich opnieuw te profileren. Honderden mensen raken wekelijks hun job kwijt maar de socialistische partij doet het historisch slecht in de opiniepeilingen.

Wat is er aan de hand? Ten eerste zijn de socialisten al lang geen socialisten meer. Het socialisme stond voor een staatsgeleide economie, zoals we die kenden in het voormalige Oostblok. De naam staat dus al lang niet meer voor de inhoud. De socialisten zijn salonsocialisten geworden, nepotisten, links-liberalen, maar dus zeker geen economische communisten. Gelukkig maar zou ik zeggen. Tot voorheen hadden de socialisten in Vlaanderen een zeker populisme in hun retoriek en dat sprak wel aan bij bepaalde lagen van de bevolking. Helaas voor de partij, is met het vertrekken van Steve Stevaert -na zijn politieke benoeming- het populisme verdwenen. Ongeveer gelijktijdig verscheen Jean-Marie Dedecker, een échte tafelspringer op het toneel. En natuurlijk dat veel basismilitanten vallen voor de retoriek van de LDD-voorman. Zijn houding, zijn taalgebruik, zijn voorkomen, alles ligt in de lijn van de Vlaamse arbeider. Daartegenover staat een Caroline Gennez, een vrouw in een zeer mannelijke partij, vrij houtain, stijf, net geen "babe" die de massa naar zich zou moeten halen.

Bij God, wat heeft de SPA bezielt deze jongere versie van Mia Devidts aan het hoofd te zetten van de partij? Nu, mij niet gelaten. Dedecker is wellicht de beste optie de we hebben bij de volgende verkiezingen. Maar door zo'n trien aan het hoofd te plaatsen van de SPA zal de verkiezingsoverwinning van Dedecker alleen maar groter worden.

Baby De Gucht wordt de nieuwe lijsttrekker van de open VLD voor Oost-Vlaanderen. Hij laat daarmee oud-minister Fientje Moerman en burgemeester Filip Antheunis uit Lokeren achter zich.

Deze zeer eigenaardige beslissing komt er niet als gevolg van een democratische stemming in de verschillende afdelingen, maar na een petit-comité vergadering met Papa Doc Karel De Gucht. Het toont aan hoe verziekt de sfeer is bij de zogegezegde "open" Vlaamse Liberalen en DEMOCRATEN.
Baby De Gucht heeft werkelijks nog niets gepresteerd in zijn leven. Hij kan niet spreken in het openbaar en komt zeer onzeker over bij de media. Deze onbenullige figuur zou nooit iets te zeggen gehad hebben in de partij indien zijn naam niet eindigde op de De Gucht.

Ik heb Baby Doc ooit persoonlijk ontmoet toen ik op bezoek was bij grootmeester Karel De Gucht. Hij was toen de onzekere knaap die de drank bracht op een schoteltje toen ik bij de logeman in de zetel zat. Voor het overige moest baby De Gucht in mijn bijzijn de tirades doorstaan van zijn vader die blijkbaar naar een gemeenteraad moest en gehinderd werd door zijn onbenullige zoon. Baby De Gucht deed mij in alle opzichten denken aan de Duitse kroonprins uit Blackadder die door zijn butler onder zijn gat werd geschopt en onderuit ging. In alle opzichten een zielige bedoening dus.

Het is duidelijk dat Papa Doc deze plaats voor zijn zoon heeft moeten kopen. Wat is de prijs van Fientje en Filip? Dat zullen we de komende maanden wel vernemen. Een ministerpost of een goedbetaalde functie ergens?

Wat natuurlijk belangrijker is: Hoe zullen de kiezers op deze uiterst eigenaardige lijsttrekker reageren? Dit groentje dat nog nat is achter zijn oren maakt geen enkele kans tegen de zwaargewichten van andere partijen. In die zin vind ik deze beslissing gewoonweg subliem. Ik verheug mij al op de avond van de verkiezingen. Leg de zakdoeken maar al gereed voor de "open" VLD Oost-Vlaanderen...

 

Ik kijk weinig naar "Man bijt hond" omdat het een peperduur maar helaas zeer dom programma is. De meeste afleveringen belichten de meest dwaze en onnozele figuren die ons land rijk is. Bv een bomma met een afstandsbediening of een madame die een hondje wil. Het programma lijkt meer en meer een parodie van zichzelf te worden en het enige wat er nog ontbreekt is een lachplaat. Zo belachelijk is het.

Er is één uitzondering: "Het gesproken dagblad" elke vrijdagavond. De tekstschrijver is Stijn Meuris. In een ouderwets aandoende reportage worden vele hedendaagse bekende Vlamingen ongelofelijk belachelijk gemaakt. Enkele weken geleden werd Bertje Anciaux er enorm doorgetrokken, maar ook Leterme en de meeste partijbonzen krijgen geregeld lik op stuk. Ook met vreemdelingen wordt er graag gespot: Enkele weken geleden lachte men mog met Congo en de Congolezen, terwijl er een paar stammen en wat missiepaters werden getoond. Ik verwachtte een reactie van het centrum tegen racismebestrijding, maar die kwam er blijkbaar niet. Het satirisch programma maakt van alles en iedereen een karikatuur en voorbije vrijdag was het dus eindelijk prijs. De Joden werden ook belachelijk gemaakt, maar deze bevolkingsgroep kon er dus niet mee lachen. Joden hebben zeer lange tenen en laten niet zo maar met zich spotten. Terecht? Misschien wel als de gruwelijke geschiedenis bekijkt van het volk. Anderzijds is het misschien stilaan tijd om een bladzijde om te draaien. Bovendien zijn de Joden ook geen engeltjes. Ze houden al 60 jaar een land bezet op een manier die misschien nog veel erger is dan het apartheidsregime in Zuid-Afrika. Eén groot verschil: De Joodse lobby in Washington. Zonder deze lobby had de Joodse gemeenschap nooit kunnen overleven in Palestina. 
Ik ben eens benieuwd wat men in de volgende aflevering van "Het gesproken dagblad" gaat zeggen over deze opgeklopte heisa.
 

Jean-Marie Dedecker is de man van de verrassingen. Hij verraste met zijn prachtscore in 2007, het verraste met zijn entourage en hij is nu van plan een "Hollander" vooraan op de lijst te plaatsen bij de volgende Europese verkiezingen.
Derk-Jan Eppink is een zeer luciede journalist. Hij maakt indringende analyses en is bovendien een aimabel man. Maar Derk-Jan is ook een Hollander, die zich liever Nederbelg noemt.

Maar het blijft een feit dat de Vlamingen een aangeboren aversie hebben tegenover Hollanders die wij maar al te graag koppelen aan een goedkoop vulgair volk dat arrogant is in omgang. Op vakantie zullen wij niet gemakkelijk contact leggen met onze noorderburen. De Vlaming is bourgondisch, een levensgenieter, de Hollander daarentegen is een calvenist zonder enige vorm van culinaire smaak. Een Hollander die frans spreekt is als een pastoor die staat de vloeken in de kerk, verschrikkelijk gewoonweg.

Gaan de Vlamingen zich over deze aangeboren en aangeleerde afkeer heen zetten en stemmen op deze verbluffende geest van Hollandse origine? Ik vrees van niet. Opnieuw is dit erover. Jean-Marie wilt choqueren en provoceren. Hij deed dit met zijn nieuwjaarsreceptie in megadancing Carré, hij deed dit met zijn optreden in de slimste mens, waar hij met zijn hoofd een stapel bakstenen brak en hij doet dit nu opnieuw met Derk-Jan Eppink. Op een bepaald ogenblik gaat de bevolking zich afzetten tegen dit circus. Vroeger als ik  aan Jean-Marie Dedecker dacht, zag ik een Vlaamse variant van Pim Fortuyn en zijn "At your service" campagne. Nu zie ik meer en meer een variant op Jean-Pierre Van Rossem. Intelligent, luidruchtig, grappig, maar erover. Net zomin als Van Rossem een staatsman was, is dat spijtig genoeg ook meer en meer het geval bij Dedecker. En dat is spijtig omdat we juist in Vlaanderen nood hebben aan een brede beweging die deze archaïsche bureaucratische maatschappij kan vernieuwen. Verhofstadt heeft ons ooit laten geloven dat hij de nieuwe messias was, maar ik vrees dat we nog een tijdje gaan moeten wachten op een goed alternatief.

Is dit het einde van een tijdperk waar emotie regeerde boven de rede? Als je het mij vraagt zou de afschaffing van de Assisenhoven een goede zaak voor onze zogenaamde rechtstaat. Teveel speelden advocaten op de gevoelens van de doorsnee juryleden om een moordenaar vrijuit te laten gaan. Sommige advocaten misbruikten het principe van de "onweerstaanbare drang". Als je iemand tijdens een ruzie vermoordt, ben je altijd buiten jezelf. De onweerstaanbare drang was de stok achter de deur in vele dossiers. De kampioen onder de advocaten is natuurlijk Jef Vermassen. Hij weet als geen ander de juryleden te beïnvloeden en soms tot wenen toe te beroeren. Hij trekt de kaart van de emotie en herhaalt keer op keer de miserie en de ellende van de dader die op het einde van het proces eerder een slachtoffer lijkt te zijn. Het is opvallend dat hij nogal dikwijls kapitaalkrachtige moordenaars verdedigt. Voor een vrijspraak zijn deze maar al te graag bereid een flinke duid in het zakje te doen. Naar het schijnt hangen bij de meester-strafpleiter peperdure schilderijen te pronken. Op de emotie en het verdriet van de mensen kan men in dit land blijkbaar rijk worden. Ik begrijp niet dat de media een dergelijk figuur ophemelt. Een iets kritischere benadering zou in deze geen slecht idee zijn.

Het is inderdaad geen slecht idee om ook het Assisenproces te herzien. Naast de idee dat men te weinig professioneel en te veel gevoelsmatig oordeelt is er natuurlijk ook het feit dat deze procedure geen beroepsmogelijkheden toelaat. Dat is naar internationale normen een tekortkoming in de procedure.

Natuurlijk is justitie een lompe tanker die niet zo eenvoudig om te vormen is. Er spelen veel belangen en er wordt achter de schermen veel en aan verschillende touwtjes getrokken. Dat heeft ervoor gezorgd dat het 21e eeuwse justitie-apparaat weinig verschilt van het 19e eeuwse Napoleontische systeem. U moet maar eens het ongeluk hebben om in zo'n bureaucratische mallemolen terecht te komen. Het is een regelrechte ramp. Dat net nu de Hoge Raad voor de Justitie een verandering voorstelt is veelzeggend. Het betekent dat men zelfs op Justitieniveau inziet dat het zo niet meer verder kan. Laat ons hopen dat er gevolg wordt gegeven aan deze voorzet.