De directieraad van het Vlaams Parlement besliste Sven Gatz een uittredingsvergoeding toe te kennen omdat zijn aanvraag volkomen overeenstemt met het reglement. Gatz, fractievoorzitter van Open VLD, nam recent ontslag om directeur te worden bij de Unie van Belgische Brouwers. Gatz was 17 jaar parlementslid: in 1995 kwam hij in het Brussels Parlement, in 1999 in het Vlaams Parlement. Het statuut van de parlementsleden geeft hem dan, ook als hij zelf ontslag neemt en meteen een andere job heeft, recht op een uittredingsvergoeding van 34 maanden, als hij erom vraagt. Hij krijgt twee jaar lang een verhoging, omdat hij fractievoorzitter was. Dat komt neer op een bedrag in de buurt van 300.000 euro. Bruto.
Daarop moet hij nog wel pensioenbijdragen (8,5 procent) betalen en wellicht ook nog de afdracht aan zijn partij. Wellicht rest dan nog 250.000 euro bruto.
Er is al vele malen heisa geweest over die uittredingsvergoeding. Onder meer in 2006 toen Vlaams parlementsvoorzitter Norbert De Batselier (SP.A) vertrok om directeur te worden bij de Nationale Bank. Het statuut zegt dat wie een hoge openbare functie aanneemt, geen recht heeft op die vergoeding, maar de Nationale Bank stond niet in dat lijstje. Hij deed toen afstand van de verhoging als voorzitter. Er was ook heisa in het zuiden van het land toen Waals parlementsvoorzitter José Happart bij zijn afscheid in 2009 ongeveer 500.000 euro kreeg.
Er zijn al meermaals voorstellen ingediend om die vergoeding en andere punten uit het statuut van de parlementsleden - onder meer volledig pensioen na 20 jaar - aan te passen. Sven Gatz diende tien jaar geleden zelf voorstellen in om de uittredingsvergoeding te verminderen tot één jaar.
Maar er is nooit iets van gekomen. De verschillende parlementen willen gelijkaardige regelingen hebben, en de ene kijkt naar de andere, en de andere naar de ene, en zo komt er nooit iets van. Een bijeenkomst van de voorzitters van de zeven parlementen bracht de zaak ook niet in een stroomversnelling, zei Sven Gatz gisteren vanop de luchthaven van Boston, waar hij geblokkeerd zat.
'Ik bepleit al tien jaar een wijziging, maar als de regels nog altijd zijn wat ze zijn, en ik nu recht heb op die uitkering, vind ik dat ik dat recht mag uitoefenen', zegt hij.
Als ministers zelf opstappen, hebben zij ook recht op zo'n uittredingsvergoeding. Bert Anciaux (nu SP.A) maakte daar jaren geleden gebruik van. Als Inge Vervotte (CD&V) zou opstappen als minister, heeft ze recht op 16 maanden, als ze die vergoeding vraagt.
Donderdag 1 september 2011
Vrouwen en carrière
Vrouwen moeten uiterlijk misbruiken voor carrière"
Vrouwelijke troeven
De sociologe legt uit: "Veel jonge vrouwen denken nu dat schoonheid even belangrijk is als opleiding, wie erotisch kapitaal heeft, bezit een groot voordeel, deze mensen lachen naar de wereld, ze vinden het fijn wanneer de wereld terug lacht en hen hieraan herinnert." Hakim moedigt dus carrièrevrouwen aan om tijdens presentaties en zakenlunches hun vrouwelijke troeven uit te spelen, te flirten met hun oversten en klanten om hoger op de carrièreladder te raken.
Geisha's
Velen vinden echter dat deze uitspraken een grote stap achterwaarts betekenen voor het feminisme op de werkvloer, iets waar vrouwen lang voor gestreden hebben. Ook zou het de weg naar seksuele intimidatie op de werkvloer openen, het zou bazen aanmoedigen met hun ondergeschikten te slapen. De Britse columniste Yasmin Alibhai-Brown: "Het besluit van Hakim is dat mannen meer seks dan vrouwen willen eens ze ouder dan 30 zijn. Door deze nood uit te buiten verlagen vrouwen zich levenslang tot geisha's, ze moeten enkel met hun uiterlijk bezig zijn en onderhandelen met mannen."
Verplichte lectuur
Auteur Bryony Gordon daarentegen vindt dat de sociologe gelijk heeft. "Haar boek moet verplichte lectuur voor meisjes worden. Ik ben het beu dat carrièrevrouwen zichzelf te goed voelen om hun uiterlijk uit te buiten. Als dat is waar het feminisme voor staat, dan hoeft het voor mij niet.
Vrouwen moeten hun erotisch kapitaal gebruiken om hun carrière een zetje te geven, dat beweert een nieuw boek. Niet iedereen is het daar echter mee eens, experts noemen het een stap terug voor het feminisme.
Het controversiële boek van sociologe Catherine Hakim 'Honey Money: The power of erotic capital' bevat carrièretips voor vrouwen. De ateur beschrijft de voordelen van het uitbuiten van je erotische kapitaal, dit is een combinatie van schoonheid, sociale vaardigheden, de juiste kledingkeuzes, lichamelijke fitheid, levendigheid, sexappeal en seksuele competentie. Hoewel iedereen dit kan uitbuiten, kunnen vrouwen dit beter gebruiken, aangezien mannen meer seks willen dan vrouwen, aldus Hakim.Vrouwelijke troeven
De sociologe legt uit: "Veel jonge vrouwen denken nu dat schoonheid even belangrijk is als opleiding, wie erotisch kapitaal heeft, bezit een groot voordeel, deze mensen lachen naar de wereld, ze vinden het fijn wanneer de wereld terug lacht en hen hieraan herinnert." Hakim moedigt dus carrièrevrouwen aan om tijdens presentaties en zakenlunches hun vrouwelijke troeven uit te spelen, te flirten met hun oversten en klanten om hoger op de carrièreladder te raken.
Geisha's
Velen vinden echter dat deze uitspraken een grote stap achterwaarts betekenen voor het feminisme op de werkvloer, iets waar vrouwen lang voor gestreden hebben. Ook zou het de weg naar seksuele intimidatie op de werkvloer openen, het zou bazen aanmoedigen met hun ondergeschikten te slapen. De Britse columniste Yasmin Alibhai-Brown: "Het besluit van Hakim is dat mannen meer seks dan vrouwen willen eens ze ouder dan 30 zijn. Door deze nood uit te buiten verlagen vrouwen zich levenslang tot geisha's, ze moeten enkel met hun uiterlijk bezig zijn en onderhandelen met mannen."
Verplichte lectuur
Auteur Bryony Gordon daarentegen vindt dat de sociologe gelijk heeft. "Haar boek moet verplichte lectuur voor meisjes worden. Ik ben het beu dat carrièrevrouwen zichzelf te goed voelen om hun uiterlijk uit te buiten. Als dat is waar het feminisme voor staat, dan hoeft het voor mij niet.
