Berichten van 5 december 2011 tot 11 december 2011

Iedereen zoekt er naar, niemand heeft het ultieme antwoord. In feite is het al 15 jaar te laat voor een oplossing. We kunnen niet meer zonder pijn uit de misère komen.
Maar wat kunnen we WEL doen?

Ik besprak vorige week een mogelijke oplossing met een collega.

Lees en denk even mee.

Stel even, we laten alle huidige banken omvallen als ze zichzelf niet meer overeind kunnen houden. De schulden van de banken gaan daarmee verloren maar ook gaat veel vermogen van bankrekeninghouders verloren. Vervelend, maar de schade wordt wel breed gedragen en wie veel (op de bank) heeft, verliest het meest. Op zich in de kern dus een nivellerende maatregel die de linkse politiek zal aanstaan.
Ook pensioenfondsen zullen fors verliezen. Niet alleen op de in bezit zijnde bankaandelen, maar ongetwijfeld gaan ook veel derivatenbeschermingen verloren met het faillissement van banken.
Helaas is daar geen zachte heelmeester voor te vinden. Het kaartenhuis moet nu eenmaal in elkaar gaan donderen.
De banktaken van de banken, dus het (elektronische) bankieren, wordt overgenomen door commerciële partijen die er heil in zien en als er geen animo meer voor in de markt aanwezig is, de staat.

Bedrijven die de banktaken overnemen( lees coöperatieven ) zullen geconfronteerd moeten worden met enkele nieuwe regels, waaronder een strikte scheiding tussen de verschillende taken die nu onder één dak plaatsvinden. Dat mag in de toekomst niet meer. De banktaak is een strikt afgescheiden taak, los van bijvoorbeeld de investeringstak die ook los moet staan. Het voorkomt dat geld van de bank misbruikt wordt voor speculatie op de beurs waar het dus niet voor bedoeld is. Ook banken die de crisis overleven zullen aan deze regels moeten voldoen. Buitenlandse banken die er niet aan willen voldoen wordt de toegang tot de markt ontzegt en moeten hier hun vestigingen sluiten.

Helaas zullen ook overheden de klap gaan voelen. Hun geld dat nu op de bank staat gaat verloren. De overheden hadden slimmer moeten zijn. Ruim 100 jaar geleden waren overheden slimmer dan nu. Ze investeerden toen in opkomende markten zoals elektriciteitsvoorziening, water, radio, tv etc. Daar is veel geld mee verdiend. Jaarlijks kwam er dividend uit voort.
Tegenwoordig is men bij lokale overheden kopschuw richting duurzame investeringen in opkomende markten. In feite zou men nu perfect in duurzame energie kunnen beleggen, maar ze hebben het lef niet meer. Liever investeren ze het geld in een stutus-symbool dat jaarlijks geld kost in plaats van geld oplevert.

Het faillissement van de banken zal Europa in een crisis dompelen. Het is niet anders. We zullen daar weer uit gaan komen, maar op een lager niveau als waar we ons nu bevinden. Het moet allemaal wat minder worden. We moeten er weer voor gaan werken. We moeten eindelijk weer eens samen de schouders er onder zetten en niet, zoals nu, allemaal werken voor de bankiers die slechts een enorme bonus willen verdienen.

Bankieren wordt saai en werken bij de bank wordt net zo slecht betaald als werken bij de groenteboer. Het is immers niet zo heel veel anders qua werk. De crisis is ontstaan omdat het idee ontstond dat bankiers meer bijdroegen dan anderen. Het tegendeel bleek waar. Bankiers maakten meer kapot dan anderen. De schuld van deze crisis ligt dan ook bij zowel de bankiers als de politici.