medeleven

Nergens zin in

Och natuurlijk heb ik nergens zin in en dringen dingen uit de buitenwereld niet ECHT tot me door, geen wonder na de geestelijke klap die ik nog moet proberen te gaan verwerken en dat duurt natuurlijk op mijn oudere leeftijd een hele tijd, ik leer natuurlijk niet meer om "daar mee te kunnen leven".Ik probeer wel om zo goed als het gaat mijn oude dagindeling te kunnen aanhouden, dus voor het middagmaal een glaasje sherry te blijven drinken,kipfilet te braden of een stukje vis te bakken meestal met rijst en diepvries groente, veel water te drinken ,veel fruit eten en opbeurend voor mij is altijd een klein kopje zwarte koffie.

Concentreren op lezen gaat moeilijk, trouwens alles waarop ik me echt moet concentreren laat ik achterwege. Elke dag wat in mijn blog schrijven is er voorlopig nog niet bij, vandaag wel weer een prachtige schuimende zee, hier kan ik nog blij mee zijn, nl. dat ik zo ideaal woon. Gisteren was een minder moeizame dag, ben bij mijn hier wonende familie geweest , uit was inderdaad goed voor me.

Uitgaan aan de costa bestaat vnl. uit eten gaan in een restaurant of een enkele maal naar Puerto Banus waar wel eens films in het Engels zonder nasynchronisatie in Spaans worden vertoond, films in engels met spaans onderschrift zijn niet zo in trek.Vroeger, toen ik nog in Curacao woonde kregen we daar in de Openluchtbioscoop wel engelse films met Spaans onderschrift, voor mij fijn, want ik had van de L.O.I. ( Leidse onderwijs instellingen) spaanse lessen naar Curacao laten sturen ,omdat ik 'smorgens wat zinnigers wilde doen, dan alleen koffie drinken en roddelen en ik kon onder die films met Spaans onderschrift mijn Spaans wat bij spijkeren.

Daar was ineens de zon en dat na de hevige regens van gisteren en de bewolkte donkere luchten tot ver na middernacht en vroege ochtend. Maarten had me gisteren boodschappen gebracht, mijn voorraad kleine EEN persoons wijnflesjes is weer aangevuld, alsmede de vetvrije kwark . Ook luchtige lectuur, hoewel ik daar niet om gevraagd had, bracht hij mee. Hij heeft toch begrepen, dat ik niet altijd beleerd wilde worden in de vorm van zeer interessante biografieen. Mijn overvloed aan tijd kan ik dus weer prachtig vullen, hoef voor luchtige lectuur niet terug te vallen op het type keukenmeiden romans in het Spaans waar de kantoor-en andere artikelen- zaak, gelegen beneden mijn flat, vol van staat. Door mijn frisse lucht manie laat ik 's nachts de flat doorwaaien,zodat het meer dan tamelijk fris was toen ik opstond.

Nu is het schitterend Costa del Sol weer, in huis wijst de thermometer 21 graden aan. Het wordt langzamerhand tijd voor een ontbijt met "een ei hoort er bij".

Geweldig toch dacht ik, die leergierige grootmoeder Aukje Posthuma-Zijlstra waarvan de buren indertijd zeiden"Die heeft het hoog in haar bol", omdat al haar zonen -in die tijd, zij werd 93 jaar-naar de hbs moesten en haar dochters een vak moesten leren EN al haar kinderen pianoles kregen.
Beurtschipper grootvader Posthuma las zijn kinderen voor, ik herinner me nog de prachtige platenboeken ,die onder in een kast bij hun thuis lagen.De musicaliteit zat de Zijlstra's in het bloed,mijn moeder had een absoluut gehoor, kon echter niet goed uit het hoofd leren later heb ik tijdens mijn studie begrepen, dat zij dyslectisch geweest was. En die dyslexie hebben enkele achter kleinkinderen geerfd in de vorm van kort geheugen problemen bij taaltaken.

Bovenstaande kwam in mijn herinnering terug bij een televisie programma over muzikaal begaafde kinderen.

He, He, dacht ik toen ik om half twee vanmiddag uit de taxi stapte nadat een en ander die ochtend anders gegaan was dan gedacht, soms is ietsonverwachts wel leuk, maar deze keer beslist niet. Taxista Manuel hadme op tijd -voor elf uur- afgeleverd bij hospitaal USP voor een bloedprik.Dat was vlot gebeurd, ik wilde nog even bij cardiologie langs om de uitslag te vragen van de onlangs afgenomen revisie, waarbij ik 20 uur electroden omgehangen had gekregen, maar noch dr.Said noch zijn secretaresse was in zijn kamer aanwezig.Ga maar even koffie drinken kreeg ik als advies en probeer het iets laterNu moest ik toch op Maarten wachten, die me ergens hier wel zou vinden, ik bedacht ineens, dat die afspraak al enige tijd terug gemaakt was, het was mooi weer om te golfen vlotte kans dat hij er niet meer aan had gedacht , gewoon afwachten, ik moest toch eerst Said treffen voor uitslag en nieuwe afspraak. Ik heb in de loop der tijd heel wat afgewacht .Koffie gedronken, revision uitslag was OK, nieuwe afspraak gemaakt, geen Maarten, hij had er niet meer aan gedacht en was gaan golfen.

De natuur aan dit stukje kust is volkomen in balans, gladde zee,heerlijke zon,ikdenk fijn dat ik nog van deze ochtend kan genieten of zoals ik tegen harmen zei toen ik hem met zijn verjaardag feliciteerde, ik ben opgestaan,ik ben er nog op deze schitterende ochtend. Gisteren was ook een fijne dag voor mij, Maarten haalde me thuis op om naar San Pedro te gaan, want op de kleine rustige boulevard zou er gefietst worden met Yasmin. Paola's fiets ging ook mee op het fietsenrek van de auto, daar kon Dana dan mooi op fietsen. Ook gisteren scheen de zon uitbundig ,iedereen was happy, er werd besloten om te gaan lunchen bij pizzeria Manuel. De lekkerste pizza's eet je in San Pedro bij Manuel, die is zeer creatief met beleg op een knapperige pizza basis , zijn rode wijn is top kwaliteit, zijn lokaliteit zowel buiten als binnen aangenaam en als gastheer behoort hij tot de betere.Daar waren wij gisteren , 8 volwassenen en 2 kleine schattige meisjes, Yasmin en het dochtertje van kennissen van Paola en Maarten"we gaan hier weer vaker heen "zei Maarten tegen me ,wat een verschil met de pizzeria's aan jouw kust.

Deze dag begint met zonneschijn, wat een heerlijke verandering na al die regen-en wind dagen,want de wind is ook afgenomen, er waait nu een heerlijk briesje. Vanmorgen ben ik bezig geweest om te proberen wat versieringen op mijn blog aan te brengen, blogs van medebloggers hebben zulke leuke versieringen, foto's en dergelijke, dat ik mijn hulptroepen in de vorm van Harmen aansprak om eens uit te zoeken hoe dat kon. Nu staan mijn plaatjes niet in documenten, maar in "My pictures" en ik weet niet of "My pictures" wel op de harde schijf staan, ik kon nl. alleen maar browsen, toen ik extra's harde schijf aanklikte, via" My documents", zodat dit probleem voor later bewaard wordt, het is nu te mooi weer om me daarin te verdiepen, of om weer harmen ermee op te zadelen.

Lamlendig na het veel te lange slapen voel ik me, er zullen vast wel kleine huishoudelijke taken zijn,die ik zou kunnen doen, ik denk al meteen "waarom ook eigenlijk",een uitdrukking die van mijn moederafkomstig is, toen zij een keer bij haar kleinkinderen oppaste, omdat mijn broer en zijn vrouw een paar dagen naar een congres waren.Froukje vond zo'n bezoek van mijn moeder heerlijk, alles ging dan zonder strakke leefregels,broer Frank waardeerde het opzij zetten van die regels minder, die wilde op vaste tijden eten en niet op de tijden dat het mijn moeder beter uitkwam, omdat ze zo nodig eerst uitgebreid met een zuster moest telefoneren, Frank wilde op tijd eten zodat hij zonder 'n hongerig gevoel aan zijn huiswerk kon beginnen.Mijn moeder had in haar leven beslist niets op met vaste tijden, wel met EEN etenstijd,vlak voor het naar bed gaan, dan werd er bij ons altijd in de keuken nog iets gegeten, ook dat vond Froukje heerlijk, dat geklets bij nog een boterham voor het slapen gaan, Frank vond het niets. Er werd wel gewandeld met mijn moeder, nou ja wandelen, mijn moeder was te ijdel om makkelijke,volgens haar lelijke schoenen te kopen en strompelde dan ook aan de arm van Froukje voort ,terwijl Frank de afstand door zijn vooruit-en weer terug hollen vele keren aflegde. Mijn moedser moet wel gemerkt hebben, dat zo'n ongeregeld leven niets voor Frank was,want op een avond zei ze "Vanaf morgen gaan we weer op tijd naar bed en er wordt ook op de normale etenstijden gegeten" om daarop meteen de tekst uit te spreken:"Och, waarom ook eigenlijk".

Enkele dagen geleden schreef ik iets over Wet identificatie zorginstelling(WID) bij in ieder geval de postbank. Omdat ik van de ABN/AMRO daar helemaal geen bericht over had gekregen heeft Maarten gisteren eens verder geinformeerd en nu blijkt, dat er nog niet verder nagedacht is over nederlanders in het buitenland die helemaal niet meer naar Nederland gaan. Nu is identificatie bij Abn/Amro geen punt, omdat er een ABN kantoor in Marbella is en bij de postbank wordt nu verder nagedacht over het probleem en dat nadenken kan wel een jaartje duren.Het is hier nu uitgesproken slecht weer,vannacht werd ik wakker door kletterende regen , de dageraad bracht geen zonlicht, het is voor de zoveelste achtereenvolgende dag grijs, grijs en nog eens grijs, bovendien begint het ook nog te onweren.Ik moet er wel uit,brood halen.Mijn kleindochter Yasmin is helemaal idolaat van het idee,dat ze gauw 'n broertje krijgt."Abuela", zei ze . ik wil graag een kinderwagen kopen voor my brother, ze spreekt vloeiend spaans en engels . Ik heb haar verteld, dat ik dacht, dat mammie alles wat nog direkt nodig zou zijn voor haar brother, liever zelf zou willen uitzoeken en niet aan ons beiden zou toevertrouwen. Schoondochter Paola zorgt er heel goed voor, dat Yasmin niet jaloers zal worden als ze straks veel tijd met de baby bezig zal zijn.Zij betrekt Yasmin helemaal bij haar huidige toestand, legt veel uit.

Je hebt iemand nodig
stil en oprecht
die als het er op aan komt
voor je bidt en voor je vecht
pas als je iemand hebt
die met je lacht
en met je grient
dan pas kun je zeggen
'k heb een vriend

:

Toen voor de zoveelste maal het electriciteitscircuit in mijn appartement het liet afweten dacht ik ineens aan een vroegere franse aanduiding van Spanje:ten Z van de Pyreneeen begint Afrika .Deze Zondag is er een van niet ongestoord achter de computer kunnen werken, mijn stressvermindering door middel van een kopje zwarte koffie ging niet, er was geen stroom. Mijn familie hier aan de kust die anders mijn Zondagen wat komt opvrolijken, had andere afspraken. Gelukkig was er zonet ineens weer licht , de kaarsen die ik klaar gezet had zijn overbodig geworden, maar ik berg ze nog niet op, je kan niet weten. Misschien, dat ik nog wat allerlaatste administratieve beslommeringen afwerk, daar heb ik eigenlijk geen zin meer in, ik ga maar verder lezen in het interessante boek van Hirsi Ali:"Mijn Vrijheid".en dan maar weer tot morgen medebloggers ,slaap wel en om Sonja Barend aan te halen:"Morgen gezond weer op."

Als ik het even niet meer zie zitten en maar doelloos loop te ijsberen
denk ik na een tijdje <en nu eerst een kopje koffie>
Een vroegere vriendin van me zei altijd als ze ergens over piekerde
<eerst een biertje> Ontelbare kleine kopjes koffie zijn door mijn
keelgat gegleden,sinds ik ergens gelezen heb,dat koffie zo'n goede
anti-oxydant is, maak ik me niet meer druk over te veel cafeine.
trouwens ik slaap altijd goed op een kopje sterke zwarte koffie.
Ik drink cafe solo zoals ze in Spanje zeggen,koffie met melk is cafe con leche en koffie met een beetje melk cafe cortado Als ik zoals ik
nu doe over koffie ga leuteren, dan zie ik het echt even niet  meer
zitten. 't wordt tijd dat ik bij mezelf  ga denken NIET ZEUREN.en
ga iets doen.Wandelen langs de boulevard is geen optie, een saaie
grijze lucht en een hele sterke wind.
Er ligt nog een legpuzzel op me te wachten, geen gezellige een van 
300 stukjes verschillende groenten soorten, om nu snij-spercie- en
andere bonen, groenten-en fruitstukjes tot een groenteboers paradijs
om te toveren, laat maar.Ik ga nu eerst maar een cafe solo drinken.
 

Likeurtje

Mijn vader die een groot voorstander was van bewegen, zelf aktiefturner in zijn Sneekse jonge jaren, kon het moeilijk verkroppen, datzijn enige dochter,waar hij bovendien dol op was,op een Zaterdagnamiddag in een hoekje van de kamer zat te lezen, inplaats van wat aktiefs te ondernemen en tot mijn verdriet riep hij dan:"Kom op, jas aan we gaan een stukje lopen zo koud is het niet." Door ervaringwijs geworden wist ik, dat zo'n eindje vaak een uur werd,zuchtendging mijn boek opzij, maar ik wist er wel een slaatje uit te slaan."Ookwat winkels in de stad kijken toch,niet alleen langs de grachten".OK na de grachten de stad in was zijn antwoord. Wandelen met mijnvader vond ik best fijn, hij liep tenminste stevig door.We liepen langs de Bijenkorf, mijn vader kocht sigaren, we staken de Dam over naarde Nieuwe Zijdsvoorburgwal."Gaan we ook nog naar Heck?"

Mijn vader lachte wat geheimzinnig "Nee niet naar Heck, we gaan naar Wynand Fokkink.Had ik nog nooit van gehoord "Wat is daar dan?" "Zal je wel zien,nog even nieuwsgierig blijven" Wynand Fokkink bleekeen wat donkere ruimte met een grote bar,ik vond het maar niets.

"Dit is mijn dochter"zei m'n vader tegen de man achter de bar en diemoest maar eens een likeurtje leren drinken. "Zo, zo en voor U een recht op en neer?Dit lokaal heet een proeflokaal jonge dame".

De barman zette twee glaasjes voor ons neer,die waren zo boordevol geschonken dat er als het ware een kop op de drank zat."Eerst heel voorzichtig de kop eraf drinkenhoor"adviseerde mijn vader.Als ik mijnogen dicht doe herinner ik me weer de scherpe smaak van de likeur .

"De eerste slok is nooit zo lekker jonge dame, neem nog maar een klein slokje" en inderdaad bij het tweede slokje smaakte de likeur veel beter.