Darwin

Alice Springs heeft altijd tot mijn verbeelding gesproken en nu we er zijn kunnen we niet buiten.  Het stadje is gekend voor de aboriginals die hier naar toe komen.

De ganse nacht geselen regen en wind de ramen, die hier duidelijk niet op voorzien zijn.  Het is ook nieuws nummer een hier op de tv.
Dit noodweer haalde zelfs het nieuws bij ons in Belgikske en een artikel In Het Belang van Limburg. (dat heb ik achteraf gevonden in de opgespaarde kranten)

En zeggen dat ze bij ons dachten, die zullen wel ergens anders in Australië zitten, neen lieve mensen we zaten er pal middenin.

Net nu wij hier zijn  vallen de eerste druppels, de Aussies zijn gek van vreugde!!!!! wij eerlijk gezegd niet.
24 000 km gevlogen en hetzelfde klimaat als bij ons, tja.
Nu 40 graden hoeft voor ons ook niet want de airco van onze toch wel oude autocar heeft het begeven!!!

Het middagmaal is voorzien in een voormalige kamelenboerderij.  Nu is er een groot veebedrijf gevestigd.  De vriendelijke bazin geeft heel veel uitleg in een voor mij onverstaanbaar Engels terwijl wij hamburgers krijgen  tussen ne pistolet met handgesneden frieten erbij.

Het moet gezegd het vlees is van uitstekende kwaliteit hier, het zijn alleen die smerige ellendige vliegen die het leven ons hier zuur maken!  We zitten onder een afdak buiten met onze netjes op te eten.
Net omhoog, hap, kauwen en net weer omlaag, stel je voor.
Ondertussen vallen de eerste regendruppels en vlug is alles in een rode modderpoel herschapen.
Mijn witte crocs zien oranje, mooi kleurtje haha.

Voor we de autocar instappen, worden we telkens afgeklopt want die vliegen zitten op je kledij en als die mee de autocar ingaan is het echt niet te doen.

Rijden nu maar richting Kings Canyon Resort waar we zullen overnachten.

De  weg slingert zich door een rood landschap met hier en daar wat struiken, altijd hetzelfde, honderden kilometers.

Als we in de vooravond eindelijk aankomen in het resort gaan we dadelijk op zoek naar plastieken regencapes.  De enige shop in het resort is dadelijk door zijn voorraad heen.

Heb het ook al meegemaakt, koffers die verloren gaan, zelfs voor hele week, niet aangenaam.
Ik mix altijd de koffers en heb altijd de nodige kledij en toiletgerief voor enkele dagen bij me in de handbagage.  Nu ja toiletgerief, opletten want ze nemen alles af uit veiligheidsredenen.  Mogen maar minieme hoeveelheden zijn.

Waarschuwingsborden hier al in de luchthaven  voor dingos.
Ze leven van konijnen maar durven ook schapen en kleine kangoeroes aan te vallen.


Een dingo is familie van de wolf en we zullen er verschillende zien.

We worden naar het hotel gebracht waar we eerst het middagmaal gebruiken en vervolgens de kans krijgen om vliegennetjes te kopen.
Het is echt niet te doen zonder zo een net over je hoofd.

De koffer van de autocar is voorzien van een groot reservoir met koel drinkwater.  Overal wijst men je erop dat je voortdurend moet drinken.  Het water is peperduur in de steden, ik betaalde 4 AUD voor een fles gekoeld water in Sydney!  1 Euro is ongeveer 1,7 Australische Dollar, dure grap.
We hebben dus de gelegenheid steeds flesje water op te vullen en dit volledig gratis.

We rijden naar Uluru of Ayers Rock, het grootste rotsblok ter wereld.

Het maakt een zeer diepe indruk, hier heb ik al lang naar uitgekeken!

De rots ligt op een vlakte en steekt 348m de lucht in.  Hij heeft een omtrek van 8km en is rood, door de grote hoeveelheid ijzer die het gesteente bevat.
Men mag hem beklimmen, maar dit hebben de aboriginals, die  het 132 900 ha grote park bezitten waarin de rots ligt, om religieuze redenen liever niet.
Wij houden het bij wandelen aan de voet voorzien van de nodige uitleg en legendes over de aboriginals.
Het is prachtig weer, ideaal dus voor de zonsondergang mee te maken.
We zijn niet alleen, een massa volk staat te wachten.
De sfeer in de groep stijgt ten top want we worden voorzien van heerlijke bubbels en dito hapjes.
Let wel, eten en drinken moet met dat vliegennet op gebeuren.  Drinken lukt nog wel door de mazen heen, maar om hapjes in je mond te steken moet je dat net opheffen en maar hopen dat je geen vlieg mee binnen krijgt!

De eigenlijke zonsondergang is een beklijvend moment, om nooit meer te vergeten.  De rots krijgt voortdurend een andere kleur tot de zon helemaal ondergegaan is.  Meteen zijn ook de vliegen niet meer te bespeuren.

Terug in het hotel duiken we het mooie zwembad in, een nachtelijke zwempartij met een onvergetelijke sterrenhemel boven ons hoofd, ergens midden in de woestijn, tja het leven kan mooi zijn.

Het zal een korte nacht worden want we vertrekken om 5u morgenvroeg voor de zonsopgang boven Uluru.

Eerst maken we kennis met de vismarkt en de diverse wijken van Sydney.
Eens op de autosnelweg moeten we toch wel eventjes slikken als we de fietsers op de autosnelweg zien.  Heel normaal hier blijkt het...... tja, we zitten dan ook aan de andere kant van de aardbol he.

We houden halt aan een wildpark waar we kennis maken met de diverse diersoorten van Australië
Voor mij was dit echt de moeite, ik voelde me terug kind in de dierentuin.  Zoveel dieren te ontdekken die ik nog nooit in het echt zag.

De WOMBAT is een buideldier en komt voor in Zuid-Oost Australië en Tasmanië.
Het was mijn schoondochter E die me al veel vertelde over dit koddige dier, het lijkt beetje op een kruising tussen een beertje en een das.  De vacht is grijs/bruin, gewicht 40kg, 120cm lang met heel kort staartje van 2,5cm.
Ze leven in bossen en heuvels en graven gangenstelsels van 3m diep en 200m lang.

De CASSOWARY is een indrukwekkende vogel die niet kan vliegen maar tot 2m groot is.
Ze leven vooral in het regenwoud van afgevallen fruit.
Ze zijn zeer gevaarlijk door hun klauwen (vergelijk het met een struisvogel).
Als ze zich bedreigd voelen kunnen ze een mens lelijk toetakelen.
Het verenkleed is zwart, behalve de nek en het hoofd, die zijn kaal maar felblauw van kleur met onderaan een rode plek, zeer kleurrijk.
Het vrouwtje is mooier dan het mannetje, dit in tegenstelling tot de meeste dieren.
Ze legt alleen de eieren maar het mannetje broedt ze uit en zorgt voor de opvoeding van de kindjes!

De KANGOEROE is er in vele soorten van groot naar klein.
We zullen op onze reis meestal Wallabies zien, de kleinere soort en een enkele maal de zeer zeldzame zwarte kangoeroe.

De KOALA is een nachtdier, ze slapen tot 22u per etmaal.
Ze eten hoofdzakelijk eucalyptus bladeren en hebben daarmee dan voldoende vocht, ze drinken zelden.
We hadden het geluk dat ze net gevoederd werden wat prachtige fotos opleverde.

Over Krokodillen, dingos, dromedarissen ga ik het later hebben, die hebben we ook in vrije natuur gezien.
De vele soorten slangen waaronder pythons komen later ook aan bod.


Na dit bezoek rijden we verder naar Leura, een charmant stadje waar we het middagmaal gebruiken in het oude postkantoor.  Het moet gezegd, de kippefilet is hier stukken lekkerder dan bij ons.  Het vlees is veel smaakvoller, de groenten en fruit eveneens, dat zullen we de volledige reis ondervinden.

We passeren St. Mary's cathedral en Sydney Tower.

Het is bewolkt en 26 graden, ideaal voor ons, die uit een lange en koude winter met zeer veel sneeuw, hier in de zomer aanbelanden.  Vanmorgen zeer goed ingesmeerd met factor 30 en regelmatig bijsmeren is de boodschap.
Voor we deze reis boekten vroegen we eerst advies aan onze huidarts, na alle miserie die we vorig jaar meemaakten met een kwaadaardig melanoom.
Hij vertelde ons dat de situatie in Äustralië op gebied van huidkankers angstaanjagende vormen aanneemt door het steeds toenemende gat in de ozonlaag.

De wandeling door de Botanische Tuinen is prachtig, we zien er vele ibissen en ook reuze vleermuizen, de Flying Fox, die met honderden in de bomen hangen.
Apoteose is het opduiken van het Opera House en de Harbour Bridge.

Dat Opera House is echt wel indrukwekkend, ik keek er al lang naar uit.
Hetzelfde  WHAW gevoel bekroop me, net als  bij andere reizen, respectievelijk de Taj Mahal in India, Aboe Simbel in Egypte, Borubudur op Java, de afbrekende ijsbergen in Alaska, de Mount Everest in Nepal, de doortocht door het Panamakanaal, de piramides in Mexico, om maar enkele hoogtepunten te noemen.
Het is ontworpen door de Deen Jorn Utzon die van zeilen hield.  Uit Zweden werden 1 056 000 tegeltjes geimporteerd die wit/grijs van kleur zijn. 
Het dak gelijkt op bolle zeilen maar ook op schelpen.
Het gebouw werd geopend in 1973.

Harbour Bridge, de kapstok in de volksmond genoemd heeft ook iets.
Op 31 december is hier steeds prachtig vuurwerk van oud naar nieuw, met 1 miljoen toeschouwers.
De brug is klaar sedert 1932, er is 6 jaar aan gewerkt.  Ze is van staal en men gebruikte 6 miljoen met de hand gemaakte klinknagels.
Er zijn 8 rijstroken waarvan 1 speciaal voor autocars en bussen.
2 treinsporen, 1 fietspad en 1 voetpad, 1 149m lang en 134m hoog.



Ik vergelijk het met de Golden Gatebrug in San Francisco.
Harbour Bridge kan men beklimmen voor fikse prijs.  Blijkbaar zijn er veel mensen zonder hoogtevrees want we zien veel stippen op de ronding van de kleerhanger, liever zij dan ik.

Rond de middag schepen we in voor een havenrondvaart.
Er wacht ons een uitstekend buffet aan boord met heerlijke zeevruchten.
De beste oesters ooit gegeten, komen van hier, uit de baai van Sydney, overheerlijk en dan dat uitzicht, super gewoon.
Een stad moet men ook altijd indien mogelijk vanop het water gezien hebben, of dat nu in Sydney, San Francisco,  Dinant of Maastricht is.
Na het aanmeren bezoeken we nog Darling Harbour, The Rocks oude haven,  de monorail om uiteindelijk in de chique winkelgalerij van Queen Victoria Building te belanden, prachtig!!!

Stilaan begint de jetlag zich te laten voelen, mijn benen en niet die alleen van mij lijken lood, de nochtans gemakkelijke schoenen doen pijn en Mrs Macquarie's Chair vanwaar men de hele haven kan overzien halen we niet.
Ik ben doodop en wil naar het hotel.

Daar eindelijk aangekomen wil ik alleen maar slapen en of ik geslapen heb!
Ben in de armen van Morpheus beland van 17u in de namiddag tot s'anderendaags s'morgens.
Manlief was ondertussen gaan zwemmen in het prachtige olympische openluchtbad in de buurt van het hotel.
Hebben we gelachen toen hij vertelde dat blijkbaar iedereen in de verkeerde richting zwom.
Natuurlijk was hij het die gewoon verkeerd zwom tegen de richting in, tja niet alleen wennen met de wagen blijkbaar ook in het zwembad.