Archief

Onze laatste uren op Australische bodem vandaag.
We vertrekken om 11 uur vanuit Cairns om via Brisbane (tussenstop) naar Auckland in Nieuw Zeeland te vliegen.
Klinkt allemaal mooi maar is een heel avontuur geworden voor sommigen van de groep.

De controle was uiterst streng in Cairns.
Ik heb al een stukske van de wereld gezien en talloze strenge controles meegemaakt op luchthavens maar dit hier is nooit gezien.
Dames met lippenstift worden vriendelijk verzocht deze te verwijderen.
Niks maar dan ook niks van planten of zaden mag mee.
Schoenen moeten uitgeklopt om eventuele sporen van zand te verwijderen.
Gelukkig hebben we naar de reisleider geluisterd en al onze vondsten achtergelaten.

Vragenlijsten invullen zijn we gewoon en we helpen daarbij graag personen die de Engelse taal niet machtig zijn.
Eerlijk moet je zijn als je die vragenlijsten invult, yes is yes en no is no.
Maar als je overal gewoon no invult en het is yes gaan de poppen (in dit geval 1 stuk kiwifruit) aan het dansen.

Met pijn in het hart (ikke toch) stijgen we op in Cairns, bye bye Australia, ik hoop ooit nog terug te komen.
Schitterende vlucht over de Koraalzee richting Brisbane.
De aanblik vanuit de lucht op het Great Barrier Reef is onvergetelijk.
Waren we gisteren toch nog maar eens met de catamaran de zee opgevaren om te gaan snorkelen en zwemmen in plaats van het gewone programma mee te volgen.  De krokodillenboerderij waar krokodillen met stokken getergd werden en waar dingos aan de leiband gehouden werden was niet veel soeps.  Ben dan ook dadelijk teruggekeerd naar de ingang en ik was niet alleen.  Het zwemmen in de billabongs was niet ongevaarlijk maar goed afgelopen, gelukkig maar.  Zelf voelde ik er niet veel voor om me in dat koude water te begeven, alhoewel we de heledag gezweet hadden.  Alleen de canopy walking was de moeite, wandelen op een staketsel van 25m hoog recent aangelegd in het regenwoud.  Het beste van de hele dag was het Italiaans restaurant waar we s'middags aten, maar ja we komen niet naar Australië om Italiaans te eten he.
Tja gedane zaken  nemen geen keer. Ik wil niet zeuren maar t'is iets waar ik fameus spijt van heb.

Tijdens de vlucht mogen we ons uurwerk nog maar eens 3 uur ineens verzetten, dit wil zeggen dat we nu op 12 uur verschil zitten met het thuisfront!

T'is al donker als we in Auckland landen en we kijken uit naar ons beddeke in weer een nieuw hotel ditmaal in Nieuw Zeeland.

De douane controle is niet min, zelden gezien, maar we geraken erdoor.  In vergelijking ook met Australië zijn de Nieuw Zeelanders veel minder vriendelijk. 

We verzamelen en onze reisleider uit Australië is meegevlogen omdat de persoon die de reis in Nieuw Zeeland zou begeleiden niet beschikbaar was.
Als we denken dat iedereen er is ontbreken 3 personen.
Ondertussen kennen we elkaar na 2 weken Australië en we wachten en wachten en wachten.
We kunnen niet vertrekken zolang we niet voltallig zijn.

Na heel lang wachten, we zijn allemaal doodop, zijn ze er eindelijk.

What happened?
Was er toch wel iemand uit de groep die een kiwivrucht meenam in de valies.
De formulieren waren overal met een  no ingevuld, ook op de vraag of er geen fruit in de bagage aanwezig was.
Ze kunnen alles zien met de moderne technieken wat er in de koffers zit.
De dame in kwestie werd daarover ondervraagd maar ze sprak geen woord Engels en bleef halsstarrig no antwoorden op elke vraag.
Het ging van kwaad naar erger, tja.
Een ander koppel uit onze groep werd ook aan een monster controle onderworpen en werden geconfronteerd met hun mede reisgenote.  Ze hebben haar goed geholpen in moeilijke situatie.
Het kwaad was ondertussen al geschied en ze kon kiezen, ofwel serieuze geldboete of gevangenis.
Uiteindelijk werd het de geldboete en na betaling mocht ze beschikken.

Om dit verhaal af te maken, het was 2 uur s'nachts plaatselijke tijd toen we in ons bed kropen van ons mooie hotel in Auckland.

Ontzettend goed geslapen.
Alle was is kurkdroog, tijd voor een heerlijk ontbijt in openlucht ditmaal.
Het is 34 graden maar draaglijk, de zon schijnt hard, heel hard, dus smeren, smeren smeren met factor 30.
We worden naar de haven van Cairns gebracht waar een grote catamaran ons ligt op te wachten.
Toffe sfeer aan boord met uiterst vriendelijk personeel.
Na een 2 tal uren varen gaan we voor anker, ergens temidden van een azuurblauwe oceaan.
Beetje verder is er een klein eilandje.
Diegenen die gaan snorkelen  moeten eerst aan boord van kleinere boot die hen naar het eilandje brengt.
De meesten hebben zich eerst in een smurfenblauwe suit gehesen die moet beschermen tegen de talloze supergrote gevaarlijke kwallen die hier aanwezig zijn. 
Sommigen snorkelen, anderen duiken, nog anderen blijven gewoon op de catamaran en gaan met een andere boot, met glazen bodem, de prachtige onderwaterwereld van het Great Barrier Reef bekijken.
We zien ook verschillende grote zeeschildpadden die effe lucht komen happen en dan weer onder water verdwijnen.
Rond de middag komt iedereen terug aan boord om te genieten van een lekker buffet.
Daarna weer wat verder varen en weer voor anker in volle oceaan, waar de moedigsten zich terug in hun smurfenpakske kunnen hijsen (wat moeilijk gaat omdat alles nat is) en dan kunnen zwemmen midden de oceaan.
Ge blijft vanzelf boven want het zoutgehalte is zeer hoog hier.
Als iedereen terug aan boord is, (men telt en hertelt!!!) is het tijd voor koffie en cookies.
De terugtocht is zalig, genieten van wind en water goed ingesmeerd voor de zon die hoog aan de hemel priemt.
De kustlijn van Cairns komt terug in zicht en helaas moeten we de boot verlaten.
Eens terug in het hotel besluiten we om te gaan wandelen langs de promenade, dit is een houten steiger waar weer overal borden staan dat er eventueel krokodillen kunnen voorkomen.
Toch zijn de Aussies overal druk doende met te barbecuen op het mooie grasterrein.
Feestjes overal hier, zo eenvoudig, alleen je vlees meebrengen en groentjes en sauskes.
Ne Australische Dollar in het gleufke steken en bakken maar.
Ook het reuzeopenluchtzwembad is super.  Totaal gratis voor iedereen en open tot s'nachts.
Het strand van Cairns is niet bruikbaar wegens het modderige zand en de crocs.  Mooi alternatief dat zwembad.
Verder zeer toeristisch met ontelbare winkels en eettentjes.
We kiezen voor de Night Market galerij waar het ene Oosterse eetstandje naast het andere ligt.
Overal systeem van buffet.  Ge kunt uit drie groottes van (plastieken) borden kiezen.
Veel vis en chicken en het moet gezegd, het heeft gesmaakt.
Op shopping tour dan maar, de zo gegeerde UGG boots uit Australië kosten hier inderdaad de helft van een paar in Hasselt.  Volledig gevoerd met schapewol.  Passen in temperaturen van 30 graden is ander paar mouwen maar de voorraad is aangevuld.  Ik kan volgende winter door Hasselt paraderen met die heerlijke gemakkelijke warme boots.  Ik heb me moeten inhouden want ik zou de boel leeggekocht hebben.
Ook de voorraad sarongs aangevuld.  Voor diegenen die niet weten wat een sarong is, wel is lap stof die iedere dame staat, groot of klein, dun of dik, is gewoon de manier van wikkelen.
Komt uit Indonesië en heb er destijds gekocht in Bali. 
So easy on the beach of the swimming pool, dus voorraad is aangevuld in diverse motieven en kleurtjes en spotgoedkoop hier.
Trouwens reizen heeft ook voordeel je kledij overal te kunnen kopen, je moet natuurlijk opletten voor namaak maar dat zie je wel aan de prijzen. 
Het was een superdag vandaag, eentje waar ik, nog heel lang aan zal terugdenken.

Op een onchristelijk uur( 4 o'clock) worden we naar de luchthaven van Darwin gebracht voor onze vlucht naar Cairns.
De morgenstond heeft goud in de mond.................
We vliegen van het subtropische Darwin in het topje van Australië naar het Noord Oostelijke Cairns.
Het is er ook zeer warm, zelfs op dit vroege uur maar de hitte is draagbaar, het is hier niet zo vochtig en er is lucht, dat voel je dadelijk.
Een gloednieuwe autocar staat ons op te wachten.

Ontbijt hebben we dubbel gehad, de ontbijtbox die we meekregen uit hotel in Darwin en dan nog eens ontbijt in vliegtuig.

We rijden niet dadelijk naar het hotel maar gaan eerst t'een en t'ander bekijken zoals Bengi springen.  We komen net op tijd om een moedige dame te zien springen.
De eerste sprong kost 135 AUD en de tweede maar 35 AUD, t'shirt krijg je cadeau.  Geen liefhebbers uit onze groep, dus rijden we maar verder.  Veel plantages van suikkerriet onderweg en een schitterende rit over the great scenic Highway.
In Palm Cove gaan we middagmaal gebruiken.
Schitterende badplaats voor gepensioneerde Aussies hier, een bounty strand met palmbomen en waarschuwingsborden voor de krododillen, de gevreesde Salties, de zoutwaterkrokodillen.
We maken een reddingsoefening van de Rescue Life Gard mee, knappe heren en dames in strakzittende suits, plezant om door gered te worden als je het mij vraagt.  We wandelen  langs de promenade en daarvan hebben we behoorlijk honger gekregen.  Ook al omdat we vanmorgen aangewezen waren op maaltijd in vliegtuig en niet gebruikelijke ontbijtbuffet gelijk we gewoon zijn op de hele reis.  We zijn rotverwend.  Tijd dus voor njam njam.
En wat voor maaltijd , prima was het in dat beach restaurant.  We zaten buiten met zicht op de oceaan.  Het voorgerecht was zo copieus dat we dachten dat het een hoofdgerecht was, superverse calamares zo uit de oceaan.    Dan het hoofdgerecht, de meesten kozen voor vis, we zitten toch aan de kust hier.
De Barramundi, een plaatselijke vissoort was super,  zelden zo lekkere vis gegeten.  Kwam daarna nog versgedraaid vanille  ijs met aardbeien, we kunnen er weer effe tegen.

Als toetje kwam de bazin ons vertellen dat ze nooit zo een toffe groep over haar vloer kreeg, tja wat wil je he, de blauwe vogeltjes zoals ze ons overal noemen bestond uit sympathieke bereisde mensen, die allemaal enorm genieten van deze prachtige reis.

Tijd om verder te rijden dan naar Port Douglas, een knappe plek waar we helaas maar half uurtje vrij kregen om terraske te doen.  Een heerlijke cappucino met weer dat gekke systeem van bestellen.  Je gaat eerst binnen bestellen en krijgt dan een stok met daaraan een kaartje met nummer op mee.  De bediening brengt dan alles na lang wachten.  No worries, ze zijn zo op hun gemak de Aussies en gelijk hebben ze.

Verder dan langs de prachtige kust met veel verlaten stranden naar Cairns, een moderne stad en belangrijkste uitvalsbasis naar het Great Barrier Reaf.

Ons hotel ligt net aan einde van de promenade.
Bay Village Tropical Resort bestaat uit ruime kamers die rond het zwembad gelegen zijn.
Aangename verrassing als we onze kamer ontdekken, een heus appartement met woonkamer en aparte slaapkamer en grote badkamer.  Bloedheet is het binnen maar we creeëren snel een ideale temperatuur door de airco in de woonkamer op te zetten en in de slaapkamer de plafondventilator zijn werk te laten doen.
Bovendien is er overal een stenen vloer , ik haat vast tapijt in hotels, dat is erg onhygienisch.
De vensters kunnen overal open, nog een niet te versmaden voordeel.
De douche is zeer ruim,  ideaal om de was te doen. Hupsakee met de vuile was zelf de douche in en de klus is zo geklaard, met de Whipp Express in de aanslag.  Spoelen gaat snel onder stromend water en manlief is de droogkast van dienst.  Haha alles gewoon uitpersen tussen 2 badhanddoeken en morgenvroeg is alles droog.
In alle hotels zijn er trouwens wasmachines ter beschikking van de gasten en in iedere kamer is er een strijkplank en strijkijzer.

We maken een avondwandeling langs de houten promenade en hebben eerlijk gezegd weinig honger na die copieuze maaltijd van deze middag, dus houden we het bij terraske doen met weer overheerlijke cappucino.  Het moet gezegd de Aussies kennen,er wat van.

We zijn vanmorgen heel vroeg vertrokken en dat laat zich voelen nu.

Morgen wacht ons een van de mooiste dagen van de reis, per catamaran naar het Great Barrier Reef.