" Manipuleren "

“DOE NIET ZO GEK PAP”

Rijdende in april 1996 door de Kazerne laan in Weert met zijn prachtige bomen, samen met mijn jongste dochter Samantha om haar naar de trein te brengen, sprak mijn dochter de navolgende woorden tot mij:

” Pap doe niet zo gek ”

Wat was de reden van deze uitspraak.

Nadat haar moeder mij zonder opgave van reden, na acht en twintig jaar huwelijk binnen 24 uur had verlaten, had ik na enige weken een brief zonder enige zelf reflectie van haar zuster Sabine ontvangen.

Haar zuster had zich onterecht bemoeid met de boedelscheiding, wat ik niet van haar heb geaccepteerd.

Ik was over de houding van Sabine zeer verdrietig maar zij tegen Samantha:

“ Al zou ook jij je zo onheus tegenover mij gedragen, ook dan blijf ik sterk “

Ik zou in de goot liggen, maar na verloop van tijd op mijn knieën gaan steunen, daarna op mijn ellebogen en weer recht op gaan staan.

Ik weet namelijk dat ik goed voor jullie ben geweest, ook al heb ik natuurlijk net als ieder mens mijn fouten.

Jullie soms niet?

Toen ik haar naar de trein had gebracht en thuis kwam lag daar een heel lief dierbaar briefje met o.a. de woorden als je het zwaar hebt bel mij dan, wat ik natuurlijk nog bezit waarin zij aangaf dat zij veel van mij hield!

Nog geen veertien dagen later kreeg ik geheel onverwachts van Samantha een telefoontje, waarschijnlijk na manipulatie van haar moeder en zuster waarin zij mij de navolgende woorden toesprak:

Pap je hebt zelf een slechte verhouding met je moeder gehad, je moet Sabine bellen.

Ik heb haar verteld, dat ik Sabine niets verkeerd heb aangedaan, maar dat zij zich de afgelopen weken zeer onheus tegenover mij heeft misdragen, waar jij en ook twee andere personen o.a. op mijn verjaardag bij aanwezig waren en ik de mening als vader ben toegedaan, dat zij contact met mij op moet nemen en zich niet moet laten manipuleren door haar moeder.

De voor mij ongelofelijke woorden van Samantha waren toen tegen mij:

“Als jij dit niet oplost kies ik voor mijn zuster”

Einde gesprek met mijn dochter Samantha, die enkele dagen daarvoor nog aangaf zo veel van mij te houden!

Ik heb het uitgeschreeuwde, met mijn onmenselijk verdriet.

Onbegrijpelijk wat zijn woorden toch makkelijk uitgesproken en op papier gezet.

Ik lag na deze woorden in korte tijd wederom in de goot, ben op mijn knieën en ellebogen weer recht op gaan staan en kan hen allen recht in de ogen kijken en ook in de spiegel en weet al meer dan twaalf jaar niet waar mijn dochters wonen.

Waarom ik geen goed contact met mijn moeder had lag hierin, dat ik een zeer dominante moeder had, die mij ruim vier jaar gedwongen heeft van af mijn 13^e tot mijn 18^e jaar in een fabriek te werken, waar ik seksueel ben misbruikt.

Ik heb mijn moeder bijna iedere dag huilend gevraagd of ik niet meer naar die fabriek toe hoefde.

Helaas geen enkel signaal wilde zij door haar dominantie opvangen.

Daar heb ik natuurlijk nimmer mijn kinderen mee lastig gevallen of belast.

Met een dergelijk groot verdriet, daar loop je niet mee te koop!

Ik heb altijd voor mijn dochters klaar gestaan en mijn beste krachten aan hun gegeven, niet alleen met woorden, maar met daden!

“ Doe niet zo gek Pap ”

Deze woorden, heb ik in de afgelopen jaren duizend maal in mij zelf herhaald en mijzelf afgevraagd, of zij gemeend heeft wat zij op dat lieve briefje had geschreven, of dat het loze woorden waren!

Als ik door de Kazerne laan met die prachtige bomen rij, spreid zich een deken van verdriet over mij uit, maar ik lig niet in de goot en sta recht over eind met al mijn verdriet.

Ik vraag mij regelmatig af, hoe kunnen zij en speciaal mijn dochter Samantha hier mee leven. ?

Evert jullie vader.

Het leven is soms grillig, pas goed op je zelf.

Verkeerde keuzes.

Slapeloze nachten.

Mijn geest begint te malen als een windmolen.

Regelmatig overmeestert mij een diep gevoel van verdriet.

De verkeerde keuzes die ik heb gemaakt, overheersen mijn leven.

In het bijzonder om te trouwen met een vrouw die niet van mij hielt.

Als een film verschijnt mijn leven voor mij.

Mijn jeugd was voor mij een verschrikking.

Deze jeugd heeft negatief mijn hele leven beïnvloed.

Mijn levenlang zorgen gehad.

Altijd alleen deze zorgen op moeten lossen.

Van nature een idealist ook nu nog.

Laat wel echte liefde mogen ontvangen.

Het andere verleden trachten te vergeten.

Maar deze komt met de wind steeds weer terug.

Niets is gegarandeerd in dit leven.

Als ik inslaap zal ik rust hebben en dat is wel gegarandeerd.

ECOS

DOCHTERS.

Als verdrietige vader dwaal ik in mijn geest.

Gedachten komen over wat is en had kunnen zijn.

Innerlijke pijn om jullie gemis beheerst mijn leven.

Ik ben door jullie verlaten en voel mij gekwetst.

Waarom hebben jullie je zo laten manipuleren?

Schaduw hebben jullie in mijn leven gebracht.

Mijn resterende levenspad is grillig en omringd door duisternis.

De kracht om zonder jullie verder te leven, is bij mij aanwezig.

Geen depressie of drank maar innerlijke rust geeft mij kracht.

Wel zou ik weer willen voelen en niet alleen mijn verdriet.

Er is steeds weer die ene vraag.

Hoe kunnen jullie hiermee leven?

Jullie Vader - ECOS

DOCHTERS

Doelloos loop ik vaak rond.

In mijn geest op zoek naar jullie.

Jullie zijn zo gemanipuleerd en geïndoctrineerd.

Waar is jullie eigen gevoel en verstand.

Waar zijn jullie?

Wat doen jullie?

Hoe kunnen jullie?

Bij mij zoveel onherstelbaar leed veroorzaakt!

Hoe kunnen jullie hiermee leven?

Jullie Vader,

ECOS 2007

GEDUMPT.

Verdrietig, eenzaam en leeg van binnen denk ik dagelijks aan jullie, maar mijn tranen zijn al jaren bevroren. Toch is de liefde in mij voor jullie na al die jaren gebleven, ondanks dat jullie mij gedumpt hebben als een oud stuk vuil. Jullie hebben mij buiten gesloten en zelfs waar jullie wonen is mij niet bekend. Dit alles raakt mij ongelooflijk diep, meer dan ik in woorden uit kan drukken. Ik heb getracht met alles wat in mij was een goede vader voor jullie te zijn, met uiteraard mijn menselijke tekortkomingen, die ook jullie bezitten! Ik kan nog steeds na al die jaren in de spiegel naar mij zelf kijken, kunnen jullie dat ook? De eenzaamheid in mij om jullie gemis, is in de loop van de jaren alleen maar groter geworden. Verdriet om jullie houding verdwijnt niet na al die jaren, maar maakt plaats voor boosheid wat ik niet wil voelen. Niet alleen mijn tranen zijn bevroren, maar nu ook mijn hart! Jullie moeder weet niet wat zij met haar gemanipuleer te weeg heeft gebracht, zij heeft jullie als wapen tegen mij gebruik, eens krijgen ook jullie hier de rekening voor gepresenteerd!

Jullie Vader

ECOS – 2000

BALOU.

Balou je bent alweer ruim zes jaar mijn poezen vriendin. Officieel is ook Charmaine je bazinnetje, maar je bent altijd bij mij op het Domein “Pluto “ waar je het zeer naar je zin hebt. Je bent een zeer eigenzinnige poes, waar ik erg aan heb moeten wennen. Het liefst was je de eerste jaren alleen maar buiten, wel met mij spelen springend als een aap van tak naar tak. Nu ben je heel veel binnen en zeer aanhankelijk! Als het warm weer is mag je ook ‘s nachts van mij buiten. Je moet bijna van niemand wat hebben en uitzonderlijk accepteer je een ander persoon. Als mens heb ik van jou geleerd, dat ik meer aan mij zelf moet denken, ook al is deze wijsheid voor mij veel te laat gekomen! Je bent de beste vriendjes met Brenda en Eva.

 Het jagen op vogels en konijntjes is gelukkig voorbij! Ik hoop dat ook jij nog heel lang bij mij mag blijven.

Je baasje ECOS.

EVA.

Het is alweer drie jaar geleden dat ik je in België heb gekocht en dat je deel van mijn leven bent geworden.

Charmaine heeft je naam mogen uitkiezen en in het begin heeft zij meerdere malen, op verschillende wijze getracht je van mij over te nemen.

Ik heb haar direct heel duidelijk gemaakt, dat dit nimmer zal gaan gebeuren!

Zij mocht met jou naar de honden school.

Je bent uitzonderlijk aanhankelijk en blijft in je gedrag nog steeds een pup.

Als er andere personen of honden bij ons zijn, ben je overdreven druk.

Zijn wij alleen met je vriendinnen Brenda en Balou, dan ben je de rust zelf.

Wij zijn in deze drie jaar veel van elkaar gaan houden en ik hoop dat wij nog lang bij elkaar mogen blijven.

Je baasje

ECOS.

NIETIG.

Wij mensen, zijn in het grote heelal nietig en slechts als een blad, die in de herfst van een boom valt.

ECOS

Woorden.

Woorden kunnen troost geven.

Woorden kunnen kwetsen.

Woorden kunnen hoop geven.

Woorden kunnen een gevoel uiten.

Woorden kunnen liefde uiten.

Woorden kunnen verdriet uiten.

Woorden kunnen een nood kreet zijn.

Woorden kunnen iets afwijzen.

Woorden kunnen ontzettend pijn doen.

Woorden kunnen geloof openbaren.

Woorden kunnen angst oproepen.

Woorden kunnen dankbaarheid aangeven.

Woorden kunnen iets beloven.

Woorden zijn en blijven slechts woorden en vaak te snel en te gemakkelijk uitgesproken.

Als uitgesproken woorden niet gemeend zijn of niet in daden worden omgezet, dient men deze woorden niet uit te spreken, zij laten verdriet en innerlijke wonden achter.

ECOS.

ONZE SCHEPPER.

Schepper van het heelal en onze aarde.

U hebt de aarde met de natuur laten ontstaan voor alle mensen en dieren.

Indien u almachtig bent, waarom leven dan niet alle mensen in vrede.

Waarom hebt u zoveel ongelijkheid laten ontstaan en niet in uw almacht ingegrepen?

Er is op deze wereld zoveel leed, heeft u dat niet kunnen voorzien?

Dit is niet af te doen met het sprookje van Adam en Eva, met de slang en de appel net zomin als met de verhalen van Mohamed of andere zogenaamde profeten!

Als ik om mij heen kijk zie zoveel schoonheid en zoveel verdriet.

In Jeruzalem ziet u de gaos van de verschillende geloven!

Kunt u mij hier een antwoordt opgeven?

 ECOS

Ouders of verzorgers dienen de basis

van je leven te zijn.

De invloed van ouders of verzorgers in een jong leven, draag je altijd met je mee.

Dit behoren voor je toekomst positieve invloeden te zijn.

Velen ontvangen in hun jeugd echter negatieve invloeden van hun ouders of verzorgers.

Natuurlijk mag men zich daar in het latere leven niet op blijven beroepen.

Positieve invloeden van ouders of verzorgers, hebben ook niet altijd een goede uitwerking op de persoon, net zo min als de negatieve.

Ieder mens is uniek en heeft in dit leven zijn eigen verantwoordelijkheid.

Als het einde van het leven in zicht is, kan men zich niet beroepen op de invloed van de ouders of verzorgers.

Een mens komt en gaat alleen.

ECOS

VREDE.

Deze woorden zijn en worden over de hele wereld dagelijks uitgesproken door ontelbare mensen en religieuze instellingen.

Katholieken, Baptisten, Pinkstergemeente, Moslims, Hindoes, Boedisten, Gereformeerden, Hervormden, Orthodoxe Christen en Joden, allen geloven in een God en wat voor verschrikkelijks is er al niet namens deze God in de afgelopen eeuwen en in het heden, door het mensdom aangericht.

BESTAAT ER EEN GOD?  

Als je denkt aan de vergassing van de Joden, de ontelbare zelfmoord aanslagen door extremisten, de hongersnoden, oorlogen in het verleden en het heden, dan zou je gaan twijfelen en Atheïst worden.

Maar als je een kind geboren ziet worden, zo ook jonge honden, poesjes en andere levende wezens, de natuur in het voorjaar tot ontluiking ziet komen, de Sterren, Maan, Zon en het heelal aanschouwd, evenals de Zee met al zijn vissen en hun schoonheid in soort en kleuren, de menselijke communicatie, horen, zien, ruiken en voelen ervaart, dan moet er een hogere macht bestaan die wij met ons verstand niet kunnen benaderen.

Haat, leugens, jalousie, nijd, afgunst en egoïsme in de wereld zelfs in je directe omgeving, geeft de mens vaak een verdrietig en eenzaam gevoel, die met geen woorden tot uitdrukking zijn te brengen.

Ziekte, pijn en aftakeling is te verdragen, als je in het bezit bent van innerlijke rust en vertrouwen.

Gelukkig ben jij, als je in je leven mensen ontmoet, die een luisterend oor voor jou verdriet hebben en naar hun beste kunnen een goed mens trachten te zijn, in deze harde egoïstische zakelijk wereld, dat geeft je hoop en troost!

Ecos

2008

De zomer gaat naar zijn einde

De herfst is in aantocht

Wat zal de winter ons brengen

Wat heeft het hele jaar ons gebracht

Ziekte veranderingen en herenigingen

Zal het een jaar zijn waar wij later positief op terug zullen kijken

Een ding is niet veranderd

Ik hou nog steeds van je.

Ecos.

Accepteren.

Iedere dag is anders.

Niets is blijvend in het leven.

Afscheid nemen van dierbaren doet pijn en laat littekens achter.

Afscheid nemen van plaatsen waar men gelukkig is geweest,  geeft verdriet en veroorzaakt pijn.

De moed om naar de toekomst te kijken, maakt je sterk voor het heden.

Genieten van de nieuwe omgeving met mooie herinnering aan het verleden, geeft je troost en moed om positief door te gaan

DIE ZIEKTE.

Het is je overvallen als een dief in de nacht. De angst van binnen is niet te beschrijven en voel jij alleen. Dierbare staan je bij maar jij geheel alleen, moet die weg behandelen. Een angstige donkere weg en o zo eenzaam. De diepe angst van binnen, die jij alleen voelt. De zon schijnt buiten de vogels fluiten, maar je hoort ze niet. De grond verdwijnt soms onder je voeten, maar je blijft wel sterk! Het leven is niet altijd eerlijk het geeft je liefde, pijn en verdriet. Nooit zal het meer het zelfde zijn. Maar het licht verschijnt na lange maanden, aan het einde van die angstige donkere weg. De dagelijkse angst verdwijnt, maar o zo langzaam. Innerlijke rust in je zelf, maakt je sterk als wuivend riet in een storm. Na iedere storm in het leven, gaat de zon weer schijnen. Jij bent sterker geworden en relativeert het leven. De zon gaat weer schijnen en je hoort de vogels weer. Intenser ga je genieten van ieder moment, dag en jaar van het leven. Oud worden met je dierbare is een Gods geschenk dat wens ik je toe.

ECOS

IDEALIST.

Soms ben ik boos op mij zelf, omdat ik een idealist ben en dat past niet in deze wereld.

Soms ben ik boos op mij zelf omdat ik anders ben, dan de meeste anderen.

Meestal kan ik dat wel aan, maar soms maakt het mij zo intens verdrietig.

Vaak denk ik was ik maar net zo egoïstisch als de meeste andere mensen, wat zou het leven dan eenvoudiger zijn.

Maar nee ik blijf een idealist tot aan mijn dood.

Ik weet en voel van binnen, dat ik nimmer alleen ben.

Dat is mijn grootste steun in mijn leven.

Ik blijf trouw aan mij zelf!

ECOS

Ode aan mijn hond “Brenda “

Meer dan veertien jaar zijn wij samen geweest.

Jij en ik waren beide gedumpt.

Jij na een jaar bij je Belgische baas en ik na 28 jaar getrouwd te zijn geweest.

Zoveel onbaatzuchtige liefde, trouw, aanhankelijkheid en bescherming van je mogen ontvangen.

Nimmer heb jij mij teleurgesteld, nooit heb je tegen mij gegromd of je tanden laten zien.

Jij waakte over mij en was mijn troost bij mijn verdriet.

Vriendelijk maar waakzaam tegenover vreemden.

Instinctief voelde je aan wanneer ik verdriet had.

Je kwam naar mij toen legde je kop op mijn knie of ik moest je rechterpoot vasthouden.

Als jij er in de begin jaren na mijn scheiding niet was geweest, was ik er uitgestapt.

Wat zal ik je missen.

Je baasje Evert.

ACHTER JE LATEN ZIJN WOORDEN DIE MIJ ZIJN TOEGESPROKEN.

Achter je laten wat je gedaan en mee gemaakt hebt en niet meer aan denken. Deze woorden die mij zijn toegesproken, zijn in mijn ogen een makkelijke manier van leven, die niet de mijne is.
 Het gaat voorbij aan het verleden. 
             Het heden is een afspiegeling van het verleden.                             
Meestal herhaalt de geschiedenis zich in het leven.  
Natuurlijk mag je niet leven in het verleden maar wel aan  herinnerd worden  en er lering uit trekken. 
                                                    
Het kan het heden en de toekomst verbeteren.

ECOS