Archief

Ode aan mijn hond “Brenda “

Meer dan veertien jaar zijn wij samen geweest.

Jij en ik waren beide gedumpt.

Jij na een jaar bij je Belgische baas en ik na 28 jaar getrouwd te zijn geweest.

Zoveel onbaatzuchtige liefde, trouw, aanhankelijkheid en bescherming van je mogen ontvangen.

Nimmer heb jij mij teleurgesteld, nooit heb je tegen mij gegromd of je tanden laten zien.

Jij waakte over mij en was mijn troost bij mijn verdriet.

Vriendelijk maar waakzaam tegenover vreemden.

Instinctief voelde je aan wanneer ik verdriet had.

Je kwam naar mij toen legde je kop op mijn knie of ik moest je rechterpoot vasthouden.

Als jij er in de begin jaren na mijn scheiding niet was geweest, was ik er uitgestapt.

Wat zal ik je missen.

Je baasje Evert.

ACHTER JE LATEN ZIJN WOORDEN DIE MIJ ZIJN TOEGESPROKEN.

Achter je laten wat je gedaan en mee gemaakt hebt en niet meer aan denken. Deze woorden die mij zijn toegesproken, zijn in mijn ogen een makkelijke manier van leven, die niet de mijne is.
 Het gaat voorbij aan het verleden. 
             Het heden is een afspiegeling van het verleden.                             
Meestal herhaalt de geschiedenis zich in het leven.  
Natuurlijk mag je niet leven in het verleden maar wel aan  herinnerd worden  en er lering uit trekken. 
                                                    
Het kan het heden en de toekomst verbeteren.

ECOS

INNERLIJKE PIJN OM VERLIES.

Ontkenning van innerlijke niet zichtbare pijn kan jaren duren en vreet je van binnen op, zonder dat je het zelf beseft.

Pijn toelaten en accepteren, geeft je de kracht om verder te leven met deze pijn.

Het is moeilijk om te erkennen, dat deze pijn een deel van je zelf is geworden en mee gaat tot het einde van je leven.

Niets in deze wereld kan deze pijn wegnemen.

Alleen innerlijke rust kan deze pijn verzachten.

ECOS

Afscheid

Afscheid nemen
is denken aan wat voorbij is.
Je gedachten afsluiten, mooie herinneringen inpakken voor de achterblijvers.

Afscheid nemen
is nadenken dat je niets vergeet, loskomen van het heden en vertrouwen in het hiernamaals hebben

Afscheid nemen is stil staan, bij het verdriet
van de achterblijvers die jou lief hebben

ECOS

HERFST.

De bomen schudden hun bladeren af.

Het gras stopt met groeien.

De zomerplanten sterven af.

De vogels zijn in de rui.

Een gevoel van eenzaamheid overvalt je soms.

De natuur is aan het doodgaan.

Wind en regen hebben de overhand.

Ik loop in het bos over de afgevallen bladeren.

Ik kijk naar de bomen.

De eerste knoppen kondigen zich al aan.

De natuur is niet dood.

Het nieuwe leven komt er aan.

Geniet van het leven.

ECOS

Niets is blijvend in dit leven.

Ik weet, dat niets voor altijd blijvend is in dit leven.

Een keer verdwijnt alles in het leven.

In mijn gevoel wil ik terug naar jullie, maar jullie hebben mij gedumpt als een oud stuk vuil!

Ik kan alleen maar vooruit kijken, anders beëindig ik het heden en dat zijn jullie mij niet waard.

Mijn brandende vraag aan jullie is, hoe kunnen jullie hiermee leven?

Eens verdwijnt er ook in jullie leven iets, wat jullie zeer dierbaar is.

Voel dan heel even mijn pijn!

ECOS.

Niet alles vervaagt.

Niet alles vervaagt.

Men zegt dat de tijd alles vervaagt.

Het verleden wil ik wel, maar kan ik niet vergeten.

Mijn verstand zet mij tot vergeten aan.

Mijn gevoel komt daar tegen in opstand.

Alle herinneringen van beelden vervagen.

Ook de beelden van mijn dochters.

Een ding vervaagt niet.

De gedachten aan mijn dochters.

 Zij hebben zich laten manipuleren.

Zij hebben mij als oud vuil gedumpt.

Hoe kunnen zij hier mee leven?

Ecos.

Schoonheid.

Uiterlijk schoonheid is vergankelijk.

Innerlijke schoonheid blijft bestaan.

Uiterlijke schoonheid is zo verschillend.

Innerlijke schoonheid zo universeel.

Uiterlijke schoonheid verdwijnt met de jaren.

Innerlijke schoonheid groeit met de jaren.

Bij het oud worden is het omhulsel van de mens

aan vergankelijkheid en aftakeling onderhevig.

De ziel dient bij het oud worden alleen maar mooier te worden, dat dient een universeel streven van ieder mens te zijn.

Ecos.

Een kind verliezen.

Een kind verliezen, is het ergste wat een mens in zijn leven kan overkomen.

Er zijn verschillende redenen, waaraan men een kind kan verliezen.

Door middel van een miskraam.

                                        Door middel van een ziekte.

                                      Door een ongeluk.

                                       Door zelfmoord.

                      Door manipulatie van een van de ouders.

                                         Door ruzie.

                                    Door verdrinking.

                                             Door een misdrijf.

Je leven is daarna geknakt.

Het verdriet hierover zal de rest van je leven een deel van je blijven, waarmee je moet leren leven.

ECOS

EEN TROUWE MAKKER.

Nooit meer samen kijkend naar de zee.

Nooit meer samen zwemmen in de zee.

Wat hebben wij het samen goed gehad.

Wat zal ik je missen.

Niets en niemand kan jou vervangen.

Vele jaren samen geweest.

Al de vreugde en verdriet van mij mee gemaakt.

Nimmer mijn vertrouwen beschaamt.

Nimmer tegen mij gegromd.

Altijd op mij gepast.

Jouw trouw was onvoorwaardelijk.

De mijne voor jou ook.

ECOS