Ik had een appartement gevonden in een prachtig domein in een residentieele wijk in Montignie - le - Tilleul , wat 8km buiten de stad was gelegen . Alvorens te verhuizen heb ik eerst het appartement bemeubeld en in orde gebracht , dan de verhuis en dat verliep vlot met de medewerking van een vriend die over een vrachtwagen kon beschikken . Ook hier ben dan 20 jaar gebleven , ik had dan ook mijn wagen al overgebracht , wat zeker nodig was voor mijn werk en na een tijd hebben we dan ook gans de streek gaan verkennen , het was een prachtige tijd ... maar gedachten gingen nog altijd naar het water . Dus na de streek zowat te hebben uitgekamt ging ik op zoek naar een bootje .
Archief
Ik was ondertussen maar wat in den omtrek blijven varen , dat was niet mijn ding dus het was hoogtijd dat het voormekaar was , heb het schip in liggen of varen gelegd zonder te weten hoelang ik zou liggen ,want ik moest 3 maanden stage doen . Ik had al een eentuee koper voor de Sherpa , ik ging dus iedere dag met de trein van Antwerpen naar Charleroi , gelukkig heeft het niet lang geduurd want na 2 weken was het al goed en was ik aangenomen , dat viel dus best mee . Daar ben ik zowat 20 jaar gebleven ( wat een prestatie ) ... ik moest dan eerst achter een woonst gaan zoeken , een collega bevrachter bood mij aan mij te voeren en zo heeft het niet lang geduurd of ik had gevonden wat ik zocht , maar nu moest ook het schip nog van de hand , gelukkig verliep dat ook vlot !
Mijn werk bestond erin dat ik de tussenpersoon was tussen verladers ( fabrieken ) en de vervoerders , iedere dag was het schippersbeurs om 11 u dus rond 10 u was ik al present in de kroeg naast de beurs .
Daar kon ik al eventuele klanten vinden en dan om 11u naar de beurs dat was weer een nieuwe ervaring .
Ik stond nu aan de andere kant van de balie , in het begin was het even wennen vele schippers kenden mij , maar wisten noch niet wat ik daar kwam doen maar dat duurde niet lang of iedereen wist het en na enige tijd was ik goed ingeburgerd en op een dag wachtte me een verrassing ik zag mijn eerste liefje op de beurs . Ze was ondertussen natuurlijk ook getrouwt , we zijn samen wat gaan drinken en hebben wat bijgepraat ,zo ziet u maar dat de wereld klein is maar hij draaidt wel steeds door .
Het liep niet steeds over rozen , er waren moeilijke momenten en soms was ik nog zeer laat op de
baan zoekende achter mogelijke klanten want ik moest de vraag van de verlader volgen en dat was
steeds niet evident .
Maar naargelang de tijd vorderde ging het steeds beter dan kreeg ik meer vaste klanten .
Maar we vieren eerst nog nieuwjaar in Antwerpen . De sherpa is een motorspits van 38 bij 5 meter en wordt voorgestuwd door een kromhout semi diesel twee cylinder motor van 80/98 PK bij 400/500 TM en weegt 7 ton .
Salonschroef voor stuurhut , wat niet altijd praktisch was bij het laden van granen en lichte goederen , maar we moeten nog ondervinden . Nu gaan we op 1 januari 1960 van start met bestemming Hasselt en alles verloopt naar wens , zo volgen er dan nog enkele binnenlandse reizen ... maar het is wel lastig telkens open en dicht leggen op een paar dagen , dus we zullen maar overschakelen naar langere trajecten .
De volgende gaan we richting Frankrijk oa. Parijs en omliggende , tot Basel toe . Dat was prettiger varen , het schip bleef ook langer proper . Het zou me te ver voeren om al deze reizen te beschrijven , het is mooi , rustig en je ziet weer een ander deel van de wereld .
Met tussenpozen is het wel zwaar werk , het onderhoud van het schip en in die tijd was iedere schipper nog fier op zijn schip , het moest blinken !!! Ook de machinekamer moest kraaknet zijn en de woonst natuurlijk ook ...bij het laden van diverse goederen moesten ook de ruimen telkens worden schoon gemaakt en dat ging allemaal met de glimach .

Maar toch bleef het water aantrekken want als ik
vrij was ging ik steevast telkens naar de beurs tot op een dag mijn lot
werd bezegeld door de ontmoeting met een bekende
makelaar in schepen , die mij een spitsmotor te koop aanbood en na
lang aarzelen liet ik mij verleiden het schip eens
te gaan bekijken . Vrijblijvend natuurlijk , maar van het één kwam het
ander
en de koop werd afgesloten .
Gelukkig kon ik stoppen op m'n werk zonder opzeg ,
de baas begreep mijn arangement volledig .
Dus werd ik eigenaar van motorschip SHERPA
.



Maar niet getreurd , reeds enkele dagen later kreeg ik een aanbieding
als directie chauffeur maar daar moest ik eerst een schriftelijk en
mondeling examen voor afleggen en dat vond plaats bij Esso Belgium en
daar waren kandidaten genoeg kon ik vaststellen .
Maar proberen dat mag altijd he ... dus laat ons maar eens meedoen , je
weet maar nooit en tot mijn grote verwondering kwam ik als
overwinnaar uit de strijd .
Ik kon me dus gaan aanbieden bij European Naval Store , dat was de
werkgever en ik kon dirrekt aan de slag .
Mijn werk gereedschap was een Lancia Aurelia
, een knappe wagen en
de baas was een minzaam man , mijn werk bestond erin de
baas te vervoeren en gewoonlijk reed er een secretaresse mee , dewelke
notities nam en later werd opgepikt door een andere wagen
welke ons volgde en die haar terug naar het bureel bracht .
Dus tijdens het rijden en schakelen mocht men geen schokjes voelen , dus
dat was weer even wennen en zoeken , dat met een onbekende
wagen , maar dat had ik rap onder de knie hoor !
Soms had ik de ganse dag niets te doen en kon ik over de wagen
beschikken , als het nodig was poetste ik de wagen op want die moest
piccobello zijn , maar als ik niets aan de hand had dan ging ik eens
kijken naar de schippersbeurs ... daar zag ik dan veel bekenden en er
werd me ook steeds werk aangeboden als schipper op één of ander schip ,
maar dat zag ik zo dirrect niet zitten .
En op een dag zag ik een aankondiging staan in de krant van een meubelzaak , die vroegen een chauffeur en ik dacht laat ons maar eens gaan zien en ja ik mocht zo beginnen .
De wagen was een oude legertruck en rechts sturend dus dat was weer even wennen , maar alles wordt ge gewoon . Veel had ik niet te doen dus zat meestal in de schrijnwerkerij , want alles werd daar zelf gemaakt tot de boenwas toe , de meubelmakers waren allemaal oud gedienden , 30 jaar en langer in de zaak werkzaam dus daar was wel wat op te steken en dat zou me later weer van pas komen . Als de baas met verlof ging dan moesten wij daar blijven slapen voor op de zaak te passen en moest ik de schrijnwerkerij opkuisen en dat was een ganse karwij en stof genoeg , dat zat me niet zo lekker dus na een vijftal maanden hield ik het voor bekeken maar ik was wel een ervaring rijker .

De dagen , weken , maanden volgen elkaar op met
bezoeken afleggen en bezoek ontvangen , het is een prettige tijd, we worden eens
niet
opgejaagd en krijgen geen bevelen ... zalig is dat
.
Maar we moeten stilaan aan de toekomst gaan denken
, ik heb wel steeds contact gehouden met de binnenvaartsector en ja er komt wind
in de zeilen ,
want op een dag wordt mij een plaats aangeboden op
een motortanker , dat is nu niet dirrekt wat ik zocht maar goed van het
één komt het ander en ik
ga dan ook maar in zee , we zien wel wat het wordt
.
Dus schepen we in op de motortanker " Simoun " , de
lading bestaat uit stookolie , die komt er warm in en moet voor te kunnen lossen
weer worden
opgewarmd , het schip is daarvoor uitgerust en de
stoom krijgen we op de losplaats en dat vraagt wel de ganse nacht om s' morgens
te kunnen pompen .
Dat doen we zelf en ook dat is weer een nieuwe ervaring en
dat verloopt ook vlot .
De bestemming is bijna altijd Walonie oa. de
fabrieken Solvay , het schip behoort toe aan een rederij uit Gent , over de
bazen geen klagen en de
schepen waren in beheer bij een Antwerpse rederij
die voor het vervoer zorgde , dat verliep allemaal vlot maar er was één nadeel
aan de tankvaart, de motor
kreeg nooit de tijd om af te koelen dus draaide dag
en nacht en dat begon op den duur tegen te steken in zo een mate dat ik het na
drie jaar voor bekeken hield .
Ik ben afgemonstert en ben dan aan de rand van
Antwerpen gaan wonen om wat op adem te komen en de kat uit de boom te kijken ,
ik moest alles eens op een
rijtje zetten , de scheepvaart hield ik voor den
ogenblik voor bekeken , te druk ... zeker de tankvaart , maar goed we zien wel
wat het wordt .


Mijn tijd op de Simoun ( motortanker )
.



Maar we moeten optimistisch zijn , deze keer verliep alles vlot zonder
problemen en hier laat mijn lange termijngeheugen mij in de steek ...
hoelang ik hier op dit mooie maar grillige riviertje heb doorgebracht
dat kan ik bij benadering niet zeggen .
Ik had wel een logboek maar met het vele verhuizen is er veel verloren
gegaan , ook foto's ... maar goed ondertussen staat de tijd niet stil en
komt het einde van onze term in zicht en voor het gemakkelijk te maken
gaat mijn laatste reis rechtstreeks van Kikwit naar Kinshasa .
Ook dat verloopt naar wens en zo zijn we weer waar we begonnen zijn en
hier eindigt dan het hoofdstuk Congo .
In 1953 zijn we met het vliegtuig naar hier gekomen en we zullen met de
boot terug gaan ( 1956 ) , ik had gekozen voor een mixcargo , deze
nemen maar een beperkt aantal passagiers mee , dat is gezelliger .
Wij vertrekken vanuit Matadi met de MAR DEL PLATA en met een tussenstop
in Tenerife arriveren we uiteindelijk in Antwerpen waar men ons
staat op te wachten .
De reis over zee was ook tamelijk goed verlopen , soms wat ruw maar dat
hoort erbij ...
Het is ook weer een geweldige ervaring zo een zeereis en alles bij
mekaar was het allemaal heel leerzaam , ik ben er blij geweest te zijn
en gezond
te zijn terug gekomen !
Nu hebben we nog lang betaald verlof tegoed , wij zullen trachten er het
beste van te maken voor we verder zien ... eerst voor woonst gezorgd en
een wagen aangeschaft , want we zullen wel wat bezoekjes moeten afleggen
en dan rustig van het leven genieten , wachtend op wat komen zal .






Maar laat ons de dingen niet vooruit lopen en eerst
zien hoe we in Kikwit geraken .
Ongeveer halfweg het trajekt leggen we aan en maken
we kennis met een daar wonende koloniaal , een koppel uit Kortrijk
,
ze hebben daar een bedrijf en het zijn zeer
vriendelijke mensen , we worden al uitgenodigd om de avond bij hun door te
brengen .
Het was zeer gezellig en we zullen dat verder ook
in de toekomst doen , 's morgens gaan we verder na te zijn uitgewuifd door onze
nieuwe kennissen en zo gaat het verder , de andere
posten zijn meestal Portugezen .
Zo komen wij op bestemming zonder hinder en
zo volgt de ene reis de andere op tot het einde van mijn term .
Op één van de afvaarten moeten wij een afgedankte
stoomketel opladen , deze lag een eind land inwaarts en die moesten wij eerst
tot aan het water zien te krijgen en dan op de
barge laden .
Dat was niet vanzelfsprekend want alles moest
uitterhand gebeuren en met de middelen die we hadden , maar uiteindelijk is het
toch
gelukt en in de afvaart hadden we een paar
hinderlijke passen , dan ging de sleep voor anker en moest er met de boot
achterwaarts
afdrijvend gepeilt worden voor de doorgang te
vinden en op de kaart te zetten met een paar aanknopingspunten aan de wal en dan
de
sleep weer oppikken en het er dan maar op wagen ,
wat niet altijd lukte .




