17/06

Vandaag zijn we in Folldal gebleven en een mooie wandeling gemaakt van een 7 tal km. Telt wel voor 2 want was in de bergen. We zijn gewoon van naar Oostenrijk te gaan maar de bergen en het landschap zijn hier helemaal anders. De onderstaande foto's zijn genomen van voor het vertrek en tijdens de wandeling.

Voor we vertrokken was er hier een Noorse tv opname en Dorine moest even poseren bij de Noorse kerst man, een beetje te vroeg of te laat, maakt niks uit hij was er en Dorine moest op de foto.

Morgen rijden we verder het nationalpark door, ik weet niet waneer ik terug op internet zal kunnen om de blog bij te werken.

Dorine bij de kerstman

Een overblijfsel van de oude mijn site

Dorine moest even rusten

en ik maar wachten 









En maar genieten

ouste voorraad van zoet water voor Folldal

De mijn site, die zaterdag open gaat voor de toeristen

Na een stevege wandeling moet er gerust worden

Dorine wou even de balencoire proberen

Ons traject van vandaag is van Lom naar het Rondane national park (oudste nationalpark van Noorwegen 1962) we zijn over Vaga (bezoek aan terug een staafkerk zie foto) verder door richting Dombas en zo naar Folldal in het nationalpark.  de chef kok van het retaurant die bij de oude mijn site behoort is een Belg afkomstig van Brugge. (gesloten in het 1972) en nu een mijn museum is (open vanaf 17 juni, dus voor ons nog niet toehankelijk) Hij heeft voor ons een typisch Noors gerecht klaar gemaakt namelijk rendier worst, heel lekker, met Belgische frietjes. 

Onder staande foto's zijn van onderweg.

Vandaag zijn we van Geiranger naar Lom gereden, terug een prachtige route. Onderweg zijn we naar de Dalsnibba afgeslegen (is het hoogste uitzicht op de fjorden) we moesten een 5 km lange en een hoogte van 500 meter overbruggen, de sneeuw langs de weg lag  op bepaalde plaatsen nog 3 meter hoog. Spijtig van de dichte wolken konden we niet veel zien, maar het was toch een prachtige ervaring die weg te rijden, daar de weg doodliep moesten we op het einde draaien en teug keren. Enkele foto's van de weg tussen Geiranger en Lom. De eerste staafkerk is deze van Nordberg en de laatste deze van Lom, waar we tevens de nacht hebben doorgebracht.

Het is nu exact 23h30 en nog klaar buiten zoals het bij ons is over dag, en s'morgens tegen 4H00 terug vol daglicht (beetje een raar gevoel.

Een typisch Noors huisje van vroeger, maar komen nog veelvuldig voor.

Het Geiranger fjord is terecht werelderfgoed, het mooiste fjord van Noorwegen, ook het enige waar je niet met de auto kunt langs rijden. De rotsen komen loodrecht uit het fjord omhoog.

Enkele foto's.

(De vertaling komt uit het engels en is een google vertaling)

Combineer een sightseeing trip op het water met een wandeling naar Skageflå, de bekendste van de fjord boerderijen langs de Geirangerfjord. Noorse koning Harald en koningin Sonja vierden hun zilveren bruiloft op Skageflå in 1993, en de Koningin onthulde ook een officiële UNESCO plaque hier op 12 juni 2006. 
De klim begint bij Skagehola, waar de boot zet u af, en is veeleisend. Het pad tot Skageflå is steil en adembenemend, met een fantastisch uitzicht over de Geirangerfjord. Skageflå strijkt op een berg richel ongeveer 270 m boven de zeespiegel. Als je goed kijkt zie je het huis staan.

Zoals jullie kunnen zien op de foto's van de trolstigen is het meer dan de moeite, het is een zeer prachtige route, maar er komen er nog.

Enkele foto's vanaf de weg naar Geiranger van het Fjord dat in de diepte lag, terug een formidabele route.

Zulke schepen komen er bijna elke dag Geiranger bezoeken.

Onderstaande foto's zijn allemaal van ondersqeg op de trolstigen.

Zoals gisteren geschreven, vandaag de bekende trolstiggen gedaan, het was een unieke ervaring, Reeds meerdere bergpassen in Ootenrijk gedaan, maar dit was iets anders, mooier en speciaal. De foto's spreken boekdelen en veel uitleg hoeft niet. Onderstaande foto's zijn van de beklimming van de trolstigen.

 we zijn begonnen in Kristiansand dan de E39 gevolgd richting Mandal zo verder door tot de afslag naar Lindesnes om naar de vuurtoren te rijden de 60 gevolgd we moesten dezelfde weg terug nemen om dan verder op de E39 door te rijden tot de afslag Farsund om de 43 te nemen richting Farsund. De weg terug namen we de 465 zo terug naar de E39 richting Flekfjord daar over de 44 (fantastische route een aanrader) naar Egersund dan terug over de 42 en verder over de E39 om verder de 13 te nemen naar de prekestolen dan hebben we de 13 genomen richting Tau en zo verder over de 13 naar Roldal - Voss om langs de E 16 Flam te bereiken verder richting Laerdaltunnel (24,5 km lang en om de 7 km een verlichte zaal om de eentonigheid te verbreken, zeker de moeite om te doen) om dan verder over de 5 naar Skei en vervolgens over de 60 naar Stryn, dan de 15 tot de spitsing naar Runde hebben we de weg nr 61 genomen, van Runde zijn we terug over de 61 naar Alesund dan de E39 richting Kristiansund, we zijn langs de 64 gereden om de atlantischeweg over de speciale bruggen te rijden en zo Kristiansund binnen te rijden (tevens verste punt van onze rondreis in Noorwegen (de teller staat op 2700 km, half weg) dan terug over de weg nr 70 en de E 39, en de 64 naar Andelsnes waar we een dag rust hebben genomen.

Morgen gaat de reis verder over de trolstiggen naar Geirgangerfjord (Wereld erfgoed) maar dat zal ik in een volgend bericht meer uitleg over geven. (als we beschikken over internet)

Een brug van de atlantischeweg.

zicht van op de atlantischeweg

Even schrikken als je daar over moet rijden, spectaculair, maar wel heel mooi.

En daar hebben we over gereden, gewoon subliem, moet je zeker gedaan hebben om te weten hoe het voelt om over zo een brug te rijden. De mensen die deze brug gedmaakt hebben, proficiat.

even pauzeren.

langs de weg

mooi in de rij wachten op de veerboot

en genieten mag ook.

De weg naar het eiland Runde

Een brug op de weg naar Runde

Het bootje waar mee het eiland hebben rond gevaren

Onze schipper en gids, tevens ook eigenaar van de boot. Zeer vriendelijke man,

Een beetje uitleg over Runde en de verschillende vogels.

Papegaaiduikers aan het vissen.

Enkele jong vogels. het wit zijn uitwerpeselen

Dorine bij een waterval waar we de nacht hebben doorgebracht.

Aangekomen op Runde geen enkele vogel te zien buiten een paar ordinaire meeuwen. Na een beetje rond vragen zaten we op de verkeerde kant van het eiland en met de auto of camper konden we daar niet komen, enkel te voet, maar dit was voor ons een onmogelijke opdracht 2 uur klimmen en een zware klim. Er was wel nog een andere mogelijkheid met de boot, maar dat was betalen, maar daar we hier nu toch waren hebben we dit dan maar gedaan. Het was wonder mooi, een boottocht van 2 uur rond het eiland, met max. 12 mensen aan boord een schipper die tevens voor gids diende, de uitleg die hij gaf was in het verstaan baar engels. (De man noemde Johan en zoals jullie weten............. zelf invullen) en vogels dat we gezien hebben, ongeloofelijk: papegaaiduiker, er broeden daar ongeveer 40.000 koppels, jan van genten 10.000 koppels, zeearends, zeekoeten, en nog andere maar de naam ben ik vergeten. Er zouden daar vanaf half mei tot half juli ongeveer 600.000 vogels zijn. ( en aan de uitwerpels op de rotsen is het wel te geloven)

Na dit fantastisch bezoek zijn we door gereden naar de Atlantischeweg ( een weg die verschillende eilanden verbind met bruggen) terug ongeloofelijk mooi ( de belgen mogen hier een beetje komen leren om wegen aan te leggen). Daarna doorgereden naar Kristiansund, tevens het verste punt van onze reis, door een tunnel gereden onder het fjord door ( in Antwerpen weten ze nog altijd niet om de ring te veranderen, in Noorwegen gewoon even een tunnel 8 km lang en zeer diep, 2,5 km dalen aan 9% dan een plat stuk dan terug 2,5 km 9% stijgen, daar moet je voor betalen 12€ ( hoeveel voor de liefenkenshoek tunnel????) En op de weg naar Molde ijn we nog een paar dergelijke tunnels en bruggen tegen gekomen ( onder een fjord of er boven) gewoon zeeeeeeeeeeeeeeeer mooi.

We zijn halfweg, 2750 km gereden, 1500 km in Noorwegen, er zijn geen woorden om te beschrijven hoe mooi het hier is, en het mooiste moet nog komen. De trollenweg, het Geigangerfjord, de Dalsnibba, langs sneeuw muren van meters hoog ( de foto’s komen nog) en Rodane waar we een afspraak hebben met iemand uit Brugge die daar een soort van taverne uitbaat.

Vandaag staan we op een camping met zicht op het op het Romsdalfjord, gewoon prachtig.

Ik ga proberen nog wat foto’s op het blog te plaatsen, als het niet lukt is het voor later.

Aan iedereen de groeten uit het prachtige Noorwegen.

Dorine haar buiten verblijf. ( jullie mogen dan allemaal eens komen )

buiten verblijf zicht van op vanaf het fjord.

op het cruise schip.

zicht van op de boot.

Dorine noemde dit haar " Buitenverblijf"

Daar we niet al wandelend naar de prekestoelen konden hebben we maar besloten om van uit Stavanger met een drie uur durende cruise mee te varen om zo toch de prekestolen te zien, vanaf het Lysefjord, zij het wel van beneden, zo konden we ook eens ervaren hoe het zou geweest zijn moesten we Noorwegen gedaan hebben met een cruise schip , Hopelijk lukt het om een paar foto's van de boottocht te laten zien.

Na de zeer mooie ervaring met de boot hebben we verder richting Roldal gereden, maar halverwege zijn we op een mooie parking blijven slapen. De volgende dag zijn we rond de middag aangekomen in Roldal waar we de Staafkerk bezocht hebben. En zoals reeds vroeger vermeld dateert deze kerk van het jaar 1275, volledig gerenoveerd in 1918. De binnen kant van de kerk is nog in haar oorspronkelijke staat en doet nog steeds dienst als kerk.

Dan zijn we verder gereden tot in Odda waar we mensen uit Antwerpen tegen gekomen zijn, die ik had leren kennen via facebook. Na Odda verder gereden tot in Voss waar we de nacht zullen doorbrengen aan de Tvindefossen (een zeer mooie waterval, die we horen en zien vanuit de camper)

Morgen rijden we verder richting Runde (we gaan de papegaaiduikers gaan bezoeken) een afstand van ongeveer 400 km (is voor 2 dagen rijden) dus voor een paar dagen geen internet en ook geen aanvulling op de blog. Ik ga nu proberen om een paar foto's te plaatsen.

zicht van uit de boot

speciale rots waar er een legende over bestaat. stenen werden uit gekapt om te verdedigen en zo ontstond deze ingang.

De prekestolen. hoogte vanaf het water 650 meter.

We gaan niet naar de prekestolen te gevaarlijk door het slechte weer veel te gliberig we gaan onze reis niet kapot maken door een ongeval. De uitbater van de camping heeft het ons afgeraden, voor het ogenblik enkel doenbaar door geoefende wandelaars. We gaan nog andere mooie bezienswaardigheden tegen komen op onze route. We staan nu wel op de camping van de prekestolen. Morgen rijden we verder: Roldal een bezoek aan een staafkerk (volledig uit hout) gebouwd in de jaren 1250. en dan verder door naar Flam. Maar daar geef ik later wel terug een beetje uitleg over, wanneer er terug internet is

De foto's die volgen zijn bijna allemaal genomen  door Dorine en tijdens het rijden. We willen ze toch laten zien.

Op wandel in de omgeving van de befaamde prekestolen.