Vosselaar 04 05 2017

Foto's die deze week in de mailbox vielen

Het was een drukke week met foto's van de nakomelingen van Belle en Hera. Bowie en Karin, Marc met Boris, Gonda en Kyra-Belle, Kenzo en Myra Deense kleinzoon en -dochter van Belle via Kiet.

We vinden het steeds plezant van in kontakt te blijven met de nakomelingen. En je staat er van te kijken waar de "kleintjes" overal terecht gekomen zijn...

Belle & co

Vosselaar 01 05 2017

Weekend nieuwtjes.

Het was een druk, lang en vermoeiend weekend het lang weekend van 1 mei. In aanvang vooral vermoeiend.

Zaterdag waren we aanwezig bij de wandeling die Louis Michielsen Karin Soenen samen hadden georganiseerd te zuiden van Turnhout. Louis had ons uitgenodigd om tot bij hem thuis aan Winkel (de straat heet Winkel). Van daar uit zouden we langs bossen, velden, akkers en wijken richting Tielen trekken.

Door het broedseizoen van de weidevogels en de jonge hazen en reeën hielden we de honden bij de risico gebieden aangelijnd. Dat viel behoorlijk mee en de zeven Drenten en één labrador konden genoeg los lopen om zich moe én vuil te maken. Waren van de partij, Louis met Drent Gorki en labrador Olive, Karin met Izzy, Jeanny met Nova, Maurice & Rita met Joris, Bob & Magda met Kiki, en wij met Hera en Lucy. Belle die anderhalve maand geleden een serieuze operatie heeft ondergaan lieten we thuis samen met Heros, er moet immers iemand waken over have en goed.

En vuil dat ze waren… schuld van de droogte waardoor de sloten en beken meer modder dan water waren, daar zijn foto bewijzen genoeg van. Vooral de nazaten van onze Belle spanden alweer ze kroon. Als er nog eens een lijst opgemaakt gaat worden van erfelijke zaken bij de Drenten, dan mag vetlapperij daar zeker niet bij ontbreken.

Bij het keerpunt in Tielen hadden de organisatoren naar goede Belgische gewoonte er voor gezorgd dat er een natje en een droogje voorhanden was. De pinten waren fris, de Cola zonder iets (zelfs geen suiker) ook, de koffie straf en de asperge soep met brood superlekker.

Nadat we de rustplaats verlaten hadden was de voornaamste zorg een proper water vinden om die vetlappen het meeste slijk uit hun vacht te laten spoelen. Wat overigens niet zo goed lukte wegens al voor een groot deel ingedroogd. Proper waren ze na gezwommen te hebben geenszins, stinken deden ze echter meer dan genoeg.

Zo kwamen we na een wandeling van goed 12 kilometer terug aan Winkel, waar de hondjes nog eens konden drinken waarna ze vuil en smerig de koffer van de auto in konden. Thuis wachtten immers nog twee roedelleden om uitgelaten te worden…

’s Avonds hadden de baasjes nog een afspraak om met zus en schoonbroer met een etentje in een restaurant een “stapje in de wereld” te gaan zetten. Het restaurantbezoek was goed, maar dat “stapje” is heel beperkt gebleven… !

Belle & co

Lang geleden…

In het verleden op het vroegere Bas & Belle blog plaatsten wij regelmatig een mop. Dat was eigenlijk een goede gewoonte. In april 2012 plaatsten we deze. Met een kleine toelichting vooraf

’t spijt ons maar in deze mop lukt het niet om Mohammed, Kees of Arie te noemen, dan is de clou van de mop weg, jullie zullen het vandaag met “de Mo” moeten doen…

Jan

Mohammed bij de VDAB

Zeer tegen zijn zin moet Mohammed zich aanmelden bij de VDAB. Die bezorgen hem een job. Mohammed moet bij een bakker gaan werken.

's Anderendaags staat hij er weer. Bij de VDAB.

"Ha, Mohammed! Hoe is het gegaan?"

"Gegaan gegaan. Gaa bitje mè maan kloête spele zeker? In Marokko ikke oepstoan oem tien ure, hier ikke oem vaaf ure beginne moet. Gaa wil maa doêt of wa?"

"Sorry Mohammed, sorry sorry."

De martelaar krijgt een nieuwe job: hij mag beginnen bij een beenhouwer. Een dag later staat hij weer bij de VDAB.

"Ha Mohammed! Hoe is het gegaan?"

"Gegaan?! In Marokko zon altaa schaanen, warm...Ikke hier in vriezer vliês moet oephoale..Goe v'r en loengontsteking oep te loêpe! Is 't da wa ge wilt? Ja? Gaa wul maa dus doêt?! Racist!"

"Nee nee nee, u moogt dat zo niet opnemen mijnheer Mohammed...Sorry..We zullen u een gemakkelijke job bezorgen in open lucht."

"Ha, da's beiter. Is zomer naa. Ikke kan dan van zon profitere."

Mohammed krijgt een job als toezichter op het Schoonselhof. Hij moet niet veel doen, wat onkruid wieden, de paadjes een beetje onderhouden, wat rondwandelen.

's Anderendaags is Mohammed weer present bij de VDAB.

"Maar mijnheer Mohammed, wat scheelt er nu weer?"

"Gaale oep kop gevalle zeiker? Ikke mutte weirke, oenkroait wieje, poade onderhoude, travakke gelak ne zot en ikke dan lezen: "Hier rust den die, hier rust den die, hier rust die... NIE ME MAAI HE!!!!!!!!

L.K.

Vosselaar 23.04.2017

De Temse wandeling van Hera’s N-nestje

Gisteren, zaterdag 22.04.2017 hadden Magda en Marc, de baasjes van Boris (officieel N-Boris) verzamelen geblazen voor al de Drentjes uit Hera’s N-nest, in hun thuisstad Temse.

De baasjes van de ouders konden niet bij de wandeling zijn, Jan en Hera wegens een begrafenis en Jantine met Bowie sr. wegens verhuis naar hun nieuwe woonst. Jan en Hera waren wel nog naar Temse afgezakt om samen met de groep na de wandeling nog eens te babbelen (over honden en vakanties) en samen iets te eten.

Over de wandeling kunnen we alleen maar praten “van horen zeggen” omdat wij toen nog onderweg waren naar Temse (en dat was een ware lijdensweg door de files rond Antwerpen), maar ieder die er bij was sprak unaniem over een heel mooie en goed georganiseerde wandeling. Puik werk van Marc en Magda !

Na de begrafenis zijn Hera en ikzelf richting Temse gereden (zo’n 65 km van Vosselaar) om de groep op te vangen in het “grand café Wilford” aan de rede van Temse. Voor de NL’ers die niet zo bekend zijn in België, Temse ligt aan de Schelde, stroomopwaarts van Antwerpen en ongeveer halfweg tussen Antwerpen en Gent. Met Hera heb ik dan een korte wandeling gemaakt langs de Schelde boorden. Het mooie weer hadden we in elk geval mee.

Temse stond destijds bekend om veruit de grootste scheepswerf van België, de Boelwerf. Van deze scheepswerf rest nu nog enkel een grote kraan. Waar vroeger de werf was staan nu grote flats van waaruit je een mooi zicht hebt over de stroom.

Vanuit verschillende hoeken van het land hebben we foto’s gekregen die we hebben aangevuld met eigen foto’s van de wandeling op de kade en in het café-restaurant.

Vijf van de zeven Drenten hebben de wandeling meegemaakt, Boris, Bowie, Jack voor de reutjes en ook Nova en Nazca de teefjes, hebben kunnen genieten van de natuur rond Temse. Vrijlopen was er niet echt bij wegens het broedseizoen, maar hond en baas hebben we niet horen klagen, integendeel zelfs.

Voor mijzelf als fokker van het nestje is het in elk geval fijn dat de eigenaars zelf al eens het initiatief nemen om iets voor het nest te organiseren. Enkele maanden geleden had Karin Picavet van Bowie jr. al eens een soortgelijke wandeling georganiseerd in Zeeuws-Vlaanderen tussen Hulst en Terneuzen. En dat initiatief heeft blijkbaar iets moois in gang gezet.

Dank aan alle deelnemers en zeker de organisatoren.

Hera en Jan

Toeval of sprookje ?

 Magda (van Kiki) schreef ons vandaag een verhaal dat ze mij gisteren aan de telefoon vertelde en wat ik vroeg het te noteren en ons toe te sturen voor het blog. Het verhaal van Drentenliefhebbers.

 Kiki/Kibbels: Drentenliefde - toeval of sprookje !?

 Héél héél lang geleden: plus minus 15 jaar - gingen wij vrijdags regelmatig eten in het “pannenkoekenhuisje” in Massenhoven alvorens een bezoek aan moeder . Dit eethuisje werd gerund door een sympathiek jong koppel en wij voelden ons daar steeds prima .Er werden daar 2 zonen geboren (Matthis en Emile)- en we maakten daar voor het eerst kennis met een knappe jachthond die het jonge gezin ook kwam vervoegen .

Zelf hadden wij een Cocker Spaniel maar kenden dat ras niet - het bleek een Drentsche Patrijshond te zijn- en ik direct verliefd natuurlijk !

Later nadat het eethuisje zijn deuren al had gesloten - maakten wij op Texel ook nog eens kennis met dit ras .Nadat onze Cocker “Kamiel “er niet meer was - kwam Sepia ,onze eerst Drent, in ons leven ! Veertien jaar heeft zij met ons lief en leed gedeeld - en wat haar betreft vooral veel plezier. Verleden jaar heeft zij ons verlaten en ik heb in paniek Jan Faes gebeld -” want eens een Drent altijd een Drent ......”.

Een pup zag ik niet zo direct meer zitten - ik was er ook niet jonger op geworden !!!

Dan een half jaar later een telefoontje van Jan Faes - een geluk met een onverwacht ongeluk : hij bezorgde ons Kiki (5 jaar ½ uit Arnhem, DE Kiki van Marian Willemsen) welke door het overlijden van Marian een tweede mandje zocht ! Niet getwijfeld en onmiddellijk toegeslagen.

Door dit gebeuren, en ook via Facebook , kwamen wij onlangs te weten dat een vroegere kennis uit Zandhoven, welke een vriend kunstschilder heeft ,en die laatste heeft dan weer een dochter Annemie met een Drent - en nu komt het: deze Annemie was de vroegere eigenares van het pannenkoekenhuisje !!!

En niet te geloven maar echt waar : haar Drent Kibbels blijkt nu een nest zus van Kiki te zijn !

Rode draad door dit verhaal… Jan Faes !

En toen kwam er een bruine witte Drent met een lange pluimstaart en een fantastische neus en dit verhaaltje is uit - maar onze wandelingen nog lang niet .

Kiki hoopt haar zus Kibbels nog wel eens te ontmoeten !

Bestaat toeval of is deze wereld echt zo klein?

Kiki - Magda en Bob .

Dat Kiki en Kibbels elkaar nog eens gaan ontmoeten is zo goed als zeker. Beiden wonen momenteel hooguit 10 kilometer van elkaar !

Jan

Vosselaar 17 04 2017

La vie en rose…

Hij staat weer in volle bloei, onze Japanse kerselaar in de voortuin. De takken hangen zo sterk door van het gewicht van de bloemen dat langsrijdende vrachtwagens de takken snoeien die over de rijbaan hangen.

Gisteren hadden we even een regenbuitje , van die miezerregen waar je toch flink nat van wordt. En dat luidt dan het begin van het einde gewoonlijk in voor de duizenden bloemetjes in de boom.

Gelukkig stond de Mitsubishi onder de carport of het was zoals de winnaar van het bergklassement in de Tour de France geweest. Eentje in de bolletjes trui.

Na de boom begint nu ook de parkeerplaats voor het huis roze te kleuren, en de volgende stap, die komt waarschijnlijk volgende week , dan gaat een groot deel van de straat roze kleuren van de gevallen blaadjes.

Intussen staat de boom toch alweer twee weken mooi te zijn bij het binnenrijden van het dorp als je vanaf de snelweg komt. Vorig jaar zijn er Japanners of Chinezen geweest die halt hielden met de auto en foto’s namen van onze boom in bloei.

Belle & co

Vosselaar 14.04.2017

Soep !

We mogen dan ziek zijn, of ons al overeten hebben, gesnoept hebben op voorhand… als er soep gepresenteerd gaat worden zij we altijd van de partij.

Soepvreters noemen de baasjes ons wel eens, en eigenlijk slaan ze de nagel op de kop. Soep, in elke vorm, daar draait het om. Daar laten we alles voor staan en vallen. Groentesoep, tomatensoep, aspergesoep maar ook bonensoep en erwtensoep alles lusten we en gaat er vlot in !

Vier op een  rij

Gisteren had ons baasje zin voor tomaten-groentensoep met balletjes en dus toog hij aan het werk in de keuken. Waar wij altijd het meeste belangstelling voor hebben is het moment dat hij eigenhandig balletjes gaat rollen. Is het baasje nu zo onhandig of gunt hij ons ook wel eens een snoepertje, maar soms valt er wel eens een balletje…toevallig juist boven onze bek !

Heros likt de kom proper

Om de soep niet te vet te maken (vrouwtje mort daar wel eens over) worden de soepballetjes gekookt voor ze in de soep belanden. Maar het kookvocht van de balletjes noemt ons baasje “Drentensoep”. Eens dat kookvocht is afgekoeld beland het gewoonlijk in onze eetkommen en wordt de “Drentensoep” een beetje verrijkt met “mensensoep”. Je kan niet geloven hoe lekker dat zoiets is !

Als die soepkommen dan in de staanders op het terras geplaatst worden is het een sprint om bij de kommen te geraken. Zo eensgezind als we dan onze portie naar binnen werken is ongezien zegt ons baasje en dan haalt hij er nogal eens “het Kodakske” bij .

Ook Belle wil van de bodem een spiegel maken.

Hier na was het feest nog niet voorbij, want aan een portie soep heeft een actieve Drent niet genoeg te eten en dus werden de eetkommen nog eens gevuld met Pedigree brokken + ieder een flinke portie rauw runderhart. Ook al om hondenpoten van af te likken !

Neen we mogen niet klagen over de keuken en wat er op de hondentafel terecht komt in de Faesroedel…

Belle & co

Vosselaar 13 04 2017

Bezoek…

Gisteren kregen we bezoek uit Ranst. Bob, Magda en Kiki deden Vosselaar aan om het vlees voor Kiki te komen ophalen.

Ons baasje was vorige week vrijdag naar Rotterdam gereden om daar een grote hoeveelheid runderhart te gaan ophalen. Toen Marian nog leefde bestelde die het voor ons en wij pikten het dan op in Arnhem of Marian bracht het mee naar Vosselaar.

Ons baasje heeft nadien zelf voor het proviand van de Drentjes beginnen zorgen. Of er nu 50 of 100 kg meekomt maakt geen verschil. Zo lang de diepvriezers het blijven doen kan er al behoorlijk wat diepvriesvlees opgeslagen worden, en de verdeling loopt vlot. Want ook in Lichtaart snoept ene Harrhy, broer van Hera en Heros ook van de runderharten.

Moeder Belle en dochter Kiki

Kiki had weer een fijne ontmoeting met moeder Belle , halfbroer en –zus Heros en Hera en met nichtje Lucy.

Lucy likt tante Kiki

Kiki kent het hier nog vertelde Magda, want van zo snel ze uit de auto was gesprongen stormde ze naar de voordeur bij ons. Logisch eigenlijk want telkens Marian tot bij ons kwam, en dat was vrij frequent, was Kiki er ook telkens bij. Zij kent het hier in Vosselaar dan ook maar al te goed.

Bob is vriê populair bij de roedel

Het weerzien met de roedel was dus weer hartelijk en mooi om zien, zeker voor de baasjes. Als Kiki hier komt kan ze eerst terug kennis maken met moeder Belle. Dan laten we Heros, (Kiki haar grote sterke halfbroer) uit zijn bench. Die twee mogen dan onder het goedkeurend oog van moeder Belle even samen stoeien in de tuin. Dan volgen Hera, (die alles graag regelt naar haar normen) bij het drietal dat dan al kennis heeft gemaakt.

Wie likt er nu eigenlijk wie ?

Ons vrouwtje denkt altijd (ten onrechte) dat Lucy veel te bruut speelt en daarom mag die pas als laatste komen kennismaken en spelen. Vooral spelen, want als jongste in de roedel is zij nog steeds “in” voor een stevige roeffel met de gast op dat moment.

Bob en Magda genoten zichtbaar van al dat Drenten geweld. En Kiki zelf had de tijd van haar leven samen met de familieleden ! Ook onze baasjes waren blij dat Kiki zich nog zo goed thuis voelde in haar geboorteplaats…

Belle & co

Lente !

Sinds woensdag zijn we terug uit de Charente. Twee weken waren we weg uit België en we moeten zeggen, we hadden spijt dat we afspraken hadden in de lage landen en alle schoonheid van de natuur in de tuin moesten achterlaten…

32 Fruitbomen in volle bloei in de tuin, het is een majestueus zicht. En als je er dan nog eens van ’s morgens tot ’s avonds een lekker zonnetje op hebt is het helemaal een droomplek.

Wij de Drentjes, zijn van de baasjes de les gespeld. Laat de bijen en de hommels met rust want vroeg of laat staat er weer eentje met een dikke neus of gezwollen lip. Het baasje ziet het gevaar al komen aanvliegen. Als de bijen nu niet vliegen gaat er weinig fruit zijn deze zomer.

De baasjes hebben ook hard gewerkt in de tuin, onkruid wieden, bomen ontdoen van dood hout, met het dode hout een groot vuur stoken en je noemt maar op. Er is altijd wel iets te doen in zo ’n grote tuin.

Ook het gazon, ons speelterrein bij uitstek was flink kort afgereden en geverticuteerd door het baasje. Het is fijn ravotten op zulk een golfterrein. (voor de “holes” zorgen wij, de Drentjes wel).

De baasjes bezochten een allereerste keer een bric-à-brac. Deze van Tusson werd bezocht maar dat viel dik tegen. Weinig exposanten en dus ook weinig sfeer, het was nog wat vroeg op het seizoen voor de volle ambiënce.

Zoals gezegd was het woensdag dan weer “le jour de retour”. Aan het baasje vraagt de krantenboer dan of het baasje belangrijke zaken moet gaan regelen. En al zwanzend vertelt ‘m dan dat “de Michel” gebeld heeft. Spijtig is het dat de krantenboer in België maar één Michel kent, en toevallig is dat de eerste minister…

De thuisrit verliep weer voorspoedig en op 8u15’ waren we terug in Vosselaar. En de Drentjes, die zijn heel rustig geweest onderweg, zoals steeds zegt het baasje.

Belle & co

Beste vrienden,

Wij verwelkomen hier de lezers en trouwe volgers van het oude Bas & Belle blog.  https://blog.seniorennet.be/bas_en_belle/,

Maar we hopen ook nieuwe lezers te mogen verwelkomen, Liefhebbers van Drentsche Patrijshonden gaan hier ruimschoots aan hun trekken komen.

Dit blog is immers het blog van Belle, Hera, Heros en Lucy-Hera. Dat zijn de vier Drentsche Patrijshonden van Jan en Simonne Faes.

Net als in het vorige blog laten we de honden zelf hun belevenissen vertellen. Het voorbeeld haalden we bij de Engelse schrijver Peter Mayle die zijn Franse straathond zelf de belevenissen liet vertellen over hoe hij zijn leven met zijn Engelse baasjes zag.

https://www.google.be/#q=Peter+Mayle+een+hondenleven

In de afgelopen negen jaren dat het oude blog bestond hebben we bijna 500.000 duizend bezoeken mogen ontvangen. In de korte tijd tussen het stopzetten van het oude blog en vandaag, bij het opstarten van het nieuwe blog, kregen wij veel reacties met de vraag waarom de haast dagelijkse verhaaltjes niet meer verschenen.

De reden was dat de ruimte waar we foto's konden plaatsen plots "vol" was. We konden geen foto's meer plaatsen. En zeg nu zelf, wat is een blog zonder foto's ?

Daarom, nu en vanaf vandaag, kunnen jullie terug regelmatig nieuwe honden en baasjes belevenissen lezen op deze plaats. We trachten terug op dagelijkse basis te blijven vertellen maar dat zal wel niet haalbaar zijn, er is al zoveel verteld op het oude blog en we pogen op zijn minst originele verhalen te blijven vertellen.

Laten jullie ons weten in de reacties onderaan hoe jullie het nieuwe blog ervaren ? Wij lezen immers net als jullie graag hoe we jullie leesplezier hebben bezorgd.

Belle & co