Archief

La Magdeleine 10 05 2017

Deze ochtend in de krant

Prettig nieuws deze ochtend in onze regionale krant Charente Libre. Een volle pagina alleen voor Jean-Luc Lassoudière uit Saint Fraigne.

Voor de gewone krantenlezer een man met een voorkeur voor de nieuw verkozen “président de la république” . Voor ons een goeie bekende bij wie wij al meer dan 15 jaar klant zijn voor zijn voortreffelijke Cognac.

Wij ontmoetten Jean-Luc op 27 maart op de maandelijkse markt in Rouillac. Daar was hij met enkele kompanen reclame aan het maken voor Emmanuel Macron. Baasje maakte onderstaande foto van hem op een terras in het centrum van Rouillac.

Zoals al gezegd, 15 jaar kennen we Jean-Luc al. Destijds kochten we bij hem en bij zijn vader Roger een uitstekende Cognac Athenor XO. Tal van vrienden in België hebben van hem een fles in de barkast staan. Je herkent de fles ogenblikkelijk aan het houten etiket. Momenteel heeft hij een nieuw merk opgestart “Pierre Lecat”, genoemd naar zijn schoonvader. Dit merk waarvan de XO, Cognac bevat van +35 jaar oud ligt in het hogere markt segment. 125 euro voor een fles in niet iets dat je elke dag aanschaft (wij toch niet).

Maar buiten zijn activiteiten op Cognac gebied is hij ook nog actief in de landbouw (uien planten voor de uienzaad productie) en vroeger teelde hij ook nog tabak. Voor het planten en oogsten bouwde hij immense pikdorsers om tot machines om zijn tabak productie te optimaliseren. Ook het drogen van de tabak deed hij zelf in loodsen waar een dertig ton vrachtwagen vlot kon doorrijden.

Maar de duivel doet al is ook nog actief in de goede werken. Hij en zijn vrouw hebben ook nog twee kinderen geadopteerd uit Haïti. Lang voor de aardbeving van enkele jaren terug. En ook nu nog vertrekken er containers vol hulpgoederen met een regelmaat naar Haïti. En het houd nog niet op, hij kan niet tegen onrecht ! Zo is hij ook voorzitter van een beweging die opkomt voor “les gens de voyage”. Hij komt zo bvb op voor de kinderen van de rondtrekkende mensen die door hun afkomst gediscrimineerd worden op school

En nu… komt hij mee op in de politiek. Uiteraard voor de beweging “en marche” van de verkozen président Emmanuel Macron. Gaat hij zich werkelijk in de politiek werpen ? Jean-Luc député in de assemblée national ? (kamer van volksvertegenwoordigers (B) of tweede kamer (NL)) Wij zien het eerlijk gezegd niet zitten, daar is hij de man niet voor. Hoewel zijn gedachtengoed perfect een frisse wind door de assemblee zou doen waaien is hij toch meer een “veldwerker”. Iemand die het werk ziet en het ook uitvoert.

Wij als Belg mogen niet kiezen voor de president en de assemblee, anders kreeg hij onze stem en steun. Voor ons “een man naar ons hart” !

La Magdeleine 08 05 2017

Acht mei in La Magdeleine

Het is acht mei vandaag en een verlofdag in Frankrijk. Men herdenkt de ondertekening van de wapenstilstand in Berlijn in de nacht van 8 op 9 mei 1945.

Zoals elk jaar wanneer we hier in La M verblijven zijn we aanwezig bij de herdenking aan het monument van de gesneuvelden uit de verschillende oorlogen. De burgemeester leest tijdens de ceremonie de namen van de gesneuvelden voor uit WO I "la grande guerre", van WO II en ook van de gesneuvelden in de Algerijnse oorlog.

Na elke naam antwoorden de aanwezigen "Mort pour la France". Meestal neemt men de gelegenheid te baat om de mensen die dat jaar recht hebben op een medaille, deze uit te reiken. Dit jaar werd er niemand gedecoreerd.

Er worden dan ook enkel brieven van hoogwaardigheidsbekleders voorgelezen. Er is ook elke keer een tekst in het Engels, maar dit jaar waren er geen Engelse dorpsbewoners aanwezig en was ikzelf (als buitenlander die ook Engels machtig is) Chinese vrijwilliger van dienst.

Met het zingen van de Marseillaise en de groet van de vlaggen sluit de viering en trekken de aanwezigen naar de gemeentelijke feestzaal waar het gemeentebestuur een "vin d'honneur' aanbied.

Belle & co

La Magdeleine 06 05 2017

Als Drenten kunnen kersen plukken…

Of wanneer de kersenbomen hun takken zo zwaar beladen zijn met onrijpe kersen dat de takken haast de grond raken.

Dat is wat dit jaar staat te gebeuren met de kersen oogst in juni. Elk jaar, wanneer de studenten ijverig (?) over hun boeken gebogen zitten als voorbereiding van hun examens, dan is het in de Charente tijd om ladders uit de stalling te halen en alles laten vallen om de kersen te oogsten.

Dit jaar is het werkelijk enorm wat een hoeveelheid kersen aan de takken hangen. De eerste grote boom in de tuin is een kriekenboom (zure kersen zegt men ook wel eens). Het is dit jaar de eerst maal sinds wij het huis hebben gekocht dat hij ietwat noemenswaardig opbrengst heeft.

Vorig jaar was het haast zover, en het is dankzij wij geen 2-takt benzine in huis hadden dat hij er nog staat. Ik wilde hem namelijk omzagen wegens geen opbrengst en in de weg staand om met de auto in de tuin te komen.

Voor één zaak was hij ideaal. Wanneer Peter en Hilde met Florian, Bellefleur en “onze” Hercule kwamen kamperen in de tuin was het een ideale schaduwbrenger boven hun tent.

Ook de appelbomen hebben weer hun aantal appelen in wording. Spijtig voor hen zijn wij hier geen overenthousiaste appelmoeseters. Maar voor appeltaart en “tarte Tatin” zijn er vééél te vééél appelen. Cider maken, en wat er met cider nog verder kan gemaakt worden staat hier ook jaarlijks op het zomerprogramma.

De tuin belooft een mooie opbrengst te geven dit jaar. Want ook de twee Mirabellen de Nancy bomen gaan hun eerste oogst leveren dit jaar. De mirabellen zijn samen met de vijgen van de lekkerste confituren die de tuin kunnen leveren.

Wie de huisbereide confituren uit de keuken van Simonne ooit geproefd heeft, vraagt er elk jaar terug naar. Het is nu aftellen naar half juni, dan zijn de kersen rijp en dan is het een dag of tien hard werken om die overvloed te plukken, te ontpitten (het grootste werk) en dan te verwerken naar opleggen of confituur te maken.

En dan daarna een gans jaar lekker genieten van wat de bomen hebben voortgebracht…

Belle & co

Vosselaar 04 05 2017

Foto's die deze week in de mailbox vielen

Het was een drukke week met foto's van de nakomelingen van Belle en Hera. Bowie en Karin, Marc met Boris, Gonda en Kyra-Belle, Kenzo en Myra Deense kleinzoon en -dochter van Belle via Kiet.

We vinden het steeds plezant van in kontakt te blijven met de nakomelingen. En je staat er van te kijken waar de "kleintjes" overal terecht gekomen zijn...

Belle & co

Vosselaar 01 05 2017

Weekend nieuwtjes.

Het was een druk, lang en vermoeiend weekend het lang weekend van 1 mei. In aanvang vooral vermoeiend.

Zaterdag waren we aanwezig bij de wandeling die Louis Michielsen Karin Soenen samen hadden georganiseerd te zuiden van Turnhout. Louis had ons uitgenodigd om tot bij hem thuis aan Winkel (de straat heet Winkel). Van daar uit zouden we langs bossen, velden, akkers en wijken richting Tielen trekken.

Door het broedseizoen van de weidevogels en de jonge hazen en reeën hielden we de honden bij de risico gebieden aangelijnd. Dat viel behoorlijk mee en de zeven Drenten en één labrador konden genoeg los lopen om zich moe én vuil te maken. Waren van de partij, Louis met Drent Gorki en labrador Olive, Karin met Izzy, Jeanny met Nova, Maurice & Rita met Joris, Bob & Magda met Kiki, en wij met Hera en Lucy. Belle die anderhalve maand geleden een serieuze operatie heeft ondergaan lieten we thuis samen met Heros, er moet immers iemand waken over have en goed.

En vuil dat ze waren… schuld van de droogte waardoor de sloten en beken meer modder dan water waren, daar zijn foto bewijzen genoeg van. Vooral de nazaten van onze Belle spanden alweer ze kroon. Als er nog eens een lijst opgemaakt gaat worden van erfelijke zaken bij de Drenten, dan mag vetlapperij daar zeker niet bij ontbreken.

Bij het keerpunt in Tielen hadden de organisatoren naar goede Belgische gewoonte er voor gezorgd dat er een natje en een droogje voorhanden was. De pinten waren fris, de Cola zonder iets (zelfs geen suiker) ook, de koffie straf en de asperge soep met brood superlekker.

Nadat we de rustplaats verlaten hadden was de voornaamste zorg een proper water vinden om die vetlappen het meeste slijk uit hun vacht te laten spoelen. Wat overigens niet zo goed lukte wegens al voor een groot deel ingedroogd. Proper waren ze na gezwommen te hebben geenszins, stinken deden ze echter meer dan genoeg.

Zo kwamen we na een wandeling van goed 12 kilometer terug aan Winkel, waar de hondjes nog eens konden drinken waarna ze vuil en smerig de koffer van de auto in konden. Thuis wachtten immers nog twee roedelleden om uitgelaten te worden…

’s Avonds hadden de baasjes nog een afspraak om met zus en schoonbroer met een etentje in een restaurant een “stapje in de wereld” te gaan zetten. Het restaurantbezoek was goed, maar dat “stapje” is heel beperkt gebleven… !

Belle & co

Lang geleden…

In het verleden op het vroegere Bas & Belle blog plaatsten wij regelmatig een mop. Dat was eigenlijk een goede gewoonte. In april 2012 plaatsten we deze. Met een kleine toelichting vooraf

’t spijt ons maar in deze mop lukt het niet om Mohammed, Kees of Arie te noemen, dan is de clou van de mop weg, jullie zullen het vandaag met “de Mo” moeten doen…

Jan

Mohammed bij de VDAB

Zeer tegen zijn zin moet Mohammed zich aanmelden bij de VDAB. Die bezorgen hem een job. Mohammed moet bij een bakker gaan werken.

's Anderendaags staat hij er weer. Bij de VDAB.

"Ha, Mohammed! Hoe is het gegaan?"

"Gegaan gegaan. Gaa bitje mè maan kloête spele zeker? In Marokko ikke oepstoan oem tien ure, hier ikke oem vaaf ure beginne moet. Gaa wil maa doêt of wa?"

"Sorry Mohammed, sorry sorry."

De martelaar krijgt een nieuwe job: hij mag beginnen bij een beenhouwer. Een dag later staat hij weer bij de VDAB.

"Ha Mohammed! Hoe is het gegaan?"

"Gegaan?! In Marokko zon altaa schaanen, warm...Ikke hier in vriezer vliês moet oephoale..Goe v'r en loengontsteking oep te loêpe! Is 't da wa ge wilt? Ja? Gaa wul maa dus doêt?! Racist!"

"Nee nee nee, u moogt dat zo niet opnemen mijnheer Mohammed...Sorry..We zullen u een gemakkelijke job bezorgen in open lucht."

"Ha, da's beiter. Is zomer naa. Ikke kan dan van zon profitere."

Mohammed krijgt een job als toezichter op het Schoonselhof. Hij moet niet veel doen, wat onkruid wieden, de paadjes een beetje onderhouden, wat rondwandelen.

's Anderendaags is Mohammed weer present bij de VDAB.

"Maar mijnheer Mohammed, wat scheelt er nu weer?"

"Gaale oep kop gevalle zeiker? Ikke mutte weirke, oenkroait wieje, poade onderhoude, travakke gelak ne zot en ikke dan lezen: "Hier rust den die, hier rust den die, hier rust die... NIE ME MAAI HE!!!!!!!!

L.K.

Vosselaar 23.04.2017

De Temse wandeling van Hera’s N-nestje

Gisteren, zaterdag 22.04.2017 hadden Magda en Marc, de baasjes van Boris (officieel N-Boris) verzamelen geblazen voor al de Drentjes uit Hera’s N-nest, in hun thuisstad Temse.

De baasjes van de ouders konden niet bij de wandeling zijn, Jan en Hera wegens een begrafenis en Jantine met Bowie sr. wegens verhuis naar hun nieuwe woonst. Jan en Hera waren wel nog naar Temse afgezakt om samen met de groep na de wandeling nog eens te babbelen (over honden en vakanties) en samen iets te eten.

Over de wandeling kunnen we alleen maar praten “van horen zeggen” omdat wij toen nog onderweg waren naar Temse (en dat was een ware lijdensweg door de files rond Antwerpen), maar ieder die er bij was sprak unaniem over een heel mooie en goed georganiseerde wandeling. Puik werk van Marc en Magda !

Na de begrafenis zijn Hera en ikzelf richting Temse gereden (zo’n 65 km van Vosselaar) om de groep op te vangen in het “grand café Wilford” aan de rede van Temse. Voor de NL’ers die niet zo bekend zijn in België, Temse ligt aan de Schelde, stroomopwaarts van Antwerpen en ongeveer halfweg tussen Antwerpen en Gent. Met Hera heb ik dan een korte wandeling gemaakt langs de Schelde boorden. Het mooie weer hadden we in elk geval mee.

Temse stond destijds bekend om veruit de grootste scheepswerf van België, de Boelwerf. Van deze scheepswerf rest nu nog enkel een grote kraan. Waar vroeger de werf was staan nu grote flats van waaruit je een mooi zicht hebt over de stroom.

Vanuit verschillende hoeken van het land hebben we foto’s gekregen die we hebben aangevuld met eigen foto’s van de wandeling op de kade en in het café-restaurant.

Vijf van de zeven Drenten hebben de wandeling meegemaakt, Boris, Bowie, Jack voor de reutjes en ook Nova en Nazca de teefjes, hebben kunnen genieten van de natuur rond Temse. Vrijlopen was er niet echt bij wegens het broedseizoen, maar hond en baas hebben we niet horen klagen, integendeel zelfs.

Voor mijzelf als fokker van het nestje is het in elk geval fijn dat de eigenaars zelf al eens het initiatief nemen om iets voor het nest te organiseren. Enkele maanden geleden had Karin Picavet van Bowie jr. al eens een soortgelijke wandeling georganiseerd in Zeeuws-Vlaanderen tussen Hulst en Terneuzen. En dat initiatief heeft blijkbaar iets moois in gang gezet.

Dank aan alle deelnemers en zeker de organisatoren.

Hera en Jan

Toeval of sprookje ?

 Magda (van Kiki) schreef ons vandaag een verhaal dat ze mij gisteren aan de telefoon vertelde en wat ik vroeg het te noteren en ons toe te sturen voor het blog. Het verhaal van Drentenliefhebbers.

 Kiki/Kibbels: Drentenliefde - toeval of sprookje !?

 Héél héél lang geleden: plus minus 15 jaar - gingen wij vrijdags regelmatig eten in het “pannenkoekenhuisje” in Massenhoven alvorens een bezoek aan moeder . Dit eethuisje werd gerund door een sympathiek jong koppel en wij voelden ons daar steeds prima .Er werden daar 2 zonen geboren (Matthis en Emile)- en we maakten daar voor het eerst kennis met een knappe jachthond die het jonge gezin ook kwam vervoegen .

Zelf hadden wij een Cocker Spaniel maar kenden dat ras niet - het bleek een Drentsche Patrijshond te zijn- en ik direct verliefd natuurlijk !

Later nadat het eethuisje zijn deuren al had gesloten - maakten wij op Texel ook nog eens kennis met dit ras .Nadat onze Cocker “Kamiel “er niet meer was - kwam Sepia ,onze eerst Drent, in ons leven ! Veertien jaar heeft zij met ons lief en leed gedeeld - en wat haar betreft vooral veel plezier. Verleden jaar heeft zij ons verlaten en ik heb in paniek Jan Faes gebeld -” want eens een Drent altijd een Drent ......”.

Een pup zag ik niet zo direct meer zitten - ik was er ook niet jonger op geworden !!!

Dan een half jaar later een telefoontje van Jan Faes - een geluk met een onverwacht ongeluk : hij bezorgde ons Kiki (5 jaar ½ uit Arnhem, DE Kiki van Marian Willemsen) welke door het overlijden van Marian een tweede mandje zocht ! Niet getwijfeld en onmiddellijk toegeslagen.

Door dit gebeuren, en ook via Facebook , kwamen wij onlangs te weten dat een vroegere kennis uit Zandhoven, welke een vriend kunstschilder heeft ,en die laatste heeft dan weer een dochter Annemie met een Drent - en nu komt het: deze Annemie was de vroegere eigenares van het pannenkoekenhuisje !!!

En niet te geloven maar echt waar : haar Drent Kibbels blijkt nu een nest zus van Kiki te zijn !

Rode draad door dit verhaal… Jan Faes !

En toen kwam er een bruine witte Drent met een lange pluimstaart en een fantastische neus en dit verhaaltje is uit - maar onze wandelingen nog lang niet .

Kiki hoopt haar zus Kibbels nog wel eens te ontmoeten !

Bestaat toeval of is deze wereld echt zo klein?

Kiki - Magda en Bob .

Dat Kiki en Kibbels elkaar nog eens gaan ontmoeten is zo goed als zeker. Beiden wonen momenteel hooguit 10 kilometer van elkaar !

Jan

Vosselaar 17 04 2017

La vie en rose…

Hij staat weer in volle bloei, onze Japanse kerselaar in de voortuin. De takken hangen zo sterk door van het gewicht van de bloemen dat langsrijdende vrachtwagens de takken snoeien die over de rijbaan hangen.

Gisteren hadden we even een regenbuitje , van die miezerregen waar je toch flink nat van wordt. En dat luidt dan het begin van het einde gewoonlijk in voor de duizenden bloemetjes in de boom.

Gelukkig stond de Mitsubishi onder de carport of het was zoals de winnaar van het bergklassement in de Tour de France geweest. Eentje in de bolletjes trui.

Na de boom begint nu ook de parkeerplaats voor het huis roze te kleuren, en de volgende stap, die komt waarschijnlijk volgende week , dan gaat een groot deel van de straat roze kleuren van de gevallen blaadjes.

Intussen staat de boom toch alweer twee weken mooi te zijn bij het binnenrijden van het dorp als je vanaf de snelweg komt. Vorig jaar zijn er Japanners of Chinezen geweest die halt hielden met de auto en foto’s namen van onze boom in bloei.

Belle & co