Karma

`Zondenleer.
 Vóór de komst van de RKK werden iemands verdiensten enkel in Karma-eenheden gemeten (dus ook Jeshua redeneerde in Karma-eenheden).
De Paulinisten begonnen een mens anders te 'wegen'. Zij gingen hem zien als louter een optelsom van zaken waaraan hij schuldig was (zondigheden), plus een daaraan klevend stramien van boetedoening. Juist dat boete-stramien bood de Paulinist de mogelijkheid om een mens in een Paulinische dwangbuis te drukken.
Om er zeker van te zijn dat niemand aan die dwangbuis ontsnapte werd de mens vanaf zijn geboorte opgezadeld met een schuld (de Erfzonde). De Heidelberger Catechismus omschrijft dat als: "Elke mens is geboren in schuld en schaamte." Bovenop die startschuld werd verder alle schuld gestapeld die hij daarna nog opliep (door kerkelijke wetten te overtreden).
Deze zondenleer (die geen esoterische achtergrond had) was geheel sofistisch, oftewel, het was enkel een door mensen bedacht spinsel van woorden. Wat ook merkbaar was, want wat op het ene moment zondig was, was even later gewoon toegestaan.
Mensen, die tot de jaren van verstand kwamen, bleken dit inpak-systeem te doorzien en besloten:
- of terug te vallen op de Druïdische oerwaarden die men nog in zichzelf voelde (zoals je moet eerlijk en rechtvaardig zijn);
- of men hing God en gebod aan de wilgen en ontspoorde, roepende: "Als er geen perspectief is op een hiernamaals dan wil ik nu wel even alles meemaken..."
De RKK bedacht daarop, als ontsnappingweg, dat je voortaan 'Een algehele kwijtschelding van zonden kon bekomen als je, in je stervensmoment, een algeheel berouw betoonde'. Die mogelijkheid zou dan gegrond zijn in 'Gods eindeloze barmhartigheid'...
Die kwijtscheldingsformule had als consequentie dat een bandiet achteloos duizenden mensen kon ombrengen om dan toch naar de Hemel te kunnen gaan door enkel 'de geloofsbelijdenis' uit te spreken in zijn stervensmoment.
Naast de galg zag je voortaan een RKK-priester staan om de bandiet te helpen bij zijn geloofsbelijdenis, zodat zo'n moordenaar rechtstreeks kon doorreizen naar de hemel om daar aan te schuiven naast Jezus.
Dat er in die visie iets scheef zat werd door basisschoolkinderen al doorzien, want die begrepen niet waarom de moordenaar wel zo'n 'Hemelvaart' vergund was terwijl al zijn brave slachtoffers naar het vagevuur moesten omdat hun de tijd ontbrak een geloofsbelijdenis uit te spreken toen de knuppel van de moordenaar op hun hersenpan terechtkwam. Was dat niet in strijd met Gods oneindige barmhartigheid?
Ook de priester die, naast de galg staande, machtig genoeg was om de moordenaar tot in de hemel te tillen ontbrak het kennelijk aan de macht om iets aan het vagevuur-lot van die brave slachtoffers te doen. In dat redeneerproduct zat dus iets scheef.
Deze 'ontsnappingsmogelijkheid' noemde men de genade-optie. Latere Paulinisten noemden Paulus de uitvinder van de genade-optie en gaven hem zelfs de titel 'Apostel der Genade' (de man was overigens helemaal geen apostel, maar alla).
Rond 400 waren het kerkvaders als Augustinus en Hiëronymus die wat meer lijn in de genade-optie probeerden aan te brengen.
Zij borduurde door op de grondstelling 'dat elke mens een zondig wezen was en niet tot enig goeds in staat', wat betekende dat niemand door eigen verdiensten aan genade kon komen (hoe braaf die mens ook was). De genade moest dus van buiten komen en dan liefst zo dat de RKK invloed kon uitoefenen op dat toevoerkanaal.
Men begon met de stelling dat Christus Jezus de beschikking had gekregen over de 'genadevoorraad' sinds hij een zoenoffer had gebracht. Door aan het kruis te sterven zou hij 'de zonden der mensheid' op zich genomen hebben.
Daarbij mag geweten zijn:
- Dat Jeshua (de persoon die uiteindelijk tot voorbeeld van Christus Jezus strekte) nooit aan het kruis gehangen heeft (want een ander hing in zijn plaats en zelfs die kwam levend van dat kruis af).
- Dat het idee dat Christus Jezus geacht moest worden aan het kruis gestorven te zijn pas in 325 is bedacht.
- Dat het idee, dat het Christus Jezus was die de rol van Verlosser op zich had genomen, pas na 325 (Concilie van Nicea) was uitgewerkt.
De Paulinisten hadden een motief om Jezus in die positie te tillen, want, gingen ze verder, nadat Jezus zich uit het aardse had teruggetrokken figureerde de paus als 'zijn vertegenwoordiger op aarde'. Het was de paus die voortaan aangaf waaraan men zich MOEST houden om IN STAAT VAN GENADE te verkeren. Die pauselijke bevelen werden verpakt als dogma's met daarop een 'etiket' dat aangaf welke hoeveelheid schuld/boete men opliep bij overtreding daarvan.
Ook werd duidelijk dat een niet-Christen nooit in staat van genade kon komen te verkeren en daardoor nooit zalig kon worden ook al was hij de braafste mens van de gehele wereld. Ook op dat punt hadden de regelaars dus de 'oneindige barmhartigheid van God' uit het zicht verloren.
Het Paulinische systeem was zo ontworpen dat iedereen, die zich buiten het Paulinisch kader bewoog, zijn 'staat van genade' verloor. Dat overkwam je zelfs als je geen belasting betaalde. Bedenk daarbij dat Paulus er door het Romeinse bewind juist op uit was gestuurd om de haperende belastinginning te verbeteren. Ter ondersteuning van zijn acties had hij teksten paraat als: "Geef de keizer wat de keizer toekomt." Teksten die (nog later) in de mond van Jezus werden gelegd terwijl de oorspronkelijke Jezus (Jeshua) juist tegen die keizer vocht en vond dat de keizer helemaal nergens recht op had.
Ook kregen de Paulinische 'schaapjes' de plicht te gehoorzamen aan iedereen die boven hen was geplaatst (ook al was die persoon een schoft); dat alles werd onderbouwd met het statement: "Iedereen die boven jou is gesteld is door God zelf in die positie gesteld." Als je geslagen werd (de Romeinen hadden zeer losse handjes) dan moest je zelfs je andere wang toekeren.
Paulus bedoelde met dat (naasten)liefde-item heel wat anders dan wij daar tegenwoordig onder begrijpen. Hij bedoelde daarmee enkel dat we de ruwe handelswijze van de Romeinse militairen vergevingsgezind moesten benaderen. Voor de rest was er geen (naasten)liefde te bekennen binnen de Paulinische-structuur, wat duidelijk werd als je je niet naar die structuur voegde, want dan stond deze 'Apostel der Liefde' (en zijn opvolgers) klaar met een uitgewerkt liefdeloos pakket. Men sloot je buiten de groep (een nog steeds normale straf binnen kloosters), werd gevangen gezet, gemarteld of gedood. Er werden hele enge systemen toegepast om mensen tegen elkaar op te zetten (karaktermoord). In de tijd van de Katharen was dat systeem op het toppunt van zijn ontwikkeling. Uiteindelijk zijn er 70.000.000 mensen (in 'liefde') omgebracht (alles in naam van die arme Jezus).
Omdat Augustinus ook de esoterische component uit het RKK-denkpatroon had geschrapt (en bovendien het eenmalig-leven-idee had inbracht), bleef er een puur materieel denkpatroon over waarbinnen de mensen mochten acteren als 'schaapjes' in een materiële top-down structuur.
Ook het statement: 'Alle mensen die boven jou zijn gesteld zijn door God zelf boven jou gesteld' had typische consequenties.
- Was het de paus die eerst meende te kunnen vertellen waar jij je aan te houden had,
- daar kwamen de bisschoppen direct achteraan met hun bevelen,
- en ook de pastores kwamen zich met een grote mond op jouw stoep melden,
- en ook degenen die meenden erg dicht bij die pastores te staan,
- en ook degenen die meenden anderszins boven jou gesteld te zijn,
- en ook degenen die zichzelf wel eens even boven jou meenden te kunnen stellen enkel door een grote mond,
- enz.
Terwijl een Boeddhist het niet in zijn hoofd zou halen om jou een bepaald gedrag aan te zeggen (want God is best tot regulering in staat) ontstond er binnen de RKK een bluf top-down structuur van lieden die meenden dat ze jou wel eens even mochten vertellen waar jij je aan te houden had...
Zo kreeg ik zelf eens een windbuil op mijn stoep die, merkend dat zijn geblaat geen effect had, mij toevoegde dat ik 'niet gezeglijk was' en niet eens rekening wenste te houden met het feit dat hij een bijbelcursus had gevolgd...

==

`Druïdisme.

Binnen de Druïdische ritualen probeert men in harmonie te komen met Natuur en Kosmos. Apollo toonde al aan (bij zijn leven hier op aarde) dat ziekten verdwijnen als je de zieke weer in harmonie weet te brengen met zijn omgeving.
De Druïden kenden de harmonieleer en hielpen de mensen bij het afstemmen op de menselijke basistonen. De mensen ervoeren dat als weldadig. De Druïdische invalshoek kennen we nu als de Keltische beschavingsvorm, een vorm die voor die mensen gelijkstond aan logisch menselijk gedrag. De Kelten waren dan ook verbaasd over het lompe en oneerlijke gedrag van de Romeinse bezetter. Hoe kon je ooit het Lichtland bereiken met een gedrag dat zo tegen de menselijke natuur en het menselijk welbevinden inging?
Het tegenwoordige geklaag van mensen over een gebrekkig welbevinden blijkt te wijten aan een niet harmoniëren met de menselijke-basistonen met als oorzaak het dragen van de last van een hun opgedrukt mens-vreemd patroon. In zo'n situatie zou een Druïde adviseren: "Gooi dat disharmonische patroon van je af en keer terug naar je basis".
De menselijke basiswaarden ontdek je door 'in je hart' te kijken. Je 'hart' zal jou bijvoorbeeld aanreiken dat jij het recht hebt om je 'een vrij mens' te voelen. Niemand heeft jou dus iets op te drukken. Wel mag iemand jou iets aanreiken, maar het is dan aan jouzelf om te beslissen of jij daar wel/niet iets mee doet (als een en ander overeenstemt met jouw basiswaarden).
Zou je kiezen voor een buiten jouzelf liggend normenpakket dan kun je problemen verwachten. Wie bijvoorbeeld zijn leven wenst in te richten naar de normen van de Bijbel of de Koran kan best wel eens te maken krijgen met niet sporende onderdelen binnen dat pakket. Nog moeilijker wordt het als je bv. zo'n Bijbel als norm moet/wilt aanblijven houden als je te weten bent gekomen dat die Bijbel op minstens 15000 plaatsen stevig gecorrumpeerd is. Als je ooit voor de Bijbel gekozen hebt omdat zijn inhoud spoorde met jouw eigen intrinsieke waarden, dan is dat uiteraard okay. Maar wat doe je met een norm die bij elke ontdekte corruptie verder gaat afwijken van je eigen norm? Stel dat je je visie baseert op een feit als 'Jezus is aan het kruis gestorven' terwijl hij bv. helemaal niet aan het kruis gestorven zou zijn? Sommigen blijken dan te kiezen voor het verdoezelen van de onwelkome echte waarheden middels sofistische spitsvondigheden om daarna zichzelf 'op te hangen' aan de zelfbedachte onzin-formules. Zoiets moet het welbevinden wel ondergraven.
Je kunt je dus alleen maar vrij voelen als de door jou verkozen normen overeenkomen met de toon van jouw 'hart'. Iemand die zich bijvoorbeeld door een ander tot kuisheid laat verplichten, terwijl zijn natuur anders in elkaar zit, zal dan ook verknipt gedrag gaan vertonen.
Als Kareltje kiest voor de RKK-bijbel en daarmee ook kiest voor het RKK-basis-idee dat HIJ een aflossingsschuld heeft t.o.v. van Jezus (omdat Jezus ook voor Kareltje gestorven zou zijn); en als Kareltje die schuld alleen maar kan goedmaken door zich voorbeeldig te gedragen naar de dogma's en het zonden-draaiboek van de paus, is het maar de vraag of Kareltje zich met zo'n last een vrij mens kan voelen? Kun je je een vrij mens voelen als je, je leven lang, opgezadeld bent met een aflossingsschuld? Een aflossingsschuld bovendien van een wel zeer onduidelijke herkomst. Een kruisdood stelt namelijk niets voor (de Romeinen hebben tienduizenden Joden gekruisigd) en bovendien is juist Jezus helemaal niet aan het kruis gestorven. En Jeshua (die Jezus tot voorbeeld strekte) al helemaal niet.

Een andere basiswaarde is dat iedereen zelfstandig op zoek mag gaan naar waarheid. Het gaat dus primair om JOUW bevind en niet om datgene wat de paus, de Koran, het bestuur, enz. vindt. Die lieden mogen jou gerust iets aanreiken, maar jij beslist of je er wel/niet iets mee doet. Als jouw bevind toevallig samenvalt met een advies van de paus dan is dat voor de paus mooi meegenomen, maar meer ook niet. Jou binnen een bepaald kader dwingen (bv. het kader van bovenbedoelde Bijbel) zal jouw welbevinden ondergraven omdat het jou verder onmogelijk maakt om zelfstandig naar waarheid te zoeken.

Het Druïdisme gaat er van uit dat jij, als jij je vrijelijk kunt gedragen naar je eigen inborst, gaat harmoniëren met de menselijke basiswaarden die tevens goddelijke basiswaarden zijn omdat ze door God in de mens (en zo ook in de natuur en in de Kosmos) zijn gelegd. Het Druïdisme leert je hoe je op zoek kunt gaan naar je eigen basiswaarden waarna je zelf kunt ontdekken dat jouw welbevinden evenredig verbetert naarmate je je beter weet af te stemmen op Natuur en Kosmos (die ook onderling harmoniëren naar het statement 'Zo boven zo beneden').
Julius Caesar was vol lof over het niveau en de kwaliteit van de Druïden en het Druïdisch onderwijs. Van hem horen we dat het Druïdisch onderwijs zowel een exoterische als esoterische poot had. Ook de Griekse schrijvers uit de oudheid waren eensluidend in hun visie over de Druïden die ze omschreven als zeer deugdzame ontwikkelde denkers die een belangrijke steun waren bij het harmoniseren van het volk. Men vergeleek de Druïden met de Indische Sjamanen, de Perzische Magi en de Joodse Profeten.
Toen de op een Druïdische golflengte geharmoniseerde Kelten geconfronteerd werden met het lompe gedrag van de Romeinse soldaten die brandstichting, slavendrijverij, uitmoording (decimering), verkrachting, verminking, vernieling, enz. als normaal gedrag vertoonden, werden ze door afschuw bevangen. Die Latijnen hielden kennelijk geen rekening met de geestelijke gevolgen van hun daden. De Kelten wensten zich dan ook niet in te laten met een dergelijk Latijns gedrag en bleven (gelijk Asterix en Obelix) met ware doodsverachting weerstand bieden en strijden voor hun eigen nobele waarden. Eerder waren het de Joden en Nazoreeërs geweest die om dezelfde redenen weerstand hadden geboden aan de Romeinse onbeschaafdheid (Jeshua liep daarbij voorop).
Toen ook nog bleek dat de Romeinen geleid werden door een keizer en een paus die zich liederlijk dachten te mogen gedragen (er waren pausen met een harem schandknapen waarmee ze zich in het openbaar vertoonden) stond het voor de Keltische bevolking vast dat het weldadige Druïdisme dichter bij de menselijke waarden lag dat dit Romeinse gedrag.
Aan keizer en paus werd het snel duidelijk dat De Kelten consequent kozen voor de hoogwaardiger Druïdische waarden. Ze besloten daarop om korte metten te maken met het Druïdisme. Men startte een campagne waarin de Druïden van allerlei onzin werden beschuldigd om daarna een Druïden-uitroeiingsprogramma te starten. Slechts enkele Druïden wisten de oerwouden te bereiken. De huidige RKK hanteert nu nog een Druïden-belasteringsprogramma waarbij ze er niet mee zitten om de Druïden overal van te beschuldigen (zelfs van mensenoffers terwijl dat meervoudig bewezen onzin is).
Paus Gregorius-de-Grote (600) maakte de situatie het duidelijkst door aan zijn missionarissen het advies te geven: "Noem alles zwart wat wit is en wit wat zwart is". Want Paulus had al gezegd dat je mocht liegen zolang dat liegen maar het belang van de paulinische waarheid diende (Rom.h3v7/8). Ongrijpbare notabelen moesten gehoond en belasterd worden, kortom 'op de persoon aangevallen worden'. Alle (zeer hoogwaardige) Druïdische kloosterstructuren en opleidingsinstituten werden vernield en uit de geschiedenisboekjes geschrapt. De plaatsen die de RKK nu aanwijst als de startplaatsen van de eerste RKK-kloosters zijn de plaatsen waar de Druïdische kloosterscholen al eeuwen stonden.
De Kelten die hierdoor in de verdrukking kwamen, kregen steun van hun bloedbroeders uit het Hoge-Noorden (de Goten). De keurige manier waarop die helpers acteerden tekent de klasse van de Kelten. De Romeinen werden namelijk op een ochtend stomverbaasd wakker om te merken dat geheel Rome (geruisloos) door de Kelten was ingenomen zonder dat er ook maar iets beschadigd was. De Keltische leiders volstonden met zich te vervoegen bij de Romeinse leiding om daar hun wensen te formuleren en weer te vertrekken toen de Romeinen daarmee akkoord gingen. Niet dat die Romeinen hun beloften nakwamen want binnen hun patroon was onoprechtheid, valsheid, verraad, vergiftiging, enz. normaal. Een dergelijk laf onwaardig gedrag stak schril af tegen dat van de Kelten (terwijl ook die lieden best hun hartstochten gehad zullen hebben).

Uit een ballade.
Tijdens een veldslag tussen Kelten en Romeinen kwamen de Keltische vrouwen hun mannen te hulp door hun sieraden vanaf de transen tussen de Romeinen te werpen. De in overtal verkerende Romeinen gingen (naar hun aard) in onderlinge strijd om de mooiste sieraden te bekomen waarna ze in de pan werden gehakt.
Bij de Latijns geïndoctrineerde Franken waren de Frankische vrouwen slechts bezig hun strijdende mannen verrot te schelden (kennelijk ter 'aanmoediging') iets wat die mannen geestelijk verwondde, wat nog nawerkte toen de veldslag allang voorbij was.

De door monniken-schrijvers beschreven (vreselijke!) Viking-overvallen waren niet meer dan acties die nodig waren om de oude Keltische rechten te heroveren (op de Romeins/Christelijke bezetter).

Het Druïdisme vigeerde over de hele wereld. Alle schrijvers over nieuw ontdekte volkeren waren dan ook vol lof over de leefsfeer waarin men de andere volkeren aantrof. Elke nieuw ontdekte Indiaanse groep werd aangetroffen in een 'gouden wereld' met tevreden vriendelijke trouwe mensen die zonder slinksheid of verraad hun leven leidden in samenhang met de hun omringende natuur. Men trof daar geen gezwoeg of rariteiten zoals seksuele verkniptheid. Met de komst van de Amerikanen kwam daar een eind aan want die maakten honderden afspraken met de Indianen die ze geen van alle nakwamen. Voor de Indianen was dat een onbegrijpelijk gedrag, want waar moet het met de wereld naar toe als je je afspraken niet nakomt? Die Amerikaans/Indiaanse contracten bestaan nog steeds. Maar, niet in de archieven, ze hangen in musea als curiositeit...
Toen de Romeinen op Ierland arriveerden (wat pas in de 6e eeuw gebeurde), schreven de Romeinse schrijvers vol lof over de mentaliteit die men daar aantrof bij de Ierse bevolking. De Romeinse schrijvers kenden een dergelijk Keltisch gedrag niet eens meer. Hoe de Romeinse soldaten daarna (met de hun vergezellende missionarissen) die Druïden plus die Keltische mentaliteit in korte tijd vernielde wordt overigens ook duidelijk beschreven.
Op het Schotse eiland Sint Kilda (57º49'N/8º34'W) arriveerde pas in 1705 de eerste missionaris. Hij trof daar nog twee Druïden aan plus een zeer spiritueel ingestelde bevolking.
Wereldreiziger Marco Polo wist te melden dat nergens, waar ze aan land gingen, seks als een zonde werd ervaren. Overal waar ze verbleven werden hun dames tot gezelschap aangereikt in een ongedwongen sfeer. Als later een RKK-verknipte Bounty-bemanning een dergelijk welkom wordt bereid (in Tahiti) hebben die meteen termen als 'hoeren' paraat. Enkele RKK-priesters, die het Bounty-verhaal hoorden, vonden het zelfs nodig om direct naar Tahiti af te reizen om de vrouwen aldaar in 'zakken' te hullen en de bevolking aan zo'n grote mond te confronteren dat ze voortaan al 'aangerand' opkeken als ze een schouderklopje kregen.
Als in 1717 de, tot dan toe door de Christenen onderdrukte, Maçons weer naar buiten kunnen treden, schrijft hun notulist (Anderson) dat het de bedoeling is dat de Maçons weer terugkeren naar de godsdienst waarin alle mensen overeenstemmen (het Druïdisme dus). In het Christelijke tijdschrift Thoth mochten we onlangs lezen dat Anderson met die godsdienst zeker de RKK moet hebben bedoeld (kennelijk rekenend op een slecht geheugen bij de mensen). De brutale Romeinse mentaliteit is dus nog steeds aanwezig.
De Maçons zien overigens 'het recht om een vrije mens te zijn' als een waarde en zij spreken ook het advies uit om 'zelfstandig naar waarheid te zoeken'.

`Haat.
Na de anti-Joodse preek van dominee N. Mos op 13 maart 2005 (in de Messias kerk te Wassenaar) werd hij maandenlang ter verantwoording geroepen. Niet door de kerkelijke regenten (die alles op een regenteske manier in de doofpot wilden stoppen) maar door de gelovigen die zich collectief schaamden.
Op zondag 3 september 2006 was de dominee zover dat hij zijn verontschuldigingen aanbood vanwege zijn 'volledig ontspoorde preek' die 'een gevaarlijke kortsluiting' had veroorzaakt bij de toehoorders en bij die toehoorders 'de stoppen had doen doorslaan'.
De dominee legde daarna uit dat de toehoorders kennelijk niet begrepen hadden dat hij de Jood had geschilderd naar het 'klassieke' vijandsbeeld.
Conclusie: De dominee (die redeneerde vanuit een 'ware leer' standpunt) hanteerde kennelijk een 'klassieke ware leer' binnen 'de ware leer'. Alsof 'de waarheid' aan modeverschijnselen onderhevig kan zijn.
De toehoorders echter hadden zo'n laag spijtgehalte binnen de verontschuldigingen van de dominee ervaren dat ze de dominee daarna collectief vroegen om maar te vertrekken.
Voor een buitenstaander biedt zo'n voorval een mogelijkheid om te ontdekken welke toonsoort 'de geestelijkheid' feitelijk zou willen aanslaan als ze niet door hun omgeving zou worden afgeremd.
De dominee stelde o.a.: "Dat Hitler op bijbelse bodem stond met zijn besluit de Jood definitief uit ons midden te verdrijven, omdat de Jood een slang en een verrader is die de Schepper tekort doet door aan zijn goddelijke roeping voorbij te leven."
Hij concludeerde dit (onder meer) uit Mattheüs-teksten zoals:
-- De zonde van de Jood is dat hij weigert een mens te zijn.
-- Het heil wordt door de Jood voor geld verkwanseld.
-- De Jood onder ons is een verrader.

Bedenk daarbij:
-> dat Judas geen Jood was (niet eens Judas heette) en bovendien handelde in opdracht van Jeshua zelf (in het kader van een plan dat Jeshua had ten opzichte van de Romeinen);
-> dat de kreet 'zijn dood komen over ons en over onze kinderen' pas in de Middeleeuwen aan de Bijbel is toegevoegd;
-> dat Jeshua niet door de Joden is veroordeeld maar door de Romeinen (de kruisdood is dan ook een Romeinse straf).
-> Dat 'Mattheüs' geen persoon was maar de naam van een Romeins schrijverscollectief dat (rond 250) een Romeins/RKK-wensenpakket bij elkaar schreef.

Na deze haat-toelichting, door dominee Mos, kunnen we het haat-patroon van de Paulinische kern van het Christendom uitbreiden tot: "Een Paulinist behoort haat uit te brengen naar: De Joden, de vrouwen, de homo's, de Katharen, de Tempeliers, de Druïden, de Kelten, de Vikingen, de Heksen, de Ketters, de Maçons, de andersdenkenden, de seksueel onbevangenen en... uiteraard ook naar elke persoon die iets over hun haatgedrag zegt."

Terwijl het bij dominee N. Mos op 03-09-2006 ging om een wel/niet klassiek zicht op een geschiedkundig item, zo ging het vier dagen later om een wel/niet conservatief standpunt dat twee RKK-prelaten tegenover elkaar innamen. Want we mochten op die dag (op een RKK-symposium op de Universiteit Tilburg) horen dat het ventileren van een 'niet-conservatief' standpunt, door de abt Ton Baeten, voor bisschop Hurkmans van Den Bosch voldoende motief was om het leven van die abt tot een hel te maken.
Abt Ton Baeten (een goedmoedig mens die wars is van provocaties en polarisaties) bleek er namelijk voor te pleiten om ook rekening te houden met 'de stem van iemands hart' terwijl de bisschop het standpunt innam dat men enkel de richtlijnen van de paus te volgen had. Eerder was die bisschop al opgevallen door op de vraag: "Waarom hij nooit sprak over de vreugde die de RKK-leer iemand vermag te brengen?" te antwoorden: "Daarover hoef ik niet te spreken, omdat iemand, die zich aan de RKK-regels houdt, vanzelf vreugde toevalt."

Dat een niet-conservatief standpunt schismatisch werkt bleek op 07-09-2006 toen bisschop Hurkmans demonstratief niet verscheen op een symposium ter gelegenheid van het gouden priesterfeest van abt Baeten. Waarna hooggeleerde sprekers de ruimte namen om het Hurkmans-Baeten-item eens duidelijk onder woorden te brengen.
Het bleek dat bisschop Hurkmans de RKK zag als een domein dat onder gestrenge gezagsdragers viel die zich daarbij gesteund wisten door theologische redeneringen.
Abt Baeten opteerde meer voor 'een gemeenschap van gelovigen' waarbij men kon volstaan met het ondersteunen van de gelovigen bij het ontplooien van de waarden die reeds in het hart van die gelovigen aanwezig waren. Een pastor hoefde daarbij slechts te luisteren naar de gelovigen en hen eventueel te helpen, in plaats van niet te luisteren en dwingend voor te schrijven.
De hooggeleerde sprekers meenden dat het theologisch geredeneer van de door de bisschop bedoelde gezagsdragers niets te maken had met religieus inzicht en alles met sofisterij (technisch geknutsel met woorden) met gevolg dat daardoor de afstand tussen leer en leven steeds groter werd. Dat die gezagsdragers daarbij uitgingen van een 'gedwongen geloven' viel niet te rijmen met het puur persoonlijke karakter dat geloven heeft. Per slot gaat het, bij het zoeken naar waarheid, om een persoonlijk te doorlopen traject, en niet om het opgedrongen krijgen van een pakket dat ten koste van alles moet worden volgehouden.

Abt Baeten was iemand 'wiens inspiratie wortelde in een spiritueel sociaal bewogen hart' bleek monseigneur Bluyssen (de voorganger van bisschop Hurkmans) in het voorwoord van de bundel geschreven te hebben.

Kortom, bisschop Hurkmans acteert precies in het verlengde van de Paulinische machtsstructuur en stelt het Paulinische haat-draaiboek in werking als iemand van die structuur wil afwijken (ook al betreft het slachtoffer een hoogwaardig mens met een hoogwaardig ambt binnen de eigen RKK-kring).
Ondertussen acteert abt Baeten als een Druïde (en het waren juist de Druïden die eerder door de RKK tot de brandstapel waren veroordeeld).

Voor een buitenstaander is de situatie duidelijk. Bisschop Hurkmans demonstreert perfect hoe de ruggengraat van de RKK gestructureerd is (naar een bevel-en-wraak-model) met gevolg dat er voor een brave mens, als abt Baeten, geen plaats is... tenzij de abt er op uit is om een verbetering van binnenuit te bewerkstelligen. Dan verdient hij eenieders steun bij zo'n moedige inspanning. Steun die hem dan ook op een oorverdovende manier werd toegeapplaudisseerd bij zijn symposium op 7 september.
==

`Ratzinger.
Ratzinger is door de RKK aangesteld tot paus over de RKK. Datgene wat hij te zeggen heeft geldt dus uitsluitend voor de RKK. Anderen hoeven daaraan geen boodschap te hebben.
Ratzinger zelf denkt daar echter anders over, want het is een RKK-standpunt dat de paus de rechtsmacht heeft over alle aardebewoners. Die positie heeft de RKK voor zichzelf bedacht door in 325 te beslissen:
1. De paus is de opvolger van Petrus.
2. Niet Jacobus maar Petrus is de plaatsvervanger van Jezus op aarde.
3. Omdat Jezus (door de RKK zelf) gelijk is gesteld aan God de Zoon (een onvoorstelbaar grote godheid) is daarmee de paus (via Petrus en Jezus) de vertegenwoordiger van God de Zoon (die over alle schepsels gaat).
Dit is zo'n onbeschaafde hoogmoed dat het iedereen (die nog niet tot de jaren van verstand is gekomen) overbluft.
Binnen het RKK-werkingsgebied zijn overigens 80.000.000 anderen (die wel protesteerden omdat ze wel bij hun verstand waren) vermoord. Die vermoorden wisten o.a.:
1. Dat Jezus een sprookjesfiguur is die pas in 325 is gecomponeerd door de RKK (waarbij Jeshua tot voorbeeld strekte).
2. Dat Jeshua zelf zijn jongere broer Jacobus tot zijn opvolger had benoemd.
3. Dat Jeshua (een zeer hoogwaardig persoon met de graad van Profeet) zich zeker dood zou generen als hij hoorde dat men hem had gelijkgesteld aan God de Zoon.

Eenmaal deze pauselijke positie ingenomen hebbende spreekt Ratzinger op dinsdag 12-9-2006 (te Regensburg) de mededeling uit 'dat de Islam agressie voorstaat en Mohammed slechts kwaadaardige dingen heeft voortgebracht'.
Er valt dus vast te stellen:
1. Dat Ratzinger een oordeel uitspreekt terwijl NIEMAND vermag te oordelen... behalve dan iemand die rechtsmacht heeft over alle aardebewoners...
2. Dat de mededeling van Ratzinger inhoudelijk onzinnig is omdat het juist Mohammed was die met zijn systeem van Vrede (de Islam) een vrede tot stand wilde brengen tussen Arabische groepen (die nogal agressief tegenover elkaar stonden).

Ratzinger meldde overigens dat het niet zijn visie was, die hij uitsprak, maar de visie van de Byzantijnse keizer Manuel2 Palaeologus, kennelijk in een laffe poging zich achter een ander te verschuilen, want:
1. Wat is het nut van het aanhalen van een uitspraak van een ander als je het zelf met die uitspraak niet eens bent?
2. Wat moet Ratzinger als spreekbuis van een keizer als hijzelf is aangewezen als spreekbuis van de RKK?
3. Wat heb je aan een paus die niet kan spreken op basis van eigen waarheidsvinding?

Nu laat Ratzinger horen dat het slechts zijn bedoeling was om een dialoog met andere religies te zoeken. Wat een volstrekt onoprechte opmerking is omdat juist de RKK-kern (meestal de 'Paulinisten' genoemd) wars is van elk contact tussen godsdiensten, want:
1. Iemand die wil trouwen met een niet-Katholiek krijgt te horen: "Twee geloven op één kussen daar slaapt de duivel tussen."
2. Als een RKK-lid toestemming vraagt om toe te treden tot een volstrekt neutrale organisatie (bijvoorbeeld de VrijMetselarij) is het juist deze Ratzinger die meldt: "Toetreden is aan een RKK-lid niet toegestaan omdat daar mensen van verschillend geloof elkaar ontmoeten." Een RKK-lid is het dus niet toegestaan om zich buiten de 'RKK-kooi' op te houden.
==

`Vrijmetselarij.

Hieronder een tekst zoals die te horen was tijdens een OpenDag van de Vrijmetselarij te Tilburg.

=====================================

Welkom, Dames en Heren,

Uw interesse voor de VrijMetselarij (ook wel de Maçonnerie genoemd) heeft U hier gebracht. En daarom willen we graag proberen U het frame te schetsen waaraan die VrijMetselarij, als het ware, is opgehangen.

Het startmoment van De VrijMetselarij ligt zó ver in het verleden dat het zich verliest in de nevelen der tijd. Gedurende die lange tijdsspanne, acteerde de VrijMetselarij niet altijd in het openbaar omdat ze niet altijd door de machthebbers werd geduld.
Juist omdat de VrijMetselarij werkt met 'vrije MENSEN die zelfstandig naar waarheid zoeken' blijkt ze weerstand op te roepen bij instellingen en regeringen die aan vrijheid en zelfstandigheid een broertje dood hebben.

Toen in 1717, de Engelse King George I, de scheiding van kerk en staat proclameerde, en daarmee de Engelse kerk verplichtte om haar greep op de maatschappij wat te lossen, was dat het moment waarop veel Engelse instellingen (onder andere de VrijMetselarij) weer in het openbaar gingen acteren.
Tot 1717 was er namelijk erg veel verboden, ja, zelfs het onderwijs in materie die nu tot de normale wetenschap gerekend wordt, was toen verboden.
Dat moment van revival (in 1717 dus) wordt door veel kranten zelfs tot HET startmoment gerekend van de huidige VrijMetselarij. Dit omdat de Engelse maçonnieke boekhouding in 1717 door enkele 'tegensputteraars' in de hens werd gezet. En iets wat verbrand is, kan niet tot bewijs dienen, en als iets niet bewezen kan worden, dan heeft het nooit bestaan... zo meent men te kunnen redeneren.

Het instituut VrijMetselarij heeft GEEN eigen visie. Het kan ook geen eigen visie hebben omdat de VrijMetselarij bestaat uit losse ZELFSTANDIGE personen die ZELFSTANDIG naar waarheid zoeken.
Het is dus geen eenheidsworst, want iedereen, ongeacht zijn persoonlijke religie, politiek, opleiding, status, enz. is welkom binnen de Maçonnerie en kan er zijn verhaal kwijt.

Binnen de Maçonnerie leidt dat niet tot strijderijen omdat standpunten niet confronterend worden gebracht.
Je ziet die Maçons hun visies dan ook NAAST elkaar leggen, terwijl ze de visies van anderen aanhoren vanuit een soort metastandpunt, vanuit 'helikopterview' zegt men tegenwoordig.
Je zult dus nooit horen dat iemand een ander tot een bepaalde visie verplicht, omdat altijd blijft gelden dat iedereen ZELFSTANDIG naar ZIJN waarheid zoekt. Een zelfstandige maakt ZELF wel uit, of een bepaald item, voor hem de moeite waard is, om het aan zijn privé-kennispakket toe te voegen.
En items zijn er voldoende, juist omdat het zo'n gemêleerd gezelschap is.

De voorzitter zal dan ook ingrijpen als er onderwerpen op een polariserende manier worden gebracht.
Zo'n poging tot polariseren mag je soms meemaken bij items die door een politieke partij of door een godsdienst zijn ingepalmd.
Binnen de Maçonnerie kun je dus wel iets inbrengen dat het belang van een volk zou kunnen dienen, maar niet iets dat een politiek belang dient, omdat een politiek belang slechts het belang van een deelgroep betreft. Iets van het model: "Wij Middenstanders eisen,"  ... ten koste van wie?
Een Maçon, als president Roosevelt, acteerde dan ook niet als een politicus en wel als een staatsman omdat hij altijd het belang van DE GEHELE STAAT voor ogen had.

Ook het wervend optreden voor een godsdienst (omdat men door een geestelijke is weggestuurd met de opdracht om vooral 'getuigenis' af te leggen) krijgt binnen de VrijMetselarij geen ruimte.
Van een Maçon wordt namelijk verwacht dat hij zelfstandig acteert, en het acteren als 'de spreekbuis voor een ander' voldoet daar niet aan. Bovendien bestaat je gehoor uitsluitend uit Maçons die zelf wel uitmaken voor welke waarden zij kiezen.

De VrijMetselarij heeft wereldwijd 6.000.000 leden die zich niet in alle landen even vrij mogen vertonen. De Nederlandse Orde heeft ongeveer 6.000 leden die verdeeld zijn over loges waarvan de meesten mannenloges zijn. Er zijn namelijk ook gemengde loges en vrouwenloges.

Die vrouwenloges noemen zich overigens geen metselaars maar weefsters. Zij ontlenen hun symbolen (en terminologie) aan de Nornen wat de Keltische naam is voor Goddelijke weefsters die werken in dienst van nog hogere Goden.

Bij de mannen gaat het om bouwkundige symbolen (en terminologie) die gerelateerd is aan meer Hermetische begrippen.
 De maçonnieke organisatie-structuur heeft een Druïdisch model. Bij het Druïdisme was het zo gelegen dat elke Druïde enkele leerlingen opleidde die (elks voor zich) weer een dependance opende op een andere plaats. Zo noemde Aristoteles zich een Leerling van Plato, terwijl Plato zich weer een Leerling van Parmenides noemde, enz.

Een dergelijke structuur heeft de VrijMetselarij ook. Zelf kom ik van de Tilburgse loge die een dochter is van deze Bredase loge, welke op haar beurt weer een dochter is van een Franse loge. Deze Bredase loge heeft overigens nóg twee dochters, namelijk die van Oosterhout plus nog één (hier in Breda).

Ben je eenmaal Maçon dan herken je binnen de VrijMetselarij een oeroude structuur, zoals je die ook al eens in de geschiedenisles moest leren. Een structuur met de stappen: Leerling, Gezel en Meester. Die stappen duren, binnen de VrijMetselarij, maar één jaar, terwijl dat vroeger afstanden waren van zeven jaar.
Vroeger kreeg elk kind op zijn 7e verjaardag pleegouders toegewezen die, in een soort lagere-school-structuur, aan de slag gingen om zo'n kind te vormen. Daarbij hield de pleegvader zich voornamelijk bezig met het bijbrengen van een vak.
Was zo'n kind ondergebracht bij een timmerman dan liep het daar 7 jaar lang mee als leerling timmerman.
Op zijn 14e verjaardag nam zo'n knaap afscheid van zijn pleegouders om dan (als Gezel) op tocht te gaan langs een reeks andere pleegouders die een werkplaats hadden waar hij een verder specialisme kon leren.
Zo'n rondtrekkende knaap (die in Duitsland een 'Wandergesel' werd genoemd) werkte voor zijn kost en inwoning terwijl de vrouw van de baas figureerde als een soort hospita. Het systeem van rondreizende gezellen heet in Frankrijk 'Le Compagnonnage'.
Op je 21e kon je een Meester zijn, waarna je je zelfstandig mocht vestigen.
Sommige Meesters mochten ná hun 21e in de leer bij een Druïde en konden op hun 28e tot Wijze worden ingewijd.

Een Wijze werd, afhankelijk van de streek waar hij uithing, anders genoemd. De Kelten spraken dan van een Druïde, de Joden noemde hem Profeet, de Perzen hadden het over een Magi, in India was het een Yogi, in Griekenland een Fysikos en bij de Brahmanen een Sjamaan.
 Tijdens je leerlingentijd werd je geacht aan jezelf te werken. Tijdens je gezellentijd werkte je aan je verstandhouding met je omgeving (het meer sociale werk dus) en eenmaal Meester werd je geacht mee te helpen aan het overeind houden van de maatschappij.

Was je eenmaal een bouwkundig Meester dan werd je overal uitgenodigd om met jouw ploeg, plus wat plaatselijke krachten, het een en ander tot stand te brengen. In de 7e eeuw bijvoorbeeld had vooral Lombardije (Noord-Italië) zeer deskundige bouwmeesters die overal werden uitgenodigd om kastelen of kathedralen te bouwen.
Zo'n bouwgroep verbleef, gedurende de bouwtijd, in een Lodge, een term die we nu nog terugzien in de maçonnieke term 'Loge'.

De term 'VrijMetselarij' komt pas in 643 in zwang als de Lombardische koning Rothario het nodig vindt om het edict 'Magistri Comacini' uit te vaardigen. In dat edict maakt hij de MeesterMetselaars tot Vrije Mensen met voortaan eigen wetten, een eigen rechtspraak en een eigen godsdienst (namelijk vrijheid van godsdienst).
Dat edict was nodig om te voorkomen dat de Metselaars nog langer werden lastiggevallen door voornamelijk kerkelijke autoriteiten die vonden dat bepaalde (oeroude) metselaarsgebruiken maar eens afgeschaft moesten worden.
Ná het edict van koning Rothario waren de MeesterMetselaars voortaan een zelfstandige kaste (naast de kasten van priesters en adel).

Toen de Maçonnerie, door deze actie, eenmaal vrij was, werd ze een toevluchtsoord voor allerlei andere achtervolgden (Alchemisten, Esoteristen, Katharen, Magiërs, Tempeliers, enz.) met gevolg dat veel kennis van die toevluchtzoekenden nu nog terug te vinden is binnen de Maçonnerie.
Een wetenschapper als Newton bijvoorbeeld bleek veel van zijn basiskennis uit die aparte circuits betrokken te hebben. Zijn huishoudster gaf later toe dat Newton, vlak voor zijn dood, grote stapels boeken en aantekeningen had verbrand om zodoende te voorkomen dat zijn vindingen (vanwege zijn bronnen) gedesavoueerd zouden worden.

In die tijd vertoonden veel mensen een volkomen verknipt gedrag bij hun pogingen tussen allerlei kerkelijke verboden door te laveren. De Maçonnerie op zijn beurt koos voor een simpel stilzwijgen om niet op de brandstapel te eindigen.
De kerk reageerde daarop met: "De Maçonnerie is een geheime organisatie."
 De VrijMetselarij heeft overigens GEEN geheimen. Alle kennis waarover ze beschikt deelt ze graag met iedereen.

Wel bevat de maçonnieke kennis een mysterie-component, wat hoogwaardige kennis is die pas door iemand begrepen kan worden als hij daar aan toe is.

Van een statement als 'Ken U Zelve' is iedereen op de hoogte, maar slechts weinigen doorschouwen de mysterische diepte van dat statement.

Een Druïde zal zo'n statement dan ook altijd afsluiten met de zin: "Wie horen wil die hore," om aan te geven dat er met dat statement meer is gezegd dan dat wat jouw oren hebben gehoord.

Omdat, binnen de Maçonnerie, ook die diepere dimensie van belang is, probeert ze het vermogen, om dieper te kunnen schouwen, over te brengen middels ritualen.
Het is de ambiance, tijdens die ritualen, die bij de deelnemers kanalen openzet, waardoor men bij extra info kan komen (de Aha-Erlebnis).

Dan word je duidelijk dat er méér is dan enkel dat wat jouw stoffelijke zintuigen registreren.

Geschiedkundigen, die de maçonnieke ritualen bestuderen, onderkennen daarbinnen banden met Egyptische en Sumerische ritualen; en ook zien ze onderdelen die speelden binnen de oude mannenbonden.

Waarmee duidelijk mag zijn dat de Maçonnerie feitelijk poogt om zeer oude waarden zo lang mogelijk vast te houden, opdat hedendaagse geïnteresseerden daarmee nog hun voordeel kunnen doen.

Heb dank voor Uw aandacht.

==

`Interacties.

Toen er voor mijn neus een gesprek uit de hand liep (omdat een der gesprekspartners meende te kunnen opmerken 'Houd jij je mond, jij bent te jong') werd snel duidelijk dat het gesprek uit de hand kon lopen omdat beide gesprekspartners mankeerden.

De 'jongeling' bleek namelijk onvermogend (door boosheid overmand) om 'de mondsnoerder' zakelijk mede te delen dat diens opmerking niet ter zake doende was. En de mondsnoerder op zijn beurt was te zielig om zijn onbekwaamheid over het onderwerp toe te geven en unfair genoeg om dan maar te pogen zijn gesprekspartner onderuit te sneren.

Uit dit voorval viel te concluderen dat een goed gesprek zowel een koele mind als een zakelijke gerichtheid verlangt. Want WAT er gezegd wordt is van belang en niet WIE het zegt. Een mededeling als 'jij bent te jong' heeft geen zakelijke waarde, want een jongeling kan best een volkomen correcte opmerking plaatsen terwijl een professor best kan mankeren (omdat hij van de kook of dementerend is).
Alleen zakelijkheid (objectiviteit) is in staat om een gesprek af te schermen van ondergravingsmechanismen.

Boeddha maakte daarom veel werk van 'juist formuleren' omdat het je verstand structureert wat weer een voorwaarde is voor verdere geestelijke ontwikkeling.
Mensen zijn begiftigd met relatief veel verstand, maar het grootste deel daarvan blijkt 'verlamd' door inconsequente denkpatronen die gevoed worden door 'geïnhaleerde' subjectieve argumenten die de Maya (het gezichtbedrog) veroorzaken die ons de mens doet zien als 'in duisternis verkerend'.

Een subjectieve hechting maakt iemand dan ook ongeschikt voor een serieus gesprek en hij kan dan ook de veroorzaker zijn van het in onbalans raken van een gesprek.
Hoe dat werkt demonstreert bv. een Ajax-fan als hij het Ajax-spel blijft verdedigen ook al is dat spel niet meer om aan te zien. Ook kerkeleden kunnen dat verschijnsel vertonen als ze Bijbel-onderdelen blijven verdedigen ook nadat aan hun is hardgemaakt dat juist die Bijbel-onderdelen gecorrumpeerd zijn.

Nu is het uiteraard niet de bedoeling om dergelijke subjectivo's uit onze omgeving te verwijderen want we realiseren ons dat De Schepper een motief gehad moet hebben om dergelijke types binnen onze leefomgeving te 'planten'. We begrijpen bv. dat onze leefomgeving een Tao is (een leerpad) met de nodige problemen die strekken tot het verder vormen van degenen die aan de weerhaken van zo'n probleem blijven hangen. Zo valt er dus ook veel te leren uit een uit de hand gelopen gesprek.

Daar er weinig kans is dat een gesprek, waarin bovenbeschreven kerkeleden participeren, zal leiden tot een objectief (zakelijk) eindpunt, kun je zo'n gesprek dus beter zien als een oefening voor beider gespreksvaardigheid. Veel van dergelijke kerkeleden zijn namelijk waren Sofisten die middels 'woordknutselarij' steeds weer proberen hun (op voorhand ingevulde) startopinies zolang mogelijk overeind te houden (en daartoe zelfs bereid zijn het hele gesprek te frustreren).

Het op voorhand hechten aan een bepaalde opinie (door zelfs op voorhand te roepen 'dat men over de ware leer beschikt') is weliswaar een ondoenlijke startpositie voor een open gesprek maar dat is het probleem van die ander, want jij hoeft slechts te bekijken wat er ZAKELIJK wordt ingebracht om daar ZAKELIJK op te reageren.
Bij een totaal onzakelijke 'sidekick' als: "Houdt jij je mond want je bent te jong" kun je dus volstaan met die kick zakelijk af te serveren.

==

`Jeshua.
Specialisten maken onderscheid tussen de persoon Jeshua en de figuur Jezus omdat anders het gesprek onhanteerbaar wordt.
Jeshua was de persoon die rond het jaar nul in Palestina rondliep. Hij was van de hoogste adel. Zijn opa was de koning van Juda (die door de Romeinen werd onttroond). Als Jeshua wat later (weliswaar spottenderwijs) voor 'koning der Joden' wordt uitgemaakt, snijdt dat hout, want hij was namelijk de kroonprins. De naam die Jeshua droeg vóór zijn verheffing was dan ook 'Joshua' wat kroonprins betekent. Deze Jeshua was ook van de hoogste geestelijke adel want hij was verheven tot Meester en daarmee een Druïde (voor Esseense begrippen dus een Profeet). Jeshua had een eigen leer (het Jesseeïsme) dat een Esseens (dus Hermetisch) karakter had en door de Katharen (en bv. ook door de Tempeliers) werd gekend en beleden (die werden dan ook niet voor niets door de RKK omgebracht).

Jeshua is wel tot de kruisdood veroordeeld maar daaraan ontsnapt omdat 'een ander in zijn plaats hing' en die ander is bovendien ook nog eens levend van dat kruis gehaald. Dit is in niet-Christelijke literatuur na te lezen (lees bijvoorbeeld in de Koran Sura 4v158).

Het was Paulus (een Romein, tevens afdelingshoofd bij de Romeinse GeheimeDienst) die meewerkte bij zowel het ombrengen van Jeshua-aanhangers (bv. 11 van de 12 apostelen) als aan het uithollen van de Jesseeïsche leer door die leer van binnenuit te verzieken met een 'Paulinische visie op de Jesseeïsche leer' (die visie wordt het Paulinisme genoemd). Het Paulinisme was geheel gericht op het Romeinse belang.

De Romeinen waren tegen Jeshua en tegen zijn leer. Er waren bevelen om zowel Jeshua, als zijn aanhangers, als zijn leer, als zijn nakomelingen (door de RKK de Desposyni genoemd) om te brengen.

Vanuit het Paulinische zicht doorredenerend besloot men (in 325) om een compleet fictieve figuur te componeren en die de (Griekse) naam 'Jezus' te gegeven. Bij het invullen van die Jezus-figuur, nam men de persoon Jeshua als 'kapstok' om daaraan allerlei kwaliteiten te hangen die Jeshua nooit bezat.

Zo was Jeshua GEEN Masjiach (wat door de westerling als 'Messias' en door de Griek als 'Christus' wordt uitgesproken). Bedenk dat er meerdere Messiassen waren omdat elke HogePriester en elke Vorst een Messias-zalving ontving.
Toen Palestina uit 12 vorstendommen bestond waren er alleen al in Palestina dus 24 Messiassen. Jeshua had zo'n zalving NIET gehad (want hij was noch HogePriester noch Koning). Een van deze Messiassen had beloofd (toen hij door de Romeinen werd verjaagd en naar Damascus moest vluchten) dat er rond het jaar nul een Messias naar voren zou treden die aan alle onrecht een eind zou maken (de beloofde Messias).
Naar het zicht van de Joden is deze Messias nooit komen opdagen. De Essenen hielden Johannes Baptist (gezien zijn geboortemoment) voor de Beloofde Messias (en niet Jeshua). Paulus heeft het nooit over Jezus of over Christus Jezus gehad. Hij sprak uitsluitend over een beloofde Messias.

De door de Paulinisten gecomponeerde 'sprookjesfiguur' Jezus werd beplakt met stickers als:
> Deze Jezus is 'De beloofde Messias', terwijl Jeshua tot twee maal toe had gezegd dat NIET te zijn (één maal voor Pilatus en één maal voor het Joods hooggerechtshof).
> Deze Jezus is 'God de Zoon', terwijl Jeshua tot tweemaal toe had gezegd dat niet te zijn en zelfs opmerkte te beven bij het horen van die Godsnaam alleen al.
> En zo nog veel meer statements.

Zelfs de hele levensgeschiedenis van Jezus moest gecomponeerd worden omdat de Romeinen veel werk hadden gestoken in het vernielen van de kennis over Jeshua.
Wie werd er geboren toen de Shekinah (de ster van Bethlehem) aan de ochtendhemel verscheen (dus op 25 dec. -7)? Juist dat was Johannes Baptist en niet Jeshua. Daarom stonden de drie Wijzen (en even later de kindermoordenaars) bij Baptist voor de deur. Toen het de kindermoordenaars bleek dat Baptist verdwenen was (omdat zijn vader hem naar een kamp in de woestijn had laten brengen) werd die vader (de HogePriester Zacharias) vermoord (en in de tempelvoorhof begraven). Pas DAARNA werd een actie ingezet om alle nieuwgeboren kinderen in Bethlehem te vermoorden (en hadden de ouders van Jeshua de ruimte gekregen om naar Egypte te vluchten).
Bedenk ook dat Jeshua (zijnde een Esseen) niets met de Joodse JHWH vandoen had. Als Jeshua sprak over zijn vader in den hemel, had hij het over Dionysus = Mithras = Horus = Apollo = Balder = Harpokrates (in de diverse talen).

Dat gedeelte binnen de RKK, dat de oorspronkelijke Jeshua-leer (het Jesseeïsme) wilde volgen, is door enkele kerkvaders (Augustinus en Hiëronymus, e.a.) weggezet als 'Gnostici' met daarna het bevel om die Gnostici uit te roeien.
Alle Gnosis-onderdelen moesten uit de Bijbel verwijderd en vernietigd worden (enkele delen zijn nu teruggevonden bij NagHammadi). Van de Bijbel (wat 'biblos' dus 'bibliotheek' betekent) is nog maar een flinterdun boekje over dat (door de vele weglatingen) niet meer te begrijpen is en (door de vele aanpassingen) bovendien corrupt is. Het huidige NT is amper 10% van dat wat het ooit was en bevat meer dan 15000 zeer alarmerende veranderingen (vastgesteld door een Amerikaanse bijbelcommissie).

Toen het Romeinse Rijk instortte nam het Paulinische RKK-deel het Romeinse bewind over, inclusief de Romeinse doelstelling (dat betrof dus het streven naar wereldheerschappij). De term 'Katholiek' betekent 'wereldomvattend'.
De paus claimt nu de rechtsmacht te hebben over alle aardebewoners (vanwege de 'Donatio Constantini' die door de toenmalige paus Zacharias is ontworpen). Die rechtsmacht zou de paus toekomen omdat hij de vertegenwoordiger zou zijn van Petrus (terwijl Petrus juist tégen de Romeinen vocht), die de opvolger zou zijn van Jeshua (wat niet het geval is want dat was Jeshua's jongere broer Jacobus de Wijze; men vererfde toen volgens bloedlijnen).
Daar Jezus bovendien 'God de Zoon' in eigen persoon zou zijn (wat Jeshua zelf ontkende) moest de paus gezien worden als de vertegenwoordiger van God de Zoon (Vicarius Filii Dei) en daarmee de persoon die de rechtsmacht had over Hemel en Aarde (dergelijke omschrijvingen staan te lezen in de intro van veel pauselijke bullen).

Daar de Europese adel van de visie was dat regeringsmacht behoorde te liggen bij de hoogste adel (waartoe ze de Desposyni, de kinderen van Jeshua/Magdalena, rekenden) kregen die Desposyni (die ondertussen in Frankrijk zaten) vrijwel spontaan de leiding over veel vorstendommen aangeboden. Daar deden het die Desposyni (daar bekend als 'de Merovingers') zo goed dat de Paulinisten hen als een gevaar ging zien. In 751 plaatste de Paus een spectaculaire (onrechtmatige) coupe, waarbij alles Desposyni omgebracht zouden zijn. Iets wat ook de Paulinisten zelf kennelijk niet geloofden want men bleef op zoek naar overgebleven Desposyni (de zoektocht naar 'De Graal').
Na de pauselijke coupe werd de vererving bij vorsten via de bloedlijn (dynastiek) overruled door een benoemingsbeleid op voordracht van de RKK. Het was voortaan de paus die benoemde en kroonde.

Ook de beslissing van de Paulinisten, dat Jezus geacht moest worden aan het kruis gestorven te zijn, bleek een doel te hebben. Want na die beslissing ontwikkelde de Paulinisten het volgende verhaal:
Jezus is aan het kruis gestorven voor onze zonden met gevolg dat alle mensen nu een (aflossings)schuld hebben tegenover Jezus. Die (erf)zonde is iedereen aangeboren wat door de Heidelberger-catechismus wordt omschreven als: 'De mens is geboren in schuld en schaamte'. Men kan slechts aan dat juk ontsnappen door te sterven in staat van genade. Die staat van genade is alleen te bekomen via de RKK en middels het naleven van de pauselijke regels die zijn neergelegd in de (aangepaste) Bijbel plus pauselijke Dogma's. Dit betekent bijvoorbeeld dat Boeddha (door het enkele feit dat hij leefde voordat de RKK was 'uitgevonden') die 'boot naar de zaligheid' heeft gemist.

Er is dus door de RKK een politiek systeem gecreëerd van 'slaven' die leven in gehoorzaamheid aan de paus, constant vrezend niet in staat van genade te verkeren (en daarmee de kans te lopen naar de hel gestuurd te worden). De Clerus meldt dan ook: "Het zijn de Godsvrezenden die de hoogste lof verdienen."

Voor iemand met een louter Christelijke achtergrond (die verder nooit een neus buiten de deur gestoken heeft) zal dit verhaal mogelijk wat fors aankomen, maar ik kan me niet de tijd nemen om alles op een omstandiger en meer uitgesponnen manier te brengen.

Advies is enkel om goed in de gaten te houden of je te maken hebt met het politieke deel der RKK (het Paulinisme) of met het goedmoedige pastorale (Jesseeïsche) deel der RKK waar men met de term 'naastenliefde' ook de echte naastenliefde bedoelt.
Dit Jesseeïsche deel wordt bijvoorbeeld uitgedragen door mensen als paus Johannes23, monseigneur Bär en abt Baeten (die door de RKK zijn kaltgesteld).

Terwijl Jeshua (zoals elke Druïde) je adviseerde om vooral ZELFSTANDIG naar waarheid te zoeken, herken je het Paulinisme aan het dwangpatroon waarmee ze jou probeert terug te drukken tot binnen het Paulinisch kader (van Bijbel en Dogma's) met de plicht om je daarbinnen bezig te houden met hun 'ware' leer.
Terwijl Druïden jou in je waarde laten en je slechts vooruit helpen als jij ze daarom VRAAGT, herken je een Paulinist aan zijn pogingen zich (ongevraagd) in jou in te dringen en jou zijn 'ware' leer op te drukken. Zo'n Paulinist is weggezonden, zal hij zeggen, om tegenover jou getuigenis af te leggen van Gods wil (alsof hij een rechtstreeks contact met God heeft en weet wat God wil). Kortom, hij probeert zich tussen jou en jouw God te positioneren. HIJ zal wel even uitmaken dat jij geen euthanasie mag plegen, want van jou wordt niet verwacht dat jij enig zelfstandig bevind hebt in die materie. Jij kunt ook niet (denkt hij) tot enig zelfstandig bevind gekomen zijn, want alle voor de Paulinisten ongewenste literatuur is door de Paulinisten vernield (denkt hij). En als er ergens nog wat literair-voer te bekomen is zal hij wel eens in die voerbak gaan liggen om jou het kennisnemen daarvan te beletten. Want terwijl een Jesseeïst jou het liefst ziet als een ZELFSTANDIGE die WEET, ziet een Paulinist jou het liefst als een AFHANKELIJKE die volstaat met wat GELOVEN en HOPEN.

Voor alle zekerheid vermeld ik hierbij dat ikzelf noch vóór noch tégen wat dan ook ben. Dus ook niet vóór of tégen het Christendom. Dit meld ik omdat fervente Christenen de neiging vertonen om de gehele mensheid te verdelen in uitsluitend anti-Christenen en pro-Christenen ('Wie niet voor mij is, is tegen mij').
Je kunt mij in deze het beste houden voor een Hermetist of Brahmaan (die slechts van afstand waarneemt zonder enige hechting aan wat dan ook).
==